महो अर्णः सरस्वती प्र चेतयति केतुना ।

धियो विश्वा वि राजति ॥ १२ ॥

மஹோ அர்ணஃ சரஸ்வதீ ப்ர சேதயதி கேதுநா ।
தியோ விஷ்வா வி ராஜதி ॥ 12 ॥

பொருள்:

महो மஹோ – மிகப் பெரிய,  மகத்தான,  அளவற்ற. இங்கு ஞானம்: சிறியது அல்ல, அளவிட முடியாதது, எல்லையற்றது என்று கூறப்படுகிறது. சரஸ்வதியின் அறிவு: பெரும் பரப்புடைய, அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய உயர்ந்த ஞானமாக விளங்குகிறது.

अर्णः அர்ணஃ – பெருங்கடல், அலைகள் நிறைந்த நீர்ப்பரப்பு சரஸ்வதி: ஞானத்தின் பெருங்கடலாக உருவகப்படுத்தப்படுகிறாள். இதன் பொருள்: ஞானம் தொடர்ந்து ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு ஆற்றல், எல்லா அறிவுகளும் அதில் ஒன்றாக கலந்திருக்கின்றன. அதாவது: அறிவு என்பது ஆழமும் பரப்பும் கொண்ட ஒரு கடல் போன்றது.

सरस्वती சரஸ்வதீ – ஞானத்தின் தெய்வம், அறிவின் ஆதார சக்தி. இங்கு சரஸ்வதி: வேத அறிவின் வடிவம், சிந்தனைத் தூய்மையின் ஆதாரம், மனித உயர்வின் அடித்தளம். அவள் மனிதனின்: சிந்தனை, சொல், செயல் எல்லாவற்றையும் தூய்மைப்படுத்துகிறாள்.

प्र चेतयति ப்ர சேதயதி – விழிப்பூட்டுகிறாள், உயர்ந்த உணர்வை அளிக்கிறாள். சரஸ்வதி: மனிதனின் உள்ளத்தை எழுப்புகிறாள், அறியாமையிலிருந்து விழிப்புணர்விற்கு அழைக்கிறாள், மன இருளை நீக்கி ஒளியை ஏற்படுத்துகிறாள். இதன் ஆழ்ந்த கருத்து: உண்மையான ஞானம் மனிதனை உள்ளார்ந்த விழிப்புணர்விற்கு கொண்டு செல்கிறது.

केतुना கேதுநா – ஒளியால், அறிவின் கதிரால், வழிகாட்டும் சின்னத்தால். “கேது” என்பது: ஒளி, அடையாளம், அறிவு விளக்கக் கதிர்
என்பதைக் குறிக்கிறது. சரஸ்வதி: அறிவின் ஒளியால் மனிதனை வழிநடத்துகிறாள், சரியான பாதையை காட்டுகிறாள்.

धियः தியோ – சிந்தனைகள், புத்திகள், மனத்தின் செயல்கள் இங்கு “தியோ” என்பது: மனிதனின் எல்லா சிந்தனைகளையும் குறிக்கிறது. சரஸ்வதியின் அருளால்: சிந்தனை தெளிவடைகிறது,  புத்தி உயர்கிறது, மனம் அமைதியடைகிறது.

विश्वा விஷ்வா – அனைத்தும், முழுமையானது. இது கூறுவது: எந்த ஒரு சிந்தனையும் ஞானத்தின் வெளிச்சத்திலிருந்து விடுபடாது. அதாவது: அனைத்து அறிவும் சரஸ்வதியின் ஒளியால் பரவுகிறது.

वि राजति வி ராஜதி – ஒளிரச் செய்கிறாள், பிரகாசிக்கச் செய்கிறாள், மிகவும் வெளிப்படுத்துகிறாள். சரஸ்வதி: அனைத்து சிந்தனைகளையும் தெளிவாக்குகிறாள், அறிவை பிரகாசமாக்குகிறாள், மன இருளை அகற்றுகிறாள். இதன் பொருள்: ஞானம் மனிதனின் முழு வாழ்க்கையையும் ஒளிரச் செய்கிறது.

விளக்கம்:

இந்த வேத மந்திரம் சரஸ்வதி தேவியின் ஞானத் தன்மையை “அளவற்ற பெருங்கடல்” என உருவகப்படுத்தி, அவள் மனிதனின் சிந்தனை, அறிவு மற்றும் உள்ளுணர்வை எவ்வாறு ஒளியூட்டுகிறாள் என்பதைக் ஆழமாக விளக்குகிறது. இங்கு சரஸ்வதி என்பது வெறும் கல்வி மற்றும் கலைகளின் தெய்வமாக மட்டும் அல்ல; எல்லையற்ற ஞானத்தின் ஓட்டமாகவும், மனித மனதை விழிப்பூட்டும் தெய்வீக அறிவு சக்தியாகவும் விளங்குகிறாள்.

முதலில் “महो” மற்றும் “अर्णः” என்ற சொற்கள் இணைந்து ஞானத்தின் அளவிலா பெருமையை உணர்த்துகின்றன. ஞானம் சிறியதோ குறுகியதோ அல்ல; அது எல்லையற்றது, ஆழமும் பரப்பும் கொண்ட பெருங்கடல் போன்றது. அந்த பெருங்கடலாகவே சரஸ்வதி உருவகப்படுத்தப்படுகிறாள். அவளுள் அனைத்து வகை அறிவும், அனுபவமும், உண்மைகளும் ஒன்றாக ஓடிக்கொண்டிருக்கின்றன. மனிதன் அந்த ஞானக் கடலில் மூழ்கும்போது, அவன் குறுகிய சிந்தனையிலிருந்து விடுபட்டு பரந்த அறிவை அடைகிறான்.

“सरस्वती” என்பது அந்த ஞானத்தின் ஆதார சக்தியை குறிக்கிறது. அவள் மனிதனின் சிந்தனை, சொல் மற்றும் செயல் அனைத்தையும் தூய்மைப்படுத்தும் தெய்வீக அறிவாக விளங்குகிறாள். அவள் மனிதனை அறியாமையிலிருந்து விழிப்புணர்விற்கு அழைத்துச் செல்கிறாள். இதை     “प्र चेतयति” என்ற சொல் வெளிப்படுத்துகிறது. அதாவது, அவள் மனிதனின் உள்ளத்தை எழுப்பி, அவனுக்குள் மறைந்திருக்கும் உண்மையான அறிவை வெளிப்படுத்துகிறாள். “केतुना” என்ற சொல்லின் மூலம், இந்த விழிப்புணர்வு அறிவின் ஒளியாகவும் வழிகாட்டும் கதிராகவும் செயல்படுகிறது என்று உணர்த்தப்படுகிறது.

“धियः” என்பது மனிதனின் அனைத்து சிந்தனைகளையும் குறிக்கிறது. சரஸ்வதியின் அருளால் இந்த சிந்தனைகள் தெளிவடைகின்றன; குழப்பம் நீங்கி, புத்தி உயர்கிறது; மனம் அமைதியும் ஒளியையும் பெறுகிறது. “विश्वा वि राजति” என்ற பகுதி, இந்த ஞான ஒளி மனிதனின் அனைத்து அறிவையும் முழுமையாக பிரகாசிக்கச் செய்கிறது என்பதை உணர்த்துகிறது. எந்த சிந்தனையும் இந்த ஒளியிலிருந்து விடுபடாது; அனைத்தும் தெளிவாகவும் சரியான திசையிலும் வழிநடத்தப்படுகின்றன.

இந்த மந்திரத்தின் மொத்தக் கருத்து என்னவென்றால், ஞானம் என்பது அளவில்லாத பெருங்கடல் போன்றது; சரஸ்வதி அந்த ஞானத்தின் மூல சக்தி. அவள் மனிதனின் உள்ளத்தை விழிப்பூட்டி, அறிவின் ஒளியால் அவனை வழிநடத்தி, அவனுடைய அனைத்து சிந்தனைகளையும் தூய்மைப்படுத்துகிறாள். இதன் மூலம் மனிதன் அறியாமையிலிருந்து விழிப்புணர்விற்கு, இருளிலிருந்து ஒளிக்கு, குறுகிய சிந்தனையிலிருந்து பரந்த ஞானத்திற்கு உயர்கிறான்.

எனவே, இந்த மந்திரம் மனிதனை ஞானத்தின் பெருங்கடலில் மூழ்கச் செய்து, அவனது உள்ளம், சிந்தனை மற்றும் அறிவு அனைத்தையும் ஒளிரச் செய்யும் சரஸ்வதியின் தெய்வீக சக்தியை போற்றும் ஒரு உயர்ந்த ஆன்மீக மற்றும் வாழ்வியல் வழிகாட்டுதலாக விளங்குகிறது.

முடிவுரை:

இந்த வேத மந்திரம் சரஸ்வதி தேவியை எல்லையற்ற ஞானத்தின் பெருங்கடலாக உருவகப்படுத்தி, அவள் மனிதனின் உள்ளார்ந்த அறிவு மற்றும் சிந்தனையை எவ்வாறு விழிப்பூட்டி ஒளியூட்டுகிறாள் என்பதை ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது. இங்கு ஞானம் என்பது குறுகிய அறிவு அல்ல; அது ஆழமும் பரப்பும் கொண்ட, அனைத்து உண்மைகளையும் தன்னுள் அடக்கிய பெரும் சக்தியாக விளங்குகிறது. அந்த ஞானத்தின் ஆதாரமாக சரஸ்வதி திகழ்ந்து, மனிதனின் சிந்தனை, சொல் மற்றும் செயல் அனைத்தையும் தூய்மையாக்கும் தெய்வீக ஒளியாக செயல்படுகிறாள்.

இந்த மந்திரம் மேலும் கூறுவது, சரஸ்வதியின் அருளால் மனிதனின் மனம் அறியாமையிலிருந்து விழிப்புணர்விற்கு எழுகிறது என்பதைக் குறிக்கிறது. அவள் அறிவின் ஒளிக்கதிரால் மனிதனை வழிநடத்தி, அவனுடைய உள்ளத்தில் மறைந்திருக்கும் உண்மையான ஞானத்தை வெளிப்படுத்து கிறாள். இதனால் சிந்தனைகள் தெளிவடைகின்றன; குழப்பம் நீங்கி புத்தி உயர்கிறது; மனம் அமைதியும் ஒளியும் பெறுகிறது. இந்த ஞான ஒளி மனிதனின் அனைத்து சிந்தனைகளையும் ஒருங்கிணைத்து, அவற்றை சரியான திசையில் பிரகாசிக்கச் செய்கிறது.

மொத்தத்தில், இந்த மந்திரம் மனிதனை அறியாமையிலிருந்து ஞானத்திற்கு, இருளிலிருந்து ஒளிக்கு, குறுகிய சிந்தனையிலிருந்து பரந்த அறிவிற்கு உயர்த்தும் ஒரு ஆன்மீக வழிகாட்டுதலாக விளங்குகிறது. சரஸ்வதி எனும் தெய்வீக ஞான சக்தி மனிதனின் முழு வாழ்க்கையையும் ஒளிரச் செய்து, அவனை உயர்ந்த விழிப்புணர்வு, தெளிவு மற்றும் ஆனந்த நிலைக்கு கொண்டு செல்கிறது.