यस्मादृते न सिध्यति यज्ञो विपश्चितश्चन ।

स धीनां योगमिन्वति ॥ ७ ॥

யஸ்மாத் ருதே ந ஸித்யதி யஜ்ஞோ விபஷ்சிதஷ்சன ।
ஸ தீநாம் யோகமின்வதி ॥ 7 ॥

பொருள்:

यस्मात् யஸ்மாத் – எவரிடமிருந்து,  எவரால், யாருடைய அருளால். இச்சொல் பரம்பொருளைக் குறிக்கிறது. அனைத்து ஆற்றல்களுக்கும், அறிவுக்கும், வெற்றிக்கும் மூல காரணமாக இருப்பவர் இறைவன் என்பதை உணர்த்துகிறது. மனிதன் பெறும் சக்தி, அறிவு, வாய்ப்பு ஆகிய அனைத்தும் இறையருளின் வெளிப்பாடுகளே என்பதை இச்சொல் நினைவூட்டுகிறது.

ऋते ருதே – இல்லாமல், தவிர, நீங்கிய நிலையில். பரம்பொருளின் துணை, அருள் அல்லது ஆதரவு இல்லாமல் எதுவும் முழுமையாக நடைபெறாது என்பதைக் குறிக்கிறது. மனித முயற்சி அவசியமானதாயினும், அதன் வெற்றிக்கு தெய்வீக அருளும் தேவை என்பதை இச்சொல் வலியுறுத்துகிறது.

न ந – இல்லை, அல்ல, நடைபெறாது. இது மறுப்புப் பொருளைக் குறிக்கும் சொல். இறைவனின் அருளின்றி எந்த உயர்ந்த செயலும் முழுமையான வெற்றியை அடையாது என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது.

सिध्यति ஸித்யதி – நிறைவேறுகிறது, வெற்றி பெறுகிறது, சித்தியாகிறது. ஒரு செயல் அதன் இலக்கை அடைவதையும், எதிர்பார்க்கப்பட்ட பலனைத் தருவதையும் குறிக்கிறது. மனிதனின் திட்டங்கள், முயற்சிகள், நற்செயல்கள் அனைத்தும் வெற்றியடைவதற்கு இறையருள் முக்கியமானதாகும் என்பதை இச்சொல் உணர்த்துகிறது.

यज्ञः யஜ்ஞஃ – யாகம், வேள்வி, உயர்ந்த நற்செயல், உலக நலனுக்காகச் செய்யப்படும் செயல். வேதங்களில் “யஜ்ஞம்” என்பது வெறும் நெருப்பில் ஆகுதி செலுத்தும் சடங்கைக் குறிப்பதல்ல. பிறர் நலனுக்காக, சமுதாய நன்மைக்காக, தர்ம நோக்கத்துடன் செய்யப்படும் அனைத்து உயர்ந்த செயல்களையும் குறிக்கிறது. தன்னலமற்ற சேவையும் ஒரு யஜ்ஞமே ஆகும்.

विपश्चितः விபஷ்சிதஃ – ஞானி, பேரறிவாளர், விவேகமுள்ளவர். உண்மை மற்றும் பொய்யை வேறுபடுத்தி அறியும் திறன் கொண்டவரைக் குறிக்கிறது. அறிவு, அனுபவம் மற்றும் பகுத்தறிவு கொண்டவராயினும், அவருடைய முயற்சிகளும் இறையருளின்றி முழுமையடையாது என்பதை மந்திரம் உணர்த்துகிறது.

चन சன – கூட, கூடவே, ஒருவராயினும். எவ்வளவு பெரிய ஞானியாக இருந்தாலும், யாராக இருந்தாலும், இறையருளின்றி வெற்றி பெற முடியாது என்பதை வலியுறுத்தும் சொல் இது. யாருக்கும் விதிவிலக்கு இல்லை என்பதை உணர்த்துகிறது.

सः ஸஃ – அவர், அந்த பரம்பொருள், இறைவன். அனைத்து செயல்களுக்கும் ஆதாரமாகவும், வெற்றிக்குக் காரணமாகவும் இருக்கும் பரம்பொருளைக் குறிக்கிறது. மனித வாழ்க்கையை வழிநடத்தும் உயர்ந்த சக்தியை இச்சொல் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

धीनाम् தீநாம் – புத்திகளின், அறிவுடையோரின், சிந்தனைகளின். மனிதனின் சிந்தனை, அறிவு, திட்டமிடல், விவேகம் ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. மனிதன் அறிவோடு செய்யும் செயல்களையும், அவற்றின் பின்னணியில் உள்ள மனப்பாங்கையும் இச்சொல் சுட்டுகிறது.

योगम् யோகம் – இணைப்பு, தொடர்பு, ஒருமைப்பாடு,வெற்றியை உருவாக்கும் சங்கமம். மனித முயற்சியும் இறையருளும் ஒன்றிணையும் நிலையை இது குறிக்கிறது. நல்ல சிந்தனை, சரியான செயல், இறையருள் ஆகியவை இணையும் போது வெற்றி உருவாகிறது என்பதைக் காட்டுகிறது.

इन्वति இன்வதி –  பரப்புகிறார், இணைக்கிறார், நிறைவேற்றுகிறார்,ஆதரிக்கிறார். பரம்பொருள் மனிதனின் நல்ல சிந்தனைகளையும் செயல்களையும் அவற்றின் பலன்களோடு இணைத்து வெற்றியடையச் செய்கிறார் என்பதை இச்சொல் உணர்த்துகிறது. மனிதன் விதைக்கும் நற்செயல் விதைகளை வளர்த்து பலனளிக்கச் செய்யும் தெய்வீக அருளின் செயல்பாட்டை இது குறிக்கிறது.

விளக்கம்:

இந்த மந்திரம் மனிதனின் அறிவு, முயற்சி மற்றும் வெற்றியின் உண்மையான அடிப்படையை விளக்கும் ஆழ்ந்த தத்துவப் போதனையாகும். மனிதன் எவ்வளவு அறிவும் திறமையும் பெற்றவராக இருந்தாலும், அவனுடைய செயல்கள் அனைத்தும் இறையருளின் ஆதரவோடு மட்டுமே முழுமையான வெற்றியை அடைய முடியும் என்பதை இம்மந்திரம் உணர்த்துகிறது. இதன் மூலம் மனித வாழ்க்கையில் பணிவு, நன்றியுணர்வு மற்றும் இறையுணர்வு ஆகியவற்றின் முக்கியத்துவம் வலியுறுத்தப்படுகிறது.

மந்திரத்தின் தொடக்கத்தில் வரும் “யஸ்மாத் ருதே” என்ற சொற்கள், “எவருடைய அருளும் துணையும் இல்லாமல்” என்ற பொருளைத் தருகின்றன. இங்கு குறிப்பிடப்படுவது பரம்பொருளே. உலகில் நடைபெறும் அனைத்திற்கும் மூல காரணமாகவும், அனைத்து ஆற்றல்களுக்கும் ஆதாரமாகவும் இருப்பவர் இறைவன். மனிதன் தனது அறிவு, திறமை, உழைப்பு மற்றும் வாய்ப்புகளைத் தன்னுடைய சொந்த ஆற்றலின் விளைவாகக் கருதினாலும், அவற்றின் பின்னணியில் செயல்படுவது தெய்வீக அருளே என்பதை மந்திரம் நினைவூட்டுகிறது.

“ந ஸித்யதி யஜ்ஞஃ” என்ற பகுதி, எந்த உயர்ந்த செயலாக இருந்தாலும் அது இறையருளின்றி முழுமையான வெற்றியை அடையாது என்பதைக் கூறுகிறது. இங்கு “யஜ்ஞம்” என்பது வெறும் வேள்வி அல்லது யாகத்தை மட்டும் குறிப்பதல்ல. உலக நலனுக்காக, சமூக முன்னேற்றத்திற்காக, தர்ம உணர்வோடு செய்யப்படும் அனைத்து நற்செயல்களையும் குறிக்கிறது. கல்வி, சேவை, அறப்பணி, தியாகம், பிறருக்காகச் செய்யப்படும் உதவி போன்ற அனைத்தும் யஜ்ஞத்தின் விரிவான பொருளுக்குள் அடங்குகின்றன. மனிதன் இத்தகைய நற்செயல்களைச் செய்தாலும், அவை சிறப்பாக நிறைவேறுவதற்கு இறையருள் அவசியமாகிறது.

அடுத்து வரும் “விபஷ்சிதஷ்சன” என்ற சொல், பேரறிவும் பகுத்தறிவும் கொண்ட ஞானியைக் குறிக்கிறது. ஆனால் இம்மந்திரம், எவ்வளவு பெரிய ஞானியாக இருந்தாலும் இறைவனின் துணையின்றி அவனுடைய செயல்கள் வெற்றியடைய முடியாது என்று கூறுகிறது. இதன் மூலம் அறிவும் திறமையும் மனிதனுக்கு முக்கியமானவை என்றாலும், அவை மட்டுமே போதுமானவை அல்ல என்பதை உணர்த்துகிறது. அறிவு வளர வளர மனிதனின் பணிவும் வளர வேண்டும்; இல்லையெனில் அறிவு அகந்தையாக மாறும் அபாயம் உள்ளது.

“ஸ தீநாம் யோகமின்வதி” என்ற பகுதி மந்திரத்தின் மையக் கருத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. மனிதனின் அறிவு, சிந்தனை, திட்டமிடல் மற்றும் செயல்களை அவற்றின் சரியான பலன்களோடு இணைத்து வெற்றியடையச் செய்வது பரம்பொருளே என்பதே இதன் பொருள். மனித முயற்சி விதையாக இருந்தால், இறையருள் அதை வளர்க்கும் மழையாகும். நல்ல சிந்தனைகளும் நற்செயல்களும் சரியான விளைவுகளை அளிக்க இறைவனின் அருள் மறைமுகமாகச் செயல்படுகிறது.

இம்மந்திரம் மேலும் ஒரு முக்கியமான ஆன்மிக உண்மையையும் எடுத்துரைக்கிறது. மேதையின் உயர்ந்த பலன் அகந்தையின் அழிவாகும். உண்மையான ஞானம் பெற்ற மனிதன் “நான் செய்தேன்”, “என்னால் நடந்தது” என்று கருதமாட்டான். மாறாக, “என்னுடைய முயற்சியோடு இறையருளும் இணைந்ததால் இந்த வெற்றி கிடைத்தது” என்று உணர்வான். அறியாமையும் அகந்தையும் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையவை; அறிவு வளரும்போது அகந்தை குறைய வேண்டும். இதுவே ஞானத்தின் உச்சநிலையாகும்.

இவ்வாறு உண்மையான ஞானி தனது வெற்றிகளில் பெருமை கொள்ளாமல், தோல்விகளில் மனம் தளராமல், அனைத்தையும் இறைவனின் திருவுளமாக ஏற்றுக்கொள்கிறான். அவன் தனது செயல்களை இறையர்ப்பண உணர்வோடு செய்து, கிடைக்கும் பலன்களைப் பற்றிய அகந்தையிலிருந்து விடுபடுகிறான். இதனால் அவனுக்கு மன அமைதி, சமநிலை, நன்றியுணர்வு மற்றும் ஆன்மிக உயர்வு கிடைக்கின்றன.

எனவே, இம்மந்திரம் மனிதன் தனது அறிவு, திறமை மற்றும் முயற்சிகளை மதிக்க வேண்டும் என்றாலும், அவற்றின் பின்னணியில் செயல்படும் பரம்பொருளின் அருளை ஒருபோதும் மறக்கக்கூடாது என்பதை வலியுறுத்துகிறது. உண்மையான ஞானம் என்பது வெற்றியைத் தன்னுடைய சாதனையாகக் கருதாமல், அதில் இறையருளின் பங்கைக் காண்பதாகும். இவ்வுணர்வு மனிதனை அகந்தையிலிருந்து விடுவித்து, பணிவு, பக்தி, நன்றியுணர்வு மற்றும் இறையர்ப்பண வாழ்க்கைக்கு வழிநடத்துகிறது. இதுவே இம்மந்திரத்தின் ஆழ்ந்த தத்துவச் செய்தியாகும்.

முடிவுரை:

இம்மந்திரம் மனிதனின் அறிவு, திறமை, முயற்சி மற்றும் நற்செயல்கள் அனைத்தும் முக்கியமானவை என்றாலும், அவற்றின் முழுமையான வெற்றிக்குப் பின்னால் இறையருளும் தெய்வீக ஆதரவும் இன்றியமையாதவை என்பதை வலியுறுத்துகிறது. உலக நலனுக்காகச் செய்யப்படும் எந்த உயர்ந்த செயலும், எவ்வளவு பெரிய ஞானியால் மேற்கொள்ளப்பட்டதாக இருந்தாலும், பரம்பொருளின் துணையின்றி முழுமையாக நிறைவேற முடியாது என்பதே இதன் மையக் கருத்தாகும். மனிதனின் நல்ல சிந்தனைகள், அறிவார்ந்த முடிவுகள் மற்றும் தர்மச் செயல்களை சரியான பலனோடு இணைத்து வெற்றியடையச் செய்வது இறைவனே என்பதை இம்மந்திரம் உணர்த்துகிறது.

மேலும், உண்மையான ஞானத்தின் உயர்ந்த அடையாளம் அகந்தை இல்லாத பணிவாகும். அறிவு வளர வளர “நான்” என்ற பெருமிதம் குறைந்து, அனைத்திலும் இறையருளின் செயல்பாட்டைக் காணும் மனப்பக்குவம் உருவாக வேண்டும். வெற்றியைத் தனக்குரியதாகக் கருதாமல், அதை இறைவனின் அருளாக ஏற்றுக்கொண்டு, ஒவ்வொரு செயலையும் இறையர்ப்பண உணர்வோடு செய்வதே ஞானியின் பண்பாகும். இத்தகைய மனநிலை மனிதனை நன்றியுணர்வு, சமநிலை, மன அமைதி மற்றும் ஆன்மிக உயர்விற்கு வழிநடத்துகிறது.

எனவே, இம்மந்திரம் மனிதன் தனது அறிவையும் முயற்சியையும் முழுமையாகப் பயன்படுத்துவதோடு, அவற்றின் வெற்றிக்கு ஆதாரமான இறையருளை உணர்ந்து வாழ வேண்டும் என்றும், அகந்தையை நீக்கி பணிவு, பக்தி மற்றும் இறையர்ப்பண உணர்வுடன் செயல்பட வேண்டும் என்றும் போதிக்கிறது. இவ்வாறு வாழ்பவனே உண்மையான மேதாவியாக விளங்கி, தனது வாழ்க்கையை அர்த்தமுள்ளதாகவும், பயனுள்ளதாகவும், உலக நலனுக்கு உகந்ததாகவும் மாற்ற முடியும் என்பதே இம்மந்திரத்தின் ஆழ்ந்த மற்றும் முழுமையான செய்தியாகும்.