मा नो मर्ता अभि द्रुहन्तनूनामिन्द्र गिर्वणः ।

ईशानो यवया वधम् ॥ १० ॥

மா நோ மர்தா அபி த்ருஹன் தனூநாம் இந்திர கிர்வணஃ ।

ஈஷானோ யவயா வதம் ॥ 10 ॥

பொருள்:

मा மா – வேண்டாம், ஆகாதபடி, தடுக்கப்படுக. இது ஒரு பிரார்த்தனைச் சொல். தீமை, அழிவு, வீழ்ச்சி ஆகியவை நம்மை அணுகாதபடி வேண்டுதல்.

नः நஃ – எங்களை, எங்களுடைய. தனிப்பட்ட மனிதனை மட்டும் அல்ல; ஆன்மிக பாதுகாப்பை நாடும் அனைத்து உயிர்களையும் குறிக்கிறது.

मर्ताः மர்தாஃ – மரணமுள்ள மனிதர்கள், விஷய ஆசையில் வாழ்பவர்கள். “மர்த” என்பது உடல் ஆசைகளில் சிக்கி வாழும் மனிதனை குறிக்கிறது. உணர்ச்சி இன்பங்களின் பின்னால் ஓடி தன்னைத் தானே அழித்துக் கொள்ளும் நிலை.

अभि அபி – எதிராக, மீது, அணுகி. வெளிப்புற தாக்குதல் மட்டுமல்ல; மனத்தில் ஊடுருவும் தீய ஆசைகளின் தாக்கத்தையும் குறிக்கிறது.

द्रुहन् த்ருஹன் – தீங்கு செய்கின்ற, அழிக்க முயல்கின்ற. விஷய ஆசைகள் உடல், மனம், ஆன்மிக சக்தி ஆகியவற்றை மெதுவாக சிதைக்கும் தன்மையை குறிக்கிறது.

तनूनाम् தனூநாம் – உடல்களை, எங்கள் தேகங்களை.மனித உடல் வெறும் மாம்சம் அல்ல; அது தெய்வீக சக்தி தங்கும் ஆலயம். வேத பார்வையில் உடல் “தேவ மந்திரம்”.

इन्द्र இந்திர – இந்திரன் / சுய கட்டுப்பாட்டுடையவன். இங்கு இந்திரன் என்பது உணர்ச்சிகளை வென்று தன்னை ஆளும் மனநிலையை குறிக்கிறது.

गिर्वणः கிர்வணஃ – ஞான வாக்குகளை நேசிப்பவன், அறிவு வழியைப் பின்பற்றுபவன். வேத ஞானம், சத்தியம், தியானம் ஆகியவற்றின் மூலம் மனத்தை உயர்த்தும் நிலை.

ईशानः ஈஷானஃ – அதிபதி, ஆண்டவன், எஜமானன். மனிதன் தனது இன்ப ஆசைகளின் அடிமை அல்ல; அவற்றின் அதிபதியாக இருக்க வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது.

यवया யவயா – விலக்குவாயாக, அகற்றுவாயாக. தீய ஆசைகள், வீழ்ச்சி, ஆன்மிக அழிவு ஆகியவற்றை தூரப்படுத்த வேண்டிய வேண்டுகோள்.

वधम् வதம் – அழிவு, கொலை, ஆன்மிக வீழ்ச்சி. உடல் அழிவை மட்டும் அல்ல; ஆசை, இன்ப அடிமைத்தனம் மற்றும் அறியாமையால் ஏற்படும் ஆன்மிக மரணத்தையும் குறிக்கிறது.

விளக்கம்:

இந்த மந்திரம் மனித வாழ்க்கையில் சுய கட்டுப்பாடு, உணர்ச்சி ஒழுக்கம் மற்றும் ஆன்மிக பாதுகாப்பின் அவசியத்தை ஆழமாக எடுத்துரைக்கும் ஒரு உயர்ந்த வேத மந்திரமாகும். வெளிப்படையாக இது இந்திரனை நோக்கி செய்யப்படும் ஒரு வேண்டுதலாக இருந்தாலும், அதன் உள்ளார்ந்த பொருள் மனிதன் தனது ஆசைகள், உணர்ச்சிகள் மற்றும் இன்ப விருப்பங்களின் அடிமையாகாமல், அவற்றை வென்று உயர்ந்த விழிப்புணர்வுடன் வாழ வேண்டும் என்பதைக் கூறுகிறது. இந்த மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான போராட்டம் வெளிப்புற உலகத்துடன் அல்ல; உள்ளார்ந்த ஆசைகள், வாசனைகள் மற்றும் மன வீழ்ச்சிகளுடன் என்பதை உணர்த்துகிறது.

மந்திரத்தின் தொடக்கத்தில் வரும் “மா நஃ” என்பது “எங்களைத் தீமை அணுகாதபடி காப்பாயாக” என்ற ஆழ்ந்த பிரார்த்தனையை வெளிப்படுத்துகிறது. இங்கு மனிதன் வெளிப்புற எதிரிகளிடமிருந்து பாதுகாப்பை மட்டுமல்ல, தனது உள்ளத்தில் எழும் தீய எண்ணங்கள் மற்றும் இன்ப ஆசைகளிலிருந்தும் பாதுகாப்பை நாடுகிறான். “மர்தாஃ” என்பது மரணமுள்ள மனிதர்களை குறிக்கும் சொல் என்றாலும், வேதத் தத்துவத்தில் இது உணர்ச்சி இன்பங்களின் பின்னால் ஓடி தன்னைத் தானே அழித்துக்கொள்ளும் மனநிலையையும் குறிக்கிறது. வெளிப்படையாக இன்பமாகத் தோன்றும் விஷய ஆசைகள், மெதுவாக மனிதனின் மன அமைதியையும் உயிர்சக்தியையும் சிதைக்கின்றன. அதனால் இந்த மந்திரம் மனிதனை வெளிப்புற உலகின் மாய இன்பங்களில் மூழ்காமல், அவற்றின் நிலையற்ற தன்மையை உணர்ந்து வாழ அழைக்கிறது.

“அபி த்ருஹன்” என்பது தீங்கு செய்கின்ற அல்லது அழிக்க முயல்கின்ற சக்திகளை குறிக்கிறது. இங்கு அந்த தீமை வெளியில் இருந்து வருவது மட்டும் அல்ல; மனிதனின் உள்ளத்தில் உருவாகும் பேராசை, கோபம், பொறாமை, அளவில்லா இன்ப விருப்பம் போன்ற மன நிலைய்களையும் குறிக்கிறது. இவை உடலை மட்டும் அல்ல, மனத்தையும் ஆன்மிக சக்தியையும் மெதுவாக சிதைக்கின்றன. “தனூநாம்” எனப்படும் உடல், வேத பார்வையில் வெறும் மாம்ச உடலாக கருதப்படவில்லை; அது தெய்வீக சக்தி தங்கும் ஆலயமாகக் கருதப்படுகிறது. இந்த உடல் வழியாகவே மனிதன் அறிவைப் பெறுகிறான், தியானிக்கிறான், ஆன்மிக அனுபவங்களை உணர்கிறான். ஆகவே உடலைப் பாதுகாப்பது வெறும் ஆரோக்கிய பராமரிப்பு அல்ல; அது ஒரு புனித ஆன்மிக பொறுப்பு.

“இந்திர” என்பது இங்கு வெளிப்புற தேவனை அல்ல, தன்னைத் தானே வென்று வாழும் மனிதனின் உள்ளார்ந்த சக்தியை குறிக்கிறது. உணர்ச்சிகளின் அடிமையாகாமல், அவற்றின் மீது ஆட்சி செய்யும் மனநிலையே இந்திரத்துவம். இதையே “ஈஷான” என்ற சொல் மேலும் வலுப்படுத்துகிறது. மனிதன் தனது ஆசைகளின் அடிமை அல்ல; அவற்றின் அதிபதியாக இருக்க வேண்டும் என்பதே இந்த மந்திரத்தின் மையக் கருத்தாகும். இதற்கான வழி “கிர்வண” — ஞான வாக்குகளை நாடுதல். வேத ஞானம், சத்திய சிந்தனை, தியானம் மற்றும் உயர்ந்த அறிவு மனிதனுக்கு உலக இன்பங்களின் நிலையற்ற தன்மையை உணர்த்துகின்றன. அப்போது அவன் உணர்ச்சி அடிமைத்தனத்திலிருந்து மெதுவாக விடுபட்டு, உயர்ந்த சமநிலை வாழ்க்கையை நோக்கி செல்கிறான்.

மந்திரத்தின் இறுதியில் வரும் “யவயா வதம்” என்பது “அழிவை விலக்குவாயாக” என்ற வேண்டுதலாகும். இங்கு “வதம்” என்பது உடல் மரணத்தை மட்டும் குறிக்கவில்லை; ஆன்மிக வீழ்ச்சி, சுய விழிப்புணர்வை இழத்தல், ஆசைகளால் ஆளப்படுதல் ஆகியவற்றையும் குறிக்கிறது. உண்மையான அழிவு என்பது உடல் அழிவு அல்ல; மனிதன் தனது உயர்ந்த உள்ளுணர்வை இழந்து, ஆசைகளின் அடிமையாகிப் போவது தான் என்பதை இந்த மந்திரம் எடுத்துரைக்கிறது.

மொத்தத்தில், இந்த மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் உயர்ந்த நோக்கம் சுய கட்டுப்பாடு, ஞானம் மற்றும் தூய வாழ்க்கை முறையின் மூலம் உடல்–மனம்–ஆன்மா ஆகிய மூன்றையும் பாதுகாத்து வாழ்வதே என்பதை உணர்த்துகிறது. மனிதன் தனது உணர்ச்சிகளை வென்று, ஞானத்தை நாடி, உடலை ஒரு தெய்வீக ஆலயமாகக் கருதி வாழும்போது, அவன் வாழ்க்கை வெறும் உலக அனுபவமாக இல்லாமல், ஆன்மிக உயர்வை நோக்கி செல்லும் புனிதப் பயணமாக மாறுகிறது.

முடிவுரை:

இந்த மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான பாதுகாப்பும் வெற்றியும் வெளிப்புற உலகத்திலோ, உடல் வசதிகளிலோ அல்ல; மனிதனின் உள்ளார்ந்த சுய கட்டுப்பாடு, ஞான விழிப்பு மற்றும் உணர்ச்சி ஒழுக்கத்தில்தான் இருக்கிறது என்பதை தெளிவாக உணர்த்துகிறது. “மர்தா” எனப்படும் மனித நிலை என்பது இன்ப ஆசைகளின் பின்னால் ஓடி தன்னைத் தானே சிதைத்துக்கொள்ளும் அபாயகரமான நிலை; அந்த நிலையிலிருந்து மனிதனை காக்கவே இந்த மந்திரம் வேண்டுகிறது. ஆசைகள், வாசனைகள் மற்றும் மன வீழ்ச்சிகள் மெதுவாக உடல், மனம் மற்றும் ஆன்மிக சக்தியை சிதைக்கும் உண்மையை இது வெளிப்படுத்துகிறது.

இந்த மந்திரத்தில் “தனூநாம்” எனப்படும் உடல் வெறும் உயிர் தாங்கும் அமைப்பாக அல்ல; அது தெய்வீக அனுபவத்திற்கான புனித ஆலயமாகக் கருதப்படுகிறது. ஆகவே அதை பாதுகாப்பது என்பது உடல் நலனை மட்டுமல்ல, ஆன்மிக கடமையையும் குறிக்கிறது. அதேசமயம் “இந்திர” மற்றும் “ஈஷான” என்ற கருத்துகள் மனிதன் தனது ஆசைகள் மற்றும் உணர்ச்சிகளின் அடிமையாக இல்லாமல், அவற்றை வென்று தன்னையே ஆளும் உயர்ந்த நிலையை அடைய வேண்டும் என்பதைக் கூறுகின்றன. உணர்ச்சி அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுபடுவது தான் உண்மையான சுதந்திரம்.

“கிர்வண” எனப்படும் ஞான வழி மனிதனுக்கு உலக இன்பங்களின் நிலையற்ற தன்மையை உணர்த்தி, அவனை உயர்ந்த சிந்தனை மற்றும் தியான நிலைக்கு அழைத்துச் செல்கிறது. “வதம்” எனப்படும் அழிவு என்பது உடல் மரணம் மட்டுமல்ல; அறியாமை, ஆசை அடிமைத்தனம் மற்றும் ஆன்மிக விழிப்புணர்வு இழப்பு ஆகியவையும் அதில் அடங்கும். இதிலிருந்து விடுபடுவதே மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான பாதுகாப்பாக இந்த மந்திரம் கூறுகிறது.

ஆகவே இந்த மந்திரத்தின் சாரம் மிகவும் தெளிவானது: சுய கட்டுப்பாடு + ஞானம் + உணர்ச்சி வெற்றிகரமான ஒழுக்கம் = உடல் பாதுகாப்பும் ஆன்மிக உயர்வும். மனிதன் தனது ஆசைகளை வென்று, ஞானத்தை நாடி, உடலை ஒரு புனித ஆலயமாகக் கருதி வாழும்போது, அவன் வாழ்க்கை சாதாரண அனுபவ வாழ்வாக இல்லாமல், அமைதி, விழிப்பு மற்றும் தெய்வீக உயர்வை நோக்கி செல்லும் ஆன்மிக பயணமாக மாறுகிறது.