य ईङ्खयन्ति पर्वतान्तिरः समुद्रमर्णवम् ।

मरुद्भिरग्न आ गहि ॥ ७ ॥

ய ஈங்கயந்தி பர்வதான் திரஃ சமுத்ரமர்ணவம் ।
மருத்பிரக்ன ஆ கஹி ॥ 7 ॥

பொருள்:

ये யே – எவர்கள், யார், பிராணசாதனையில் ஈடுபடும் சாதகர்கள். இங்கு “யே” என்பது சாதாரண மனிதர்களைக் குறிக்கவில்லை. உயிராற்றலை ஒழுங்குபடுத்தி, ஆன்மிக முன்னேற்றத்தை நோக்கி உறுதியுடன் பயணிக்கும் பிராணசாதகர்களைக் குறிக்கிறது.

ईङ्खयन्ति. ஈங்கயந்தி – அசைக்கின்றனர், நடுங்கச் செய்கின்றனர், வென்று கடக்கின்றனர், தடைகளை நீக்குகின்றனர். பிராணசாதனையின் மூலம் மனவலிமை பெற்றவர்கள், தங்கள் முன்னேற்றத்திற்கு எதிராக நிற்கும் பெரிய தடைகளைக்கூட அசைத்து அகற்றும் ஆற்றலைப் பெறுகின்றனர்.

पर्वतान् பர்வதான் – மலைகளை,  உயர்ந்த குன்றுகளை, பெரிய தடைகளை. மலை என்பது இங்கு உவமையாக பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. வாழ்க்கையில் தோன்றும் கடினமான சவால்கள், துன்பங்கள், அறியாமை, பயம், சோம்பல், மனக்குறைபாடுகள் போன்ற பெரிய தடைகளைக் குறிக்கிறது.

तिरः திரஃ – தாண்டி, கடந்து, பொருட்படுத்தாமல், வென்று. பிராணசாதகர் தடைகளைப் பார்த்து நின்றுவிடுவதில்லை. அவற்றைக் கடந்து தனது இலக்கை நோக்கி தொடர்ந்து முன்னேறுகிறான்.

समुद्रम् சமுத்ரம் – சமுத்திரம், பெருங்கடல். இது வாழ்க்கையில் தோன்றும் பரந்த மற்றும் ஆழமான சவால்களைக் குறிக்கிறது. சாதாரண மனிதனுக்குக் கடக்க முடியாததாகத் தோன்றும் சூழ்நிலைகளின் அடையாளமாகும்.

अर्णवम् அர்ணவம் – அலைமோதும் கடல், நீரால் நிரம்பிய பெருங்கடல். இது அமைதியற்ற மனநிலை, உலகியல் ஆசைகள், துன்ப அலைகள், மனக்குழப்பங்கள் மற்றும் வாழ்க்கையின் சிக்கல்களை உணர்த்துகிறது.

मरुद्भिः மருத்பிஃ – மருத்களுடன், பிராண சக்திகளுடன், உயிராற்றல்களின் துணையுடன் “மருத்கள்” என்பது உயிரை இயக்கும் பிராண சக்திகளைக் குறிக்கிறது. பிராணாயாமம் மற்றும் பிராணசாதனையின் மூலம் இந்த சக்திகளை ஒழுங்குபடுத்தினால் மனமும் உடலும் வலிமை பெறுகின்றன.

अग्ने அக்னே – அக்னியே! ஒளியுடையவனே! முன்னேற்றத்தை விரும்பும் உயிரே! வேதங்களில் “அக்னி” என்பது வெளிப்புற நெருப்பை மட்டுமல்ல; மனிதனின் உள்ளார்ந்த விழிப்புணர்வு, முயற்சி, ஆன்மிக ஆர்வம் மற்றும் உயர்வை நாடும் சக்தியையும் குறிக்கிறது.

आ ஆ – அருகே, நோக்கி,  அண்மித்து. இறைவனை நோக்கி, உயர்ந்த ஆன்மிக இலக்கை நோக்கி நகர்வதைக் குறிக்கிறது.

गहि கஹி – செல், அடை, அணுகு, பெற்றுக்கொள். மனிதன் தனது ஆன்மிகப் பயணத்தில் முன்னேறி, இறையருளையும் பரம்பொருளையும் அடைய வேண்டும் என்ற ஊக்குவிப்பாக இச்சொல் அமைந்துள்ளது.

விளக்கம்:

இம்மந்திரம் பிராணசாதனையின் மகத்துவத்தையும், அதன் மூலம் மனிதன் பெறும் மனவலிமை, தன்னம்பிக்கை மற்றும் ஆன்மிக முன்னேற்றத்தின் ஆழ்ந்த உண்மையையும் எடுத்துரைக்கிறது. மனித வாழ்வில் உயர்ந்த இலக்கை அடைவதற்கு வெளிப்புற வசதிகள் மட்டுமல்ல, உள்ளார்ந்த உயிராற்றலின் விழிப்புணர்வும் அவசியம் என்பதை இது வலியுறுத்துகிறது. பிராணசாதனையின் மூலம் உயிர்ச் சக்திகளை ஒழுங்குபடுத்திய மனிதன், தன் வாழ்க்கைப் பயணத்தில் தோன்றும் எந்தத் தடையாலும் தளராமல், தொடர்ந்து முன்னேறக்கூடிய ஆற்றலைப் பெறுகிறான்.

மந்திரத்தில் வரும் “மருத்பிரக்ன ஆ கஹி” என்ற பகுதி, “முன்னேற்றத்தை நாடும் உயிரே! பிராண சக்திகளின் துணையுடன் இறைவனை அணுகுவாயாக” என்ற உயர்ந்த அழைப்பை வழங்குகிறது. இங்கு “மருத்கள்” என்பது உயிரை இயக்கும் பிராண சக்திகளைக் குறிக்கிறது. மனிதன் தனது சுவாசம், மனம் மற்றும் உயிராற்றலை ஒழுங்குபடுத்தும்போது, அவனுடைய உள்ளம் உறுதியும் தெளிவும் பெறுகிறது. அந்த உள்சக்தியின் துணையோடு அவன் இறையுணர்வை நோக்கி நகர முடிகிறது. “அக்னி” என்பது வெளிப்புற நெருப்பை மட்டும் குறிக்காமல், மனிதனின் உள்ளத்தில் எரியும் விழிப்புணர்வு, முயற்சி, உயர்வை நாடும் எண்ணம் மற்றும் ஆன்மிகத் தேடலைக் குறிக்கிறது.

“யே ஈங்கயந்தி பர்வதான்” என்று கூறும்போது, பிராணசாதனையில் ஈடுபட்டுள்ள சாதகர்களின் அசாதாரண மனவலிமை சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. இங்கு “பர்வதம்” என்பது வெறும் மலை அல்ல; வாழ்க்கையில் தோன்றும் மிகப் பெரிய தடைகள், சோதனைகள், துன்பங்கள், அறியாமை, பயம், சோம்பல், மனச்சோர்வு மற்றும் பலவீனங்களின் அடையாளமாகும். சாதாரண மனிதனுக்குப் பெரும் சுமையாகத் தோன்றும் இத்தகைய தடைகள், பிராணசாதகரின் உறுதியின் முன் நிலைக்க முடியாது. அவன் அவற்றை அசைத்து அகற்றி, தனது இலக்கை நோக்கி முன்னேறுகிறான். இதன் மூலம் பிராணசாதனை மனிதனுக்கு அசைக்க முடியாத மன உறுதியையும் வெற்றியடையும் சக்தியையும் அளிக்கிறது என்பதை மந்திரம் உணர்த்துகிறது.

அடுத்து வரும் “திரஃ சமுத்ரமர்ணவம்” என்ற பகுதி, சாதகரின் முன்னேற்றத்தை எந்தப் பெரும் சவாலும் தடுக்க முடியாது என்பதைக் காட்டுகிறது. “சமுத்திரம்” மற்றும் “அர்ணவம்” ஆகிய சொற்கள் அலைமோதும் பெருங்கடலைக் குறிக்கின்றன. இது வாழ்க்கையின் ஆழமான சிக்கல்கள், உலகியல் ஆசைகள், மனக்குழப்பங்கள், துன்ப அலைகள் மற்றும் எண்ணற்ற சவால்களின் அடையாளமாகும். சாதாரண மனிதன் இத்தகைய சூழ்நிலைகளில் திகைத்து நிற்கலாம். ஆனால் பிராணசாதனையின் மூலம் உள்ளார்ந்த சக்தியை வளர்த்துக்கொண்ட சாதகர், அந்தக் கடலையும் பொருட்படுத்தாமல் தனது உயர்ந்த இலக்கை நோக்கி தொடர்ந்து செல்கிறான். அவனுக்கு வெளிப்புற சூழ்நிலைகளும் உளவியல் சவால்களும் தடையாக அமைய முடியாது.

இம்மந்திரம் வெளிப்புற மலைகளையும் கடல்களையும் பற்றியதல்ல; மனிதனின் உள்ளார்ந்த ஆன்மிகப் போராட்டத்தையும் எடுத்துரைக்கிறது. அகந்தை, ஆசை, கோபம், பொறாமை, பயம், அறியாமை மற்றும் மனச்சஞ்சலம் போன்றவை ஆன்மிகப் பாதையில் உள்ள உண்மையான மலைகளும் கடல்களுமாகும். பிராணசாதனையின் மூலம் மனிதன் இவற்றை வென்று, மனதை ஒருமுகப்படுத்தி, தன்னுடைய உயர்ந்த ஆத்ம இலக்கை நோக்கி முன்னேற முடிகிறது.

இந்த மந்திரம் மேலும் ஒரு முக்கியமான செய்தியை வழங்குகிறது. ஆன்மிக முன்னேற்றம் என்பது தடைகள் இல்லாத வாழ்க்கை அல்ல; தடைகளை வென்று முன்னேறும் வாழ்க்கையாகும். பிராணசாதனையின் மூலம் உயிராற்றலைச் சீரமைத்துக் கொண்டவன், வாழ்க்கையின் கடினமான சோதனைகளைக் கூட வளர்ச்சிக்கான வாய்ப்புகளாக மாற்றுகிறான். மலை போன்ற இடையூறுகளும், கடல் போன்ற சவால்களும் அவனுடைய முன்னேற்றத்தைத் தடுக்காமல், அவனது மனவலிமையை மேலும் உறுதிப்படுத்துகின்றன.

எனவே, இம்மந்திரம் பிராணசாதனையின் மூலம் மனிதன் தனது உயிராற்றலை ஒழுங்குபடுத்தி, மனதைத் தூய்மைப்படுத்தி, அறியாமை மற்றும் பலவீனங்களை வென்று, வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய தடைகளையும் சவால்களையும் கடந்து, இறைவனை நோக்கி உறுதியுடன் முன்னேற வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகிறது. பிராணசாதனை மனிதனுக்கு வெறும் உடல் ஆரோக்கியத்தையோ மன அமைதியையோ மட்டுமல்ல, மலைகளையும் கடல்களையும் தாண்டிச் செல்லும் அளவிற்கு அசைக்க முடியாத உள்சக்தியையும் ஆன்மிக உயர்வையும் அளிக்கிறது. உயிராற்றலின் துணையுடன் அனைத்து இடையூறுகளையும் வென்று, இறையுணர்வை நோக்கி இடையறாது முன்னேறுவதே மனித வாழ்வின் உயர்ந்த சாதனை என்பதே இம்மந்திரத்தின் மையக் கருத்தாகும்.

முடிவுரை:

இம்மந்திரம் பிராணசாதனையின் மூலம் மனிதன் பெறும் உள்சக்தி, மனவலிமை மற்றும் ஆன்மிக உயர்வின் மகத்துவத்தை ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது. உயிராற்றலை ஒழுங்குபடுத்தி வாழும் சாதகர், வாழ்க்கையில் தோன்றும் மலை போன்ற பெரும் தடைகளையும், கடல் போன்ற அளவற்ற சவால்களையும் அஞ்சாமல் எதிர்கொண்டு வெற்றி பெறுகிறான். அவனுடைய முன்னேற்றத்தை அறியாமை, பயம், ஆசை, சோம்பல், மனச்சோர்வு போன்ற உள்தடைகளோ, உலகியல் சிக்கல்கள் போன்ற வெளித்தடைகளோ தடுக்க முடியாது. பிராணசாதனையின் மூலம் மனம் தூய்மையடைந்து, உறுதி, தன்னம்பிக்கை, ஒருமுகப்பாடு மற்றும் இறைநம்பிக்கை வளர்கின்றன. இதன் விளைவாக மனிதன் தனது ஆன்மிகப் பயணத்தில் தொடர்ந்து முன்னேறி, அனைத்து இடையூறுகளையும் கடந்து இறையுணர்வை நோக்கிச் செல்கிறான். ஆகவே, உயிராற்றலின் துணையுடன் தன்னை வென்று, தடைகளை வென்று, உயர்ந்த ஆன்மிக இலக்கை அடைவதே மனித வாழ்வின் உண்மையான வெற்றியும் சிறந்த சாதனையும் என்பதை இம்மந்திரம் வலியுறுத்துகிறது.