परेहि विग्रमस्तृतमिन्द्रं पृच्छा विपश्चितम् ।

यस्ते सखिभ्य आ वरम् ॥ ४ ॥

பரேஹி விக்ரமஸ்த்ருதம் இந்த்ரம் ப்ரிச்சா விபச்சிதம் ।

யஸ்தே ஸகிப்ய ஆ வரம் ॥ 4 ॥

பொருள்:

परेहि பரேஹி – வெளியேறு, விலகிச் செல், புறப்படு. இங்கு “பரேஹி” என்பது உலக ஆசைகள், புலனின்பங்கள், சுயநல சிந்தனைகள் ஆகியவற்றிலிருந்து விலக வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது. மனதை வெளியுலக இன்பங்களில் இருந்து அகற்றி, உயர்ந்த ஆன்மீக நோக்கத்தை நோக்கி செல்ல வேண்டும் என்பதே இதன் பொருள். உண்மையான ஞானம் பெற முதலில் பற்றுகளை விட்டு விலக வேண்டும்.

विग्रम् விக்ரம் – வீரமான,  வலிமைமிக்க,  உறுதியான மனம் உடையவர். இது உடல் வலிமையை அல்ல, மன வலிமையை குறிக்கிறது.
காமம், கோபம், பேராசை ஆகியவற்றை வென்ற மன உறுதியுடைய மனிதனை குறிக்கிறது. உண்மையான வீரன் என்பது உள்ளத்தை வென்றவன்.

अस्तृतम् அஸ்த்ருதம் – தாக்கப்படாத, காயப்படாத, பாவத்தால் பாதிக்கப்படாத. இது ஆசைகள், கோபம், தீய எண்ணங்கள் ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்படாத தூய மனநிலையை குறிக்கிறது. தூய்மை கொண்ட மனமே ஞானத்தை ஏற்கத் தகுதியானது.

इन्द्रम् இந்த்ரம் – இந்திரனை, பரமாத்மாவை, உயர்ந்த தெய்வ சக்தியை இங்கு “இந்த்ரம்” என்பது வேதத்தில் பரம சக்தி, இறைஞானம் அல்லது உயர்ந்த உண்மையை குறிக்கும். உண்மையான ஞானம் இறைநிலையை நோக்கியதே.

पृच्छा ப்ரிச்சா –  கேள். விசாரி, அறிந்து கொள். இது கேள்வி கேட்பதன் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்துகிறது. உண்மையை அறிய பணிவுடன் குருவிடம் கேட்க வேண்டும். ஞானம் கேள்வியால் தொடங்குகிறது.

विपश्चितम् விபச்சிதம் – அறிவுள்ளவர்,  ஆழ்ந்த ஞானம் கொண்டவர், பார்வையாளர். இது உலகையும், இயற்கையையும், இறைமகத்துவத்தையும் ஆழமாக புரிந்த ஞானியைக் குறிக்கிறது. ஞானியை அணுகுவது ஞானத்தை அணுகுவதாகும்.

यः யஃ – யார்,  அந்த ஒருவர்  இது குறிப்பிட்ட ஞானியைச் சுட்டுகிறது — அறிவை வழங்கும் ஆச்சாரியரை. ஞானம் ஒருவரிடமிருந்து மற்றவருக்கு கடத்தப்படுகிறது.

ते தே – உனக்கு,  உங்களுக்காக.  இது தனிப்பட்ட மாணவரை நோக்கி உரைக்கப்படுகிறது. ஆன்மீக பாதை தனிநபர் முயற்சியையும் கொண்டது.

सखिभ्यः ஸகிப்யஃ – நண்பர்களுக்கு, கூட்டாளிகளுக்கு, இணை தேடுபவர்களுக்கு. இது தனி நபருக்கு மட்டுமல்ல, சமூகம் முழுவதற்குமான ஞானப் பயணத்தை குறிக்கிறது. உண்மையான ஞானம் பகிரப்படும் ஒன்றாகும்.

आ ஆ – இங்கு, நோக்கி, சேர்த்து. இது அறிவு வழங்கும் செயலின் இயக்கத்தைக் குறிக்கிறது — குருவிடமிருந்து மாணவருக்கு ஞானம் வருவது. ஞானம் ஓர் ஓட்டமாக பரவுகிறது.

वरम् வரம் –  உயர்ந்த பரிசு, சிறந்த ஞானம், தேர்ந்தெடுக்கத்தக்க செல்வம். இது உலகச் செல்வம் அல்ல; ஆன்மீக அறிவு, உயர்ந்த உண்மை, வாழ்க்கை ஞானம் ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. உண்மையான செல்வம் ஞானமே.

விளக்கம்:

வேத மந்திரங்கள் மனிதனை வெளிப்புற உலகிலிருந்து உள் உலகத்திற்கும், அறியாமையிலிருந்து ஞானத்திற்கும் வழிநடத்தும் உயர்ந்த ஆன்மீகப் போதனைகளாகும். இந்த மந்திரம், மனிதன் தனது ஆசைகளையும் புலனின்பங்களையும் விட்டு விலகி, மன உறுதியும் தூய்மையும் கொண்ட ஞானியிடம் சென்று உயர்ந்த ஞானத்தைப் பெற வேண்டும் என்பதை ஆழமாக உணர்த்துகிறது. இது வெறும் அறிவை தேடும் அறிவுரை அல்ல; மாறாக, வாழ்க்கையின் உண்மையான நோக்கத்தை நோக்கி மனிதனை திருப்பும் ஆன்மீக வழிகாட்டுதலாகும்.

இந்த மந்திரத்தின் தொடக்கச் சொல் “பரேஹி” என்பது உலக ஆசைகள், புலனின்பங்கள் மற்றும் சுயநல எண்ணங்களிலிருந்து விலக வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது. மனிதன் வெளிப்புற இன்பங்களில் மூழ்கியிருக்கும் வரை உண்மையான ஞானத்தை உணர முடியாது. “விக்ரம்” என்பது காமம், கோபம், பேராசை ஆகியவற்றை வென்ற மன வலிமையைக் குறிக்கிறது. உண்மையான வீரன் என்பது உடல் வலிமையுடையவன் அல்ல; தனது உள்ளத்தை வென்றவன் தான். அதேபோல் “அஸ்த்ருதம்” என்பது ஆசைகள் மற்றும் தீய எண்ணங்களால் பாதிக்கப்படாத தூய மனநிலையை உணர்த்துகிறது. இத்தகைய தூய்மை கொண்ட மனமே ஞானத்தை ஏற்கத் தகுதியானதாகும்.

“இந்த்ரம்” என்பது இங்கு உயர்ந்த இறை உண்மை அல்லது பரமாத்மாவைக் குறிக்கிறது. மனிதன் தேடும் உண்மையான ஞானம் இறைநிலையை நோக்கியதே என்பதே இதன் அடிப்படை கருத்தாகும். “ப்ரிச்சா” என்பது கேள்வி கேட்க வேண்டும், விசாரிக்க வேண்டும் என்ற பணிவான அணுகுமுறையை வலியுறுத்துகிறது. உண்மையை அறிய ஆசை இருந்தால் மட்டும் போதாது; அதை பணிவுடன் ஞானியிடம் கேட்டு அறிய வேண்டும். “விபச்சிதம்” என்பது உலகத்தையும் வாழ்க்கையின் ஆழத்தையும் உணர்ந்த ஞானியைக் குறிக்கிறது. அத்தகைய ஞானியிடம் செல்வதே உண்மையான அறிவைப் பெறும் வழியாகும்.

“யஃ” மற்றும் “தே” என்ற சொற்கள் ஞானம் தனிநபருக்காக மட்டுமல்ல, அனைவருக்குமானது என்பதை உணர்த்துகின்றன. “ஸகிப்யஃ” என்பது நண்பர்கள் அல்லது இணைத் தேடுபவர்கள் அனைவருக்கும் அந்த ஞானம் விரிவடைய வேண்டும் என்பதைக் காட்டுகிறது. “ஆ” என்பது அந்த ஞானம் குருவிடமிருந்து மாணவருக்கு செல்லும் இயக்கத்தைக் குறிக்கிறது. இறுதியாக “வரம்” என்பது உலகச் செல்வம் அல்ல; உயர்ந்த ஆன்மீக அறிவு, உண்மை உணர்வு, வாழ்க்கை ஞானம் ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. இதுவே மனிதனுக்கு கிடைக்கக்கூடிய மிக உயர்ந்த பரிசாகும்.

இந்த மந்திரம் மனிதனை வெளிப்புற ஆசைகளிலிருந்து விலகி, மனதை கட்டுப்படுத்தி, தூய்மையான நிலையில் வாழச் செய்கிறது. ஞானம் தானாக கிடைப்பதில்லை; அது குருவின் வழிகாட்டுதலால், பணிவான கேள்விகளால், மற்றும் உண்மையான தேடலால் பெறப்பட வேண்டும். ஆகவே, ஆசைகளை துறந்து, மன வலிமையை வளர்த்து, தூய்மையான உள்ளத்துடன் ஞானியிடம் சென்று வாழ்க்கையின் உண்மையை அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதே இந்த மந்திரத்தின் சாரமான போதனையாகும். இதுவே மனித வாழ்க்கையின் உயர்ந்த இலக்கு என்றும், உண்மையான செல்வம் ஞானமே என்றும் இந்த மந்திரம் உறுதியாக அறிவுறுத்துகிறது.

முடிவுரை:

இந்த வேத மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் திசையை வெளிப்புற ஆசைகளிலிருந்து உள் ஞானத்தின் நோக்கமாக மாற்றும் உயர்ந்த ஆன்மீகப் போதனையாக விளங்குகிறது. மனிதன் புலனின்பங்கள், ஆசைகள் மற்றும் சுயநல சிந்தனைகளில் சிக்கியிருக்கும் வரை உண்மையான அறிவை அடைய முடியாது என்பதை இது தெளிவாக உணர்த்துகிறது. ஆகவே, முதலில் மனதை தூய்மைப்படுத்தி, ஆசைகளை விட்டு விலகி, மன உறுதியும் கட்டுப்பாடும் கொண்ட நிலையை அடைய வேண்டும் என்பதே இந்த மந்திரத்தின் ஆரம்ப உபதேசமாகும்.

அத்தகைய தூய்மையான நிலையில், மனிதன் காமம், கோபம், பேராசை ஆகியவற்றை வென்ற ஞானியிடம் சென்று பணிவுடன் கேள்வி கேட்டு உண்மையை அறிய வேண்டும் என்பதை இந்த மந்திரம் வலியுறுத்துகிறது. ஞானம் தனக்காக மட்டும் அல்ல, அனைவருக்கும் பகிரப்பட வேண்டிய ஒன்றாகும் என்பதையும் இது உணர்த்துகிறது. உண்மையான ஞானம் என்பது வெளிப்புற உலகத்தைப் பற்றிய அறிவு அல்ல; அது இறை உணர்வையும் வாழ்க்கையின் ஆழ்ந்த உண்மையையும் புரிந்துகொள்ளும் பரம அறிவாகும்.

இறுதியாக, இந்த மந்திரம் மனிதனை தூய்மை, பணிவு, தேடல் மற்றும் ஞானம் நிறைந்த உயர்ந்த வாழ்க்கை நோக்கி வழிநடத்துகிறது. உண்மையான செல்வம் பொருளாதாரத்தில் இல்லை; அது நல்ல சிந்தனை, தூய மனம் மற்றும் இறைஞானத்தில் உள்ளது. ஆகவே, ஆசைகளைத் துறந்து, ஞானியிடம் சென்று கேள்வி கேட்டு, வாழ்க்கையின் உண்மையை அறிந்து வாழ்வதே மனிதனின் உயர்ந்த இலக்கு என்பதை இந்த மந்திரம் உறுதியாக அறிவுறுத்துகிறது.