अ॒भि त्वां पूर्वपर्पीतये सुजार्मि सोम्यं मधुं।

मरुद्भिरग्र आ ग॑हि ॥ ९ ॥

அபி த்வாம் பூர்வபர்பீதயே ஸுஜார்மி ஸோம்யம் மதும் ।
மருத்பிரக்னே ஆ கஹி ॥ 9 ॥

பொருள்:

अभि அபி – நோக்கி, குறிவைத்து, உனக்காக, உன்னை இலக்காகக் கொண்டு. இங்கு “அபி” என்பது இறைவன் மனிதனின் உயர்வை நோக்கமாகக் கொண்டு அவனுக்காக ஒரு உயர்ந்த சக்தியை உருவாக்கியுள்ளான் என்பதைக் குறிக்கிறது. மனிதனின் உடல், மன மற்றும் ஆன்மிக முன்னேற்றத்திற் காகவே இந்த அரிய வரம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது.

त्वाम् த்வாம் – உன்னை, மனிதனை, முன்னேற்றத்தை நாடும் உயிரை. இங்கு “த்வாம்” என்பது சாதாரண மனிதனை மட்டுமல்ல; தன்னுடைய வாழ்க்கையை உயர்ந்த இலக்கை நோக்கி நடத்த விரும்பும் ஆன்மிக சாதகரைக் குறிக்கிறது.

पूर्वपर्पीतये பூர்வபர்பீதயே – ஆரம்பத்திலேயே அருந்துவதற்காக, வாழ்க்கையின் முதல் நிலையிலேயே அனுபவிப்பதற்காக, இளமையிலேயே பாதுகாத்து வளர்ப்பதற்காக. மனித வாழ்க்கையின் ஆரம்பக் காலமே உடல், மனம் மற்றும் உயிர்சக்தி வளர்ச்சிக்கான முக்கியமான காலமாகும். அந்த நிலையிலேயே உயிராற்றலைப் பாதுகாத்து வளர்ப்பதன் அவசியத்தை இச்சொல் எடுத்துரைக்கிறது.

सुजार्मि / सृजामि ஸுஜார்மி – உருவாக்குகிறேன், படைக்கிறேன், உண்டாக்கு கிறேன், அளிக்கிறேன்.  இறைவன் மனிதனின் நன்மை மற்றும் முன்னேற்றத் திற்காக உடலுக்குள் ஒரு உயர்ந்த உயிர்ச் சக்தியை உருவாக்கி வைத்திருக்கிறான் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

सोम्यम् ஸோம்யம் – ஸோமத்தன்மை உடைய, உயிர்ச் சாரமிக்க, வீரிய சக்தியுடைய, தெய்வீக உயிராற்றல் நிறைந்த. இங்கு “ஸோமம்” என்பது ஒரு வெளிப்புற பானத்தை அல்ல; உடலின் மிக நுட்பமான உயிர்ச் சாரம், வீரியம், உயிராற்றல் மற்றும் ஆன்மிக முன்னேற்றத்திற்கு அடிப்படையான சக்தியைக் குறிக்கிறது.

मधुं மதும் – தேன், இனிய சாரம், உயிரின் சாரத்தின் சாரம். எவ்வாறு தேன் பல மலர்கள் மற்றும் மூலிகைகளின் சுருக்கமான சாரமோ, அதுபோல உடலில் உருவாகும் உணவுச் சாரத்தின் மிக உயர்ந்த, தூய்மையான வடிவமே இங்கு “மது” அல்லது “ஸோமம்” எனக் கூறப்படுகிறது.

मरुद्भिः மருத்பிஃ – மருத்களுடன்,  பிராண சக்திகளுடன், உயிராற்றல்களின் துணையுடன். மருத்கள் உயிரை இயக்கும் பிராண சக்திகளைக் குறிக்கின்றன. பிராணாயாமம் மற்றும் பிராணசாதனையின் மூலம் இச்சக்திகள் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டு உயர்ந்த நோக்கங்களுக்கு வழிநடத்தப்படுகின்றன.

अग्ने அக்னே – அக்னியே! முன்னேற்றத்தை நாடும் உயிரே! ஞானத் தீயே! இங்கு “அக்னி” என்பது மனிதனின் உள்ளார்ந்த விழிப்புணர்வு, முயற்சி, ஆன்மிக ஆர்வம் மற்றும் ஞானத்தின் ஒளியைக் குறிக்கிறது.

आ ஆ – அருகே, நோக்கி, அண்மித்து. உயர்ந்த ஆன்மிக நிலையை நோக்கிச் செல்வதையும், இறைவனை அணுகுவதையும் குறிக்கிறது.

गहि கஹி – செல், அடை, அணுகு, பெற்றுக்கொள். பிராணசாதனையின் மூலம் உயிராற்றலை உயர்த்தி, இறையுணர்வை அடைந்து, பரம்பொருளை நோக்கி முன்னேற வேண்டும் என்ற அழைப்பாகும்.

விளக்கம்:

இந்த மந்திரம் மனித உடலில் உள்ள ஸோமத் தத்துவத்தின் முக்கியத்துவத்தையும், அதை பாதுகாத்து ஆன்மிக உயர்விற்குப் பயன்படுத்த வேண்டிய அவசியத்தையும் எடுத்துரைக்கிறது. இறைவன் மனிதனின் முன்னேற்றத்திற்காக உடலுக்குள் ஒரு அரிய உயிர்ச் சக்தியை வைத்திருக்கிறான். அது உணவின் சாரத்தின் சாரமாகிய உயிராற்றல், வீரியம் மற்றும் ஜீவசக்தியாகும்.

மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான வளர்ச்சி வெளிப்புற செல்வம், புகழ் அல்லது அதிகாரத்தில் மட்டும் இல்லை; உடலிலும் உள்ளத்திலும் இருக்கும் உயிராற்றலைச் செம்மைப்படுத்தி, அதை ஞானமாகவும் ஆன்மிக வலிமையாகவும் மாற்றிக் கொள்வதில்தான் உள்ளது என்பதை இம்மந்திரம் உணர்த்துகிறது.

மந்திரத்தின் தொடக்கத்தில் வரும் “அபி த்வாம்” என்ற சொற்கள், இறைவன் மனிதனை இலக்காகக் கொண்டு, அவனுடைய நன்மை, முன்னேற்றம் மற்றும் ஆன்மிக உயர்விற்காக ஒரு அரிய வரத்தை வழங்கியுள்ளான் என்பதை சுட்டிக்காட்டுகின்றன. மனிதனின் உடல் வெறும் பொருளாலான அமைப்பு அல்ல; அதனுள் இறைவனால் வைக்கப்பட்டுள்ள தெய்வீக ஆற்றல்களின் களஞ்சியமாகும். அந்த ஆற்றல்களில் மிக முக்கியமானது “ஸோமம்” எனப்படும் உயிர்ச் சாரமாகும்.

“பூர்வபர்பீதயே” என்ற சொல், வாழ்க்கையின் ஆரம்ப நிலையிலேயே இந்த ஸோம சக்தியைப் பாதுகாத்து வளர்ப்பதன் அவசியத்தை வலியுறுத்துகிறது. இளமைப் பருவம் உடல், மனம் மற்றும் அறிவு வளர்ச்சிக்கான அடித்தளக் காலமாகும். அந்த நிலையில் ஒழுக்கம், புலனடக்கம், நல்ல சிந்தனை மற்றும் உயர்ந்த வாழ்க்கை நெறிகளைப் பின்பற்றுவதன் மூலம் உயிராற்றலை வீணாக்காமல் பாதுகாக்க வேண்டும். ஏனெனில் இச்சக்தியே பின்னர் மனிதனின் உடல் ஆரோக்கியம், மன உறுதி, அறிவாற்றல் மற்றும் ஆன்மிக முன்னேற்றத்தின் மூலமாக விளங்குகிறது.

மந்திரத்தில் குறிப்பிடப்படும் “ஸோம்யம் மதும்” என்பது சாதாரண தேனையோ பானத்தையோ குறிக்கவில்லை. அது உடலில் உருவாகும் உணவுச் சாரத்தின் மிக உயர்ந்த, தூய்மையான மற்றும் நுட்பமான வடிவமாகிய உயிர்ச் சக்தியைக் குறிக்கிறது. எவ்வாறு பல மலர்கள் மற்றும் மூலிகைகளின் சாரமாக தேன் உருவாகிறதோ, அதுபோல உடலின் அனைத்து வளர்ச்சி செயல்முறைகளின் உன்னத சாரமே ஸோமம் ஆகும். இந்த ஸோமமே உயிரின் வலிமை, வீரியம், மனத்தெளிவு மற்றும் ஆன்மிக சக்தியின் அடிப்படையாக விளங்குகிறது.

இம்மந்திரம் மேலும் பிராணசாதனையின் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துரைக்கிறது. “மருத்பிரக்னே ஆ கஹி” என்ற பகுதி, பிராண சக்திகளின் துணையுடன் இந்த ஸோம சக்தியை உயர்ந்த நோக்கத்திற்கு மாற்றுமாறு அழைக்கிறது. பிராணாயாமம் மற்றும் பிராணசாதனையின் மூலம் உயிராற்றல் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டு ஊர்த்த்வகதி பெறுகிறது. அதாவது, கீழ்நிலைகளில் செலவாகக்கூடிய சக்தி உயர்ந்த மன மற்றும் ஆன்மிக ஆற்றலாக மாற்றப்படுகிறது. இந்த மாற்றமே மனிதனின் வாழ்க்கையில் உண்மையான முன்னேற்றத்தை உருவாக்குகிறது.

ஸோம சக்தியின் இந்த மேல்நோக்கிய இயக்கத்தின் விளைவாக மனிதனுக்குள் ஞானாக்னி பிரகாசிக்கத் தொடங்குகிறது. மனம் அமைதியடைகிறது, புத்தி கூர்மையடைகிறது, சிந்தனை தூய்மையடைகிறது. அறியாமை, மனக்குழப்பம் மற்றும் பலவீனம் நீங்கி, உண்மையை உணரும் திறன் வளர்கிறது. இந்த ஞானத்தின் ஒளியில் மனிதன் தனது வாழ்க்கையின் நோக்கத்தையும், ஆத்மாவின் உண்மையான இயல்பையும் உணரத் தொடங்குகிறான். இறுதியில், இந்த உள்ளொளி அவனை இறையுணர்வை நோக்கி வழிநடத்துகிறது.

இம்மந்திரத்தின் ஆழ்ந்த செய்தி என்னவென்றால், மனிதனின் உடலிலும் உள்ளத்திலும் இருக்கும் உயிராற்றல் வீணாகும் பொருள் அல்ல; அது சரியாகப் பாதுகாக்கப்பட்டு, பிராணசாதனையின் மூலம் உயர்த்தப்பட வேண்டிய தெய்வீகச் செல்வமாகும். அந்த உயிர்ச் சக்தி ஞானமாகவும் ஆன்மிக ஒளியாகவும் மாற்றப்படும்போது, மனிதன் தனது சாதாரண நிலையிலிருந்து உயர்ந்து, தன்னுடைய உண்மையான ஆத்மசொரூபத்தை அறியும் பாதையில் பயணிக்கிறான்.

எனவே, இம்மந்திரம் உயிராற்றலைப் பாதுகாத்து, பிராணசாதனையின் மூலம் அதை மேல்நோக்கி உயர்த்தி, ஞானாக்னியை வளர்த்து, அறியாமை யிலிருந்து ஞானத்திற்கும், பலவீனத்திலிருந்து வலிமைக்கும், மனித நிலையிலிருந்து தெய்வீக உணர்விற்கும் உயர வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகிறது. இறைவன் அருளியுள்ள ஸோமத் தத்துவத்தை முறையாகப் பேணி வளர்த்துக் கொண்டு, அதன் ஒளியில் இறையுணர்வை அடைவதே மனித வாழ்வின் உயர்ந்த நோக்கமும், ஆன்மிக சாதனையின் உன்னதப் பலனும் ஆகும்.

முடிவுரை:

இம்மந்திரம் மனிதனின் உயர்விற்காக இறைவன் அருளியுள்ள ஸோமத் தத்துவம் எனும் அரிய உயிர்ச் சாரத்தின் மகத்துவத்தை விளக்குவதோடு, அதை பாதுகாத்து ஆன்மிக முன்னேற்றத்திற்குப் பயன்படுத்த வேண்டிய அவசியத்தையும் வலியுறுத்துகிறது. வாழ்க்கையின் ஆரம்ப நிலையிலேயே ஒழுக்கம், புலனடக்கம் மற்றும் நற்சிந்தனையுடன் உயிராற்றலைப் பேணிக் காப்பதன் மூலம், அது உடல் ஆரோக்கியம், மன உறுதி, அறிவுத் தெளிவு மற்றும் ஆன்மிக வளர்ச்சிக்கான வலுவான அடித்தளமாக அமைகிறது. பிராணசாதனையின் மூலம் இந்த ஸோம சக்தி மேல்நோக்கி உயர்ந்து, மனிதனுக்குள் ஞானாக்னியைத் தூண்டி, அறியாமை மற்றும் மன இருளை நீக்கி, உண்மையை உணரும் திறனை வளர்க்கிறது. இதன் விளைவாக மனிதன் தனது வாழ்க்கையின் நோக்கத்தையும் ஆத்மாவின் இயல்பையும் உணர்ந்து, இறையுணர்வை நோக்கி முன்னேறுகிறான். ஆகவே, உயிராற்றலை வீணாக்காமல் பாதுகாத்து, பிராணசாதனையால் அதை ஞானமும் ஆன்மிக சக்தியுமாக மாற்றி, உள்ளொளியின் வழியாக பரம்பொருளை அடைவதே மனித வாழ்வின் உயர்ந்த குறிக்கோள் என்பதையே இம்மந்திரம் தெளிவாக எடுத்துரைக்கிறது.