इहेन्द्राणीमुप ह्वये वरुणानीं स्वस्तये ।

अग्नायीं सोमपीतये ॥ १२ ॥

இஹே இந்த்ராணீம் உப ஹ்வயே வருணாணீம் ஸ்வஸ்தயே ।
அக்னாயீம் ஸோமபீதயே ॥ 12 ॥

பொருள்:

इह இஹே – இங்கு / இந்த இடத்தில்; தற்போதைய வாழ்க்கை அல்லது இந்த “யாகம்” எனப்படும் வாழ்க்கைச் செயல்பாட்டைக் குறிக்கிறது.

इन्द्राणीम् இந்த்ராணீம் – இந்திராணியை (இந்திரனின் சக்தி / புத்தி-வீர சக்தி); அசுரங்களை அழிக்கும் அறிவு மற்றும் புத்தியின் சக்தி. மனதில் உள்ள அறியாமையை நீக்கும் சக்தியாகக் கருதப்படுகிறது.

उप உப – அருகில் / அணுகி / நோக்கி; ஒரு தெய்வீக சக்தியை மனதில் அழைத்து வருவது, அணுகுவது எனும் அர்த்தம்.

ह्वये ஹ்வயே – நான் அழைக்கிறேன் / வேண்டுகிறேன்; மனப்பூர்வமாக ஒரு சக்தியை அழைத்து ஆதரவு கேட்பது.

वरुणानीम् வருணாணீம் – வருணனின் சக்தி / வருணனின் துணைவி; மனத்தை தூய்மையாக்கும், தவறான எண்ணங்கள் (வெறுப்பு, கோபம்) வராமல் காக்கும் கட்டுப்பாட்டு சக்தி.

स्वस्तये ஸ்வஸ்தயே – நலத்திற்காக / மங்கலத்திற்காக; நல்ல நிலை, அமைதி, ஆன்மிக மற்றும் உடல் நலத்திற்காக.

अग्नायीम् அக்னாயீம் – அக்னியின் சக்தி / அக்னியின் துணைவி; உடலின் ஜடராக்கினி (digestive fire) மற்றும் உயிர்சக்தியை இயக்கும் ஆற்றல்.

सोमपीतये ஸோமபீதயே – சோமத்தின் பானத்திற்காக / சோம சக்தி பாதுகாப்பிற்காக; சோமம் என்பது உயிர் சக்தி, ஆனந்தம், மன மற்றும் உடல் சக்தி. அதை பாதுகாக்கும் நோக்கம்.

விளக்கம்:

இந்த மந்திரம் மனித வாழ்க்கையை ஒரு “யாகம்” (புனிதச் செயல்) எனக் கருதி, அதில் நலம், சுத்தம், சக்தி ஆகிய மூன்று முக்கிய அம்சங்களையும் பாதுகாக்க வேண்டிய அவசியத்தை ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது.

இந்த மந்திரத்தில் கூறப்படும் இந்திராணி, வருணாணி, அக்னாயி ஆகியவை வெளிப்படையான தெய்வப் பெண்கள் மட்டுமல்ல; அவை மனிதனின் உள்ளார்ந்த சக்திகளின் அடையாளங்களாகவும் விளக்கப்படுகின்றன.

முதலில், “இஹ” என்ற சொல் “இங்கு” அல்லது “இந்த வாழ்க்கையில்” என்பதைக் குறிக்கிறது. இதனால், இந்த மந்திரம் மறுபிறவி அல்லது வேறு உலகத்தைப் பற்றியது அல்ல; இப்போதைய வாழ்வில் நமக்கு தேவையான உள்ளார்ந்த முன்னேற்றத்தை நோக்கிக் கூறப்படுகின்றது.

“இந்திராணி” என்பது இந்திரனின் சக்தி. வேதங்களில் இந்திரன் அசுரர்களை அழிக்கும் தெய்வமாகக் கூறப்படுகிறார். இங்கு “அசுரன்” என்பது வெளிப்புற எதிரிகள் அல்ல; மனிதனின் உள்ளேயுள்ள அறியாமை, ஆசை, காமம் போன்ற மனவிகாரங்களைக் குறிக்கிறது. அவற்றில் முக்கியமானது “விருத்திரன்” — அறிவை மூடி மறைக்கும் சக்தி. இதனை அழிக்கும் ஆற்றல் “ஞானம்”. அந்த ஞானத்தை தாங்கி பாதுகாக்கும் நுண்ணறிவு அல்லது புத்தி சக்தியே “இந்திராணி” என்று விளக்கப்படுகிறது. ஆகவே, இந்திராணியை அழைப்பது என்பது, நம் உள்ளத்தில் உள்ள அறிவையும் தெளிவையும் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டுமென்பதைக் குறிக்கிறது.

அடுத்து “வருணாணி” பற்றி மந்திரம் கூறுகிறது. வருணன் என்பது கட்டுப்பாடு, ஒழுக்கம் மற்றும் சத்தியத்தின் அடையாளமாகக் கருதப்படுகிறார். அதனால் வருணாணி என்பது மனதைத் தூய்மையாக வைத்திருக்கும் சக்தி. மனிதனின் மனதில் வெறுப்பு, கோபம், பொறாமை போன்ற தீய எண்ணங்கள் தோன்றாமல் காக்கும் ஒழுக்கநிலை இதுவாகும். இது வ்ரதம் (ஒழுக்கம்) மூலம் உருவாகும் உள்ளார்ந்த கட்டுப்பாட்டை எடுத்துரைக்கிறது. எனவே, வருணாணியை அழைப்பது என்பது மனச் சுத்தத்தையும் ஒழுக்கத்தையும் வளர்க்க வேண்டியதைக் குறிக்கிறது.

“அக்னாயி” என்பது அக்னியின் சக்தி. வேதங்களில் அக்னி சக்தி, மாற்றம் மற்றும் உயிர் இயக்கத்தின் அடிப்படையாகக் கருதப்படுகிறது. இங்கு அக்னாயி என்பது குறிப்பாக “ஜடராக்கினி” — உடலின் செரிமான சக்தி மற்றும் உயிர்சக்தியை குறிக்கிறது. உடல் ஆரோக்கியமாக இருந்தால்தான் மனமும் அறிவும் சரியாக செயல்படும். ஆகவே அக்னாயியை அழைப்பது என்பது உடல் நலத்தையும் உயிர்சக்தியையும் பேணிக் காக்கும் தேவையை உணர்த்துகிறது.

மந்திரத்தின் இறுதியில் “சோமபீதயே” என்று கூறப்படுகிறது. “சோமம்” என்பது வேதங்களில் அமிர்தம், ஆனந்தம், உயிரின் சாரம் என்று கூறப்படுகிறது. இங்கு அது மனிதனின் முழுமையான உயிர்சக்தி, ஆனந்தநிலை மற்றும் உள அமைதியை குறிக்கிறது. இந்த சோம சக்தி குன்றாமல் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்பதே மந்திரத்தின் நோக்கம்.

இதனால், இந்த மந்திரத்தின் மொத்தப் பொருள் என்னவெனில்:
மனித வாழ்க்கை ஒரு யாகம் போல உயர்ந்த ஒன்றாகும். அந்த வாழ்க்கையில் நன்மை, நலம், ஆனந்தம் நிலைத்திருக்க வேண்டுமெனில் மூன்று முக்கிய சக்திகள் அவசியம் —

1. அறிவை வளர்க்கும் புத்திசக்தி (இந்திராணி),
2. மனதைச் சுத்தமாக வைத்திருக்கும் ஒழுக்க சக்தி (வருணாணி),
3. உடலை ஆரோக்கியமாக வைத்திருக்கும் உயிர்சக்தி (அக்னாயி).

இந்த மூன்றும் சமநிலையாக இருந்தால், மனிதனின் “சோமம்” — அதாவது உயிரின் ஆனந்த சக்தி — பாதுகாக்கப்படும்.

ஆக, இந்த மந்திரம் வெளிப்படையாக தெய்வங்களை அழைப்பதாக இருந்தாலும், அதன் உள்ளார்ந்த பொருள் மனிதனின் அறிவு, மனம், உடல் ஆகிய மூன்றையும் சீராக வளர்த்து, முழுமையான நல வாழ்வை அடைய வழிகாட்டுவதாகும்.

முடிவுரை:

இந்த மந்திரம் மனித வாழ்க்கையை ஒரு யாகமாகக் காணச் செய்கிறது. இதில் கூறப்படும் இந்திராணி, வருணாணி, அக்னாயி ஆகியவை வெளிப்புற தெய்வங்களாக மட்டும் இல்லாமல், மனிதனின் உள்ளார்ந்த மூன்று அடிப்படை சக்திகளைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. அறிவை வளர்த்து அறியாமையை நீக்கும் புத்திசக்தி (இந்திராணி), மனதைத் தூய்மையாக வைத்திருக்கும் ஒழுக்கமும் கட்டுப்பாடும் (வருணாணி), உடலை ஆரோக்கியமாகக் காக்கும் உயிர்சக்தி (அக்னாயி) — இம்மூன்றும் இணைந்து செயல்பட்டால்தான் மனிதன் முழுமையான நலத்தையும் ஆனந்தத்தையும் அடைய முடியும். இவ்வாறு, இந்த மந்திரம் நம் வாழ்க்கையில் அறிவு, மனசுத்தம், உடல்நலம் ஆகியவற்றை சமநிலையுடன் பேணிக் கொண்டு, உயிரின் சாரமான “சோம சக்தி”யை பாதுகாக்க வேண்டும் என்பதையே ஆழமாக உணர்த்துகிறது.