ऋतेन यावृतावृधावृतस्य ज्योतिषस्पती ।

ता मित्रावरुणा हुवे ॥ ५ ॥

ருதேன யா வ்ருதாவ்ருதா வ்ருதஸ்ய ஜ்யோதிஷஸ்பதீ ।
தா மித்ராவருணா ஹுவே ॥ 5 ॥

பொருள்:

ऋतेन ருதேன – உண்மை வழியில், சரியான ஒழுங்கில், தர்மப்படி; இது “ரிதம்” எனப்படும் இயற்கை ஒழுங்கைக் குறிக்கிறது. மனிதன் தனது செயல்களை நேரம், இடம், சூழ்நிலை ஆகியவற்றுக்கு ஏற்ப சரியாகச் செய்தால் அது “ரிதேன” ஆகும். அதாவது, வாழ்க்கையில் ஒழுங்கும் தர்மமும் இருப்பதை இது குறிக்கிறது.

या யா – அவர்கள் / எவர்கள்; இங்கு இது மித்ரன் மற்றும் வருணன் ஆகிய உயர்ந்த சக்திகளைச் சுட்டுகிறது.

वृतावृधा வ்ருதாவ்ருதா – ஒழுங்கை வளர்க்கும், தர்மத்தை பெருக்கும்; அன்பும் (மித்ரம்) வெறுப்பின்மையும் (வருணம்) மனிதனின் வாழ்க்கையில் ஒழுங்கை உருவாக்குகின்றன. அவை மனிதனின் நல்ல பண்புகளை வளர்க்கும் சக்திகள்.

वृतस्य வ்ருதஸ்ய – உண்மை, தர்மம், ஒழுங்கு என்பவற்றின்; இது “ரிதம்” எனப்படும் உலக ஒழுங்கையும், மனிதனின் நெறிமுறைகளையும் குறிக்கிறது.

ज्योतिषः ஜ்யோதிஷ: – அறிவின், ஞானத்தின், வெளிச்சத்தின்;இங்கு “ஒளி” என்பது அறிவை குறிக்கிறது. மனிதனின் மனதில் தோன்றும் தெளிவு, புரிதல், ஞானம் ஆகியவை இதன் பொருள்.

पतिः பதி: – பாதுகாவலன், உரிமையாளர்; மித்ரனும் வருணனும் மனிதனின் தர்மத்தையும் ஞானத்தையும் காக்கும் பாதுகாவலர்கள்.

ता தா – அந்த இருவரையும்; மித்ரன் மற்றும் வருணன் ஆகிய தெய்வீக குணங்களைச் சுட்டுகிறது.

मित्रावरुणा (மித்ராவருணா) – மித்ரன் மற்றும் வருணன்; மித்ரன் = அன்பு, ச்நேகம் ,வருணன் = வெறுப்பின்மை, சமநிலை இவை இரண்டும் மனிதனின் உள்ளத்தை தூய்மைப்படுத்தும் சக்திகள்.

हुवे ஹுவே – நான் அழைக்கிறேன், பிரார்த்திக்கிறேன்; இது வெளிப்படையான அழைப்பு அல்ல; உள்ளத்தில் இந்த உயர்ந்த குணங்களை வளர்க்கும் பிரார்த்தனை.

விளக்கம்:

இந்த வேத மந்திரம் மனிதனின் உள்ளார்ந்த ஒழுக்கம், அறிவு, ஆனந்தம் ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்கும் ஆழமான ஆன்மீகப் போதனையாகும்.
இந்த மந்திரம் வெளிப்படையாக மித்ரன் மற்றும் வருணன் ஆகிய தெய்வங்களை அழைப்பதாக இருந்தாலும், அதன் உள்ளார்ந்த பொருள் மனிதனின் உள்ளத்தில் வளர்க்க வேண்டிய உயர்ந்த குணங்களை எடுத்துரைக்கிறது.

இந்த மந்திரத்தின் மையக் கருத்தாக “ऋतेन” (ரிதேன) உள்ளது. இது வாழ்க்கையை இயற்கை ஒழுங்கு, தர்மம், சரியான நேரம் மற்றும் சரியான செயல் ஆகியவற்றோடு இணைத்து நடத்த வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது. மனிதன் தனது செயல்களை சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப சரியாக மேற்கொள்ளும்போது, அவன் வாழ்க்கையில் ஒழுங்கும் சமநிலையும் நிலை பெறுகிறது. இந்த ஒழுங்கே உயர்ந்த வாழ்க்கைக்கான அடித்தளமாகிறது.

“மித்ரன்” மற்றும் “வருணன்” ஆகியவை இங்கு வெறும் தெய்வங்களை மட்டும் குறிக்கவில்லை; அவை மனிதனின் உள்ளார்ந்த குணங்களைக் குறிக்கின்றன. மித்ரன் என்பது அன்பு, நட்பு, இணக்கம் ஆகியவற்றின் அடையாளம். வருணன் என்பது வெறுப்பின்மை, சமநிலை, மன அமைதி ஆகியவற்றின் சின்னம். இந்த இரு குணங்களும் ஒன்றாக இணையும் போது, மனிதனின் செயல்கள் சீரான பாதையில் செல்கின்றன. அன்பு இல்லாத செயல் கடினமாக மாறும்; வெறுப்பின்மை இல்லாத செயல் கோபமாக மாறும். எனவே, அன்பும் அத்வேஷமின்மையும் சேர்ந்து மனிதனை நெறிப்படுத்துகின்றன.

இந்த அன்பும் சமநிலையும் மனிதனின் வாழ்க்கையில் “வ்ருதாவ்ருதா” எனப்படும் ஒழுங்கை வளர்க்கின்றன. அதன் மூலம் அவனுள் “வ்ருதஸ்ய” எனப்படும் உண்மை, தர்மம் ஆகியவை வலுவடைகின்றன. மனிதன் செய்யும் செயல்கள் பிற உயிர்களுக்கு நன்மை தரும் வகையில் மாறுகின்றன. இதுவே யாகத்தின் உண்மையான பொருள் — பிறர் நலனுக்காக செய்யப்படும் செயல். இந்த நிலை அடைந்த மனிதனின் வாழ்க்கை அர்த்தமுள்ளதாய், உயர்ந்ததாய் மாறுகிறது.

“ஜ்யோதிஷ:” என்ற சொல் இந்த மந்திரத்தில் முக்கியமானது. இது அறிவு, ஞானம், உள்ளார்ந்த ஒளி ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. வாழ்க்கையில் ஒழுங்கும் உண்மையும் நிலைபெற்றால், மனிதனின் மனதில் அறிவு வெளிச்சம் ஏற்படுகிறது. அவன் தெளிவாக சிந்திக்கிறான், சரியான முடிவுகளை எடுக்கிறான். இதனால் அவன் வாழ்க்கை வெளிச்சமடைந்த தாகிறது.

“பதி” என்ற கருத்து பாதுகாப்பை குறிக்கிறது. மித்ரன் மற்றும் வருணன் ஆகிய குணங்கள் மனிதனின் உண்மையையும் அறிவையும் காக்கும் பாதுகாவலர்களாக இருக்கின்றன. இந்த குணங்களை உள்ளத்தில் நிலைநிறுத்தியவன், உண்மையையும் ஞானத்தையும் கையாளும் ஆற்றல் உடையவனாக மாறுகிறான்.

“ஹுவே” என்பது இந்த முழு மந்திரத்தின் உள்ளார்ந்த உணர்வை வெளிப்படுத்துகிறது. இது ஒரு வெளிப்படையான அழைப்பு அல்ல; மாறாக, மனிதன் தனது உள்ளத்தில் இந்த அன்பு மற்றும் வெறுப்பின்மை ஆகிய குணங்களை வளர்க்க வேண்டிய ஆழ்ந்த பிரார்த்தனை. இது தன்னம்பிக்கை மற்றும் சுய முன்னேற்றத்திற்கான உள்நிலை அழைப்பு.

மொத்தத்தில், இந்த மந்திரம் மனித வாழ்க்கைக்கு ஒரு முழுமையான வழிகாட்டியாக உள்ளது. அன்பும் (மித்ரம்) வெறுப்பின்மையும் (வருணம்) கொண்ட வாழ்க்கை மனிதனை ஒழுங்கான பாதையில் நடத்துகிறது. அந்த ஒழுங்கு உண்மையையும் தர்மத்தையும் உருவாக்குகிறது. உண்மை மற்றும் தர்மம் அறிவை வளர்க்கின்றன. அறிவும் உண்மையும் இணைந்த வாழ்க்கை மனிதனை உயர்ந்த நிலையிலே கொண்டு செல்கிறது.

இதனால், இந்த மந்திரம் கூறும் இறுதி உண்மை என்னவெனில்:
அன்பும் சமநிலையும் கொண்ட வாழ்க்கை தான் ஒழுங்கை உருவாக்கும்; அந்த ஒழுங்கே உண்மையையும் ஞானத்தையும் வளர்த்து மனிதனை உயர்த்தும்.

முடவுரை:

மொத்தத்தில், இந்த வேத மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் உள் நெறியையும் உயர்ந்த இலக்கையும் தெளிவாகக் காட்டுகிறது. மனிதன் அன்பு (மித்ரம்) மற்றும் வெறுப்பின்மை (வருணம்) ஆகிய இரு உயர்ந்த குணங்களைக் கொண்டிருக்கும் போது, அவன் வாழ்க்கை “ரிதம்” எனப்படும் இயற்கை ஒழுங்குடன் ஒத்திசைவாக மாறுகிறது. இந்த ஒழுங்கு அவனுடைய செயல்களை சரியான நேரம், சரியான இடம், சரியான நோக்கம் ஆகியவற்றுடன் அமைத்துச் செயற்படுத்துகிறது.

இவ்வாறு ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட வாழ்க்கையில் உண்மை (சத்தியம்) நிலைபெறும்; அந்த உண்மை பிறர் நலனை நோக்கிய நல்ல செயல்களாக வெளிப்படும். இதன் மூலம் மனிதன் யாகப் பண்புடன் வாழ்ந்து, தனது வாழ்க்கையை உயர்ந்த அர்த்தமுள்ளதாக்குகிறான். இப்படிப்பட்ட வாழ்க்கை அவனுள் அறிவின் ஒளியை (ஜ்ஞானம்) வெளிப்படுத்தி, அவனை தெளிவான சிந்தனைக்கும் நெறியான செயலுக்கும் வழிநடத்துகிறது.

எனவே, இந்த மந்திரம் நமக்கு உணர்த்துவது: அன்பும் சமநிலையும் கொண்ட மனநிலை வாழ்க்கையில் ஒழுங்கை உருவாக்குகிறது; அந்த ஒழுங்கே உண்மையையும் அறிவையும் வளர்க்கிறது; அவை இணைந்து மனிதனை முழுமையான ஆன்மீக உயர்விற்கு கொண்டு செல்கின்றன.
அன்பு + அத்வேஷமின்மை – ஒழுங்கு – உண்மை – அறிவு – உயர்ந்த வாழ்க்கை என்பதே இதன் சாராம்சமாகும்.