யஜுர் வேதம்

முகவுரை

யஜுர் வேதம் (यजुर्वेदः) நான்கு வேதங்களில் இரண்டாவதாக விளங்கும் புனித வேதமாகும். “யஜுஸ்” (यजुस्) என்ற சொல்லுக்கு யாகம், வழிபாடு, அர்ப்பணிப்பு, தெய்வீகச் செயல் என்ற பொருள் உண்டு. ஆகவே, யஜுர் வேதம் என்பது இறைவனை வழிபடுவதற்கான முறைகளை மட்டும் கூறும் நூல் அல்ல; மாறாக, மனிதன் தனது வாழ்க்கையை இறைநெறிக்கும் தர்மத்திற்கும் ஏற்ப எவ்வாறு அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதை எடுத்துரைக்கும் ஆன்மிக மற்றும் ஒழுக்கநெறி நூலாகும்.

யஜுர் வேதம், யாகங்கள் மற்றும் வேள்விகளில் உச்சரிக்கப்படும் மந்திரங்களையும், அவற்றை எவ்வாறு முறையாக அனுஷ்டிக்க வேண்டும் என்பதற்கான வழிமுறைகளையும் விளக்குகிறது. ஆனால், வேதம் கூறும் யாகம் என்பது வெறும் வெளிப்புறச் சடங்குகளை மட்டுமே குறிக்கவில்லை. உண்மையான யாகம் என்பது மனிதனின் சுயநலத்தைத் துறந்து, தன்னலம் கருதாது கடமையைச் செய்வதும், அனைத்துச் செயல்களையும் இறைவனுக்கே அர்ப்பணிக்கும் மனப்பான்மையுடன் வாழ்வதுமாகும்.

யஜுர் வேதம் இரண்டு முக்கியப் பிரிவுகளாக அமைந்துள்ளது: சுக்ல யஜுர் வேதம் (வாஜசநேயி சம்ஹிதா) மற்றும் கிருஷ்ண யஜுர் வேதம் (தைத்திரீய சம்ஹிதா). சுக்ல யஜுர் வேதத்தில் மந்திரங்களும் அவற்றின் பயன்பாடுகளும் தனித்தனியாக அமைந்துள்ளன; கிருஷ்ண யஜுர் வேதத்தில் மந்திரங்களும் அவற்றின் விளக்கங்களும் ஒன்றோடொன்று இணைந்துள்ளன. இவ்விரு மரபுகளும் வேதத்தின் ஒரே நித்திய உண்மைகளை வெவ்வேறு முறையில் எடுத்துரைக்கின்றன.

யஜுர் வேதத்தின் மையக் கருத்து தர்மம், யஜ்ஞம், தியாகம், மற்றும் கடமையுணர்வு ஆகும். மனிதன் தனக்காக மட்டும் வாழாமல், குடும்பம், சமூகம், இயற்கை, மற்றும் உலக நலனுக்காகச் செயல்பட வேண்டும் என்பதை இது வலியுறுத்துகிறது. மனித வாழ்வின் ஒவ்வொரு செயலும் இறைசிந்தனையுடனும் தர்ம உணர்வுடனும் செய்யப்படும்போது, அதுவே யஜ்ஞமாக மாறுகிறது என்று யஜுர் வேதம் போதிக்கிறது.

இந்த வேதம், மனிதன் தன் உடல், மனம், வாக்கு மற்றும் செயல்களைத் தூய்மைப்படுத்தி, ஒழுக்கத்துடனும் தன்னடக்கத்துடனும் வாழ்வதன் அவசியத்தை எடுத்துரைக்கிறது. உண்மை, அஹிம்சை, கருணை, சேவை, தன்னலமின்மை, நன்றியுணர்வு மற்றும் இறைநம்பிக்கை போன்ற உயரிய நற்குணங்களை வளர்ப்பதன் மூலம் மனிதன் ஆன்மிக முன்னேற்றம் அடைய முடியும் என்பதை வலியுறுத்துகிறது.

யஜுர் வேதம் உலக வாழ்க்கையையும் ஆன்மிக வாழ்க்கையையும் இரு வேறு பாதைகளாகக் கருதுவதில்லை. மாறாக, உலகக் கடமைகளைத் தர்ம நெறியுடன் நிறைவேற்றுவதன் மூலமே ஆன்மிக உயர்வை அடைய முடியும் என்று அது போதிக்கிறது. இந்தக் கருத்தே பின்னாளில் ஶ்ரீமத் பகவத் கீதையின் கர்மயோகத் தத்துவத்திற்கு அடிப்படையாக அமைந்துள்ளது.

முடிவாக, யஜுர் வேதம் என்பது வெறும் யாக விதிமுறைகளின் தொகுப்பு அல்ல; அது மனித வாழ்க்கையை இறையுணர்வும் தர்மநெறியும் கொண்ட புனித வாழ்வாக மாற்றும் வழிகாட்டும் மறையாகும். கடமையைத் தெய்வீக சேவையாகக் கருதி, ஒவ்வொரு செயலையும் அர்ப்பணிப்பு உணர்வுடன் செய்யும்போது, மனிதன் உள்ளத் தூய்மையையும் ஆன்மிக நிறைவையும் அடைகிறான் என்பதை யஜுர் வேதம் நமக்குப் போதிக்கிறது. எனவே, யஜுர் வேதம் அனைத்து காலங்களுக்கும் பொருந்தக்கூடிய, மனிதகுலத்தின் ஆன்மிக, ஒழுக்க மற்றும் பண்பாட்டு வாழ்வை வளப்படுத்தும் நித்திய ஞானக் களஞ்சியமாக விளங்குகிறது.