पुरूतमं पुरूणामीशानं वार्याणाम् ।

इन्द्रं सोमे सचा सुते ॥ २ ॥

புரூதமம் புரூணாம் ஈஷானம் வார்யாணாம் ।

இந்த்ரம் சோமே ஸசா ஸுதே ॥ 2 ॥

பொருள்:

पुरूतमम् புரூதமம் – மிக அதிகமானவர்களில் சிறந்தவர், எல்லாவற்றிலும் மிக உயர்ந்தவர். இங்கு “புரூதமம்” என்பது எண்ணற்ற உயிர்களையும் சக்திகளையும் காக்கும் பரமாத்மாவைக் குறிக்கிறது. பலரைக் காப்பவர்களில் கூட, அனைத்திலும் உயர்ந்த காப்பாளராக இருப்பவர் இறைவன் என்பதே இதன் பொருள்.

पुरूणाम् புரூணாம் – பலரை காப்பவர்களில், உயிர்களை நிரப்பி காக்கும் அனைவரில். இது உயிர்களை பராமரிக்கும் பல வகை சக்திகளை குறிக்கிறது. ஆனால் அவற்றில் எல்லாவற்றுக்கும் மேலான பரிபூரண பாதுகாப்பு சக்தி இறைவனிடமே உள்ளது என்பதை உணர்த்துகிறது.

ईशानम् ஈஷானம் – ஆண்டவன், உரிமையாளர், ஆள்பவன். இறைவன் அனைத்திற்கும் தலைவன். உலகின் சகல வளங்களையும், சக்திகளையும் ஆளும் பரம அதிகாரம் உடையவன். மனிதனின் வாழ்க்கையை வழிநடத்தும் உள் சக்தியாகவும் அவன் விளங்குகிறான்.

वार्याणाम् வார்யாணாம் – விரும்பத்தக்கவற்றின், உயர்ந்த செல்வங்களின். இங்கு “வார்யம்” என்பது பொருள் செல்வம் மட்டும் அல்ல; உடல் ஆரோக்கியம், மன அமைதி, நல்லொழுக்கு, ஞானம், ஆனந்தம் மற்றும் ஆன்மிக உயர்வு போன்ற அனைத்தையும் குறிக்கிறது. இவ்வகை உயர்ந்த செல்வங்களை வழங்குபவன் இறைவன்.

इन्द्रम् இந்த்ரம் – பரம ஐஸ்வர்யமுள்ள இறைவனை. “இந்த்ரன்” என்பது சகல சக்திகளுக்கும் தலைவன். அவன் தான் மனிதனுக்கு வெற்றி, வலிமை மற்றும் ஆன்மிக ஒளி அளிப்பவன். தீய சக்திகளை அழித்து நன்மையை நிலைநிறுத்துபவன்.

सोमे சோமே – சோமத்தில், தெய்வீக அமிர்த நிலையில். சோமம் என்பது வெளிப்புற பானம் மட்டுமல்ல; அது மனத் தூய்மை, தியான நிலை, இறைநினைவு மற்றும் ஆன்மிக ஆனந்தம் ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. அந்த சோம நிலையில் இறை அனுபவம் ஏற்படுகிறது.

सचा ஸசா – இணைந்து, ஒன்றாக, சேர்ந்திருந்து. இது மனிதன் மற்றும் இறைவன் ஒன்றுபடும் நிலையை குறிக்கிறது. தூய மனம், பக்தி மற்றும் தியானம் மூலம் இறைவனுடன் இணையும் ஆன்மிக அனுபவம் இதன் பொருள்.

सुते ஸுதே – உற்பத்தியாகும் நிலையில், சோமம் சுரக்கும் நிலையில். இது சோமத்தை உருவாக்கும் அல்லது வளர்க்கும் நிலையை குறிக்கிறது. மனிதன் தன்னுள் தியானம், ஒழுக்கம், தன்னடக்கம் மூலம் ஆன்மிக சக்தியை வளர்க்கும்போது, அவன் இறைவனுடன் ஒன்றுபடுகிறான்.

விளக்கம்:

இந்த வேத மந்திரம் பரமாத்மா அனைத்திற்கும் மேலான காப்பாளரும், அனைத்து உயர்ந்த செல்வங்களின் ஆண்டவருமாக இருப்பதை ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது. உலகில் பல சக்திகள் உயிர்களைப் பாதுகாக்கும் பணியில் இருந்தாலும், அவற்றின் அடிப்படை ஆதாரமாகவும் பரிபூரண பாதுகாப்பாகவும் விளங்குவது இறைவனே. “புரூதமம்” மற்றும் “புரூணாம்” என்ற சொற்கள் மூலம், எண்ணற்ற உயிர்களையும் உலகங்களையும் காக்கும் உயர்ந்த தெய்வீக சக்தியாக இறைவன் விளக்கப்படுகிறான். மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான பாதுகாப்பும் நிலைத்தன்மையும் இறை அருளில்தான் இருக்கிறது என்பதை இந்த மந்திரம் உணர்த்துகிறது.

மேலும், “ஈஷானம் வார்யாணாம்” என்ற பகுதி, இறைவன் அனைத்து விரும்பத்தக்க செல்வங்களின் ஆண்டவன் என்பதை வலியுறுத்துகிறது. இங்கு செல்வம் என்பது வெறும் பொருள் வளத்தை மட்டுமல்ல; உடல் ஆரோக்கியம், மன அமைதி, நல்லொழுக்கு, அறிவு, ஆன்மிக ஆனந்தம் மற்றும் வாழ்க்கை நிறைவு ஆகிய அனைத்தையும் குறிக்கிறது. மனிதனை காமம், கோபம், பேராசை போன்ற உள் எதிரிகளிலிருந்து காப்பாற்றி, உயர்ந்த வாழ்விற்கு வழிநடத்தும் சக்தி இறைவனுக்கே உண்டு. அதனால் மனிதன் வெளிப்புற ஆசைகளில் சிக்காமல், தன் வாழ்வை இறைநினைவின் மூலம் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும் என்று மந்திரம் போதிக்கிறது.

“சோமே ஸசா ஸுதே” என்ற பகுதி இந்த மந்திரத்தின் ஆழ்ந்த ஆன்மிகத் தத்துவத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. சோமம் என்பது வெளிப்புற பானம் அல்ல; அது தியானம், மனத் தூய்மை, தன்னடக்கம் மற்றும் இறைநினைவு மூலம் மனிதனுள் உருவாகும் தெய்வீக ஆனந்த நிலையாகும். அந்த சோம நிலை வளரும்போது, மனிதன் இறைவனுடன் ஒன்றுபடும் ஆன்மிக அனுபவத்தை அடைகிறான். இதுவே உண்மையான இறைத் துதி மற்றும் வாழ்க்கையின் உயர்ந்த சாதனை ஆகும். இறைவனை வெளியில் தேடாமல், தன்னுள் சோம சக்தியை வளர்த்து அவனுடன் ஒன்றுபடுதல் மனித வாழ்வின் பரம நோக்கம் என்பதை இந்த மந்திரம் ஆழமாக உணர்த்துகிறது.

முடிவாக, இந்த மந்திரம் மனிதனை வெளிப்புற உலக ஆசைகளிலிருந்து உயர்த்தி, உள் தூய்மை, ஆன்மிக ஒளி மற்றும் இறைஒற்றுமை நோக்கி வழிநடத்துகிறது. இறைவன் அனைத்தையும் காக்கும் உயர்ந்த சக்தி; அவனே உண்மையான செல்வங்களின் ஆதாரம். மனிதன் தன்னுள் சோமத்தை வளர்த்து, இறைநினைவில் நிலைத்தால், அவன் உள் எதிரிகளை வென்று, அமைதி, ஆனந்தம் மற்றும் பரிபூரண ஆன்மிக நிறைவை அடைகிறான்.

முடிவுரை:

இந்த வேத மந்திரம் இறைவன் அனைத்திற்கும் மேலான காப்பாளரும், மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான ஆதார சக்தியும் என்பதை ஆழமாக உணர்த்துகிறது. உலகில் கிடைக்கும் எல்லா வளங்களும், உடல் ஆரோக்கியம், மன அமைதி, ஞானம் மற்றும் ஆன்மிக ஆனந்தம் போன்ற உயர்ந்த செல்வங்களும் இறையருளின் வெளிப்பாடுகளே ஆகும். மனிதன் வெளிப்புற ஆசைகளிலும் நிலையற்ற பொருள் செல்வங்களிலும் மட்டும் பற்றுக் கொள்ளாமல், அவற்றின் ஆதாரமான பரமாத்மாவை உணர்ந்து வாழ வேண்டும் என்பதே இந்த மந்திரத்தின் முக்கிய போதனையாகும்.

மேலும், மனிதனின் உண்மையான போராட்டம் வெளியில் அல்ல; அவனுள் இருக்கும் காமம், கோபம், பேராசை, அகங்காரம் போன்ற உள் எதிரிகளுடனான போராட்டம்தான் என்பதை இந்த மந்திரம் மறைமுகமாக உணர்த்துகிறது. இந்த எதிரிகளை வெல்லும் சக்தி இறைவனிடமிருந்தே கிடைக்கிறது. தியானம், தன்னடக்கம், ஒழுக்கம் மற்றும் இறைநினைவு மூலம் மனிதன் தன்னுள் “சோம” எனும் தெய்வீக ஆனந்த சக்தியை வளர்க்க வேண்டும். அந்த உள் தூய்மை வளரும்போது, மனிதன் மன அமைதி, தெளிவு மற்றும் ஆன்மிக ஒளியை அடைகிறான்.

இறுதியாக, “சோமே ஸசா ஸுதே” என்ற தத்துவத்தின் மூலம், மனித வாழ்க்கையின் உயர்ந்த நோக்கம் இறைவனுடன் ஒன்றுபடும் ஆன்மிக அனுபவம் என்பதைக் மந்திரம் எடுத்துரைக்கிறது. உண்மையான இறைத் துதி வெளிப்புற சடங்குகளில் அல்ல; அது தன்னுள் தெய்வீக சக்தியை வளர்த்து, இறைநினைவில் நிலைத்திருக்கும் வாழ்வில்தான் உள்ளது. இவ்வாறு வாழும் மனிதன் உள் எதிரிகளை வென்று, ஆனந்தம், நிறைவு மற்றும் பரம அமைதியுடன் கூடிய உயர்ந்த ஆன்மிக வாழ்க்கையை அடைகிறான்.