वेदा यो वीनां पदमन्तरिक्षेण पतताम् ।

वेद नावः समुद्रियः ॥ ७ ॥

வேதா யோ வீனாம் பதமந்தரிக்ஷேண பததாம் ।
வேத நாவஃ சமுத்ரியஃ ॥ 7 ॥

பொருள்:

वेदा வேதா – அறிவான் / அறிந்தவன்; எல்லாவற்றையும் முழுமையாக அறிந்திருக்கும் பரம்பொருளை குறிக்கிறது. உலகில் நடைபெறும் எந்த நிகழ்வும் இறைவனுக்குத் தெரியாமல் இல்லை.

यः யஃ – யார் / எவன்; இங்கு பரம்பொருளாகிய இறைவனைச் சுட்டுகிறது. அனைத்தையும் அறிந்து காக்கும் இறைவன்.

वीनाम् வீனாம் –  பறவைகளின்; வானில் பறக்கும் பறவைகள். அவை செல்லும் பாதை, இயங்கும் விதம் அனைத்தையும் இறைவன் அறிந்திருக்கிறான் என்பதை உணர்த்துகிறது.

पदम् பதம் – பாதை / செல்லும் வழி / அடிச்சுவடு; பறவைகள் வானில் செல்லும் மறைந்த பாதையையும் இறைவன் அறிவான். மனிதக் கண்களுக்கு தெரியாதவற்றும் இறைவனுக்குத் தெளிவாக இருக்கின்றன.

अन्तरिक्षेण அந்தரிக்ஷேண –  ஆகாயத்தில் / வான்வழியாக; வானுலகில் நடைபெறும் இயக்கங்களையும் இறைவன் முழுமையாக அறிந்திருக்கிறான் என்பதைக் காட்டுகிறது.

पतताम् பததாம் – பறப்பவைகளின் / செல்பவைகளின்; வானில் பறந்து செல்லும் உயிர்களின் இயக்கம், பயணம், திசை அனைத்தும் இறைவனுக்குத் தெரியும்.

वेद வேத –  அறிவான் / அறிகிறான்; இறைவன் அனைத்தையும் அறிந்தவன். மறைவு எதுவும் அவனிடத்தில் இல்லை.

नावः நாவஃ – கப்பல்கள் / படகுகள்; கடலில் செல்லும் கப்பல்கள், அவற்றின் பயணம், இயக்கம் அனைத்தையும் இறைவன் அறிவான்.

समुद्रियः சமுத்ரியஃ – கடலில் இயங்குபவை / சமுத்திரத்துடன் தொடர்புடையவை;கடலின் ஆழத்திலும் நடைபெறும் அனைத்தையும் இறைவன் அறிந்திருக்கிறான் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

விளக்கம்:

இந்த வேத மந்திரம் பரம்பொருளின் அனைத்தையும் அறியும் தன்மையையும் (சர்வஞ்ஞத்துவம்) மற்றும் எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்திருக்கும் நிலையை (சர்வவியாபகத்துவம்) ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது. மனிதக் கண்களுக்கு தெரியாத, புரியாத செயல்கள்கூட அந்த இறைவனுக்குத் தெளிவாக இருக்கின்றன என்பதே இதன் மையக் கருத்தாகும்.

மந்திரத்தில் வரும் “வேதா” மற்றும் “வேத” என்ற சொற்கள் இறைவன் அனைத்தையும் முழுமையாக அறிந்தவன் என்பதை உணர்த்துகின்றன. உலகில் நடைபெறும் எந்த நிகழ்வும், எந்த இடத்திலும் இருந்தாலும் அது இறைவனின் அறிவிற்கு அப்பாற்பட்டதல்ல. “யஃ” என்பது அந்த பரம்பொருளைச் சுட்டுகிறது. அவன் அனைத்தையும் அறிந்து காக்கும் உயர்ந்த சக்தி.

“வீனாம்” என்பது வானில் பறக்கும் பறவைகளைக் குறிக்கிறது. அவை எங்கு செல்கின்றன, எந்த பாதையில் பறக்கின்றன என்பதைக் கண் காண முடியாவிட்டாலும், அந்த மறைந்த இயக்கங்களையும் இறைவன் அறிந்திருக்கிறான் என்பதை மந்திரம் வலியுறுத்துகிறது. அதனைத் தொடர்ந்து வரும் “பதம்” என்பது அவற்றின் பாதை அல்லது வழியைச் சுட்டுகிறது. வானில் பறக்கும் உயிர்களின் நுண்ணிய இயக்கங்கள்கூட இறைவனின் அறிவிலிருந்து மறைவதில்லை என்பதே இதன் பொருள்.

“அந்தரிக்ஷேண பததாம்” என்பது ஆகாயத்தில் பறந்து செல்லும் உயிர்களின் இயக்கத்தைக் குறிக்கிறது. வானம் எனும் விசால வெளியில் நடைபெறும் ஒவ்வொரு செயலையும் இறைவன் முழுமையாக அறிவான். இதன் மூலம் வானுலகமும் இறைவனின் அறிவுக்குள் அடங்கியது என்பதை உணர்த்துகிறது.

மறுபுறம் “நாவஃ சமுத்ரியஃ” என்பது கடலில் செல்லும் கப்பல்கள் மற்றும் அவற்றின் இயக்கத்தைக் குறிக்கிறது. கடலின் ஆழம், அதன் அலைகள், அதில் பயணிக்கும் கப்பல்களின் திசை மற்றும் இயக்கம் அனைத்தும் இறைவனுக்குத் தெளிவாகத் தெரியும். கடலின் அகலத்திலும் ஆழத்திலும் நடைபெறும் எதுவும் அவனிடமிருந்து மறையாது.

இந்த இரு பகுதிகளையும் இணைத்துப் பார்க்கும்போது, இந்த மந்திரம் நிலம், நீர், ஆகாயம் என மூன்று உலகங்களிலும் இறைவன் எங்கும் நிறைந்திருப்பதை எடுத்துரைக்கிறது. பறவைகளின் மறைந்த வான்வழிப் பயணமும், கடலின் ஆழத்தில் செல்லும் கப்பல்களின் இயக்கமும் அவனது அறிவுக்குள் உள்ளவை. திசைகள், இடங்கள், எல்லைகள் என எதுவும் அவனை கட்டுப்படுத்த முடியாது. அவன் எங்கும் பரவி, அனைத்தையும் ஒரே நேரத்தில் அறிந்து, காத்து, நடத்துகிறான்.

மொத்தத்தில், இந்த மந்திரம் மனிதனுக்கு ஒரு முக்கியமான ஆன்மீக உண்மையை உணர்த்துகிறது — நாம் காணும் உலகமும், காணாத உலகமும் அனைத்தும் இறைவனின் முழு அறிவுக்குள் உள்ளவை. எதுவும் அவனிடமிருந்து மறைவதில்லை. எனவே மனிதன் அகந்தையை விடுத்து, அந்த சர்வவியாபக பரம்பொருளை நம்பி, தர்மத்துடனும் விழிப்புணர்வுடனும் வாழ வேண்டும் என்பதே இந்த மந்திரத்தின் ஆழ்ந்த உபதேசமாகும்.

முடிவுரை:

இந்த வேத மந்திரம் பரம்பொருளின் அனைத்தையும் அறியும் தன்மையையும், எல்லா இடங்களிலும் பரவி நிற்கும் சர்வவியாபக நிலையும் மிகத் தெளிவாக உணர்த்துகிறது. வானில் பறக்கும் பறவைகளின் மறைந்த பாதையும், ஆகாயத்தில் நிகழும் நுண்ணிய இயக்கங்களும், கடலின் ஆழத்தில் செல்லும் கப்பல்களின் பயணமும் கூட அந்த இறைவனின் அறிவிற்கு வெளியில் இல்லை. நிலம், நீர், ஆகாயம் என மூன்று உலகங்களிலும் நடைபெறும் அனைத்தையும் ஒரே நேரத்தில் அறிந்து காத்து நடத்தும் சக்தியாக அவன் விளங்குகிறான்.

இந்த மந்திரம் மனிதனுக்கு ஒரு முக்கிய ஆன்மீக உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது — உலகில் எதுவும் இறைவனிடமிருந்து மறையாது; எந்த இடமும் அவனுக்கு அப்பாற்பட்டதல்ல. அவன் எல்லா திசைகளிலும், எல்லா நிலைகளிலும், எல்லா உயிர்களிலும் நிறைந்திருப்பதால், அனைத்தையும் ஒரே பார்வையில் அறிகிறான். ஆகவே மனிதன் தனது அறிவு மற்றும் அகந்தையை விட்டு, அந்த சர்வஞ்ஞனான பரம்பொருளை நம்பி, தர்மநெறியில் விழிப்புணர்வுடன் வாழ வேண்டும்.

இவ்வாறு இந்த மந்திரம் இறைவனின் எல்லையற்ற அறிவையும் இருப்பையும் உணர்த்தி, மனிதனை பணிவும் நம்பிக்கையும் கொண்ட ஆன்மீக வாழ்க்கைக்கு வழிநடத்துகிறது.