चोदयित्री सूनृतानां चेतन्ती सुमतीनाम् ।

यज्ञं दधे सरस्वती  ॥ ११ ॥

சோதயித்ரீ ஸூந்ருதானாம் சேதந்தீ ஸுமதீனாம் ।

யஜ்ஞம் ததே சரஸ்வதீ ॥ 11 ॥

பொருள்:

चोदयित्री சோதயித்ரீ – ஊக்குவிப்பவள், தூண்டுபவள், முன்னேற்றுபவள். சரஸ்வதி: மனிதனை நல்ல வழிக்குத் தூண்டுகிறாள், உயர்ந்த சிந்தனை களுக்குப் பிரேரிக்கிறாள், தர்மமான வாழ்க்கைக்கு வழிநடத்துகிறாள். இங்கு சரஸ்வதி: மனிதனின் உள்ளத்தில் நன்மையை எழுப்பும் ஞான சக்தியாகக் காட்டப்படுகிறாள்.

सूनृतानाम् ஸூந்ருதானாம் –  நல்ல மற்றும் சத்தியமான சொற்களின்,
இனிமையான உண்மைவார்த்தைகளின். “सूनृत” என்பது: இனிமையான, உண்மையான, பிறருக்கு நன்மை தரும், துன்பத்தை நீக்கும் வார்த்தைகளை குறிக்கிறது. இந்த மந்திரம் கூறுவது: ஞானம் பெற்றவன் பொய்யாகப் பேசமாட்டான், கடுமையாகப் பேசமாட்டான், அவன் சொல் பிறருக்கு ஆறுதலாகவும் நன்மையாகவும் இருக்கும். அதாவது: உண்மையான ஞானம் மனிதனின் வாக்கையும் தூய்மைப்படுத்துகிறது.

चेतन्ती சேதந்தீ – விழிப்புணர்வு அளிப்பவள், எழுப்புபவள். சரஸ்வதி: மனிதனின் சிந்தனையை விழிப்பூட்டுகிறாள், அறியாமையிலிருந்து ஞானத்திற்கு அழைக்கிறாள், உள்ளுணர்வை வளர்க்கிறாள். அதாவது: ஞானம் மனிதனை மன இருளிலிருந்து விழிப்புணர்விற்கு கொண்டு செல்கிறது.

सुमतीनाम् ஸுமதீனாம் – நல்ல சிந்தனைகளுடையோரின், உயர்ந்த புத்தி உடையோரின். “ஸுமதி” என்பது: நல்ல எண்ணம், தூய சிந்தனை, தர்மமான புத்தி என்பதைக் குறிக்கிறது. சரஸ்வதியின் அருளால்: கெட்ட சிந்தனைகள் குறைகின்றன, நல்ல எண்ணங்கள் உருவாகின்றன, மனிதன் உயர்ந்த கருத்துகளோடு வாழத் தொடங்குகிறான். இந்த மந்திரம் கூறுவது: சுயபடிப்பு மற்றும் ஞானம் உள்ள இடத்தில் கெட்ட சிந்தனைகள் நிலைக்க முடியாது.

यज्ञम् யஜ்ஞம் – யாகம், தர்மமிக்க உயர்ந்த செயல். இங்கு “யஜ்ஞம்” என்பது: கடமையுணர்வு, தன்னலமற்ற செயல், தர்ம வாழ்க்கை, பிறருக்காக வாழ்தல் என்பவற்றைக் குறிக்கிறது.

दधे ததே – நிறுவுகிறாள், நிலைத்துவைக்கிறாள், உள்ளத்தில் பதிக்கிறாள். சரஸ்வதி: மனிதனின் உள்ளத்தில் யஜ்ஞ மனப்பான்மையை நிலைநிறுத்து கிறாள். அவனை நல்ல செயல்களில் உறுதியாக வைத்திருக்கிறாள். அதாவது: உண்மையான ஞானம் மனிதனை தவறான செயல்களில் ஈடுபட விடாது.

सरस्वती சரஸ்வதீ – ஞானத்தின் தெய்வீக சக்தி. இங்கு சரஸ்வதி: நல்ல சொல், நல்ல சிந்தனை, நல்ல செயல் மூன்றையும் ஒருங்கிணைக்கும் தெய்வீக அறிவாக விளங்குகிறாள். அவள் அருளால்: மனிதனின் வாக்கு சுத்தமாகிறது, சிந்தனை உயர்கிறது, செயல் தர்மமடைகிறது.

விளக்கம்:

இந்த வேத மந்திரம் மனித வாழ்க்கையில் ஞானத்தின் அவசியத்தையும், அந்த ஞானம் மனிதனின் வாக்கு, சிந்தனை மற்றும் செயலை எவ்வாறு தூய்மைப்படுத்துகிறது என்பதையும் ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது.

இந்த மந்திரத்தில் சரஸ்வதி தேவியானது வெறும் கல்வி மற்றும் கலைகளின் தெய்வமாக மட்டும் அல்லாமல், மனிதனின் உள்ளத்தில் நல்ல சிந்தனை, நல்ல சொல் மற்றும் தர்மமான செயலை உருவாக்கும் தெய்வீக ஞான சக்தியாக விளங்குகிறாள். மனிதன் உண்மையான உயர்ந்த வாழ்க்கையை அடைய வேண்டுமெனில், அவன் சிந்தனை தூய்மையாகவும், வாக்கு இனிமையாகவும், செயல்கள் தர்மமாகவும் இருக்க வேண்டும் என்பதே இந்த மந்திரத்தின் மையக் கருத்தாகும்.

“चोदयित्री” என்ற சொல் சரஸ்வதி மனிதனை நன்மைக்குத் தூண்டுபவள் என்பதை உணர்த்துகிறது. அவள் மனிதனை உயர்ந்த சிந்தனை, ஒழுக்கம் மற்றும் தர்ம வாழ்க்கைக்குப் பிரேரிக்கிறாள். மனிதனின் உள்ளத்தில் உறங்கிக் கிடக்கும் நன்மை உணர்வை எழுப்பி, அவனை உயர்ந்த வாழ்க்கை நோக்கி நகர்த்தும் சக்தியே சரஸ்வதி என்று இந்த மந்திரம் எடுத்துரைக்கிறது.

“सूनृतानाम्” என்பது இனிமையான மற்றும் உண்மையான சொற்களை குறிக்கிறது. உண்மையான ஞானம் பெற்றவன் பொய்யாகவோ, பிறரைத் துன்புறுத்தும் விதமாகவோ பேசமாட்டான். அவன் சொற்கள் உண்மையு டனும், இனிமையுடனும், பிறருக்கு ஆறுதலையும் நன்மையையும் அளிப்பவையாக இருக்கும். இதன் மூலம், ஞானம் மனிதனின் வாக்கையும் தூய்மைப்படுத்துகிறது என்று மந்திரம் உணர்த்துகிறது.

“चेतन्ती” என்ற சொல் சரஸ்வதி மனிதனின் உள்ளத்தில் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துபவள் என்பதைக் காட்டுகிறது. அவள் மனிதனை அறியாமையின் இருளிலிருந்து ஞானத்தின் ஒளிக்குக் கொண்டு செல்கிறாள். உள்ளுணர்வை வளர்த்து, நல்லதையும் கெட்டதையும் பகுத்தறியும் திறனை அளிக்கிறாள்.

“सुमतीनाम्” என்பது நல்ல சிந்தனை மற்றும் உயர்ந்த புத்தி கொண்ட மனநிலையை குறிக்கிறது. சரஸ்வதியின் அருளால் மனிதனின் மனதில் கெட்ட எண்ணங்கள் குறைந்து, நல்ல சிந்தனைகள் வளர்கின்றன. சுயபடிப்பு, ஞானம் மற்றும் நல்ல சிந்தனை இருக்கும் இடத்தில் கெட்ட எண்ணங்களுக்கும் கெட்ட வழிகளுக்கும் இடமில்லை என்பதையே இந்த மந்திரம் வலியுறுத்துகிறது.

“यज्ञम्” என்ற சொல் இங்கு வெறும் வேள்வி அல்லது யாகம் என்ற பொருளில் மட்டும் இல்லை. அது கடமையுணர்வு, தன்னலமற்ற செயல், தர்ம வாழ்க்கை மற்றும் பிறருக்காக வாழும் மனப்பான்மை ஆகியவற்றையும் குறிக்கிறது. மனிதன் தனது வாழ்க்கையை ஒரு யஜ்ஞமாக மாற்ற வேண்டும்; அதாவது அவன் வாழ்க்கை பிறருக்கு நன்மை தரும் வகையில் இருக்க வேண்டும் என்று இந்த மந்திரம் போதிக்கிறது.

“दधे” என்பது “நிலைத்துவைக்கிறாள்”, “உள்ளத்தில் பதிக்கிறாள்” என்று பொருள். சரஸ்வதி மனிதனின் உள்ளத்தில் தர்ம வாழ்க்கையின் எண்ணத்தை உறுதியாக நிலைநிறுத்துகிறாள். உண்மையான ஞானம் பெற்றவன் தவறான செயல்களில் ஈடுபடமாட்டான்; அவன் வாழ்க்கை நல்ல செயல்களாலும் தர்ம சிந்தனையாலும் நிரம்பியதாக இருக்கும்.

இறுதியாக, “सरस्वती” இங்கு நல்ல சொல், நல்ல சிந்தனை மற்றும் நல்ல செயலை ஒருங்கிணைக்கும் தெய்வீக அறிவின் சக்தியாக விளங்குகிறாள். அவள் அருளால் மனிதனின் வாக்கு சுத்தமடைகிறது, சிந்தனை உயர்கிறது, செயல் தர்மமாகிறது.

இந்த மந்திரத்தின் மொத்தப் பொருள் என்னவென்றால், உண்மையான ஞானம் மனிதனை உள்ளும் புறமும் மாற்றுகிறது. அது அவனுடைய சொற்களை இனிமையாக்குகிறது; சிந்தனைகளை தூய்மைப்படுத்துகிறது; செயல்களை தர்மமாக்குகிறது. சுயபடிப்பு, உண்மை, நல்ல சிந்தனை மற்றும் தன்னலமற்ற செயல் ஆகியவற்றின் மூலம் மனிதன் தனது வாழ்க்கையை யஜ்ஞமயமான உயர்ந்த வாழ்க்கையாக மாற்ற முடியும் என்பதையே இந்த மந்திரம் எடுத்துரைக்கிறது.

எனவே, இந்த மந்திரம் மனிதனை அறியாமையிலிருந்து ஞானத்திற்கு, கெட்ட சிந்தனையிலிருந்து நல்ல சிந்தனைக்கு, சுயநலத்திலிருந்து தர்ம வாழ்க்கைக்கு உயர்த்தும் ஒரு ஆழ்ந்த ஆன்மீக மற்றும் வாழ்வியல் வழிகாட்டுதலாக விளங்குகிறது.

முடிவுரை:

இந்த வேத மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் உயர்ந்த அடிப்படை ஞானம், நல்ல சிந்தனை மற்றும் தர்மமான செயல்களில் இருக்கிறது என்பதை ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது. சரஸ்வதி இங்கு வெறும் கல்வி மற்றும் கலைகளின் தெய்வமாக மட்டுமல்லாமல், மனிதனின் உள்ளத்தில் நன்மையை எழுப்பும் தெய்வீக ஞான சக்தியாக விளங்குகிறாள். அவள் மனிதனை உண்மை, ஒழுக்கம் மற்றும் உயர்ந்த வாழ்க்கை நோக்கி வழிநடத்துகிறாள். ஞானத்தின் ஒளி மனிதனின் அறியாமையை நீக்கி, அவனுடைய உள்ளத்தை தூய்மைப்படுத்தி, மனதிற்கு தெளிவையும் அமைதியையும் அளிக்கிறது.

இந்த மந்திரம் உண்மையான ஞானம் மனிதனின் வாக்கையும் சிந்தனையையும் மாற்றுகிறது என்று உணர்த்துகிறது. ஞானம் பெற்றவன் பொய்யாகவோ கடுமையாகவோ பேசமாட்டான்; அவன் சொற்கள் இனிமையுடனும், உண்மையுடனும், பிறருக்கு நன்மை தருவதாகவும் இருக்கும். அதேபோல், சரஸ்வதியின் அருளால் மனிதனின் மனதில் நல்ல சிந்தனைகள் வளர்கின்றன; கெட்ட எண்ணங்கள் மற்றும் குமதிகள் விலகுகின்றன. சுயபடிப்பு, நல்ல சிந்தனை மற்றும் விழிப்புணர்வு உள்ள வாழ்க்கை மனிதனை உயர்ந்த மனிதநேயத்திற்கும் ஆன்மீக வளர்ச்சிக்கும் வழிநடத்துகிறது.

மேலும், இந்த மந்திரத்தில் “யஜ்ஞம்” என்பது வெறும் சடங்கு அல்ல; தன்னலமற்ற சேவை, கடமையுணர்வு, தர்ம வாழ்க்கை மற்றும் பிறருக்காக வாழும் மனப்பான்மை ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. உண்மையான ஞானம் பெற்றவன் தனது வாழ்க்கையை நல்ல செயல்களால் நிரப்புகிறான்; அவன் செயல் பிறருக்கு நன்மை தரும் வகையில் அமைகிறது. இவ்வாறு, இந்த மந்திரம் மனிதனை அறியாமையிலிருந்து ஞானத்திற்கு, சுயநலத்திலிருந்து தர்மத்திற்கு, சாதாரண வாழ்க்கையிலிருந்து தெய்வீக வாழ்விற்கு உயர்த்தும் ஒரு ஆழ்ந்த ஆன்மீக மற்றும் வாழ்வியல் வழிகாட்டுதலாக விளங்குகிறது.