യജുര്‍വേദം

മുഖവുര

യജുര്‍വേദം (यजुर्वेदः) നാല് വേദങ്ങളിൽ രണ്ടാമത്തെ മഹത്തായ വേദമാണ്. “യജുസ്” (यजुस्) എന്ന പദത്തിന് യജ്ഞം, ആരാധന, സമർപ്പണം, ദൈവികകർമ്മം എന്നർത്ഥമുണ്ട്. അതിനാൽ, യജുര്‍വേദം വെറും യജ്ഞാനുഷ്ഠാനങ്ങളുടെയും ആരാധനാവിധികളുടെയും ഗ്രന്ഥമല്ല; മറിച്ച്, മനുഷ്യൻ തന്റെ ജീവിതം ദൈവനിയമത്തിനും ധർമ്മത്തിനും അനുസൃതമായി എങ്ങനെ ക്രമീകരിക്കണം എന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്ന ആത്മീയവും ധാർമ്മികവുമായ മഹാഗ്രന്ഥമാണ്.

യജുര്‍വേദം യജ്ഞങ്ങളിലും വൈദികകർമ്മങ്ങളിലും ഉച്ചരിക്ക- പ്പെടുന്ന മന്ത്രങ്ങളെയും, അവയെ ശരിയായ രീതിയിൽ അനുഷ്ഠിക്കേണ്ട മാർഗങ്ങളെയും വിശദീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ, വേദങ്ങൾ പറയുന്ന യജ്ഞം എന്നത് വെറും ബാഹ്യചടങ്ങുകളെ മാത്രമല്ല സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. യഥാർത്ഥ യജ്ഞം എന്നത് സ്വാർത്ഥതയെ ഉപേക്ഷിച്ച്, നിസ്വാർത്ഥമായി തന്റെ കടമകൾ നിർവഹിക്കുകയും, എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളും പരമാത്മാവിന് സമർപ്പണഭാവത്തോടെ അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ജീവിതരീതിയാണ്.

യജുര്‍വേദം പ്രധാനമായും രണ്ട് ശാഖകളായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു: ശുക്ല യജുര്‍വേദം (വാജസനേയി സംഹിത), കൃഷ്ണ യജുര്‍വേദം (തൈത്തിരീയ സംഹിത). ശുക്ല യജുര്‍വേദത്തിൽ മന്ത്രങ്ങളും അവയുടെ പ്രയോഗങ്ങളും പ്രത്യേകം ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. കൃഷ്ണ യജുര്‍വേദത്തിൽ മന്ത്രങ്ങളും അവയുടെ വ്യാഖ്യാനങ്ങളും പരസ്പരം ചേർന്നാണ് അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ക്രമത്തിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടെങ്കിലും, ഈ രണ്ടു പാരമ്പര്യങ്ങളും വേദങ്ങളുടെ ഒരേ ശാശ്വതസത്യങ്ങളെയാണ് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്.

യജുര്‍വേദത്തിന്റെ മുഖ്യസന്ദേശം ധർമ്മം, യജ്ഞം, ത്യാഗം, കടമബോധം എന്നിവയാണ്. മനുഷ്യൻ സ്വയം മാത്രം ജീവിക്കാതെ, കുടുംബത്തിനും സമൂഹത്തിനും പ്രകൃതിക്കും ലോകക്ഷേമത്തിനു- മായി പ്രവർത്തിക്കണമെന്ന് ഇത് ഊന്നിപ്പറയുന്നു. മനുഷ്യന്റെ ഓരോ പ്രവൃത്തിയും ദൈവചിന്തയോടും ധർമ്മബോധത്തോടും കൂടെ നിർവഹിക്കുമ്പോൾ അതുതന്നെ യജ്ഞമായി മാറുന്നു എന്ന് യജുര്‍വേദം ഉപദേശിക്കുന്നു.

ഈ വേദം ശരീരം, മനസ്സ്, വാക്ക്, പ്രവർത്തികൾ എന്നിവയെ ശുദ്ധീകരിച്ച്, അച്ചടക്കത്തോടും ആത്മനിയന്ത്രണത്തോടും കൂടിയ ജീവിതം നയിക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം എടുത്തുകാണിക്കുന്നു. സത്യം, അഹിംസ, കരുണ, സേവനം, നിസ്വാർത്ഥത, കൃതജ്ഞത, ദൈവവിശ്വാസം തുടങ്ങിയ മഹത്തായ സദ്ഗുണങ്ങൾ വളർത്തി- യെടുക്കുന്നതിലൂടെ മനുഷ്യന് ആത്മീയ പുരോഗതി കൈവരിക്കാ- മെന്ന് ഇത് പഠിപ്പിക്കുന്നു.

യജുര്‍വേദം ലൗകികജീവിതത്തെയും ആത്മീയജീവിതത്തെയും പരസ്പരവിരുദ്ധങ്ങളായി കാണുന്നില്ല. മറിച്ച്, ലോകജീവിതത്തിലെ കടമകൾ ധർമ്മാനുസൃതമായി നിർവഹിക്കുന്നതിലൂടെയാണ് ആത്മീയ ഉയർച്ച കൈവരിക്കാനാകുന്നത് എന്ന് ഇത് പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഈ മഹത്തായ ആശയമാണ് പിന്നീട് ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീതയിലെ കർമ്മയോഗ തത്ത്വത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായി മാറിയത്.

ഉപസംഹാരമായി, യജുര്‍വേദം വെറും യജ്ഞവിദികളുടെ സമാഹാരമല്ല. മനുഷ്യജീവിതത്തെ ദൈവബോധവും ധർമ്മനിഷ്ഠയും നിറഞ്ഞ ഒരു പവിത്രജീവിതമാക്കി മാറ്റുന്ന ശാശ്വത മാർഗദർശക മാണ് അത്. സ്വന്തം കടമകളെ ദൈവസേവനമായി കണ്ട്, ഓരോ പ്രവൃത്തിയും സമർപ്പണഭാവത്തോടെ നിർവഹിക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യന് അന്തഃകരണശുദ്ധിയും ആത്മീയപൂർണതയും കൈവരിക്കാമെന്ന് യജുര്‍വേദം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ, എല്ലാ കാലങ്ങൾക്കും പ്രസക്തമായ, മനുഷ്യരാശിയുടെ ആത്മീയ, ധാർമ്മിക, സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തെ സമ്പന്നമാക്കുന്ന നിത്യജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൂല്യഭണ്ഡാര- മായി യജുര്‍വേദം ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു.