गार्हपत्येन सन्त्य ऋतुना यज्ञनीरसि ।

देवान्देवयते यज ॥ १२ ॥

கார்ஹபத்யேன ஸந்த்ய ருதுனா யஜ்ஞநீரஸி ।
தேவான் தேவயதே யஜ ॥ 12 ॥

பொருள்:

गार्हपत्येन கார்ஹபத்யேன – கார்ஹபத்ய அக்னியால்; குடும்பத் தலைமைப் பொறுப்பின் அடிப்படையில்; இல்லற வாழ்க்கையின் நோக்கில். வேதங்களில் “கார்ஹபத்ய அக்னி” என்பது இல்லற வாழ்வின் மையச் சின்னமாகக் கருதப்படுகிறது. இங்கு அது குடும்பத்தைப் பாதுகாத்து, ஒழுங்குபடுத்தி, உயர்ந்த பண்புகளால் வளப்படுத்தும் இல்லறப் பொறுப்பைக் குறிக்கிறது. ஒரு நல்ல குடும்பத் தலைவர் தனது இல்லத்தை அறம், அன்பு, ஒற்றுமை மற்றும் இறைநெறி ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் நடத்த வேண்டும் என்பதை இச்சொல் உணர்த்துகிறது.

सन्त्य ஸந்த்ய – சிறந்த கொடையாளர்; நன்மைகளை வழங்குபவர்; தாராளமாக அருள்புரிபவர். இங்கு இறைவன் எல்லா நன்மைகளையும் வழங்குபவராகப் போற்றப்படுகிறார். மனிதனின் வாழ்க்கைக்குத் தேவையான உடல் நலம், அறிவு, ஒழுக்கம், குடும்ப வளம் மற்றும் ஆன்மிக முன்னேற்றம் ஆகிய அனைத்தையும் அருள்புரியும் தெய்வீக ஆதாரமாக இறைவன் விளங்குகிறார்.

ऋतुना ருதுனா – சரியான காலத்தில்; தக்க பருவத்தில்; இளமையிலேயே. வாழ்க்கையின் உயர்ந்த பண்புகளையும் பொறுப்புகளையும் முதுமையில் அல்லாமல், இளமையிலேயே கற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்பதை இது வலியுறுத்துகிறது. குடும்ப வாழ்க்கை, தர்மம், ஒழுக்கம் மற்றும் ஆன்மிக சாதனைகள் அனைத்தும் சரியான காலத்தில் தொடங்கப்படும்போது அவை சிறப்பாகப் பலனளிக்கும்.

यज्ञनीः யஜ்ஞநீஃ – யஜ்ஞத்தை அடையச் செய்பவர்; யஜ்ஞப் பாதைக்கு வழிநடத்துபவர். இங்கு யஜ்ஞம் என்பது வெறும் வேள்விச் சடங்கு அல்ல. தன்னலமற்ற சேவை, குடும்பப் பொறுப்பு, அறச்செயல், இறைநினைவு மற்றும் சமூக நலனுக்கான செயல்கள் அனைத்தும் யஜ்ஞத்தின் வடிவங்களாகும். மனிதனை அத்தகைய உயர்ந்த வாழ்க்கை முறைக்கு அழைத்துச் செல்லும் சக்தியே யஜ்ஞநீஃ ஆகும்.

असि அஸி – நீர் ஆவீர்; நீர் இருக்கிறீர். இறைவனே மனிதனை உயர்ந்த வாழ்க்கைப் பாதையில் நடத்துபவர் என்பதை இந்தச் சொல் உறுதிப் படுத்துகிறது. நல்ல இல்லற வாழ்க்கை, தர்மம் மற்றும் ஆன்மிக முன்னேற்றத்திற்கான வழிகாட்டி இறைவனே.

देवान् தேவான் – தெய்வீக குணங்களை; ஒளிமிக்க பண்புகளை. இங்கு “தேவர்கள்” என்பது வெளிப்புற தெய்வங்களை மட்டுமல்ல; மனிதனுக்குள் விளங்கும் சத்தியம், கருணை, தியாகம், அன்பு, பொறுமை, ஞானம் போன்ற உயர்ந்த பண்புகளையும் குறிக்கிறது.

देवयते தேவயதே – தெய்வீகப் பண்புகளை நாடுபவனுக்கு; தெய்வீகஉணர்வுடன் வாழ்பவனுக்கு. தன்னுடைய வாழ்க்கையில் தெய்வீக குணங்களை வளர்க்க விரும்பும் மனிதனை இது குறிக்கிறது. இறைநெறியில் நடந்து, நல்லொழுக்கத்துடன் வாழ்ந்து, உலக நலனுக்காக உழைக்கும் ஒருவனே உண்மையான “தேவயதே”.

यज யஜ – இணைத்தருள்க; வழங்குக; வழிநடத்துக; யஜ்ஞத்தில் ஈடுபடுத்துக. இங்கு பக்தன் இறைவனை நோக்கி, “என்னை தெய்வீக குணங்களுடன் இணைத்தருளும்; உயர்ந்த அறவாழ்க்கையில் நிலைநிறுத்தும்” என்று வேண்டுகிறான். மனிதன் தன்னுடைய இயல்பான குறைகளைத் தாண்டி, தெய்வீக பண்புகளைப் பெற இறையருள் அவசியம் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

விளக்கம்:

இம்மந்திரம் மனித வாழ்க்கையில் இல்லற தர்மத்தின் மகத்துவம், குடும்பப் பொறுப்பின் புனிதத்தன்மை, யஜ்ஞமயமான வாழ்க்கையின் அவசியம் மற்றும் தெய்வீக குணங்களை வளர்த்துக் கொள்வதன் முக்கியத்துவம் ஆகியவற்றை ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது. மனிதன் தனது வாழ்க்கையை உயர்வுறச் செய்ய விரும்பினால், அவன் இல்லற வாழ்க்கையையும் குடும்பப் பொறுப்புகளையும் இறைநெறியுடன் இணைத்து நடத்த வேண்டும் என்பதை இம்மந்திரம் வலியுறுத்துகிறது.

மந்திரத்தின் தொடக்கத்தில் வரும் “கார்ஹபத்யேன” என்ற சொல், இல்லற வாழ்க்கையின் மையமாக விளங்கும் கார்ஹபத்ய அக்னியை நினைவூட்டுகிறது. வேதப் பாரம்பரியத்தில் இல்லறம் என்பது வெறும் குடும்ப வாழ்க்கை அல்ல; அது தர்மம், பொறுப்பு, அன்பு, ஒற்றுமை மற்றும் யஜ்ஞ உணர்வின் அடிப்படையில் அமைந்த ஒரு புனிதப் பொறுப்பாகும். குடும்பத்தைப் பாதுகாத்து, அதன் உறுப்பினர்களை நல்வழியில் நடத்தி, இல்லத்தை அறநெறி நிறைந்த நிலையமாக மாற்றுவது ஒரு இல்லத்தரசனின் உயர்ந்த கடமையாகும்.

“ஸந்த்ய” என்ற சொல், எல்லா நன்மைகளையும் அருளும் இறைவனைப் போற்றுகிறது. உடல் நலம், மன அமைதி, அறிவு, குடும்ப வளம், நல்லொழுக்கம் மற்றும் ஆன்மிக முன்னேற்றம் போன்ற மனித வாழ்விற்குத் தேவையான அனைத்தையும் வழங்குபவர் இறைவனே. மனிதன் தனது முயற்சிகளுடன் இறையருளையும் இணைத்துக் கொண்டால் மட்டுமே வாழ்க்கை முழுமை பெறும் என்பதை இச்சொல் உணர்த்துகிறது.

“஋துனா” என்ற சொல், சரியான காலத்தின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துகிறது. வாழ்க்கையின் உயர்ந்த நோக்கங்களையும் பொறுப்புகளையும் முதுமைக்கு ஒத்திவைக்காமல், இளமையிலேயே கற்றுக் கொண்டு நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும். குடும்பப் பொறுப்பு, தர்மநெறி, ஒழுக்கம், சேவை மனப்பான்மை மற்றும் ஆன்மிக சிந்தனை ஆகியவை இளமையில் வளர்க்கப்படும்போது, அவை வாழ்நாள் முழுவதும் மனிதனை உயர்வுறச் செய்கின்றன.

மந்திரத்தில் வரும் “யஜ்ஞநீஃ அஸி” என்பது, மனிதனை யஜ்ஞ வாழ்க்கைக்குத் தூண்டி வழிநடத்துபவர் இறைவன் என்பதைக் குறிக்கிறது. இங்கு யஜ்ஞம் என்பது வெறும் வேத சடங்கு அல்ல; குடும்ப நலனுக்காக உழைப்பது, சமூகத்திற்கு சேவை செய்வது, பிறருக்காக தியாகம் செய்வது, இறைநினைவுடன் கடமைகளைச் செய்வது ஆகிய அனைத்தும் யஜ்ஞத்தின் பரந்த வடிவங்களாகும். உண்மையான இல்லற வாழ்க்கை யஜ்ஞ உணர்வுடன் வாழப்படும் போது மட்டுமே அது புனிதமானதாகிறது.

“தேவான் தேவயதே யஜ” என்ற பகுதி இம்மந்திரத்தின் ஆழ்ந்த ஆன்மிகச் செய்தியை வெளிப்படுத்துகிறது. தெய்வீக குணங்களை நாடுபவனுக்கு அவற்றை அளிக்கும்படி இறைவனைப் பக்தன் வேண்டுகிறான். இங்கு “தேவர்கள்” என்பது வானுலகத் தெய்வங்களை மட்டுமல்ல; சத்தியம், அன்பு, கருணை, தியாகம், பொறுமை, நேர்மை, ஞானம், தன்னடக்கம் போன்ற மனிதனை உயர்த்தும் தெய்வீக பண்புகளைக் குறிக்கிறது. இத்தகைய குணங்களை வளர்த்துக் கொள்ளும் போது, மனிதன் இறைவனுக்கு நெருக்கமாகி, தனது வாழ்க்கையை உயர்ந்த நோக்கில் அமைத்துக் கொள்ள முடிகிறது.

வேதப் பாரம்பரியத்தில் இல்லற வாழ்க்கை கூட யஜ்ஞத்தை மையமாகக் கொண்டதாகக் கருதப்படுகிறது. குடும்ப உறவுகள், குறிப்பாக கணவன்–மனைவி உறவு, வெறும் உலகியல் வாழ்விற்காக அல்லாமல், தர்மம், யஜ்ஞம் மற்றும் உயர்ந்த வாழ்க்கை நோக்கங்களை நிறைவேற்றுவதற்கான ஒரு புனித இணைப்பாகப் பார்க்கப்படுகிறது. எனவே, ஒரு நல்ல குடும்பம் என்பது பொருள் வளத்தால் மட்டுமல்ல, யஜ்ஞ உணர்வு கொண்ட, தெய்வீக குணங்களை வளர்த்துக் கொள்ளும் மனிதர்களால் அழகுறும் என்பதை இம்மந்திரம் உணர்த்துகிறது.

ஆக, இம்மந்திரம் மனிதன் தனது இல்லற வாழ்க்கையை அறம், அன்பு, பொறுப்பு மற்றும் இறைநெறியால் வளப்படுத்த வேண்டும் என்றும், இளமையிலேயே யஜ்ஞமயமான வாழ்க்கைப் பாதையில் நடக்க வேண்டும் என்றும் போதிக்கிறது. தன்னலமற்ற சேவை, குடும்ப நலம், சமூகப் பொறுப்பு மற்றும் தெய்வீக குணங்களின் வளர்ச்சி ஆகியவற்றை வாழ்க்கையின் அடிப்படையாகக் கொண்டால், இறைவனின் அருளால் மனிதன் உயர்ந்த ஆன்மிக முன்னேற்றத்தையும், வாழ்க்கையின் உண்மையான நிறைவையும் அடைய முடியும் என்பதை இம்மந்திரம் ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது.

முடிவுரை:

இம்மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் அடித்தளமாக விளங்கும் இல்லற தர்மம், குடும்பப் பொறுப்பு, யஜ்ஞமயமான வாழ்வு மற்றும் தெய்வீக குணங்களின் வளர்ச்சி ஆகியவற்றின் அவசியத்தை வலியுறுத்துகிறது. ஒரு இல்லம் வெறும் வாழ்விடமாக இல்லாமல், அறம், அன்பு, ஒற்றுமை, இறைநினைவு மற்றும் கடமையுணர்வு நிறைந்த புனித நிலையமாக விளங்க வேண்டும் என்பதை இது உணர்த்துகிறது. அதற்குத் தேவையான நல்ல பண்புகள், தர்மநெறி மற்றும் யஜ்ஞ உணர்வை இளமையிலேயே வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்றும் அறிவுறுத்துகிறது. மேலும், மனிதன் தனது வாழ்க்கையை தன்னலமற்ற சேவை, குடும்ப நலம், சமூகப் பொறுப்பு மற்றும் உயர்ந்த இலட்சியங்களுடன் இணைத்துக் கொண்டால், அவன் சத்தியம், கருணை, அன்பு, தியாகம், பொறுமை மற்றும் ஞானம் போன்ற தெய்வீக குணங்களைப் பெறுகிறான். இத்தகைய குணங்களால் செம்மைப்படுத்தப்பட்ட வாழ்க்கையே உண்மையான யஜ்ஞ வாழ்க்கையாகும். இறைவனின் அருளும் வழிகாட்டுதலும் துணையாக இருக்கும்போது, மனிதன் நல்ல இல்லற வாழ்வை அமைத்து, தெய்வீக பண்புகளை வளர்த்துக் கொண்டு, ஆன்மிக முன்னேற்றம் பெற்று, இறுதியில் பரம்பொருளை அடையும் உயர்ந்த வாழ்க்கைப் பாதையில் முன்னேற முடியும் என்பதை இம்மந்திரம் ஆழமாகப் போதிக்கிறது.