विश्वे देवासो अस्रिध एहिमायासो अद्रुहः ।
मेधं जुषन्त वह्नयः ॥ ९ ॥

വിശ്വേ ദേവാസോ അസ്രിധ ഏഹിമായാസോ അദ്രുഹഃ ।
മേധം ജുഷന്ത വഹ്നയഃ ॥ 9 ॥

അർത്ഥം

विश्वे देवासः (വിശ്വേ ദേവാസഃ) – സകല ദൈവികഗുണങ്ങളും. ഇവിടെ “ദേവന്മാർ” എന്നത് കരുണ, അച്ചടക്കം, ജ്ഞാനം, നിസ്വാർത്ഥത, ഐക്യം, ഉത്തരവാദിത്തബോധം, നന്മ ചെയ്യാനുള്ള മനോഭാവം തുടങ്ങിയ മനുഷ്യന്റെ ഉന്നതഗുണങ്ങളെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

अस्रिधः (അസ്രിധഃ) – നാശമില്ലാത്തവർ, ചൂഷണം ചെയ്യാത്തവർ, ക്ഷയിക്കാത്തവർ. ദൈവികഗുണങ്ങൾ മനുഷ്യനെ അകത്തും പുറത്തും തകർക്കുകയില്ല; മറ്റുള്ളവരെ ചൂഷണം ചെയ്ത് സ്വയം വളരാനുള്ള ചിന്തയെ വളർത്തുകയുമില്ല. അവ എല്ലാവരുടെയും ക്ഷേമം ലക്ഷ്യമാക്കുന്നു. ഇവിടെ ഒരു മഹത്തായ ജീവിതസത്യം പഠിപ്പിക്കുന്നു: യഥാർത്ഥ ദൈവികഗുണം സ്വന്തം പുരോഗതിക്കായി മറ്റൊരാളെ വേദനിപ്പിക്കുകയില്ല.

एहिमायासः (ഏഹിമായാസഃ) – പ്രവർത്തനാത്മകമായ ജ്ഞാനമുള്ളവർ. ഇവിടെ “മായാ” എന്നത് പ്രജ്ഞ, അഥവാ ഉന്നതജ്ഞാനം എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ്. ഈ ദൈവികഗുണങ്ങൾ ചിന്തയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ പ്രവൃത്തിയിലും പ്രകടമാകുന്നു. ശരീരം, മനസ്സ്, ബുദ്ധി എന്നിവയുടെ ക്ഷേമം വളർത്തുകയും വ്യക്തിക്കും സമൂഹത്തിനും രാജ്യത്തിനും ലോകത്തിനും ഒരുപോലെ നന്മ വരുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. അതായത്, യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനം ലോകക്ഷേമത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ജ്ഞാനമാണ്.

अद्रुहः (അദ്രുഹഃ) – വൈരമില്ലാത്തവർ, ആർക്കും ദോഷം ആഗ്രഹിക്കാത്തവർ. ദൈവികഗുണങ്ങളുടെ പ്രധാനലക്ഷണം ആരോടും വൈരമോ പ്രതികാരബോധമോ ഇല്ലായ്മയാണ്. എല്ലാവർക്കും നന്മ വേണമെന്ന മനോഭാവമാണ് അവയുടെ സ്വഭാവം. ദൈവികമനസ്സ് എപ്പോഴും “എല്ലാവരും സുഖത്തോടെ ജീവിക്കട്ടെ” എന്ന വിശാലചിന്തയോടെയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.

मेधम् (മേധം) – ഐക്യം, ഒരുമ, ഉന്നതബുദ്ധിശക്തി. “മേധാ” എന്നത് സദ്ബുദ്ധി, ഐക്യബോധം, ഒന്നിച്ചു പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള കഴിവ് എന്നിവയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ മന്ത്രം വേദത്തിലെ “സംഗച്ഛധ്വം” — “ഒന്നിച്ചു സഞ്ചരിക്കൂ, ഒന്നിച്ചു പ്രവർത്തിക്കൂ” എന്ന മഹത്തായ സന്ദേശം ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു.

जुषन्त (ജുഷന്ത) – സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നു, ആനന്ദത്തോടെ അംഗീകരിക്കുന്നു. ദൈവികഗുണങ്ങൾ ഐക്യത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നു, പരസ്പരം സഹകരിക്കുന്നു, ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നു. യഥാർത്ഥ ശക്തി ഐക്യത്തിലാണെന്ന് ഈ പദം പഠിപ്പിക്കുന്നു.

वह्नयः (വഹ്നയഃ) – വഹിക്കുന്നവർ, കടമകൾ ഏറ്റെടുത്തു നിർവഹിക്കുന്നവർ. ഇവിടെ ദൈവികഗുണങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളെ സന്തോഷത്തോടെ ഏറ്റെടുക്കുകയും, അവയിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാതെ കർത്തവ്യം നിർവഹിക്കുകയും, പ്രവർത്തനം വിജയകരമാക്കാൻ ആത്മാർത്ഥമായി ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതായത്, ഉത്തരവാദിത്വബോധത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നതുതന്നെയാണ് ദൈവികജീവിതത്തിന്റെ അടയാളം.

വിശദീകരണം

ഈ വേദമന്ത്രം മനുഷ്യജീവിതത്തിലെ ഉന്നതമായ ധാർമ്മികത, ജ്ഞാനം, ദൈവികഗുണങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം എന്നിവയെ അതീവ ആഴത്തിൽ വിശദീകരിക്കുന്ന മഹത്തായ ആത്മീയോപദേശമാണ്.

ഈ മന്ത്രത്തിൽ “विश्वे देवासः (വിശ്വേ ദേവാസഃ)” എന്ന് പറയുന്ന “സകല ദേവന്മാർ” എന്നത് ബാഹ്യദേവതകളെ അല്ല, മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിൽ വിരിയുന്ന കരുണ, ജ്ഞാനം, അച്ചടക്കം, നിസ്വാർത്ഥത, ഉത്തരവാദിത്തബോധം, ഐക്യം, നന്മയുള്ള ചിന്ത എന്നിവയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. മനുഷ്യൻ തന്റെ അന്തഃകരണം ശുദ്ധീകരിച്ച് സാത്വികജീവിതം നയിക്കുമ്പോൾ ഈ ദൈവികഗുണങ്ങൾ സ്വാഭാവികമായി വളരുന്നു.

“अस्रिधः (അസ്രിധഃ)” എന്ന പദം ദൈവികഗുണങ്ങളുടെ അക്ഷയസ്വഭാവം വ്യക്തമാക്കുന്നു. അവ മനുഷ്യനെ നശിപ്പിക്കുകയോ, ചൂഷണബോധം വളർത്തുകയോ, മറ്റുള്ളവരെ വേദനിപ്പിച്ച് സ്വയം ഉയരണമെന്ന ചിന്ത സൃഷ്ടിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. പകരം, എല്ലാവരുടെയും ക്ഷേമം ലക്ഷ്യമാക്കുന്ന വിശാലഹൃദയത്വം വളർത്തുന്നു. യഥാർത്ഥ ഉയർച്ച മറ്റുള്ളവരെ താഴ്ത്തിയല്ല, എല്ലാവരെയും ഉയർത്തിയാണെന്ന് ഈ മന്ത്രം ശക്തമായി ഊന്നിപ്പറയുന്നു.

“एहिमायासः (ഏഹിമായാസഃ)” എന്നത് പ്രവർത്തനാത്മകമായ ജ്ഞാനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അത് വെറും അറിവോ ചിന്തയോ അല്ല; ജീവിതത്തിൽ പ്രവർത്തിയായി പ്രകടമാകുന്ന ജ്ഞാനമാണ്. ഈ ജ്ഞാനം ശരീരത്തിനും മനസ്സിനും ബുദ്ധിക്കും ആരോഗ്യവും, വ്യക്തിക്കും സമൂഹത്തിനും രാജ്യത്തിനും ലോകത്തിനും നന്മയും നൽകുന്ന രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. അതിനാൽ യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനം ലോകക്ഷേമത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ശക്തിയാണ്.

“अद्रुहः (അദ്രുഹഃ)” എന്ന പദം വൈരമില്ലായ്മയുടെ മഹത്വം വ്യക്തമാക്കുന്നു. ദൈവികഗുണങ്ങൾ ഒരാളോടും വൈരം പുലർത്തുകയില്ല; പ്രതികാരചിന്ത വളർത്തുകയുമില്ല. എല്ലാവർക്കും നന്മയാകട്ടെ എന്ന ഉന്നതകരുണയോടെയാണ് അവ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. യഥാർത്ഥ ആത്മീയമനസ്സ് എപ്പോഴും “ലോകാഃ സമസ്താഃ സുഖിനോ ഭവന്തു” എന്ന വിശാലഹൃദയചിന്തയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു.

“मेधम् (മേധം)” എന്നത് ഐക്യം, സഹകരണം, ഉന്നതബുദ്ധിശക്തി എന്നിവയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. വേദസന്ദേശമായ “സംഗച്ഛധ്വം” — ഒന്നിച്ച് സഞ്ചരിക്കൂ, ഒന്നിച്ച് പ്രവർത്തിക്കൂ — എന്ന ആശയത്തെയാണ് ഇത് വീണ്ടും ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നത്. ദൈവികഗുണങ്ങൾ ഒറ്റപ്പെട്ടതല്ല; അവ പരസ്പര ഐക്യത്തിലൂടെയാണ് ശക്തിയാർജിക്കുന്നത്.

“जुषन्त (ജുഷന്ത)” എന്നത് സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കുക, ഐക്യത്തെ സ്നേഹിക്കുക എന്ന അർത്ഥം നൽകുന്നു. ദൈവികഗുണങ്ങൾ എപ്പോഴും പരസ്പരം സഹകരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഐക്യമാണ് യഥാർത്ഥ ശക്തിയുടെ അടിത്തറ എന്ന സത്യം ഇത് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

“वह्नयः (വഹ്നയഃ)” എന്നത് ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്തു നിർവഹിക്കുന്ന ശക്തികളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവികഗുണങ്ങൾ തങ്ങളുടെ കടമകൾ സന്തോഷത്തോടെ ഏറ്റെടുക്കുകയും അവ പൂർത്തിയാക്കുന്നതിൽ ഒരിക്കലും അലസത കാണിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനാൽ ഉത്തരവാദിത്തബോധവും കർത്തവ്യനിഷ്ഠയും ആത്മീയജീവിതത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷണങ്ങളാണ് എന്ന് ഈ മന്ത്രം പഠിപ്പിക്കുന്നു.

ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ സമഗ്രസന്ദേശം ഇതാണ്:

• ദൈവികഗുണങ്ങൾ നാശമില്ലാത്തവയാണ്.
• അവ പ്രവർത്തനാത്മകമായ ജ്ഞാനത്തോടെയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.
• അവ വൈരമില്ലാത്തവയാണ്.
• അവ ഐക്യത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നു.
• അവ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ ഏറ്റെടുത്തു ലോകക്ഷേമത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ട് ഈ മന്ത്രം മനുഷ്യനെ നിസ്വാർത്ഥതയിലേക്കും, അച്ചടക്കത്തിലേക്കും, പ്രവർത്തനശേഷിയിലേക്കും, ഐക്യബോധത്തിലേക്കും, ഉത്തരവാദിത്തപൂർണമായ ഉന്നതജീവിതത്തിലേക്കും നയിക്കുന്ന ഗൗരവമേറിയ ആത്മീയ മാർഗദർശകമാണ്.

ഉപസംഹാരം

ഈ വേദമന്ത്രം മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ ഉന്നതലക്ഷ്യം അത്യന്തം വ്യക്തമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിൽ വിരിയുന്ന ദൈവികഗുണങ്ങൾ വെറും ചിന്തകളല്ല; അവ കരുണ, അച്ചടക്കം, ജ്ഞാനം, നിസ്വാർത്ഥത, ഉത്തരവാദിത്തബോധം, ഐക്യം തുടങ്ങിയ ജീവിതത്തിൽ പ്രവർത്തിയായി പ്രകടമാകുന്ന മഹത്തായ ഗുണങ്ങളാണ്. ഈ ഗുണങ്ങൾ അക്ഷയങ്ങളാണ്; അവ മറ്റുള്ളവരെ ചൂഷണം ചെയ്യാതെ എല്ലാവരുടെയും ക്ഷേമം ലക്ഷ്യമാക്കി വളരുന്നു.

ഈ മന്ത്രം യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനം പ്രവർത്തനാത്മകമായിരിക്കണം എന്നും ഊന്നിപ്പറയുന്നു. അറിവ് സ്വന്തം നന്മയ്ക്കു മാത്രമല്ല, വ്യക്തിക്കും സമൂഹത്തിനും ലോകത്തിനും ഒരുപോലെ ഉപകാരപ്പെടണം. അതുപോലെ, ദൈവികമനസ്സ് എപ്പോഴും വൈരമില്ലാത്തതും എല്ലാവർക്കും നന്മ ആശംസിക്കുന്ന കരുണാഭാവമുള്ളതുമായിരിക്കും.

ഐക്യവും ഒരുമയും ദൈവികജീവിതത്തിന്റെ അടിത്തറയാണ്, യഥാർത്ഥ ശക്തി ഐക്യത്തിലാണെന്നും ഈ മന്ത്രം പഠിപ്പിക്കുന്നു. കൂടാതെ, ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ ഏറ്റെടുത്തു നിർവഹിക്കുന്ന മനോഭാവം ദൈവികഗുണങ്ങളുടെ പ്രധാന അടയാളമാണെന്നും ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ട് ഈ വേദമന്ത്രം മനുഷ്യനെ സ്വാർത്ഥതയിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ച്, അച്ചടക്കം, പ്രവർത്തനക്ഷമത, ഐക്യം, കരുണ, ഉത്തരവാദിത്തബോധം എന്നിവ നിറഞ്ഞ ഉന്നതജീവിതത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന അതിഗൗരവമേറിയ ആത്മീയവും ജീവിതപരവുമായ മാർഗദർശകമായി നിലകൊള്ളുന്നു.