उत नः सुभगाँ अरिर्वोचेयुर्दस्म कृष्टयः ।

स्यामेदिन्द्रस्य शर्मणि ॥ ६ ॥

உத நஃ ஸுபகான் அரிர்வோசேயுர்தஸ்ம க்ருஷ்டயஃ ।

ஸ்யாமேத் இந்த்ரஸ்ய ஶர்மணி ॥ 6 ॥

பொருள்:

उत உத – மேலும், அதோடு, இன்னும். இந்தச் சொல் முன் கூறப்பட்ட ஆன்மீக நெறிகளுடன் மேலும் ஒரு உயர்ந்த வாழ்க்கை இலக்கை இணைக்கிறது. மனிதன் தனக்கு மட்டும் நல்லவனாக இருப்பது போதாது; அவனது நற்குணங்கள் பிறரையும் பாதிக்க வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது. உண்மையான நற்குணம் உலகத்திற்கே ஒளியாகிறது.

नः நஃ – எங்களை, நமக்கு, எங்களுடைய. இது தனிநபருக்கான வேண்டுதல் அல்ல; சமூகம் முழுவதற்குமான பிரார்த்தனையாகும். உண்மையான ஆன்மீகம் அனைவரின் உயர்வையும் விரும்புகிறது.

सुभगान् ஸுபகான் – மிகச் சிறந்த பாக்கியசாலிகள், நல்ல குணமுள்ளவர்கள், உயர்ந்த செல்வம் பெற்றவர்கள். இங்கு செல்வம் என்பது பொருள் செல்வம் மட்டும் அல்ல. அறிவு, தர்மம், நல்லொழுக்கு, கருணை, ஆன்மீக வளம் ஆகியவற்றையும் குறிக்கிறது. உண்மையான பாக்கியம் நல்ல குணங்களில்தான் உள்ளது.

अरिः அரிஃ – பகைவன், எதிரி, விரோதம் கொண்டவர். இங்கு வெளிப்புற எதிரிகளை மட்டும் அல்ல, காமம், கோபம், பேராசை போன்ற உள் எதிரிகளையும் குறிக்கிறது. மனிதனின் மிகப் பெரிய பகைவர் அவனது தீய குணங்களே.

वोचेयुः வோசேயுஃ – சொல்லட்டும், புகழட்டும், உரைக்கட்டும். மனிதன் நல்ல குணத்துடன் வாழ்ந்தால், அவனை எதிர்ப்பவர்கள்கூட அவனைப் பாராட்டுவார்கள் என்பதைக் குறிக்கிறது. உண்மையான நற்குணம் எதிரியின் இதயத்தையும் மாற்றும்.

दस्म தஸ்ம – பகைவர்களை அழிப்பவன், வல்லமைமிக்கவன், தெய்வீக சக்தி உடையவன். இங்கு இது இறைவனை நோக்கிக் கூறப்படுகிறது.
இறைவன் மனிதனின் உள் எதிரிகளான காமம், கோபம், அகந்தை ஆகியவற்றை அழிக்கும் சக்தியாக விளங்குகிறான். இறை அருள் உள்ளத்தின் இருளை நீக்குகிறது.

कृष्टयः க்ருஷ்டயஃ – உழைப்பாளிகள், முயற்சி செய்பவர்கள், உழைத்து வாழ்பவர்கள். இது சோம்பேறித்தனத்திற்கு எதிரான உபதேசமாகும். உழைப்பு, முயற்சி, கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றின் மூலம் மட்டுமே மனிதன் உயர முடியும். உழைப்பே ஆனந்தத்திற்கு வழி.

स्याम ஸ்யாம் – நாம் இருப்போமாக, நாம் நிலை கொள்வோமாக, நாம் வாழ்வோமாக. இது ஒரு உயர்ந்த வாழ்க்கை நிலையை வேண்டிக் கொள்ளும் பிரார்த்தனை. மனிதன் தன்னை உயர்ந்த நிலைக்கு மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும்.

इत् இத் – நிச்சயமாக, உறுதியாக, உண்மையாக. இது வலியுறுத்தும் சொல். ஆன்மீக முயற்சி உறுதியுடனும் தொடர்ச்சியுடனும் இருக்க வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது. உறுதியான முயற்சியே உயர்வை தருகிறது.

इन्द्रस्य இந்த்ரஸ்ய – இந்திரனுடைய, பரமாத்மாவின், இறைவனுடைய. இங்கு “இந்த்ரஸ்ய” என்பது பரம சக்தி அல்லது இறைநிலையை குறிக்கிறது. உண்மையான ஆனந்தம் இறைநிலையில்தான் உள்ளது.

शर्मणि ஶர்மணி – ஆனந்தத்தில், பாதுகாப்பில், அமைதியில். இது இறைவனின் அருள் தரும் உள்ளார்ந்த அமைதி மற்றும் ஆனந்த நிலையை குறிக்கிறது. இறைசிந்தனை மனிதனை நிரந்தர அமைதிக்கு அழைத்துச் செல்கிறது.

விளக்கம்:

வேத மந்திரங்கள் மனிதனை உயர்ந்த வாழ்க்கை நெறிகளுக்குத் தூண்டும் ஆன்மீக ஒளியாக விளங்குகின்றன. இந்த மந்திரம், மனிதன் நல்ல குணங்களுடன் வாழ்ந்து, உழைப்பையும் இறைசிந்தனையையும் வாழ்க்கையின் அடிப்படையாக ஏற்று, உள் எதிரிகளை வென்று ஆனந்த நிலையை அடைய வேண்டும் என்பதைக் கற்பிக்கிறது. இது வெறும் தனிப்பட்ட ஆன்மீக முன்னேற்றத்தை மட்டும் அல்லாமல், மனிதனின் நல்லொழுக்கம் சமூகம் முழுவதையும் பாதிக்கும் அளவிற்கு உயர வேண்டும் என்பதையும் வலியுறுத்துகிறது.

இந்த மந்திரத்தின் தொடக்கச் சொல் “உத” என்பது முன் கூறப்பட்ட ஆன்மீக உபதேசங்களுடன் மேலும் ஒரு உயர்ந்த கருத்தை இணைக்கிறது. மனிதன் தனக்காக மட்டும் நல்லவனாக இருப்பது போதாது; அவனது நற்குணங்கள் பிறரின் மனதையும் மாற்ற வேண்டும். “நஃ” என்பது இந்தப் பிரார்த்தனை தனிநபருக்கானது அல்ல, சமூக நலனுக்கானது என்பதை காட்டுகிறது. “ஸுபகான்” என்ற சொல் மிகப் பெரிய பாக்கியசாலிகளை குறிக்கிறது. ஆனால் இங்கு பாக்கியம் என்பது பொருள் செல்வம் அல்ல; அறிவு, தர்மம், கருணை, நல்லொழுக்கு, ஆன்மீக வளம் ஆகிய உயர்ந்த பண்புகளைக் குறிக்கிறது. உண்மையான செல்வம் மனிதனின் உள்ளார்ந்த நற்குணங்களில்தான் உள்ளது என்பதே இதன் முக்கியமான போதனையாகும்.

“அரிஃ” என்பது வெளிப்புற எதிரிகளை மட்டும் அல்லாமல், மனிதனுக்குள் இருக்கும் காமம், கோபம், பேராசை, அகந்தை போன்ற உள் எதிரிகளையும் குறிக்கிறது. “வோசேயுஃ” என்பது மனிதன் நல்ல குணங்களுடன் வாழ்ந்தால், அவனை எதிர்ப்பவர்கள்கூட அவனைப் பாராட்டுவார்கள் என்பதை உணர்த்துகிறது. உண்மையான நற்குணம் பகைவரின் இதயத்தையும் மாற்றும் வல்லமை உடையது. “தஸ்ம” என்பது பகைவர்களை அழிக்கும் இறை சக்தியை குறிக்கிறது. இறை அருள் மனிதனின் உள்ளிருக்கும் இருளையும் தீய குணங்களையும் அகற்றி, அவனை உயர்ந்த வாழ்க்கைக்கு வழிநடத்துகிறது.

“க்ருஷ்டயஃ” என்பது உழைப்பாளிகளை குறிக்கிறது. இந்த மந்திரம் சோம்பேறித்தனத்தை மறுத்து, உழைப்பும் முயற்சியும் கொண்ட வாழ்க்கையை வலியுறுத்துகிறது. உண்மையான ஆனந்தம் உழைப்பின் வழியாகவே கிடைக்கிறது; முயற்சி இல்லாத வாழ்க்கையில் முன்னேற்றமோ அமைதியோ இல்லை. “ஸ்யாம்” என்பது “நாம் வாழ்வோமாக”, “நாம் நிலை கொள்வோமாக” என்ற உயர்ந்த விருப்பத்தை உயர்ந்த வாழ்க்கை நிலையை வேண்டிக் கொள்ளும் பிரார்த்தனை. “இந்த்ரஸ்ய ஶர்மணி” என்பது இறைவனின் ஆனந்தம், அமைதி மற்றும் பாதுகாப்பில் நிலை பெற வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது. மனிதன் இறைசிந்தனையில் வாழும் போது மட்டுமே நிரந்தர அமைதியையும் ஆனந்தத்தையும் அடைகிறான்.

மொத்தத்தில், இந்த மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் முழுமையான தர்ம நெறியை எடுத்துரைக்கிறது. நல்ல குணங்களுடன் வாழ்தல், உள் எதிரிகளை வெல்லுதல், உழைப்பை வாழ்க்கையின் அடிப்படையாகக் கொள்ளுதல், இறை அருளில் மனதை நிலைநிறுத்துதல் ஆகியவை மனிதனை உண்மையான பாக்கியசாலியாக மாற்றுகின்றன. ஆகவே, மனிதன் தனது வாழ்க்கையை நற்குணம், உழைப்பு, பக்தி மற்றும் ஆன்மீக ஒளி நிறைந்ததாக மாற்றிக் கொண்டால், அவன் தனக்கே அல்ல உலகிற்கே ஒளியாக விளங்குவான் என்பதை இந்த வேத மந்திரம் ஆழமாக அறிவுறுத்துகிறது.

முடிவுரை:

இந்த வேத மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான உயர்வு வெளிப்புற செல்வத்தில் அல்ல, உள்ளார்ந்த நற்குணங்களிலும் ஆன்மீக ஒளியிலும் இருப்பதை வலியுறுத்துகிறது. அறிவு, தர்மம், கருணை, பணிவு, நல்லொழுக்கு போன்ற உயர்ந்த பண்புகளே மனிதனை “ஸுபகான்” எனும் உண்மையான பாக்கியசாலியாக மாற்றுகின்றன. மனிதன் தனக்காக மட்டும் நல்லவனாக வாழாமல், அவனது நற்குணங்கள் சமூகம் முழுவதும் நன்மையைப் பரப்பும் அளவிற்கு உயர வேண்டும் என்பதே இந்த மந்திரத்தின் ஆழ்ந்த செய்தியாகும். நற்பண்புகளால் வாழும் ஒருவரை எதிர்ப்பவர்கள்கூட இறுதியில் மதித்து பாராட்டுவார்கள் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

மேலும், மனிதனின் உண்மையான எதிரிகள் வெளியில் இல்லாமல் அவனது உள்ளத்தில் இருப்பதாக இந்த மந்திரம் கற்பிக்கிறது. காமம், கோபம், பேராசை, அகந்தை போன்ற உள் இருள்களை வெல்வதே உயர்ந்த ஆன்மீக சாதனையாகும். இறை அருள் மற்றும் இறைசிந்தனை மனிதனின் மனதைத் தூய்மைப்படுத்தி, தீய எண்ணங்களை அகற்றி, அவனை அமைதி மற்றும் ஆனந்தம் நிறைந்த வாழ்விற்கு வழிநடத்துகின்றன. அதேசமயம், இந்த மந்திரம் உழைப்பின் மகத்துவத்தையும் வலியுறுத்துகிறது. சோம்பேறித்தனத்தை விட்டு முயற்சி, ஒழுக்கம், கடின உழைப்பு ஆகியவற்றை வாழ்க்கையின் அடிப்படையாக ஏற்றுக் கொண்டாலே மனிதன் முன்னேற்றத்தையும் மனநிறைவும் அடைய முடியும்.

இறுதியாக, “இந்த்ரஸ்ய ஶர்மணி” எனும் கருத்தின் மூலம், மனிதன் இறைவனின் அருள், பாதுகாப்பு மற்றும் ஆனந்தத்தில் நிலைபெற்ற வாழ்வை அடைய வேண்டும் என்பதே இந்த மந்திரத்தின் பரம இலக்காக விளங்குகிறது. நற்குணம், உழைப்பு, பக்தி, ஆன்மீக சிந்தனை ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைத்த வாழ்க்கையே மனிதனை முழுமையான உயர்விற்கு கொண்டு செல்கிறது. இவ்வாறு வாழும் மனிதன் தனக்கே அல்லாமல் குடும்பத்திற்கும், சமூகத்திற்கும், உலகிற்கும் ஒளியாக விளங்கி, தர்மம் மற்றும் அமைதி நிறைந்த வாழ்க்கையின் முன்னுதாரணமாக மாறுவான் என்பதை இந்த வேத மந்திரம் ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது.