पावका नः सरस्वती वाजेभिर्वाजिनीवती ।

यज्ञं वष्टु धियावसुः  ॥ १० ॥

பாவகா நஃ சரஸ்வதீ வாஜேபிர்வாஜினீவதீ ।

யஜ்ஞம் வஷ்டு தியாவஸுஃ ॥ 10 ॥

பொருள்:

पावका பாவகா – தூய்மையாக்குபவள்  அல்லது பவித்ரம் அளிப்பவள் “பாவகா” என்பது: மனத்தைத் தூய்மைப்படுத்தும், அறியாமையை நீக்கும், உள்ளத்தை ஒளிமயமாக்கும் சக்தியை குறிக்கிறது. இங்கு சரஸ்வதி: ஞானத்தின் மூலம் மனிதனை தூய்மையாக்குபவளாகக் கூறப்படுகிறாள். இந்த மந்திரம் கூறுவது: உண்மையான தூய்மை அறிவின் மூலம் வருகிறது.  அறியாமை: மனஅழுக்கு, துன்பம், தவறான ஆசைகள் எல்லாவற்றிற்கும் காரணம். ஞானமே:அமைதி, ஆனந்தம், உயர்ந்த வாழ்க்கை என்பவற்றை அளிக்கிறது.

नः நஃ – எங்களுக்கு அல்லது எங்களுக்காக. இது ஒரு பிரார்த்தனை. மனிதன்: “எங்களுடைய வாழ்க்கை தூய்மையடைய வேண்டும்” என வேண்டுகிறான்.

सरस्वती சரஸ்வதீ – ஞானத்தின் தெய்வம் அல்லது அறிவின் ஆதார சக்தி. இங்கு சரஸ்வதி: கல்வி, ஞானம், சிந்தனைத் தெளிவு, ஆன்மீக விழிப்பு, நல்ல புத்தி ஆகியவற்றின் அடையாளமாக வருகின்றாள். சரஸ்வதியின் அருள் என்பது: சுயபடிப்பு (ஸ்வாத்யாயம்), நல்ல சிந்தனை, ஞான வளர்ச்சி மூலம் கிடைக்கிறது.

वाजेभिः வாஜேபிஃ – வலிமைகளால், சத்தான உணவுகளால், ஆற்றல்களால். “வாஜ” என்பது: உணவு, சக்தி, ஆற்றல், தியாக சக்தி என்பவற்றைக் குறிக்கிறது. இந்த மந்திரம் கூறுவது:  ஞானம் மனிதனை நல்ல உணவுகளை மட்டுமே விரும்ப வைக்கிறது. சாத்த்விகமான உணவுதான் உடல் மற்றும் மன வலிமையை வளர்க்கிறது.

वाजिनीवती வாஜினீவதீ – அன்னச் செல்வம் உடையவள், சக்தி நிறைந்தவள். சரஸ்வதி: மனிதனுக்கு சாத்த்விகமான வாழ்க்கையை அளிக்கிறாள், நல்ல உணவு, உடல் வலிமை, மன உறுதி, தியாக மனப்பான்மை  ஆகியவற்றை வளர்க்கிறாள். இதன் ஆழ்ந்த கருத்து: உண்மையான ஞானம் வாழ்க்கையின் ஆன்மீக முன்னேற்றத்திற்கும், உலகியலான முன்னேற்றத்திற்கும் உதவுகிறது.

यज्ञम् யஜ்ஞம் – யாகம், தியாகமிக்க உயர்ந்த செயல். இங்கு “யஜ்ஞம்” என்பது வெறும் ஹோமம் அல்ல. அது: கடமையுணர்வுடன் வாழ்தல், பிறருக்காகச் செயல்படுதல், தன்னலமற்ற வாழ்க்கை, நல்ல செயல்கள்  என்பவற்றையும் குறிக்கிறது.

वष्टु வஷ்டு – விரும்பட்டும், ஏற்றுக்கொள்ளட்டும், அருளட்டும் இது ஒரு வேண்டுகோள்: “சரஸ்வதி எங்கள் யஜ்ஞ வாழ்க்கையை ஏற்றுக் கொள்ளட்டும்.” அதாவது: ஞானம் பெற்ற மனிதன் தனது செல்வத்தையும் செயல்களையும் உயர்ந்த நோக்கங்களுக்கு பயன்படுத்த வேண்டும்.

धियावसुः தியாவஸுஃ – ஞானத்தின் மூலம் செல்வம் பெறுபவன், அல்லது அறிவோடு கர்மம் செய்பவன். இந்தச் சொல் மிக ஆழமான வாழ்வியல் கருத்தை அளிக்கிறது. ஞானம் பெற்றவன்: ஒவ்வொரு செயலையும் புத்தியுடன் செய்கிறான், நேர்மையான உழைப்பால் செல்வம் சம்பாதிக்கிறான், சம்பாதித்த செல்வத்தை நல்ல செயல்களுக்கு பயன்படுத்துகிறான், இன்பவிலாசத்தில் மூழ்குவதில்லை. இதன் சாரம்: ஞானம் கொண்டவன் செல்வத்தை தர்மத்திற்கும் யஜ்ஞ வாழ்க்கைக்கும் பயன்படுத்துவான்.

விளக்கம்:

இந்த வேத மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் உயர்ந்த ஆன்மீக மற்றும் ஒழுக்க அடிப்படைகளை மிக ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது. இந்த மந்திரத்தில் சரஸ்வதி தேவியானது வெறும் கலை மற்றும் கல்வியின் தெய்வமாக மட்டும் காட்டப்படவில்லை; அறிவு, ஞானம், சிந்தனைத் தூய்மை, சாத்த்விக வாழ்க்கை மற்றும் ஆன்மீக விழிப்புணர்வின் அடையாளமாக விளங்குகிறாள். மனிதன் உண்மையான உயர்வை அடைய வேண்டுமெனில் அவன் வாழ்க்கை அறிவாலும் தூய்மையாலும் வழிநடத்தப்பட வேண்டும் என்பதே இந்த மந்திரத்தின் அடிப்படை கருத்தாகும்.

“पावका” என்ற சொல் சரஸ்வதி மனிதனைத் தூய்மையாக்குபவள் என்பதை உணர்த்துகிறது. இங்கு தூய்மை என்பது வெளிப்புற சுத்தத்தை மட்டும் குறிக்கவில்லை; மனம், சிந்தனை, புத்தி மற்றும் உள்ளத்தின் தூய்மையையும் குறிக்கிறது. அறியாமையே அனைத்து துன்பங்களுக்கும், மனஅழுக்கு களுக்கும் மற்றும் தவறான ஆசைகளுக்கும் காரணம் என மந்திரம் எடுத்துரைக்கிறது. அதனால் ஞானமே உண்மையான பவித்ரம் என்று கூறப்படுகிறது. அறிவு மனிதனை இருளிலிருந்து ஒளிக்குக் கொண்டு செல்கிறது; குழப்பத்திலிருந்து தெளிவிற்கும், துன்பத்திலிருந்து ஆனந்தத்திற்கும் வழிநடத்துகிறது.

“सरस्वती” என்பது ஞானத்தின் தெய்வீக சக்தியை குறிக்கிறது. சுயபடிப்பு, நல்ல சிந்தனை, ஆன்மீக சிந்தனை மற்றும் உண்மையை அறிய முயற்சி ஆகியவற்றின் மூலம் மனிதன் சரஸ்வதியின் அருளைப் பெறுகிறான். இவ்வாறு பெறப்படும் ஞானம் மனிதனின் உள்ளத்தை உயர்த்தி, அவனை ஒழுக்கமிக்க மற்றும் சாத்த்விகமான வாழ்க்கைக்கு வழிநடத்துகிறது.

“वाजेभिः” மற்றும் “वाजिनीवती” என்ற சொற்கள் சரஸ்வதி மனிதனுக்கு சக்தி, சத்தான உணவு, உடல் வலிமை மற்றும் மன உறுதியை அளிப்பவள் என்பதை விளக்குகின்றன. “வாஜ” என்பது உணவு மட்டுமல்ல; உயிர்சக்தி, ஆற்றல், தியாக மனப்பான்மை ஆகியவற்றையும் குறிக்கிறது. ஞானம் பெற்ற மனிதன் சாத்த்விகமான உணவைத் தேர்ந்தெடுத்து உடல்–மனம்–புத்தி ஆகியவற்றை வலுப்படுத்துகிறான். ஆகவே உண்மையான ஞானம் ஆன்மீக முன்னேற்றத்திற்கும் உலகியலான நலத்திற்கும் துணைபுரிகிறது.

“यज्ञम्” என்ற சொல் இந்த மந்திரத்தில் மிக ஆழமான பொருளில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இங்கு யஜ்ஞம் என்பது வெறும் வெளிப்புற வேள்வி அல்லது ஹோமம் அல்ல; கடமையுணர்வுடன் வாழ்தல், தன்னலமின்றி பிறருக்காகச் செயல்படுதல், நல்ல செயல்களைச் செய்தல் மற்றும் தர்ம வாழ்க்கை வாழ்தல் ஆகியவற்றையும் குறிக்கிறது. மனிதன் தனது வாழ்க்கையையே ஒரு யஜ்ஞமாக மாற்ற வேண்டும் என்பதே இங்கு உணர்த்தப்படுகிறது.

“वष्टु” என்பது “அருளட்டும்”, “ஏற்றுக்கொள்ளட்டும்” என்ற பிரார்த்தனையை குறிக்கிறது. ஞானம் பெற்ற மனிதன் தனது செயல்களையும் செல்வத்தையும் உயர்ந்த நோக்கங்களுக்கு பயன்படுத்த வேண்டும் என்று இந்த மந்திரம் வலியுறுத்துகிறது.

“धियावसुः” என்ற சொல் மிக முக்கியமான வாழ்வியல் போதனையை வழங்குகிறது. அறிவுடன் செயல்படுபவன் நேர்மையான உழைப்பின் மூலம் செல்வம் சம்பாதிக்கிறான். ஆனால் அவன் அந்த செல்வத்தை இன்பவிலாசத்திற்காக மட்டும் பயன்படுத்தாமல், தர்மம், யஜ்ஞம், நன்மை மற்றும் சமூக நலனுக்காகப் பயன்படுத்துகிறான். இதுவே ஞானத்தின் உண்மையான பலன் என்று மந்திரம் எடுத்துரைக்கிறது.

இந்த மந்திரத்தின் மொத்தப் பொருள் என்னவென்றால், அறிவே மனிதனை உண்மையாகத் தூய்மையாக்கும் சக்தி. சுயபடிப்பு, ஞானம் மற்றும் சாத்த்விக வாழ்க்கை மனிதனை உடல்–மனம்–புத்தி ஆகிய அனைத்திலும் உயர்த்துகின்றன. மனிதன் நேர்மையான உழைப்பால் செல்வம் சம்பாதித்து, அதை உயர்ந்த நோக்கங்களுக்குப் பயன்படுத்தி, தன்னலமற்ற யஜ்ஞ வாழ்க்கை வாழ வேண்டும்.

எனவே, இந்த மந்திரம் மனிதனை அறியாமையிலிருந்து ஞானத்திற்கு, சுயநலத்திலிருந்து தியாகத்திற்கு, அசுத்தத்திலிருந்து தூய்மைக்கு, சாதாரண வாழ்க்கையிலிருந்து தெய்வீக வாழ்விற்கு உயர்த்தும் ஒரு ஆழ்ந்த ஆன்மீக மற்றும் வாழ்வியல் வழிகாட்டுதலாக விளங்குகிறது.

முடிவுரை:

 இந்த வேத மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான உயர்வு அறிவிலும் தூய்மையிலும் உள்ளது என்பதை மிக ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது. சரஸ்வதி இங்கு வெறும் கல்வி மற்றும் கலைகளின் தெய்வமாக அல்லாமல், ஞானம், சிந்தனைத் தெளிவு, ஆன்மீக விழிப்புணர்வு மற்றும் உள்ளத் தூய்மையின் தெய்வீக சக்தியாக விளங்குகிறாள். அறியாமையே துன்பம், மனஅழுக்கு மற்றும் தவறான ஆசைகளின் காரணம்; அதனை நீக்கி மனிதனை ஒளி, அமைதி மற்றும் ஆனந்தம் நிறைந்த வாழ்க்கைக்கு அழைத்துச் செல்லும் சக்தியே ஞானம் என்று இந்த மந்திரம் உணர்த்துகிறது.

இந்த மந்திரம் சாத்த்விகமான உணவு, ஒழுக்கமான வாழ்க்கை மற்றும் சுயபடிப்பின் முக்கியத்துவத்தையும் வலியுறுத்துகிறது. உண்மையான ஞானம் மனிதனை உடல், மனம், புத்தி ஆகிய அனைத்திலும் வலிமையாக்குகிறது. மேலும், அது மனிதனை தன்னலமற்ற வாழ்க்கை, தியாக மனப்பான்மை மற்றும் தர்மநெறி கொண்ட வாழ்விற்கு வழிநடத்துகிறது.

இங்கு “யஜ்ஞம்” என்பது வெளிப்புற சடங்கு மட்டும் அல்ல; மனிதன் தனது வாழ்க்கையையே கடமையுணர்வு, உழைப்பு, சேவை மற்றும் நன்மை நிறைந்த செயல்களால் ஒரு யஜ்ஞமாக மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது. ஞானம் பெற்றவன் நேர்மையான வழியில் செல்வம் சம்பாதித்து, அதை இன்பவிலாசத்திற்காக மட்டும் அல்லாமல், தர்மம், சமூக நலம் மற்றும் உயர்ந்த நோக்கங்களுக்காகப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதையும் இந்த மந்திரம் போதிக்கிறது.

எனவே, இந்த மந்திரம் மனிதனை அறியாமையிலிருந்து ஞானத்திற்கு, அசுத்தத்திலிருந்து தூய்மைக்கு, சுயநலத்திலிருந்து தியாகத்திற்கு, சாதாரண வாழ்க்கையிலிருந்து தெய்வீக வாழ்விற்கு உயர்த்தும் ஒரு உயர்ந்த ஆன்மீக மற்றும் வாழ்வியல் வழிகாட்டுதலாக விளங்குகிறது.