राजन्तमध्वराणां गोपामृतस्य दीदिविम् ।                                                     

 वर्धमानं स्वे दमे || 8 ||                                                                  

ராஜாந்தம் அத்வாரணாம் கோபாம் ருதஸ்ய திதிவீம் |                         

வர்தமானம் ஸ்வேதமே || 8 ||

பொருள்:

राजन्तम् ராஜந்தம் – ஒளிர்கின்றவன் / பிரகாசமுடையவன் / ஆட்சி செய்பவன் “ராஜந்தம்” என்பது: பேரொளியுடன் விளங்குபவன்,  உலகை ஒழுங்கு படுத்துபவன்,  தெய்வீக ஆட்சியாளர்  என்பதைக் குறிக்கிறது. இறைவன்: சூரியனைப் போல ஒளிர்கிறான்,  உலக இயக்கத்தை ஒழுங்குபடுத்துகிறான், கிரகங்கள், நட்சத்திரங்கள், இயற்கை அனைத்தையும் கட்டுப்படுத்துகிறான். அவனுடைய ஆட்சியில்தான் பிரபஞ்ச ஒழுங்கு நிலைத்திருக்கிறது.

अध्वराणाम् அத்வராணாம் – இம்சையற்ற யஜ்ஞங்களின் / தர்மச் செயல்களின் “அத்வரம்” என்பது: ஹிம்சையற்ற செயல், தூய்மையான யஜ்ஞம், தர்மமயமான வாழ்க்கை. அதனால் “அத்வராணாம்” என்பது: எல்லா நல்ல, தர்மமான, பிறருக்கு நன்மை தரும் செயல்களையும் குறிக்கிறது.

गोपाम् கோபாம் – காப்பவன் / பாதுகாப்பவன்; இறைவன்: நல்ல செயல்களை காக்கிறான், தர்மத்தை பாதுகாக்கிறான், உண்மையான யஜ்ஞங்களை நிறைவேற்ற உதவுகிறான். மனிதன் நல்ல செயலை ஆரம்பிக்கலாம்; ஆனால் அது வெற்றியடைவது இறையருளால் தான். “வெற்றி” என்பது மனித அகந்தையின் விளைவு அல்ல; இறைஅருளின் பலன் என்பதை இந்தச் சொல் உணர்த்துகிறது.

ऋतस्य ருதஸ்ய – சத்தியத்தின் / பிரபஞ்ச நியதியின்; “ऋत” (ருதம்) என்பது: பிரபஞ்ச சத்தியம்,  இறைநியதி, தர்ம ஒழுங்கு, மாறாத உண்மை ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. இறைவன் உலகிற்கு: சத்திய அறிவை, தர்ம வழியை, வாழ்வின் உண்மையான நோக்கத்தை வெளிப்படுத்துகிறான்.

दीदिविम् தீதிவிம் – ஒளி பரப்புபவன் / பிரகாசப்படுத்துபவன்; இறைவன்: அறியாமை இருளை நீக்குபவன்,  ஞான ஒளியை வழங்குபவன், வேத சத்தியத்தை வெளிப்படுத்துபவன். மனிதன் உண்மையை அறிந்து வாழ்வதற்கு தேவையான உள்ளார்ந்த ஒளியை இறைவனே தருகிறான்.

वर्धमानम् வர்தமானம் – வளர்கின்றவன் / பெருகுகின்றவன்; இங்கு இறைவனின்: பரிபூரண சக்தி, முடிவில்லாத மகிமை, அளவற்ற ஆன்மிக உயர்வு குறிக்கப்படுகிறது. மேலும் விளக்க உரையின் அடிப்படையில்: “தன்னடக்கம் அதிகமெனில் வளர்ச்சியும் அதிகம்.” என்ற ஆன்மிக நியதியும் இதில் உள்ளது.

स्वे ஸ்வே – தனது / சொந்த; இறைவனுடைய சொந்த தெய்வீக நிலை, இயல்பு, பரிபூரண தன்மை ஆகியவை இங்கு குறிக்கப்படுகின்றன.

दमे தமே – அடக்கம் / கட்டுப்பாடு / தன்னடக்கம்; “தம” என்பது: மனஅடக்கம்,  இந்திரிய கட்டுப்பாடு,  ஆசை அடக்கம்,  சுயஒழுக்கம். மனிதன்: மனதை அடக்கும்போது, இச்சைகளை கட்டுப்படுத்தும்போது, ஒழுக்கத்துடன் வாழும்போது உண்மையான வளர்ச்சியை அடைகிறான். இறைவனில் இந்த தன்னடக்கம் பரிபூரணமாக இருப்பதால், அவனுடைய மகிமையும் பரிபூரணமாக உள்ளது.

விளக்கம்:

இந்த வேத மந்திரம் இறைவனின் தெய்வீக ஒளி, உலக ஒழுங்கு, தர்ம பாதுகாப்பு, சத்திய வெளிப்பாடு மற்றும் தன்னடக்கத்தின் உயர்ந்த ஆன்மிக உண்மைகளை ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது. மனிதன் இறைவனை உணரும்போது அவன் வாழ்க்கையும் ஒழுங்கு, சத்தியம், தர்மம் மற்றும் உள்ளார்ந்த கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றின் வழியில் உயர வேண்டும் என்பதை இந்த மந்திரம் உணர்த்துகிறது.

மந்திரம் “ராஜந்தம்” என்ற சொல்லால் இறைவனின் பேரொளியையும் பேராட்சியையும் வெளிப்படுத்துகிறது. “ராஜந்தம்” என்பது பிரகாசமாய் ஒளிர்பவன், உலகை ஆள்பவன், அனைத்தையும் ஒழுங்குபடுத்துபவன் என்று பொருள் தருகிறது. இறைவன் சூரியனைப் போல தெய்வீக ஒளியுடன் விளங்குகிறான். கிரகங்கள், நட்சத்திரங்கள், நதிகள், இயற்கை இயக்கங்கள் அனைத்தும் அவனுடைய நியதிக்குள் இயங்குகின்றன. இந்த பிரபஞ்சம் சீரற்ற குழப்பமாக இல்லை; ஒரு உயர்ந்த தெய்வீக ஒழுங்கின் கீழ் இயங்குகிறது என்பதை இந்த மந்திரம் நினைவூட்டுகிறது.

“அத்வராணாம்” என்ற சொல் இம்சையற்ற யஜ்ஞங்களை, தர்மமான செயல்களை குறிக்கிறது. யஜ்ஞம் என்பது வெறும் வேள்வி சடங்கு மட்டும் அல்ல; பிறருக்கு நன்மை செய்யும் வாழ்க்கை, தர்மமயமான செயல், தன்னலமற்ற சேவை ஆகிய அனைத்தும் யஜ்ஞமே. இப்படிப்பட்ட நல்ல செயல்களின் “கோபாம்” — பாதுகாவலன் — இறைவனே. மனிதன் நல்ல செயலை ஆரம்பிக்கலாம்; ஆனால் அது வெற்றியடைவதும் நிறைவேறுவதும் இறையருளால் தான். இதன் மூலம் இந்த மந்திரம் ஒரு ஆழ்ந்த உண்மையை உணர்த்துகிறது:

“வெற்றி என்பது மனித அகந்தையின் பலன் அல்ல; இறைஅருளின் வெளிப்பாடு.”

“ருதஸ்ய தீதிவிம்” என்ற பகுதி இறைவனை சத்தியத்தின் ஒளியைப் பரப்புபவனாக விளக்குகிறது. “ருதம்” என்பது பிரபஞ்ச நியதி, மாறாத சத்தியம், தர்ம ஒழுங்கு ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. இறைவன் மனிதனுக்கு வேத ஞானம் மூலம் உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறான். அறியாமை இருளில் வாழும் மனித உள்ளத்திற்கு ஞான ஒளியை அளித்து, வாழ்க்கையின் உண்மையான நோக்கத்தை உணரச் செய்பவன் இறைவனே. அவனுடைய ஒளி வெளிப்புற ஒளி மட்டுமல்ல; அது உள்ளார்ந்த விழிப்புணர்வின் ஒளி.

“வர்தமானம் ஸ்வே தமே” என்ற பகுதி இந்த மந்திரத்தின் மிக ஆழ்ந்த ஆன்மிகக் கருத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. இறைவன் தனது பரிபூரண தன்னடக்கத்தில் நிலைத்து அளவற்ற மகிமையுடன் விளங்குகிறான். “தம” என்பது மனஅடக்கம், இந்திரிய கட்டுப்பாடு, ஆசை அடக்கம், சுயஒழுக்கம் ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. இந்த மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் மிக முக்கியமான ஆன்மிக நியதியை உணர்த்துகிறது:

“எவ்வளவு தன்னடக்கம், அவ்வளவு வளர்ச்சி.”

மனிதன் மனதை அடக்காமல் உயர முடியாது. ஆசைகளால் இழுத்துச் செல்லப்படும் வாழ்க்கை நிலையான அமைதியையும் சக்தியையும் தராது. ஆனால் மனம் மற்றும் இந்திரியங்களை ஒழுங்குபடுத்தும் மனிதன் உள்ளார்ந்த வலிமையையும் ஆன்மிக உயர்வையும் அடைகிறான். தன்னடக்கம் என்பது அடக்குமுறை அல்ல; அது உண்மையான சுதந்திரத்திற்கான பாதை.

இந்த மந்திரம் இறைவனைப் பற்றிய உண்மையை மட்டும் அல்ல, மனிதன் எப்படி வாழ வேண்டும் என்பதையும் கற்பிக்கிறது. இறைவன் உலகை ஒழுங்குபடுத்துபவன் என்பதால் மனிதனும் தன் வாழ்க்கையை ஒழுங்குபடுத்த வேண்டும். இறைவன் தர்மத்தை காக்கிறான் என்பதால் மனிதனும் தர்மமயமான வாழ்க்கை வாழ வேண்டும். இறைவன் சத்தியத்தின் ஒளியைப் பரப்புகிறான் என்பதால் மனிதனும் உண்மையைத் தேட வேண்டும். இறைவன் தன்னடக்கத்தில் பரிபூரணமானவன் என்பதால் மனிதனும் மனம் மற்றும் இந்திரியங்களை கட்டுப்படுத்தும் பயிற்சியில் ஈடுபட வேண்டும்.

இந்த மந்திரம் மனிதனை வெளிப்புற வெற்றியைத் தாண்டி உள்ளார்ந்த உயர்விற்குத் தூண்டுகிறது. உண்மையான மகிமை செல்வத்தில் இல்லை; ஒழுக்கத்தில் உள்ளது. உண்மையான சக்தி அதிகாரத்தில் இல்லை; தன்னடக்கத்தில் உள்ளது. உண்மையான ஒளி வெளியில் இல்லை; உள்ளத்தின் விழிப்புணர்வில் உள்ளது.

முடிவுரை:

இந்த வேத மந்திரம் இறைவனின் தெய்வீக ஒளி, பிரபஞ்ச ஒழுங்கு, தர்ம பாதுகாப்பு, சத்திய வெளிப்பாடு மற்றும் தன்னடக்கத்தின் மகத்துவத்தை மிக ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது. “ராஜந்தம்” என்ற சொல்லின் மூலம் இறைவன் பேரொளியுடனும் பேராட்சியுடனும் உலகை ஒழுங்குபடுத்துகிற பரம்பொருளாக விளங்குகிறான் என்பதை அறிய முடிகிறது. கிரகங்கள், நட்சத்திரங்கள், இயற்கையின் இயக்கங்கள் அனைத்தும் அவனது தெய்வீக நியதிக்குள் நடைபெறுகின்றன. இதனால் உலகம் ஒரு சீரற்ற அமைப்பு அல்ல; உயர்ந்த இறைஒழுங்கின் வெளிப்பாடு என்பதும் தெளிவாகிறது.

“அத்வராணாம் கோபாம்” என்ற கருத்து, இறைவன் எல்லா இம்சையற்ற தர்மச் செயல்களையும் காக்கிறான் என்பதை உணர்த்துகிறது. மனிதன் நல்ல செயலைச் செய்ய முயற்சிக்கலாம்; ஆனால் அதன் நிறைவும் வெற்றியும் இறையருளால் தான் ஏற்படுகின்றன. இதன் மூலம் வெற்றி என்பது மனித அகந்தையின் பலன் அல்ல, இறைவனின் அருளின் வெளிப்பாடு என்ற ஆன்மிக உண்மை வெளிப்படுகிறது.

“ருதஸ்ய தீதிவிம்” என்ற பகுதி, இறைவன் சத்தியத்தின் ஒளியை உலகிற்கு வழங்குபவன் என்பதை விளக்குகிறது. அவன் அறியாமை இருளை நீக்கி, வேத ஞானத்தின் மூலம் மனிதனை உண்மையின் பாதைக்கு வழிநடத்துகிறான். மனிதன் வாழ்க்கையின் உயர்ந்த நோக்கத்தை உணர்வதற்கு தேவையான உள்ளார்ந்த ஞானஒளியை இறைவனே தருகிறான்.

“வர்தமானம் ஸ்வே தமே” என்ற கருத்து இந்த மந்திரத்தின் ஆழ்ந்த ஆன்மிக மையமாகும். உண்மையான வளர்ச்சி தன்னடக்கத்தின் மூலம் வருகிறது என்பதை இது கற்பிக்கிறது. மனம், ஆசைகள், இந்திரியங்கள் ஆகியவற்றை அடக்கி ஒழுக்கத்துடன் வாழும் மனிதனே உண்மையான உயர்வை அடைகிறான். தன்னடக்கம் இல்லாமல் சக்தி நிலைக்காது; ஒழுக்கம் இல்லாமல் ஆன்மிக வளர்ச்சி ஏற்படாது.

இந்த மந்திரம் இறைவனைப் போற்றி நிற்பதோடு மட்டுமல்லாமல், மனிதன் எப்படி வாழ வேண்டும் என்பதற்கும் வழிகாட்டுகிறது. மனித வாழ்க்கை தர்மமயமாகவும், ஒழுக்கமுடனும், சத்தியத் தேடலுடனும், உள்ளார்ந்த கட்டுப்பாட்டுடனும் அமைய வேண்டும் என்பதே இதன் மையக் கருத்தாகும்.