अव ते हेळो वरुण नमोभिरव यज्ञेभिरीमहे हविर्भिः ।

क्षयन्नस्मभ्यमसुर प्रचेता राजन्नेनांसि शिश्रथः कृतानि ॥ १४ ॥

அவதே ஹேளோ வருண நமோபிரவ யஜ்ஞேபிரீமஹே ஹவிர்பிஃ |
க்ஷயன்னஸ்மப்யமஸுர ப்ரசேதா ராஜன்னேனாம்ஸி                               ஶிஶ்ரதக்ருதாநி ॥ 14 ॥

பொருள்:

अव அவ -நீக்கு, அகற்று, தணித்து விடு; இது தாழ்மையான வேண்டுகோள். இறைவனின் கோபம், தடை, அல்லது துன்பத்தை நீக்குமாறு வேண்டுதல்.

ते தே – உனது; வருணனை நோக்கி பேசப்படுவது.

हेळः ஹேளோ – கோபம், விருப்பு இல்லாமை, தண்டனை உணர்வு; இறைவனின் கோபம் அல்லது கருணை மறைவு நிலை.

वरुण வருண – வருணன் – பந்தங்களை நீக்கும் இறைவன்; உலக ஒழுங்கை காக்கும், பாவங்களை கட்டுப்படுத்தும் தெய்வம்.

नमोभिः நமோபி: – நமஸ்காரங்களால், பணிவுடன்; தாழ்மையுடன் செய்யப்படும் வணக்கம் மற்றும் சரணாகதி.

अव அவ – நீக்கு, அகற்று; மீண்டும் வலியுறுத்தப்படும் தாழ்மையான வேண்டுகோள்.

यज्ञेभिः யஜ்ஞேபி: – யாகங்களால், தெய்வ வழிபாடுகளால்; தியாகம், ஆராதனை, சமூக ஒற்றுமை செயல்கள்.

ईमहे ஈமஹே – நாங்கள் வேண்டுகிறோம், பிரார்த்திக்கிறோம்; கூட்டு மனித பிரார்த்தனை.

हविर्भिः ஹவிர்பிஃ – ஹவிச் (அர்ப்பணங்கள்) மூலம்; தானம், அர்ப்பணம், தியாக உணர்வு.

क्षयन् க்ஷயன்ன – உள்ளே வாழ்கிறவன், செயலாற்றுகிறவன்; எல்லா இயக்கங்களையும் உள்ளிருந்து நடத்தும் தெய்வ சக்தி.

अस्मभ्यम् அஸ்மப்யம் – எங்களுக்கு; பிரார்த்தனை செய்யும் மனிதர்களைக் குறிக்கும்.

असुर அஸுர – உயிர்சக்தி உடையவன், பிராண சக்தி தருபவன்; இங்கு “அசுர” என்பது தீமை அல்ல; உயிர் சக்தியை வழங்கும் தெய்வ சக்தி.

प्रचेता ப்ரசேதா – உயர்ந்த அறிவுடையவன்; முழு விழிப்புணர்வும் ஞானமும் உடைய இறைவன்.

राजन् ராஜன் – அரசன், ஒழுங்குபடுத்துபவன்; வாழ்க்கையை நியாயமாக நடத்தும் தெய்வ ஆட்சி.

एनांसि ஏனாம்ஸி –  பாவங்கள், தவறுகள்; மனிதன் செய்த பிழைகள் மற்றும் கர்மக் குறைகள்.

शिश्रथः ஶிஶ்ரத – தளர்த்து விடு, அகற்று; பாவங்களை மெதுவாக கரைத்து அழிக்கும் செயல்.

कृतानि க்ருதாநி – செய்யப்பட்டவை; முன்பு செய்யப்பட்ட பாவச் செயல்கள்.

விளக்கம்:

இந்த மந்திரம் பரம கடவுள் வருணனை நோக்கி அர்ப்பணிக்கப்பட்டது. இதில் முதலில் “अव” என தொடங்குவது மிகவும் முக்கியம். இதன் அர்த்தம் “நீக்கு, அகற்று, தணித்து விடு” எனும் தாழ்மையான வேண்டுகோள். நமது மனதில் உள்ள கோபம், தடை, துன்பம் அல்லது பாவங்களை அகற்றுமாறு இறைவனைச் சம்முகமாக கேட்டுக் கொள்ளும் மனநிலையை வெளிப்படுத்துகிறது.

“ते” என்பது “உனது” என்று பொருள், இதன் மூலம் இந்த பிரார்த்தனை நேரடியாக வருணனை நோக்கி செய்யப்படுகிறது. அதன்பின் வரும் “हेळः” என்பது இறைவனின் கோபம் அல்லது கருணை மறைவு நிலையை குறிக்கிறது; இதன் மூலம், இறைவன் எப்போது கோபமாக இருக்கிறான் அல்லது அருளை மறைத்து இருக்கிறான் என்பதை உணர்ந்து, அதை அகற்ற கோரப்படுகிறது.

“वरुण” என்பது வருணன் எனப்படும், பாவங்களை கட்டுப்படுத்தி உலக ஒழுங்கை காக்கும் தெய்வத்தை குறிக்கிறது. இவர் பாவங்களை நிரந்தரமாக அகற்றும் சக்தியைக் கொண்டவர். இதன் பின்னர் வரும் “नमोभिः” மற்றும் “अव” ஆகிய வார்த்தைகள் மரியாதையுடன், பணிவுடன், நமஸ்காரங்கள் மூலம் கோரிக்கையை மீண்டும் வலியுறுத்துகிறது. இது இறைவனிடமிருந்து அருளைப் பெறுவதற்கான நம்பிக்கையும், பக்தியையும் வெளிப்படுத்துகிறது.

“यज्ञेभिः” என்பது யாகங்கள், தீயணைக்கும் வழிபாடுகள் மற்றும் தானம் போன்ற சமூக மற்றும் ஆன்மீக செயல்களை குறிக்கிறது. இவை மூலமாக கோபத்தை, பாவங்களை அகற்றவும், இறைவனின் அருளைப் பெறவும் நமக்கு வழிகாட்டுகிறது. “ईमहे” எனும் வார்த்தை, “நாங்கள் வேண்டுகிறோம், பிரார்த்திக்கிறோம்” எனக்கூறி, கூட்டுறவு பிரார்த்தனையின் சக்தியை வெளிப்படுத்துகிறது.

“हविर्भिः” என்பது ஹவிக்கள், அர்ப்பணங்கள், தானம் போன்றவை மூலம் பாவங்களை அகற்றுவதை குறிக்கிறது. இது நம் மனத்தில் தியாகம் மற்றும் பணிவின் உணர்வை வளர்க்கிறது.

“क्षयन्” என்பது எல்லா இயக்கங்களையும் உள்ளிருந்து நடத்தும் சக்தியை குறிக்கிறது; பாவங்களை அழிக்கும் மற்றும் நம் வாழ்க்கையை வழிநடத்தும் சக்தியாக வருணிக்கப்படுகிறது. “अस्मभ्यम्” என்பது நமது பிரார்த்தனைகளை குறிக்கிறது; இங்கு மனிதர்களின் மனநிலை, கோரிக்கை மற்றும் பக்தி பிரதிபலிக்கிறது.

“असुर” என்பது இங்கு தீமை அல்ல; இது உயிர்சக்தியைக் கொடுக்கும், பிராண சக்தியுடன் கூடிய தெய்வ சக்தியாகும். “प्रचेता” என்பது முழு விழிப்புணர்வு, உயர்ந்த அறிவு உடைய இறைவனைக் குறிக்கிறது; அவர் நமக்கு அறிவையும் வழிகாட்டுதலையும் வழங்குகிறார்.

“राजन्” என்பது வாழ்க்கையை நியாயமாக, ஒழுங்காக நடத்துபவராக வருணிக்கப்படுகிறது. “एनांसि” என்பது மனிதன் செய்த பாவங்கள், தவறுகள் என அர்த்தப்படுகின்றன. இவை “शिश्रथः” மூலம் மெதுவாக, தளர்த்து அகற்றப்பட வேண்டும்; மனிதன் செய்த பாவங்கள் கரைந்துபோகவும், வாழ்வில் புதிய ஒழுங்கும் சாந்தியும் நிலவவும் இதன் நோக்கம். “कृतानि” என்பது முன்பு செய்யப்பட்ட பாவச் செயல்கள், பழைய தவறுகள் என அர்த்தப்படுகின்றன.

மொத்தமாக, இந்த மந்திரம் நமக்கு பாவங்களை அகற்றும் சக்தியையும், அறிவை வளர்ப்பதையும், வாழ்க்கையை ஒழுங்குபடுத்துவதையும், பக்தியுடன் இறைவனின் அருளைப் பெறுவதையும் போதிக்கிறது. ஒவ்வொரு வார்த்தையும் நமது ஆன்மீக வளர்ச்சிக்கு, வாழ்வின் ஒழுங்குக்கு மற்றும் நிம்மதிக்கான வழிகாட்டியாக அமைந்துள்ளது.

முடிவுரை:

இந்த மந்திரம் இறைவன் வருணனை நோக்கி, பக்தியுடன் மற்றும் தாழ்மையுடன் செய்யப்படும் பிரார்த்தனையாகும். இது நமது மனதில் இருப்பும் கோபம், பாவங்கள், துன்பங்கள் மற்றும் தடைகளை அகற்றுவதற்காக அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது. ஒவ்வொரு வார்த்தையும் நமது ஆன்மீக வளர்ச்சி, அறிவு, மற்றும் வாழ்க்கையின் ஒழுங்கு ஆகியவற்றைப் பெருக்கும் நோக்கத்தில் நுணுக்கமாக அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

மந்திரத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட யாகங்கள், ஹவிக்கள், தானங்கள் போன்ற செயல்கள் நமது மனதை தூய்மையாக்கி, பக்தி மற்றும் தியாகத்தின் உணர்வை வளர்க்கும் வழியாக செயல்படுகின்றன. வருணன் போன்ற சக்திவாய்ந்த தெய்வ சக்தி நமக்கு உயிர்சக்தி, அறிவு மற்றும் வாழ்க்கையை ஒழுங்குபடுத்தும் திறனைக் கொடுக்கும் என்பதே மந்திரத்தின் முக்கிய செய்தி.

முழுமையாக, இந்த மந்திரம் நமக்கு பாவங்களை அகற்றவும், அறிவை வளர்க்கவும், வாழ்க்கையை நியாயமாக, ஒழுங்காக நடத்தவும், இறைவனின் அருளைப் பெறவும் வழிகாட்டுகிறது. அதிலும் முக்கியமாக, மந்திரத்தின் மீதான நம்பிக்கையுடன், தாழ்மையுடன் செய்த பக்தி மனிதனை உள்ளார்ந்த மாற்றத்திற்குக் கொண்டு வரும் என்பதே அதனுடைய பிரதான நோக்கம்.

இதன் விளைவாக, நமது வாழ்வு சாந்தியுடனும் ஒழுங்குடனும், அறிவோடு செயல்பட கூடியதாகவும் மாறும். நம்மைச் சுற்றியுள்ள பாவங்கள், தடைகள் மெதுவாக அகற்றப்பட்டு, நாமே ஆன்மீக உயர்வை அடைவோம்.