एमाशुमाशवे भर यज्ञश्रियं नृमादनम् ।

पतयन्मन्दयत्सखम् ॥ ७ ॥

ஏமாஶுமாஶவே பர யஜ்ஞஶ்ரியம் ந்ருமாதனம் ।

பதயன்மந்தயத்ஸகம் ॥ 7 ॥

பொருள்:

ईम् ஈம் – உறுதி,  நிச்சயம்,  முழு தீர்மானம். ஆன்மிக முயற்சி என்பது சந்தேகத்துடன் அல்ல; முழு உறுதியுடனும் உள்ளார்ந்த நம்பிக்கையுடனும் செய்யப்பட வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது. இது மனத்தின் தளர்வை நீக்கி, ஒருமுகத் தன்மையை உருவாக்குகிறது.

आशुम् ஆஷும் – விரைவாக பரவுவது,  துரிதமாக செயல்படுவது. தெய்வீக சக்தி அல்லது சோமம் உடலிலும் மனத்திலும் தாமதமின்றி பரவி செயல்பட வேண்டும். இது விழிப்புணர்வு உடனடியாக உயிர்சக்தியாக மாறும் தன்மையை குறிக்கிறது.

आशवे ஆஷவே – அனைத்தையும் ஊடுருவி நிறைந்த பரம்பொருள்
இங்கு “ஆஷவே” என்பது பிரபஞ்சம் முழுவதும் பரவியுள்ள பரமாத்மாவைக் குறிக்கிறது. அந்த எல்லையற்ற தெய்வீக சக்தியை அடைவதே மனித வாழ்வின் நோக்கம் என விளக்குகிறது.

भर பர – ஏற்று கொள்,  நிரப்பிக் கொள்,  தாங்கு. தெய்வீக சக்தியை வெளியில் தேடாமல், உட்பகுதியில் முழுமையாக ஏற்றுக் கொண்டு வாழ்வில் நிரப்பிக் கொள்ள வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது. இது ஆன்மீக “உள் ஏற்றம்” ஆகும்.

यज्ञश्रियम् யஜ்ஞஶ்ரியம் – யாகத்தின் செல்வம், யாகத்தின் ஒளி மற்றும் மேன்மை. “யஜ்ஞம்” என்பது மனித உடலையும், வாழ்வையும் குறிக்கும். அதில் ஒளி, அழகு, ஒழுக்கம், ஆன்மிக உயர்வு ஆகியவற்றை உருவாக்கும் சக்தியே “யஜ்ஞஶ்ரி”. இது மனித வாழ்க்கையின் தெய்வீக அழகை வெளிப்படுத்துகிறது.

नृमादनम् ந்ருமாதனம் – மனிதர்களை மகிழ்விக்கும், உயர்வடையச் செய்யும் சக்தி.  இந்த சக்தி மனிதனை சோர்வு, சினம், மனக்கசப்பு ஆகியவற்றிலிருந்து விடுவித்து, உயர்ந்த சிந்தனை, ஆனந்தம், முன்னேற்றம் ஆகியவற்றை அளிக்கிறது. மனதை “சாந்த ஆனந்த நிலை”க்கு கொண்டு செல்கிறது.

पतयन् பதயன் – பரவச் செய்யும்,  இயக்கும்,  செயல்பட வைக்கும். ஆன்ம சக்தி உடலில் பரவி மனிதனை சோம்பல் இல்லாமல் செயலில் ஈடுபடச் செய்கிறது. இது “கர்ம சக்தி”யை எழுப்பும் தன்மை.

मन्दयत् மந்தயத் – ஆனந்தம் தரும், மனதை மென்மையாக்கும்:
இது மனத்தின் கடினத்தன்மையை நீக்கி, மென்மையான, அமைதியான, ஆனந்தமயமான நிலையை உருவாக்குகிறது. உள்ளத்தில் தெய்வீக சந்தோஷம் ஊற்றெடுக்கிறது.

सखम् ஸக்ஹம் – நண்பன், துணை, வழிகாட்டி.  இங்கு தெய்வீக சக்தி மனிதனுக்கு வெறும் ஆற்றலாக மட்டும் அல்ல; ஒரு “உள்நிலை நண்பன்” போல இருந்து வழிகாட்டுகிறது. அது மனிதனை இறை அனுபவத்துக்கு அழைத்துச் செல்லும் ஆதரவு சக்தி.

விளக்கம்:

இந்த வேத மந்திரம் மனிதனின் உடல், மனம் மற்றும் ஆன்மா ஆகிய மூன்றையும் ஒரே சமநிலையில் உயர்த்தும் ஆழ்ந்த தத்துவத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. இது வெளிப்படையாக சோமம் அல்லது உயிர்சக்தி பற்றிப் பேசினாலும், அதன் உள்ளார்ந்த பொருள் மனிதன் தன்னுள் தெய்வீக சக்தியை எவ்வாறு ஏற்றுக்கொண்டு பரிபூரண ஆனந்த வாழ்வை அடைய வேண்டும் என்பதையே விளக்குகிறது.

மந்திரத்தின் முதல் சொல் “ईम्” உறுதியையும் நிச்சயத்தையும் குறிக்கிறது. ஆன்மிக முயற்சி சந்தேகத்துடன் தொடங்கக்கூடாது; அது முழு நம்பிக்கையுடனும் மன ஒருமுகத்துடனும் ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்ற தத்துவத்தை இது உணர்த்துகிறது. மனித மனம் தளர்ச்சி அடையாமல் உறுதியுடன் செயல்பட வேண்டும் என்பதே இதன் அடிப்படை கருத்தாகும். அடுத்து வரும் “आशुम्” என்பது தெய்வீக சக்தி அல்லது உயிர்சக்தி உடலிலும் மனத்திலும் தாமதமின்றி விரைவாகப் பரவ வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது. விழிப்புணர்வு சோம்பலின்றி செயலில் மாற வேண்டும் என்பதே இதன் தத்துவம். மனிதனின் உள்ளே இருக்கும் ஆற்றல் தடை இல்லாமல் இயக்கம் பெற வேண்டும் என்பதை இது சுட்டுகிறது. “आशवे” என்பது அனைத்தையும் ஊடுருவி நிறைந்திருக்கும் பரமாத்மாவைக் குறிக்கிறது. பிரபஞ்சம் முழுவதும் பரவி இருக்கும் அந்த இறைநிலையை அடைவதே மனித வாழ்வின் உயர்ந்த நோக்கம் என இந்த சொல் உணர்த்துகிறது. வெளியில் அல்ல, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்திருக்கும் இறைசக்தியுடன் ஒன்றுபட வேண்டும் என்பதே இதன் கருத்து. “भर” என்பது அந்த தெய்வீக சக்தியை வெளியில் தேடாமல் தன்னுள் முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்டு நிரப்பிக்கொள்ள வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது. இது ஆன்மீக “உள் ஏற்றம்” என்ற நிலையை விளக்குகிறது. மனிதன் தன் உள்ளத்தை தெய்வீக சக்தியால் நிரப்பிக் கொள்ள வேண்டும் என்பதே இதன் தத்துவம்.

“यज्ञश्रियम्” என்பது யாகத்தின் ஒளி, அழகு மற்றும் ஆன்மிக மேன்மையை குறிக்கிறது. மனித வாழ்க்கையே ஒரு யாகம் எனக் கருதப்படுகிறது. அந்த வாழ்க்கையில் ஒழுக்கம், தூய்மை, ஒளி மற்றும் தெய்வீக அழகு உருவாகச் செய்யும் சக்தியே யஜ்ஞஶ்ரி ஆகும். இது மனித வாழ்வை புனிதமாக மாற்றும் ஆற்றலைக் குறிக்கிறது. “नृमादनम्” என்பது மனிதனை ஆனந்தமடையச் செய்து உயர்வடையச் செய்யும் சக்தியை குறிக்கிறது. இது சோர்வு, கோபம், மனக்கசப்பு ஆகியவற்றை நீக்கி, மனிதனை உயர்ந்த சிந்தனை, மகிழ்ச்சி மற்றும் முன்னேற்ற நிலைக்கு கொண்டு செல்கிறது. மனதை அமைதியான ஆனந்த நிலைக்கு உயர்த்துவதே இதன் நோக்கம்.

“पतयन्” என்பது அந்த தெய்வீக சக்தி உடலில் பரவி மனிதனை செயல்மிக்கவனாக மாற்றுகிறது என்பதைக் குறிக்கிறது. சோம்பலை நீக்கி, கர்மத்தில் ஈடுபடுத்தும் ஆற்றலே இதன் பொருள். வாழ்க்கையில் இயக்கமும் செயல்திறனும் உருவாக வேண்டும் என்பதே இதன் தத்துவம். “मन्दयत्” என்பது மனதை மென்மையாக்கி ஆனந்தமயமாக்கும் நிலையை குறிக்கிறது. கடினமான எண்ணங்கள் குறைந்து, உள்ளம் அமைதி மற்றும் சந்தோஷத்தால் நிரம்புகிறது. இது உள்ளார்ந்த தெய்வீக மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்துகிறது. “सखम्” என்பது அந்த தெய்வீக சக்தி மனிதனுக்கு நண்பனாக இருந்து வழிகாட்டுகிறது என்பதைக் குறிக்கிறது. அது வெறும் ஆற்றலாக அல்ல, ஒரு உள்நிலை துணையாக இருந்து மனிதனை உயர்ந்த ஆன்மிக நிலைக்கு அழைத்துச் செல்கிறது.

முடிவாக, இந்த மந்திரம் மனிதன் முழு உறுதியுடன் தன்னுள் தெய்வீக சக்தியை ஏற்றுக்கொண்டு, அதை வளர்த்துக் கொண்டு வாழ்வை ஒளிமயமாக்க வேண்டும் என்பதை உணர்த்துகிறது. அந்த சக்தி மனிதனை செயல்மிக்கவனாகவும் ஆனந்தமிக்கவனாகவும் மாற்றி, இறுதியில் பரமாத்மாவுடன் ஒன்றுபடும் பாதையில் வழிகாட்டும் ஆன்மிக நண்பனாக செயல்படுகிறது.

முடிவுரை:

இந்த வேத மந்திரம் மனித வாழ்வின் ஆழ்ந்த ஆன்மிக நோக்கத்தை மிகச் சுருக்கமாகவும் சக்திவாய்ந்த முறையிலும் வெளிப்படுத்துகிறது. “ईम्” என்ற உறுதியிலிருந்து தொடங்கி, “आशुम्” மற்றும் “आशवे” மூலம் தெய்வீக உயிர்சக்தி மனிதனின் உடல், மனம் மற்றும் ஆன்மாவை விரைவாக ஒளியூட்ட வேண்டும் என்பதைக் கூறுகிறது. மனிதன் வெளியில் இறையைத் தேடாமல், தன்னுள்ளேயே நிறைந்திருக்கும் பரமாத்ம சக்தியை உணர்ந்து ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதே இந்த மந்திரத்தின் மையத் தத்துவமாகும். “भर” மற்றும் “यज्ञश्रियम्” ஆகிய சொற்கள் வாழ்க்கையை ஒரு புனித யாகமாகக் கருதி, அதில் ஒழுக்கம், தூய்மை மற்றும் ஆன்மிக ஒளியை வளர்க்க வேண்டியதைக் கற்பிக்கின்றன.

மேலும், “नृमादनम्”, “पतयन्”, “मन्दयत्” போன்ற சொற்கள் மனித மனத்தின் மாற்றத்தைக் குறிப்பதாகும். தெய்வீக சக்தி மனிதனை சோர்வு, பயம் மற்றும் மனக்குழப்பத்திலிருந்து உயர்த்தி, செயல்திறன் மிக்க வாழ்க்கைக்குத் தள்ளுகிறது. அது மனதை மென்மையாக்கி, உள்ளார்ந்த அமைதி மற்றும் ஆனந்தத்தை அளிக்கிறது. இதன் மூலம் மனிதன் வெறும் உடல்சார்ந்த வாழ்க்கையை அல்லாது, உயர்ந்த சிந்தனை மற்றும் கர்ம நெறியுடன் கூடிய தெய்வீக வாழ்வை அடைகிறான். ஆன்மிக உணர்வு மனிதனை செயலில் உற்சாகமிக்கவனாகவும், மனதில் அமைதியுடனும் வாழ வழிநடத்துகிறது.

இறுதியாக, “सखम्” என்ற சொல்லின் மூலம் இந்த மந்திரம் தெய்வீக சக்தியை மனிதனின் உள்நிலை நண்பனாகக் காட்டுகிறது. அந்த சக்தி மனிதனை வழிநடத்தி, அவனை பரிபூரண ஆனந்த நிலைக்கும் பரமாத்ம ஒற்றுமைக்கும் அழைத்துச் செல்கிறது. ஆகவே, இந்த மந்திரம் ஒரு சாதாரண வேதப் பாடல் அல்ல; அது மனிதன் தன்னுள் உறங்கிக் கிடக்கும் தெய்வீக ஆற்றலை விழிப்பூட்டி, வாழ்க்கையை ஒளி, ஆனந்தம் மற்றும் ஆன்மிக நிறைவால் நிரப்பும் உயர்ந்த ஆன்மிக வழிகாட்டியாக விளங்குகிறது.