यदृच्‍छया चोपपन्‍नं स्‍वर्गद्वारमपावृतम् ।
सुखिन: क्षत्रिया: पार्थ लभन्‍ते युद्धमीदृशम् ॥ ३२ ॥

யத்ருச்சயா சோபபந்நம் ஸ்வர்கத்வாரம் அபாவ்ருதம் |
ஸுகிந: க்ஷத்ரியா: பார்த்த லபந்தே யுத்தமீத்ருசம் || 32 ||

பொருள்:

“பார்த்தா! தானாகவே கிடைத்ததும், திறந்து வைக்கப்பட்ட சொர்க்கத்தின் வாயிலைப் போன்றதுமான இத்தகைய தர்மயுத்தத்தைப் பெறும் க்ஷத்திரியர்கள் உண்மையில் பாக்கியசாலிகள்.”

விளக்கம்:

முப்பதாவது ஸ்லோகத்தில் பகவான் ஆத்மா–அனாத்ம விவேகத்தை முடித்தார். ஆத்மா அழிவற்றது; உடல் அழிவுக்குட்பட்டது. ஆகவே ஆத்மாவின் அடிப்படையிலும், உடலான அனாத்மாவின் அடிப்படையிலும் அர்ஜுனன் துயரப்பட வேண்டிய காரணம் இல்லை என்று விளக்கினார். அதற்குப் பிறகு முப்பத்தி ஒன்றாம் ஸ்லோகத்திலிருந்து பகவான் வேறு ஒரு கோணத்தில் அர்ஜுனனுடைய துயரத்தை நீக்கத் தொடங்குகிறார். அது தர்ம–அதர்மத்தின் அடிப்படை. அர்ஜுனன், “நான் செய்யப்போகும் செயல் அதர்மமாக இருந்தால்? குருவையும், பெரியவர்களையும், உறவினர்களையும் கொல்வதால் பாபம் ஏற்பட்டால்?” என்று எண்ணக்கூடும். அந்தச் சந்தேகத்திற்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக, க்ஷத்திரியனுக்குரிய ஸ்வதர்மத்தை பகவான் விளக்குகிறார்.

முப்பத்தி ஒன்றாம் ஸ்லோகத்தில், “ஸ்வதர்மம் அபி சாவேக்ஷ்ய” என்று கூறி, “உன்னுடைய ஸ்வதர்மத்தை—அதாவது க்ஷத்திரியனுக்குரிய விசேஷ தர்மத்தைக்—கருத்தில் கொண்டு பார்த்தாலும், நீ தயங்கவோ, கலங்கவோ, பயப்படவோ வேண்டியதில்லை” என்று பகவான் கூறினார். மேலும், தர்மத்திலிருந்து விலகாத தர்ம யுத்தத்தைச் செய்வதைவிட க்ஷத்திரியனுக்கு உயர்ந்த நன்மை வேறு இல்லை என்றும் கூறினார்.

அந்தக் கருத்தைத் தொடர்ந்து முப்பத்தி இரண்டாம் ஸ்லோகத்தில், அர்ஜுனனுக்குக் கிடைத்துள்ள இந்த தர்ம யுத்தம் எத்தகைய அரிய வாய்ப்பு என்பதை பகவான் எடுத்துரைக்கிறார். இந்த யுத்தம் அவனுக்கு சாதாரணமாகக் கிடைத்த ஒரு வாய்ப்பு அல்ல. “யத்ருச்சயா சோபபந்நம்” — எதிர்பாராத விதமாக, முயற்சி செய்து தேடாமல், அதிர்ஷ்டவசமாக உனக்குக் கிடைத்துள்ளது என்று கூறுகிறார். மேலும், “ஸ்வர்கத்வாரம் அபாவ்ருதம்” — இப்படிப்பட்ட தர்ம யுத்தம் சொர்க்கத்திற்குச் செல்லும் வாயிலைத் திறந்து வைத்திருப்பது போன்றது என்றும் வர்ணிக்கிறார். இப்படிப்பட்ட யுத்தம் அதிர்ஷ்டமுள்ள க்ஷத்திரியர்களுக்குத்தான் கிடைக்கும் என்று கூறி, அர்ஜுனனுடைய தயக்கத்தை நீக்குகிறார்.

यदृच्‍छया चोपपन्‍नम् — யத்ருச்சயா சோபபந்நம்

யத்ருச்சயா என்றால் எதிர்பாராத விதமாக, தானாகவே, முயற்சி செய்து தேடாமல், அதிர்ஷ்டவசமாக என்று பொருள். உபபந்நம் என்றால் கிடைத்தது, வந்து சேர்ந்தது, வாய்ப்பாக அமைந்தது என்று பொருள்.

எனவே, “யத்ருச்சயா சோபபந்நம்” என்றால், “முயற்சி செய்து தேடாமல், எதிர்பாராத விதமாக உனக்குக் கிடைத்துள்ளது” என்று பொருள்.

இங்கு பகவான் அர்ஜுனனிடம், “நீ ஒரு யுத்தத்தைத் தேடிச் சென்று ஏற்படுத்திக்கொள்ளவில்லை. உனக்கு இந்த யுத்தம் தானாகவே வந்து சேர்ந்திருக்கிறது” என்று கூறுகிறார். அதுவும் சாதாரண யுத்தம் அல்ல. தர்மத்தை நிலைநாட்டுவதற்கான தர்ம யுத்தம்.

ஒருவருக்கு நல்ல செயலைச் செய்வதற்கான வாய்ப்பு கிடைப்பது மட்டும் போதாது. அந்த நல்ல செயலைச் செய்யக்கூடிய சூழ்நிலையும் உருவாக வேண்டும். அந்தச் சூழ்நிலை உருவானபோது அதை சரியாகப் பயன்படுத்த வேண்டும். ஒரு நல்ல வாய்ப்பு கிடைத்தும், தயக்கம், பயம் அல்லது மனக்குழப்பத்தால் அதை விட்டுவிட்டால், அந்த வாய்ப்பின் பயன் கிடைக்காது.

அர்ஜுனனுக்கு அப்படிப்பட்ட ஒரு அரிய வாய்ப்புதான் இப்போது கிடைத்துள்ளது என்று பகவான் கூறுகிறார்.

தர்ம யுத்தம் – ஒரு அரிய வாய்ப்பு

இங்கு “யுத்தம்” என்ற சொல்லை மட்டும் எடுத்துக்கொள்ளக்கூடாது. பகவான் கூறுவது எந்த வகையான யுத்தத்தையும் பற்றியதல்ல. இது தர்ம யுத்தம்.

தர்மத்திலிருந்து விலகாமல், தர்மத்தை நிலைநாட்டுவதற்காகச் செய்யப்படும் யுத்தமே இங்கு முக்கியமானது. அர்ஜுனன் தனிப்பட்ட கோபத்திற்காகவோ, வெறுப்பிற்காகவோ, பொருளுக்காகவோ, தனிப்பட்ட பகைக்காகவோ யுத்தம் செய்ய வரவில்லை. தர்மத்தை நிலைநாட்டுவதற்கான ஒரு சூழ்நிலையில் அவன் நிற்கிறான்.

எனவே, “யுத்தம் செய்வது நல்லதா?” என்ற கேள்வியை மட்டும் கேட்கக்கூடாது. “எப்படிப்பட்ட யுத்தம்?” என்பதே முக்கியம். தர்மத்தைப் பாதுகாப்பதற்கான தர்ம யுத்தம் என்றால், அது க்ஷத்திரியனுடைய ஸ்வதர்மமாகிறது.

இதனால் பகவான் அர்ஜுனனிடம், “உனக்குக் கிடைத்திருப்பது ஒரு சாதாரண வாய்ப்பு அல்ல. உன்னுடைய ஸ்வதர்மத்தைச் செய்வதற்கான அரிய வாய்ப்பு” என்று எடுத்துரைக்கிறார்.

स्वर्गद्वारमपावृतम् — ஸ்வர்கத்வாரம் அபாவ்ருதம்

இது இந்த ஸ்லோகத்தின் மிகவும் முக்கியமான பகுதி.

ஸ்வர்கத்வாரம் என்றால் சொர்க்கத்தின் கதவு அல்லது சொர்க்கத்திற்குச் செல்லும் நுழைவாயில்.

அபாவ்ருதம் என்றால் திறக்கப்பட்டது, திறந்து வைக்கப்பட்டது.

அதனால் “ஸ்வர்கத்வாரம் அபாவ்ருதம்” என்றால், “சொர்க்கத்தின் கதவு திறந்து வைக்கப்பட்டுள்ளது” என்று பொருள்.

ஆனால் இங்கு “சொர்க்கத்தின் கதவு” என்பது ஒரு முக்கியமான அடையாளச் சொல்லாகும். தர்மத்தைச் செய்வதன் மூலம் கிடைக்கும் உயர்ந்த பலனை பகவான் இவ்வாறு விளக்குகிறார். ஒரு க்ஷத்திரியன் தர்மத்தைப் பாதுகாப்பதற்காகத் தனது ஸ்வதர்மத்தைச் செய்யும்போது, அந்தக் கடமை அவனுக்கு உயர்ந்த பலனைத் தரக்கூடியதாகிறது.

அதனால், அர்ஜுனனுக்கு முன்னால் நிற்கும் இந்த யுத்தம் அவனுடைய வாழ்க்கையில் ஒரு பெரிய ஆன்மீக வாய்ப்பாகும். அவன் தன் கடமையைத் தர்மத்தின் அடிப்படையில் நிறைவேற்றுவதன் மூலம் மனத் தூய்மையைப் பெறுவதற்கும், உயர்ந்த நிலையை அடைவதற்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கிறது.

இதனால் பகவான் இந்த யுத்தத்தை “சொர்க்கத்தின் கதவைத் திறப்பது போன்றது” என்று வர்ணிக்கிறார்.

सुखिन: क्षत्रिया: — ஸுகின: க்ஷத்ரியா:

ஸுகின: என்றால் அதிர்ஷ்டமுள்ளவர்கள், நல்ல வாய்ப்பைப் பெற்றவர்கள், நன்மையை அனுபவிப்பவர்கள் என்று பொருள்.

க்ஷத்ரியா: என்றால் க்ஷத்திரியர்கள்.

எனவே, “ஸுகின: க்ஷத்ரியா:” என்றால், “அதிர்ஷ்டமுள்ள க்ஷத்திரியர்கள்” என்று பொருள் கொள்ளலாம்.

பகவான் இங்கு ஒரு முக்கியமான உண்மையைச் சொல்கிறார். இப்படிப்பட்ட தர்ம யுத்தம் எல்லா க்ஷத்திரியர்களுக்கும் எப்போதும் கிடைப்பதில்லை. தர்மத்தைப் பாதுகாக்கும் வகையில் தன்னுடைய ஸ்வதர்மத்தைச் செய்யும் வாய்ப்பு கிடைப்பதே அரிது. அத்தகைய வாய்ப்பு கிடைத்தால், அது ஒரு பாக்கியமாகக் கருதப்பட வேண்டும்.

அதனால் அர்ஜுனனிடம் பகவான், “நீ அதிர்ஷ்டசாலி; ஏனென்றால் இப்படிப்பட்ட தர்ம யுத்தம் உனக்குக் கிடைத்திருக்கிறது” என்ற கருத்தை வலியுறுத்துகிறார்.

लभन्ते युद्धमीदृशम् — லபந்தே யுத்தமீத்ருசம்

லபந்தே என்றால் பெறுகிறார்கள் அல்லது அடைகிறார்கள்.

யுத்தம் என்றால் யுத்தம்.

ஈத்ருசம் என்றால் இப்படிப்பட்டது, இத்தகையது.

எனவே “லபந்தே யுத்தமீத்ருசம்” என்றால், “இப்படிப்பட்ட யுத்தத்தைப் பெறுகிறார்கள்” என்று பொருள்.

இப்படிப்பட்டது என்றால் எப்படிப்பட்டது?

அது சாதாரணமான யுத்தம் அல்ல. அது தர்ம யுத்தம். மேலும் அது தன்னுடைய ஸ்வதர்மத்தைச் செய்வதற்கான வாய்ப்பை வழங்கும் யுத்தம். அதனால் இப்படிப்பட்ட யுத்தம் கிடைப்பதே ஒரு அரிய வாய்ப்பு.

இவ்வாறு முழு ஸ்லோகத்தையும் பொருளுடன் இணைத்துப் பார்த்தால்:

“ஓ பார்த்தா! முயற்சி செய்து தேடாமல், எதிர்பாராத விதமாக உனக்குக் கிடைத்துள்ள இந்த தர்ம யுத்தம் சொர்க்கத்தின் கதவைத் திறந்து வைத்திருப்பது போன்றது. இப்படிப்பட்ட தர்ம யுத்தம் அதிர்ஷ்டமுள்ள க்ஷத்திரியர்களுக்குத்தான் கிடைக்கும்.”

என்பதே பகவானுடைய கருத்தாகிறது.

“ஸுகின:” என்ற சொல்லுக்கு இரண்டு விதமான பொருள்

இந்த ஸ்லோகத்தில் “ஸுகின:” என்ற சொல்லை இரண்டு விதமாகப் புரிந்துகொள்ளலாம்.

முதலாவது, “ஸுகின: க்ஷத்ரியா:” என்று எடுத்துக்கொண்டால், “அதிர்ஷ்டமுள்ள க்ஷத்திரியர்களுக்குத்தான் இப்படிப்பட்ட யுத்தம் கிடைக்கிறது” என்று பொருள்.

அதாவது இப்படிப்பட்ட தர்ம யுத்தம் கிடைத்த க்ஷத்திரியர்கள் அதிர்ஷ்டசாலிகள்.

இரண்டாவது விதமாக, “க்ஷத்ரியா: ஈத்ருசம் யுத்தம் லபந்தே; ஸுகினோ பவந்தி” என்று கருத்தை எடுத்துக்கொண்டால், “இப்படிப்பட்ட தர்ம யுத்தத்தைப் பெறுகின்ற க்ஷத்திரியர்கள் பின்னர் நன்மையை அல்லது உயர்ந்த பலனை அடைகிறார்கள்” என்று பொருள் கொள்ளலாம்.

இரண்டு விதமாகப் பார்த்தாலும், பகவான் வலியுறுத்தும் முக்கியமான கருத்து ஒன்றே: இப்படிப்பட்ட தர்ம யுத்தம் கிடைத்திருப்பது அர்ஜுனனுக்கு ஒரு பாக்கியம்; அதைத் தவிர்க்காமல் அவன் தன்னுடைய கடமையைச் செய்ய வேண்டும்.

அர்ஜுனனுடைய தயக்கத்தை பகவான் எவ்வாறு நீக்குகிறார்?

அர்ஜுனனுடைய மனத்தில் இருந்த முக்கியமான குழப்பம் என்ன?

“நான் பீஷ்மரையும் துரோணரையும் கொல்ல வேண்டியிருக்கிறது. அவர்கள் எனக்கு மிகவும் மதிப்பிற்குரியவர்கள். அவர்களை எதிர்த்து யுத்தம் செய்வது சரியா? இதனால் பாபம் ஏற்படுமா?” என்ற எண்ணமே அவனுடைய மனத்தில் இருந்தது.

முதலில் பகவான் ஆத்மா–அனாத்ம விவேகத்தைப் பயன்படுத்தி அவனுடைய துயரத்தை நீக்கினார்.

“ஆத்மா அழியாது. உடல் அழியும். ஆகவே ஆத்மாவுக்காகவும் உடலுக்காகவும் அளவுக்கு மீறித் துயரப்பட வேண்டாம்” என்று கூறினார்.

அதற்குப் பிறகு, “நீ க்ஷத்திரியன். உனக்கு ஸ்வதர்மம் இருக்கிறது. தர்மத்தை நிலைநாட்டுவதற்கான தர்ம யுத்தத்தைச் செய்வது உன் கடமை. எனவே அதற்காகத் தயங்க வேண்டாம்” என்றார்.

இப்போது முப்பத்தி இரண்டாம் ஸ்லோகத்தில் இன்னொரு படி மேலே சென்று, “இந்த தர்ம யுத்தமே உனக்குக் கிடைத்திருப்பது ஒரு அரிய பாக்கியம்” என்று கூறுகிறார்.

அதாவது அர்ஜுனன் தவிர்க்க நினைக்கும் அதே யுத்தத்தை, பகவான் ஒரு பாக்கியமான வாய்ப்பாக காட்டுகிறார்.

வாய்ப்பு கிடைப்பதும், அதை பயன்படுத்துவதும்

வாழ்க்கையில் நல்ல செயல்களைச் செய்வதற்கு வாய்ப்பு கிடைப்பது மிகவும் முக்கியம். ஒரு நல்ல செயலைச் செய்ய விருப்பம் இருந்தாலும், அதற்கான சூழ்நிலை இல்லாமல் இருக்கலாம். சில நேரங்களில் சூழ்நிலை வந்தாலும், அதைச் செய்யும் தைரியம் இல்லாமல் போகலாம். இன்னும் சில நேரங்களில் வாய்ப்பு வந்தாலும், மனக்குழப்பத்தால் அதை விட்டுவிடலாம்.

அர்ஜுனனுக்கு இங்கு இந்த மூன்றும் தேவையில்லை என்று பகவான் கூறுகிறார். அவனுக்கு:

• ஸ்வதர்மம் என்ன என்பது தெளிவாக உள்ளது.
• தர்ம யுத்தம் அவனுக்கு முன்னால் வந்துள்ளது.
• தர்மத்தை நிலைநாட்ட வேண்டிய சூழ்நிலை உருவாகியுள்ளது.

• தன்னுடைய கடமையைச் செய்வதற்கான வாய்ப்பு கிடைத்துள்ளது.

எனவே, இனி அவன் தயங்குவதற்கு காரணம் இல்லை.

தர்ம யுத்தம் எல்லோருக்கும் ஒரே விதமான கடமை அல்ல

இந்த ஸ்லோகத்தின் கருத்தை எல்லோருக்கும் அப்படியே பொதுவாகப் பயன்படுத்தக் கூடாது. பகவான் குறிப்பாக க்ஷத்திரியனுடைய ஸ்வதர்மத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு அர்ஜுனனிடம் பேசுகிறார்.

ஒருவருடைய கடமை அவருடைய நிலை, பொறுப்பு, சூழ்நிலை ஆகியவற்றைப் பொறுத்து மாறுபடலாம். அதனால்தான் முன்பு “ஸ்வதர்மம்” என்ற கருத்து கூறப்பட்டது. க்ஷத்திரியனுடைய விசேஷ தர்மம் தர்மத்தைப் பாதுகாப்பதாக இருக்கலாம். அதேபோல் மற்றவர்களுடைய கடமைகள் வேறுபட்டிருக்கலாம்.

எனவே, இந்த ஸ்லோகத்தின் மையக் கருத்து “எல்லோரும் யுத்தம் செய்ய வேண்டும்” என்பதல்ல. மாறாக, “ஒருவருக்குரிய தர்மமான கடமை, தர்மத்தை நிலைநாட்டுவதற்காக அவருக்கு முன் வந்தால், அதிலிருந்து பயத்தாலோ தயக்கத்தாலோ விலகக்கூடாது” என்பதே இங்கு முக்கியமான கருத்தாகும்.

தர்மமான செயல் மனத் தூய்மைக்கு வழி

ஒருவர் தன்னுடைய கடமையை தர்மத்தின் அடிப்படையில் சரியாகச் செய்யும்போது, அது அவருடைய மனத்தைத் தூய்மைப்படுத்துகிறது. இதனை சித்த சுத்தி என்று கூறலாம்.

அர்ஜுனனுக்குரிய க்ஷத்திரிய தர்மத்தைச் சரியான முறையில் செய்வது அவனுடைய மனத் தூய்மைக்கான ஒரு வழியாகிறது. அவன் தனிப்பட்ட விருப்பு–வெறுப்புகளின் அடிப்படையில் செயல்படாமல், தர்மத்தின் அடிப்படையில் செயல்பட வேண்டும்.

இதனால், “நான் இதைச் செய்ய விரும்புகிறேனா?” என்பது மட்டும் கேள்வியாக இருக்கக்கூடாது. “இது என்னுடைய தர்மமான கடமையா?” என்பதையும் பார்க்க வேண்டும்.

ஒருவருடைய விருப்பம் வேறாக இருக்கலாம்; ஆனால் அவருடைய கடமை வேறாக இருக்கலாம். ஞானமான வாழ்க்கை என்பது விருப்பத்தை மட்டும் பின்பற்றுவது அல்ல; தர்மமான கடமையை உணர்ந்து அதன்படி செயல்படுவதும் ஆகும்.

இந்த ஸ்லோகம் வெளிப்படையாக யுத்தத்தைப் பற்றி பேசினாலும், அதன் உள்ளார்ந்த பாடம் மிகவும் ஆழமானது.

நமக்கும் வாழ்க்கையில் பல்வேறு பொறுப்புகள் வருகின்றன. சில நேரங்களில் நமக்குப் பிடிக்காத கடமைகளைச் செய்ய வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்படலாம். நமக்கு நெருக்கமானவர்களுடன்கூட கடமை மற்றும் தனிப்பட்ட விருப்பம் மோதக்கூடும். அப்போது உணர்ச்சியின் அடிப்படையில் மட்டும் முடிவு செய்யாமல், தர்மத்தின் அடிப்படையில் சிந்திக்க வேண்டும்.

நமக்கு கிடைக்கும் ஒவ்வொரு கடமையும் ஒரு சுமை என்று நினைக்க வேண்டியதில்லை. சில கடமைகள் நம்முடைய மனத்தை வளர்க்கவும், நம்முடைய பொறுப்புணர்வை வளர்க்கவும், நம்மைத் தூய்மைப்படுத்தவும் கிடைத்த வாய்ப்புகளாக இருக்கலாம்.

அதனால் பகவானுடைய உபதேசம் அர்ஜுனனுக்குப் போர்க்களத்தில் மட்டுமல்ல; வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு சூழ்நிலையிலும் பொருந்தக்கூடிய ஒரு அடிப்படைப் பாடமாகிறது.