अग्ने पत्नीरिहा वह देवानामुशतीरुप ।

त्वष्टारं सोमपीतये ॥ ९ ॥

அக்னே பத்னீரிஹா வஹ தேவானாமுஷதீருப ।
த்வஷ்டாரம் சோமபீதயே ॥ 9 ॥

பொருள்:

अग्ने அக்னே – அக்னியே / முன்னேற்றமுள்ளவன்; இங்கு “அக்னி” என்பது வெறும் நெருப்பு அல்ல; மனிதனின் உள்ளார்ந்த சக்தி, முன்னேற்ற மனப்பாங்கு, செயலாற்றும் ஆற்றல் ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. முன்னேற்றம் நோக்கி செல்லும் மனிதனை அழைக்கும் சொல்.

पत्नीर्  பத்னீ: – பத்னிகள் / துணை சக்திகள்; இங்கு “பத்னிகள்” என்பது தேவதைகளின் சக்திகளை குறிக்கிறது. மனித உடலில் உள்ள ஒவ்வொரு உறுப்பின் செயலாற்றும் சக்திகளே இவை.

इह  இஹ – இங்கு / இந்த வாழ்க்கையில்; இந்த மனித வாழ்க்கையிலேயே அந்த சக்திகளைப் பெற வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது.

वह வஹ – அணைத்து வா / கொண்டு வா; அந்த சக்திகளை நமக்குள் கொண்டு வர வேண்டுமென்று வேண்டுதல்.

देवानाम् தேவானாம் – தேவர்களின் / தெய்வீக சக்திகளின்; உடலில் உறையும் தெய்வீக குணங்களையும், சக்திகளையும் குறிக்கிறது.

उशतीः உஷதீ: – நல்லதை விரும்பும் / உயர்வை நாடும்; நன்மையை நோக்கி செல்லும், வளர்ச்சியை நாடும் சக்திகள்.

उप உப – அருகில் / நெருக்கமாக; அந்த சக்திகளை நமக்குள் நெருக்கமாக கொண்டு வருதல்.

त्वष्टारम् த்வஷ்டாரம் – உருவாக்கும் இறைவன் / வடிவமைப்பவன்; எல்லாவற்றையும் உருவாக்கும், அமைக்கும் பரம்பொருள்.
அறிவும் திறனும் அளிக்கும் மூல காரணம்.

सोमपीतये சோமபீதயே – சோமத்தை பாதுகாக்க / சோமத்தை அனுபவிக்க; இங்கு “சோமம்” என்பது உயிர்சக்தி,  ஆனந்தம்,  அறிவு. இதனை பாதுகாத்து வளர்ப்பதே முக்கியம். அதனால் உடல் உறுப்புகள் அனைத்தும் வலிமை பெறும்.

விளக்கம்:

இந்த மந்திரம் மனிதனின் உடல், மனம், ஆன்மா ஆகிய மூன்றின் ஒருங்கிணைந்த முன்னேற்றத்தை எடுத்துரைக்கும் ஒரு ஆழமான ஆன்மீகப் போதனையாகும்.

இந்த மந்திரம் “அக்னே” என்று தொடங்குகிறது. இங்கு அக்னி என்பது வெறும் நெருப்பை மட்டும் குறிக்கவில்லை; மனிதனின் உள்ளார்ந்த சக்தி, முயற்சி, முன்னேற்ற விருப்பம் மற்றும் செயலாற்றும் ஆற்றலைக் குறிக்கிறது. அதாவது, மனிதன் தன்னுள்ளே இருக்கும் அந்த உயிர்த்துடிப்பையும் முயற்சியையும் எழுப்பிக் கொண்டு, உயர்வை நோக்கிச் செல்ல வேண்டும் என்பதே இதன் தொடக்கப் பொருள்.

“பத்னீ:” எனப்படும் தேவபத்னிகள், தேவதைகளின் துணை சக்திகளாகக் கருதப்படுகின்றன. மனித உடலில் உள்ள ஒவ்வொரு உறுப்பும், ஒவ்வொரு உணர்வும், ஒவ்வொரு செயலாற்றும் திறனும் இத்தகைய தெய்வீக சக்திகளின் வெளிப்பாடுகளாகும். இந்த சக்திகள் இருந்தால்தான் மனித வாழ்க்கை முழுமையடையும். “இஹ வஹ” எனும் சொல்லின் மூலம், இந்த வாழ்க்கையிலேயே அந்த சக்திகளை நமக்குள் கொண்டு வர வேண்டும் என வேண்டப்படுகிறது.

“தேவானாம் உஷதீ:” என்பது நன்மையை விரும்பும், உயர்வை நோக்கிச் செல்லும் தெய்வீக சக்திகளை குறிக்கிறது. இவை மனிதனை நல்ல பாதையில் நடத்தி, அவன் வாழ்க்கையை ஒழுங்குபடுத்தும். “உப” — அவற்றை நமக்குள் நெருக்கமாகக் கொண்டுவர வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது. இதன் மூலம், மனிதன் தனது உடல், மனம், உணர்வு ஆகிய அனைத்தையும் சீராக வளர்க்க வேண்டும் என்ற கருத்து வெளிப்படுகிறது.

அடுத்து, “த்வஷ்டாரம்” — அனைத்தையும் உருவாக்கும் இறைவனை அழைக்கிறது. இந்த இறைவன் தான் அறிவையும் திறமையையும் அளித்து, மனிதனை உருவாக்கும் சக்தியாக இருக்கிறார். அவரை நாடி, அவரின் அருளைப் பெறுவதன் மூலம் மனிதன் தன்னுள் இருக்கும் திறன்களை வெளிப்படுத்த முடியும்.

“சோமபீதயே” என்பது இந்த மந்திரத்தின் மிக முக்கியமான பகுதி. இங்கு “சோமம்” என்பது உயிர்சக்தி, ஆனந்தம் மற்றும் அறிவை குறிக்கிறது. இந்த சோமத்தை பாதுகாப்பது என்பது, நமது உடல், மனம் மற்றும் அறிவின் தூய்மையை காக்கும் வாழ்க்கை முறையை பின்பற்றுவதாகும். இச்சக்தி பாதுகாக்கப்பட்டால், உடல் உறுப்புகள் அனைத்தும் வலிமை பெற்று, வாழ்க்கை ஆரோக்கியமாகவும் உறுதியானதாகவும் மாறும்.

இதனால், இந்த மந்திரம் நமக்கு ஒரு முக்கியமான வாழ்க்கை உண்மையை உணர்த்துகிறது: மனிதன் தன்னுள்ளே இருக்கும் தெய்வீக சக்திகளை வளர்த்துக் கொண்டு, இறைவனை நாடி அறிவும் ஆற்றலும் பெற்று, தனது உயிர்சக்தியை பாதுகாத்து வாழ வேண்டும். இதன் மூலம் அவன் வாழ்க்கை சமநிலையுடனும், ஆரோக்கியத்துடனும், ஆன்மீக உயர்வுடனும் முழுமையடையும்.

இவ்வாறு, இந்த மந்திரம் மனித வாழ்க்கையை முழுமையாக வளப்படுத்தும் ஒரு ஆழமான ஆன்மீக மற்றும் வாழ்வியல் வழிகாட்டியாக திகழ்கிறது.

முடிவுரை:

இந்த மந்திரத்தின் சாரத்தை ஒருங்கிணைத்து பார்க்கும்போது, மனிதன் தன்னுள் உள்ள தெய்வீக சக்திகளை உணர்ந்து, அவற்றை வளர்த்துக் கொண்டு வாழ வேண்டும் என்பதே அதன் மையப் போதனையாகும். உடல், மனம் மற்றும் உணர்வுகளின் சக்திகள் அனைத்தும் ஒழுங்காக செயல்படும்போது தான் வாழ்க்கை முழுமையடையும். இதற்காக, மனிதன் தனது உள்ளார்ந்த முயற்சியையும் (அக்னி) எழுப்பி, இறைவனை நாடி அறிவும் ஆற்றலும் பெற வேண்டும். மேலும், உயிர்சக்தி, ஆனந்தம் மற்றும் அறிவாகிய “சோமம்” பாதுகாக்கப்பட்டு வளர்க்கப்பட வேண்டும். இதன் மூலம் உடல் வலிமை, மன அமைதி மற்றும் ஆன்மீக முன்னேற்றம் ஏற்படும். ஆகவே, இறைநம்பிக்கை, சுய முயற்சி மற்றும் ஒழுக்கமான வாழ்க்கை ஆகியவற்றை இணைத்து வாழ்வதே மனிதனை முழுமையான, ஆரோக்கியமான மற்றும் உயர்ந்த வாழ்க்கை நிலைக்கு கொண்டு செல்லும் என்பதே இந்த மந்திரத்தின் முடிவுரையாகும்.