यच्चिद्धि ते विशो यथा प्र देव वरुण व्रतम् ।

मिनीमसि द्यविद्यवि ॥ १ ॥

யச்சித்தி தே விஶோ யதா ப்ர தேவ வருண வ்ரதம் ।
மினிமஸி த்யவித்யவி ॥ 1 ॥

பொருள்:

यत् யத் – எது, எதையாவது;  மனிதன் செய்கின்ற எந்த செயலும் அல்லது தவறும் குறிக்கப்படுகிறது.

चित् சித் – கூட, ஏதேனும்;  சிறியதாக இருந்தாலும், எந்த விதமான தவறாக இருந்தாலும் என்பதைக் குறிக்கிறது.

हि ஹி – நிச்சயமாக, உண்மையாக;  சொல்லப்படும் கருத்தை உறுதிப்படுத்தும் சொல்.

ते தே – உன், உன்னுடைய;  வருணனை நோக்கி கூறப்படும் சொல்; “உன்னுடைய” என்று பொருள்.

विशः விஶஃ – மக்கள், குடிமக்கள், பிரஜைகள்;  இறைவனின் படைப்புகளாகிய மனிதர்களைக் குறிக்கிறது.

यथा யதா – எப்படியோ, போல; ஒரு ஒப்புமையை உருவாக்கும் சொல்; “எப்படி மக்கள் செய்கிறார்களோ” என்ற பொருள்.

प्र ப்ர – முன், சிறப்பாக;  வலிமையையும் முக்கியத்துவத்தையும் காட்டும் முன்னொட்டு.

देव தேவ – தெய்வம், ஒளிமிகு இறைவன்;  அனைத்தையும் காக்கும், வழிநடத்தும் தெய்வ சக்தி.

वरुण வருண – வருணன்;  உலக ஒழுக்கத்தையும் தர்மத்தையும் காக்கும் தெய்வம்; பாவங்களை நீக்குபவன்.

व्रतम् வ்ரதம் – விரதம், ஒழுக்க நெறி, தர்ம விதி; இறைவன் வகுத்த ஒழுக்கமும் தர்மமும் நிறைந்த வாழ்க்கை முறை.

मिनीमसि மினிமஸி – நாம் மீறுகிறோம், உடைக்கிறோம்;  மனிதர்கள் அறிந்தோ அறியாமலோ தர்ம நெறிகளை மீறுவதை குறிக்கிறது.

द्यवि-द्यवि த்யவி த்யவி – தினந்தோறும், ஒவ்வொரு நாளும்; மனிதன் தினசரி வாழ்க்கையில் தொடர்ந்து தவறுகள் செய்வதை உணர்த்துகிறது.

விளக்கம்:

இந்த மந்திரம் மனிதனின் இயல்பான பலவீனங்களையும், அவன் தினந்தோறும் அறிந்தோ அறியாமலோ செய்யும் தவறுகளையும் உணர்த்தும் ஆழமான ஆன்மீகப் பிரார்த்தனையாகும். மனித வாழ்க்கை முழுமையானது அல்ல; அறிவின் குறைவு, மனத்தின் அலைச்சல், ஆசைகள், அலட்சியம் போன்ற காரணங்களால் மனிதன் பல சமயங்களில் இறைவன் வகுத்த தர்ம நெறிகளையும் ஒழுக்கங்களையும் மீறி விடுகிறான். இந்த உண்மையை மனமாற ஒப்புக்கொண்டு, தெய்வ அருளை நாடும் மனநிலையே இந்த மந்திரத்தின் அடிப்படை உணர்வாகும்.

“யத் சித் ஹி” என்ற சொற்கள், மனிதன் செய்யும் சிறிய தவறுகள்கூட இறைவனிடமிருந்து மறைந்ததல்ல என்பதை உணர்த்துகின்றன. “மினிமஸி த்யவி த்யவி” என்பது மனிதன் தினந்தோறும் தர்ம நெறிகளை மீறி விடுகிறான் என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. இது மனிதனின் குற்றத்தை சுட்டிக்காட்டுவதற்காக அல்ல; மாறாக, அவன் இயல்பாகவே குறைபாடுகளைக் கொண்டவன் என்பதையும், அதனால் அவனுக்கு தெய்வ அருள் அவசியம் என்பதையும் எடுத்துரைக்கிறது.

இந்த மந்திரத்தில் வருணன் உலக ஒழுக்கத்தையும் தர்மத்தையும் காக்கும் தெய்வமாக வர்ணிக்கப்படுகிறார். அவர் ஒரு கருணையுள்ள அரசனைப் போல தனது மக்களை வழிநடத்துபவர். எவ்வாறு ஒரு நல்ல அரசன் தனது குடிமக்கள் தவறு செய்தாலும், அவர்களை வெறுத்து தண்டிப்பதற்குப் பதிலாக, அவர்களின் குறைகளைச் சரிசெய்து நல்ல பாதையில் நடத்த முயற்சிக்கிறானோ, அதேபோல் இறைவனும் மனிதர்களின் பிழைகளை மன்னித்து, அவர்களை தர்மம் மற்றும் நன்மையின் வழியில் நிலைநிறுத்துகிறார்.

“வ்ரதம்” என்ற சொல் இறைவன் வகுத்த ஒழுக்க வாழ்க்கையை குறிக்கிறது. மனிதன் அந்த ஒழுக்கத்தில் நிலைத்திருக்க முயன்றாலும், அவன் இயல்பான பலவீனங்களால் சில சமயம் தவறி விடுகிறான். ஆனால் அவனை மீண்டும் சரியான பாதைக்கு அழைத்து செல்வது இறையருளே என்பதே இந்த மந்திரத்தின் முக்கியமான செய்தியாகும்.

இந்த மந்திரம் மனிதனுக்கு தாழ்மையையும் சுயபரிசோதனையையும் கற்பிக்கிறது. தன்னுடைய தவறுகளை உணர்ந்து, அவற்றை திருத்திக்கொள்ளும் மனநிலையே ஆன்மீக முன்னேற்றத்தின் தொடக்கம் என்பதை இது உணர்த்துகிறது. அதே நேரத்தில், இறைவன் தண்டிப்பவனாக மட்டும் இல்லாமல், கருணையுடன் வழிகாட்டும் தெய்வமாகவும் இருப்பதை இந்த மந்திரம் அழகாக எடுத்துரைக்கிறது.

மொத்தத்தில், இந்த மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான நிலையை வெளிப்படுத்தி, மனிதன் தனது குறைகளை உணர்ந்து, இறையருளை நாடி, தர்மத்தின் வழியில் நிலைத்து வாழ வேண்டும் என்பதைக் கற்பிக்கும் ஒரு ஆழமான ஆன்மீக வழிகாட்டியாக விளங்குகிறது.

முடிவுரை:

இந்த மந்திரம் மனிதனின் இயல்பான குறைபாடுகள், அறியாமை மற்றும் தினந்தோறும் நிகழும் தவறுகளை உணர்த்தும் ஆழமான ஆன்மீகப் பிரார்த்தனையாகும். மனிதன் எவ்வளவு முயன்றாலும், சில நேரங்களில் இறைவன் வகுத்த தர்ம நெறிகளையும் ஒழுக்க வாழ்க்கையையும் அறிந்தோ அறியாமலோ மீறி விடுகிறான். இந்த நிலை மனிதனின் பலவீனத்தையும் அவனுடைய வரம்புகளையும் வெளிப்படுத்துகிறது. ஆனால் அந்தத் தவறுகளிலிருந்து மனிதனை மீட்டெடுத்து, அவனை நல்லொழுக்கம் மற்றும் தர்மத்தின் பாதையில் நடத்துவது இறையருளே என்பதே இந்த மந்திரத்தின் மையக் கருத்தாகும்.

இங்கு வருணன் ஒரு கருணையுள்ள தெய்வமாகவும், தனது மக்களை அன்புடன் வழிநடத்தும் அரசனைப் போலவும் வர்ணிக்கப்படுகிறார். மனிதர்கள் தவறு செய்தாலும், அவர்களைத் தண்டிப்பதற்குப் பதிலாக, அவர்களின் குறைகளைச் சரிசெய்து நல்வழிப்படுத்த முயலும் தெய்வ அருளை இந்த மந்திரம் எடுத்துரைக்கிறது. இதன் மூலம், மனித வாழ்க்கையில் தாழ்மை, சுயபரிசோதனை மற்றும் இறைவன் மீதான நம்பிக்கை மிகவும் அவசியமானவை என்பதை உணர்த்துகிறது.

மொத்தத்தில், இந்த மந்திரம் மனிதன் தனது குறைகளை உணர்ந்து, இறையருளை நாடி, ஒழுக்கம் மற்றும் தர்மத்தின் வழியில் வாழ முயல வேண்டும் என்பதைக் கற்பிக்கிறது. மனிதனின் தவறுகளை மன்னித்து, அவனை உயர்ந்த வாழ்க்கை நோக்கி வழிநடத்தும் தெய்வ கருணையின் மகத்துவத்தையும் இது ஆழமாக வெளிப்படுத்துகிறது.