मरुत्वन्तं हवामह इन्द्रमा सोमपीतये ।

सजूर्गणेन तृम्पतु ॥ ७ ॥

மருத்வந்தம் ஹவாமஹே இந்த்ரமா சோமபீதயே ।
ஸஜூர் கணேன த்ரிம்பது ॥ 7 ॥

பொருள்:

मरुत्वन्तम् மருத்வந்தம் – மருத்கள் (பிராணங்கள்) உடன் கூடியவன்; “மருத்” என்பது இங்கு பிராண சக்திகள் (உயிர் மூச்சு சக்திகள்) ஆகும். “மருத்வந்தம்” என்பது அந்த பிராணங்களுடன் கூடிய “இந்திரன்” (ஜீவாத்மா) ஆகும். அதாவது, உயிர்சக்திகளால் இயக்கப்படும் உள்ளார்ந்த சக்தி.

हवामहे ஹவாமஹே – நாம் அழைக்கிறோம், வேண்டுகிறோம்; இது வெளிப்படையான அழைப்பு அல்ல; நாம் நம்முள் உள்ள உயிர்சக்தியையும் (பிராணம்), அதை நெறிப்படுத்தும் சக்தியையும் விழிப்பூட்டும் உள்பிரார்த்தனை.

इन्द्रम् இந்த்ரம் – இந்திரன் – இங்கு ஜீவாத்மா / கட்டுப்பட்ட மனிதன்; ஆன்மீக நிலையில் “இந்திரன்” என்பது  இச்சைகளை வென்றவன் (ஜிதேந்திரியன்) எனப் பொருள் தருகிறது.  பிராணசாதனை மூலம் ஆசைகள் (வாசனைகள்) மீது வெற்றி பெறும் உள்ளார்ந்த சக்தி.

सोमपीतये சோமபீதயே – சோமத்தை அனுபவிக்க / காக்க; “சோமம்” என்பது இங்கு ஆனந்தம், உயிர்சக்தி, உள்ளார்ந்த அமிர்தம்.இதனை பாதுகாக்கவும் அனுபவிக்கவும். பிராணசாதனையும் இந்திரிய கட்டுப்பாடும் அவசியம்.

सजूः ஸஜூ: – சேர்ந்து, இணைந்து, ஒன்றுபட்டு; பிராணங்களும் (மருத்கள்) ஜீவாத்மாவும் (இந்திரன்) ஒன்றிணைந்து செயல்பட வேண்டும். இது உடல்-மனம்-உயிர் ஒருமைப்பாட்டைக் குறிக்கிறது.

गणेन கணேன – குழுவுடன், கூட்டமாக; இங்கு “மருத் கணம்” என்பது பலவிதமான பிராண சக்திகளை குறிக்கிறது (பிராணன், அபானன், உதானன் முதலியவை). அவை அனைத்தும் ஒன்றிணைந்து செயல்பட வேண்டும்.

तृम्पतु த்ரிம்பது / த்ருப்து – திருப்தி அடையட்டும், ஆனந்தம் பெறட்டும்; இந்திரன் (ஜீவாத்மா) பிராணங்களுடன் இணைந்து  சோமத்தை அனுபவித்து திருப்தி அடைய வேண்டும். அதாவது, வாழ்க்கையில் உள்ளார்ந்த ஆனந்தத்தை பெற வேண்டும்.

விளக்கம்:

இந்த வேத மந்திரம் மனிதனின் ஆன்மீக உயர்வை அடைய வேண்டிய உள்நிலைப் பயிற்சிகளை மிக ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது. இந்த மந்திரம் வெளிப்படையாக இந்திரனை அழைப்பதாக இருந்தாலும், அதன் உள்ளார்ந்த பொருள் மனிதனின் உள்ளத்தில் நடைபெறும் சக்திகளின் ஒழுங்கை விளக்குகிறது.

இந்த மந்திரத்தில் “இந்திரன்” என்பது வெளிப்புற தெய்வம் மட்டுமல்ல; அது மனிதனின் ஜீவாத்மாவை, குறிப்பாக இந்திரியங்களை வென்று கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கும் உள்ளார்ந்த ஆற்றலைக் குறிக்கிறது. “மருத்” எனப்படுவது பிராண சக்திகள் — உயிர் மூச்சின் பல்வேறு வடிவங்கள். மனிதன் வாழ்வதற்கும், சிந்திப்பதற்கும், செயல்படுவதற்கும் இவை அடிப்படையாக உள்ளன. இந்த பிராண சக்திகளோடு இணைந்துள்ள ஜீவாத்மா தான் உண்மையில் வாழ்க்கையை இயக்குகிறது.

மனிதன் தனது ஆசைகள், வாசனைகள் மற்றும் உணர்ச்சி வேகங்களை வெல்ல வேண்டும் என்றால், அவன் பிராணசாதனையை மேற்கொள்ள வேண்டும். எப்படி ஒரு ராஜா தனது படைகளைப் பயன்படுத்தி வெற்றி பெறுகிறானோ, எப்படி சூரியன் காற்றின் உதவியால் உலகில் உயிர்ச் சுழற்சியை நிலைநிறுத்துகிறானோ, அதேபோல் மனிதனின் உள்ளார்ந்த ஆற்றலும் பிராணங்களின் மூலம் தான் செயல்படுகிறது. இந்த பிராணங்களை சரியாக ஒழுங்குபடுத்தினால், மனிதன் தனது மனத்தையும் இந்திரியங்களையும் கட்டுப்படுத்த முடியும்.

“சோமபீதயே” என்ற சொல்லின் மூலம், இந்த மந்திரம் “சோமம்” எனப்படும் ஆனந்த சக்தியைப் பாதுகாக்கவும் அனுபவிக்கவும் வேண்டிய அவசியத்தை உணர்த்துகிறது. இங்கு சோமம் என்பது ஒரு பானம் அல்ல; அது உள்ளார்ந்த ஆனந்தம், உயிர்ச் சுத்தம், ஆன்மீக அமிர்தம். இந்த ஆனந்த நிலை நிலைத்திருக்க வேண்டுமானால், பிராணங்களும் மனமும் ஒருமைப்பாட்டுடன் இயங்க வேண்டும்.

“ஸஜூர் கணேன த்ரிம்பது” என்பது இந்த மந்திரத்தின் நிறைவு. அதாவது, இந்திரன் (ஜீவாத்மா) மருத்கள் (பிராணங்கள்) எனும் குழுவுடன் ஒன்றிணைந்து, சோமத்தை அனுபவித்து திருப்தி அடைய வேண்டும். இதன் பொருள், மனிதன் தனது உடல், மனம், உயிர் ஆகிய அனைத்தையும் ஒருங்கிணைத்து வாழும்போது தான் அவன் உண்மையான ஆனந்தத்தை அடைகிறான்.

மொத்தத்தில், இந்த மந்திரம் மனிதனுக்கு ஒரு முக்கியமான உண்மையை உணர்த்துகிறது: பிராணசாதனை இல்லாமல் மனக் கட்டுப்பாடு இல்லை; மனக் கட்டுப்பாடு இல்லாமல் ஆனந்தம் நிலைக்காது. உயிர்சக்தி, மன ஒழுக்கு, ஆனந்தம் — இம்மூன்றும் ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்புடையவை.

இதனால், இந்த மந்திரம் கூறும் இறுதி சாரம்: பிராண சக்திகளை ஒழுங்குபடுத்தி, இந்திரியங்களை வென்று, உடல்-மனம்-உயிர் ஒருமைப்பாட்டுடன் வாழ்ந்தால் தான் மனிதன் தனது உள்ளார்ந்த ஆனந்தத்தை (சோமம்) காக்கவும் அனுபவிக்கவும் முடியும்; அதுவே ஆன்மீக நிறைவு.

முடிவுரை;

இந்த மந்திரம் மனிதன் அடைய வேண்டிய ஆன்மீக வாழ்வின் மைய நெறியை தெளிவாக எடுத்துரைக்கிறது. மனிதனின் உண்மையான முன்னேற்றம் வெளிப்புற சாதனைகளில் அல்ல; அவன் உள்ளத்தில் இருக்கும் உயிர்சக்தி (பிராணம்), மனம், இந்திரியங்கள் ஆகியவற்றை ஒழுங்குபடுத்துவதிலேயே இருக்கிறது. “மருத்” எனப்படும் பிராண சக்திகளுடன் இணைந்த “இந்திரன்” எனும் ஜீவாத்மா, இந்திரியங்களை வென்று கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவரும் போது தான் வாழ்க்கை சரியான பாதையில் செல்கிறது.

இந்த ஒழுங்கின் மூலம் “சோமம்” எனப்படும் உள்ளார்ந்த ஆனந்த சக்தி காக்கப்படுகிறது. பிராணசாதனை இல்லாமல் இந்த ஆனந்தம் நிலைக்காது; அதேபோல், இந்திரிய கட்டுப்பாடு இல்லாமல் அந்த ஆனந்தத்தை அனுபவிக்கவும் முடியாது. உயிர்சக்தி (மருத்), கட்டுப்பாடு (இந்திரன்), ஆனந்தம் (சோமம்) — இம்மூன்றும் ஒருமித்த நிலையில் செயல்படும் போது தான் மனிதன் முழுமையான நிறைவை அடைகிறான்.

எனவே, இந்த மந்திரம் நமக்கு உணர்த்துவது: உடல், மனம், உயிர் ஆகியவற்றை ஒருமைப்படுத்தி, ஆசைகளை வென்று, உயிர்சக்தியை நெறிப்படுத்தி வாழும் போது தான் மனிதன் தனது உள்ளார்ந்த ஆனந்தத்தை காத்து வளர்த்து, உண்மையான ஆன்மீக நிறைவை அடைகிறான்.