विभक्तारं हवामहे वसोश्चित्रस्य राधसः ।

सवितारं नृचक्षसम् ॥ ७ ॥

விபக்தாரம் ஹவாமஹே வசோஶ்சித்ரஸ்ய ராதஸ: ।
சவிதாரம் ந்ருசக்ஷஸம் ॥ 7 ॥

பொருள்:

विभक्तारम् விபக்தாரம் – பகிர்ந்து வழங்குபவன் / நியாயமான பிரிப்பு செய்பவன்; இறைவன் செல்வத்தை (தனம்) சமமாகவும் நியாயமாகவும் பகிர்ந்து வழங்குபவர். சமுதாயத்தில் செல்வம் சிலரிடம் மட்டுமே குவிந்தால், அது சமூகத்தில் குற்றவிளைவுகளை உருவாக்கும். அதனால், சரியான பகிர்வு சமூக நலனை பாதுகாக்கும்.

हवामहे ஹவாமஹே – நாம் அழைக்கிறோம் / வேண்டுகிறோம்; அந்த இறைவனை நாம் மனதார அழைத்து, அவரின் அருளைப் பெற முயல்கிறோம்.

वसोः வசோ: – செல்வத்தின் / வாழ்விற்கு தேவையான பொருள்; உயிர்கள் வாழ்வதற்குத் தேவையான பொருளாதார வளங்கள் — உணவு, வசதி, ஆதாரம் போன்றவை.

चित्रस्य சித்ரஸ்ய – அற்புதமான / அறிவை வளர்க்கும்; இங்கு “சித்ரம்” என்பது வெறும் விசித்திரம் அல்ல; அறிவை வளர்க்கும், ஒளி தரும், உயர்வைத் தரும் செல்வம் என்று பொருள்.

राधसः ராதஸ: – செயல்களை நிறைவேற்றும் செல்வம்; நாம் செய்யும் நற்செயல்கள் வெற்றி பெற உதவும் வகையான செல்வம்.
அது வெறும் பொருள் அல்ல, பயன் தரும் சக்தியாகும்.

सवितारम् சவிதாரம் – உருவாக்கும் இறைவன் / ஊக்குவிப்பவன்; அனைத்து செல்வங்களையும் உருவாக்கி, அவற்றை உலகில் இயக்கும் பரம்பொருள்.

नृचक्षसम् ந்ருசக்ஷஸம் – மக்களை கவனித்து காக்கும் / அனைத்தையும் பார்வையில் கொள்ளும்; “ந்ரு” = மனிதர்கள் “சக்ஷஸ்” = பார்வை / கவனம், அனைத்து உயிர்களையும் கவனித்து, காப்பாற்றி, பராமரிக்கும் இறைவன். ஒரு தாய் தனது குழந்தைகளைப் பாதுகாப்பது போல, இறைவன் எல்லோரையும் காக்கிறார்.

விளக்கம்:

இந்த மந்திரம் மனித சமுதாயத்தின் ஒழுங்கு, செல்வத்தின் பயன்பாடு மற்றும் இறைவனின் கருணை ஆகியவற்றை ஆழமாக எடுத்துரைக்கும் ஒரு உயர்ந்த தத்துவப் பாடமாகும்.

இந்த மந்திரம் முதலில் இறைவனை “விபக்தாரம்” என்று குறிப்பிடுகிறது. அதாவது, செல்வத்தை நியாயமாகப் பகிர்ந்து வழங்குபவர். உலகில் செல்வம் சிலரிடமே குவிந்துவிட்டால், அது சமுதாயத்தில் சமநிலையின்மையையும், பல்வேறு குற்றவிளைவுகளையும் உருவாக்கும். மனித உடலில் இரத்தம் ஒரு இடத்தில் மட்டுமே சேர்ந்து விட்டால் உடல் பாதிக்கப்படுவது போல, சமுதாயத்திலும் செல்வத்தின் சமமான பகிர்வு இல்லையெனில் அது சமூக ஆரோக்கியத்தை குலைக்கும். ஆகவே, செல்வத்தை சரியான முறையில் பகிர்ந்து, அனைவருக்கும் பயன்படும் வகையில் அமைத்திடும் இறைவனை நாம் “ஹவாமஹே” — மனதார அழைத்து வேண்டுகிறோம்.

இங்கு “வசோ:” எனப்படும் செல்வம் வெறும் பொருளாதார வளத்தை மட்டும் குறிக்கவில்லை; மனித வாழ்க்கைக்கு அவசியமான அனைத்து ஆதாரங்களையும் குறிக்கிறது. “சித்ரஸ்ய” எனப்படும் அந்த செல்வம் அறிவை வளர்க்கும், மனிதனை உயர்த்தும், ஒளியூட்டும் தன்மை கொண்டதாக இருக்க வேண்டும். அதாவது, அறிவை அழிக்கும் செல்வம் அல்ல; அறிவை வளர்க்கும், சிந்தனையை விரிவுபடுத்தும் செல்வமே உண்மையான செல்வமாகும். அதேபோல் “ராதஸ:” எனப்படும் செல்வம், நமது நற்செயல்கள் வெற்றி பெற உதவும் சக்தியாக இருக்க வேண்டும். வெறும் சேர்த்து வைத்திருக்கும் பொருள் அல்ல, பயனுள்ள செயல்களை நிறைவேற்ற உதவும் சக்தியாக இருக்க வேண்டும்.

இந்த எல்லா செல்வங்களையும் உருவாக்கி, உலகில் இயக்குபவர் “சவிதாரம்” — இறைவன். அவர் அனைத்திற்கும் மூல காரணமாகவும், அனைத்தையும் இயக்கும் சக்தியாகவும் இருக்கிறார். மேலும், அவர் “ந்ருசக்ஷஸம்” — அனைத்து உயிர்களையும் கவனித்து காப்பவராகவும் விளங்குகிறார். ஒரு தாய் தனது குழந்தைகளை அன்புடன் கவனித்து வளர்ப்பது போல, இறைவனும் உலகிலுள்ள அனைத்து உயிர்களையும் சமமாகக் கவனித்து, அவர்களின் வாழ்வை பாதுகாத்து நடத்துகிறார்.

இதனால், இந்த மந்திரம் நமக்கு ஒரு முக்கியமான வாழ்க்கை உண்மையை உணர்த்துகிறது: செல்வம் என்பது வெறும் பொருள் அல்ல; அது அறிவை வளர்க்கவும், நற்செயல்களை நிறைவேற்றவும் பயன்பட வேண்டும். சமுதாயத்தில் சமநிலை நிலைக்க, செல்வம் நியாயமாகப் பகிரப்பட வேண்டும். இதை ஏற்படுத்தும் இறைவனை நாம் மனதார நாடி, அவரின் அருளைப் பெற்று, நாமும் அந்த நன்னெறியை வாழ்க்கையில் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.

இவ்வாறு, இந்த மந்திரம் மனிதனுக்கு தர்மம், சமநிலை, பகிர்வு மற்றும் இறைநம்பிக்கை ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்கும் உயர்ந்த வாழ்வியல் வழிகாட்டியாக திகழ்கிறது.

முடிவுரை:

இந்த மந்திரத்தின் சாரம் என்பது செல்வம் என்பது வெறும் சேர்த்துவைக்கும் பொருள் அல்ல; அது அறிவை வளர்க்கவும், நற்செயல்களை நிறைவேற்றவும் பயன்பட வேண்டிய ஒரு தெய்வீக சாதனமாகும் என்பதைக் காட்டுகிறது. அந்த செல்வம் சமமாகப் பகிரப்படும்போது மட்டுமே சமுதாயத்தில் சமநிலை நிலைக்கும்; இல்லையெனில் குழப்பமும் குற்றவிளைவுகளும் உருவாகும். இவ்வாறு செல்வத்தை நியாயமாக வழங்கி, உலகை ஒழுங்காக நடத்தி, அனைத்து உயிர்களையும் தாய்போல் கவனித்து காக்கும் இறைவனை நாம் மனதார அழைத்து, அவரின் அருளைப் பெற வேண்டும். மேலும், அவருடைய இந்த தர்மநெறி மற்றும் சமநிலையை நாமும் வாழ்க்கையில் பின்பற்றி, அறிவும் நன்மையும் நிறைந்த உயர்ந்த வாழ்வை அடைய வேண்டும் என்பதே இந்த மந்திரத்தின் மையப் போதனையாகும்.