द्रविणोदाः पिपीषति जुहोत प्र च तिष्ठत ।

नेष्ट्रादृतुभिरिष्यत  ॥ ९ ॥

த்ரவிணோதாஃ பிபீஷதி ஜுஹோத ப்ர ச திஷ்டத ।
நேஷ்ட்ராத் ருதுபிரிஷ்யத ॥ 9 ॥

பொருள்:

द्रविणोदाः த்ரவிணோதாஃ – செல்வங்களை அளிப்பவர்; வளங்களின் தாதாவாகிய இறைவன். உலகில் உள்ள அனைத்து செல்வங்களும், வளங்களும், திறமைகளும் இறைவனின் அருளால் கிடைக்கின்றன. அவற்றை மனிதன் சுயநல இன்பங்களுக்காக அல்லாமல், உயர்ந்த நோக்கங்களுக்காகப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதை இச்சொல் நினைவூட்டுகிறது.

पिपीषति பிபீஷதி – விரும்புகிறார்; அடைய விரும்புகின்றார்; அருந்துவதற்கான ஆசை கொள்கிறார். இங்கு “சோமத்தை அடைய விரும்புதல்” என்பது தெய்வீக ஆனந்தத்தையும், உயர்ந்த வாழ்க்கை நலனையும் பெறுவதற்கான விருப்பத்தைக் குறிக்கிறது. செல்வத்தை அறநெறியில் பயன்படுத்துபவரே அந்த உயர்ந்த ஆனந்தத்திற்கு தகுதியானவராகிறார்.

जुहोत ஜுஹோத – அர்ப்பணியுங்கள்; ஆகுதியாக அளியுங்கள். தன்னிடம் உள்ள செல்வம், ஆற்றல், திறமை போன்றவற்றை உலக நலனுக்காக அர்ப்பணிக்க வேண்டும் என்பதே இச்சொல்லின் உட்பொருள். தானம், சேவை, யஜ்ஞம் போன்ற செயல்களின் மூலம் மனிதன் தனது வாழ்க்கையைப் புனிதமாக்குகிறான்.

प्र ப்ர – முன்னோக்கி; மேல்நோக்கி; சிறப்பாக. மனிதன் வாழ்க்கையில் முன்னேற்றம் அடைய வேண்டுமெனில், அவன் சுயநலத்தை விட்டு உயர்ந்த இலக்குகளைக் குறிக்கோளாகக் கொள்ள வேண்டும். அறநெறியில் செய்யப்படும் தானமும் சேவையும் அவனை முன்னேற்றப் பாதையில் செலுத்துகின்றன.

च ச – மேலும்; மற்றும். தானம் செய்வதோடு மட்டுமல்லாமல், அதனால் கிடைக்கும் நற்பண்புகளையும் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதை இது சுட்டுகிறது.

तिष्ठत திஷ்டத – நிலைபெறுங்கள்; உறுதியாக இருங்கள்; கௌரவம் பெறுங்கள். நல்லொழுக்கத்தில் நிலைத்திருப்பவர்கள் சமூகத்தில் மதிப்பும் மரியாதையும் பெறுகின்றனர். தானம் மற்றும் அறப்பணிகள் மனிதனுக்கு நிலையான புகழையும் கண்ணியத்தையும் வழங்குகின்றன.

नेष्ट्रात् நேஷ்ட்ராத் – வழிநடத்துபவனாக; முன்னேற்றுபவனாக; உயர்வை நோக்கிச் செலுத்துபவனாக. மனிதன் தன்னைத் தானே உயர்ந்த வாழ்க்கைப் பாதையில் வழிநடத்த வேண்டும். தன் உடல், மனம், அறிவு ஆகியவற்றை வளர்க்கும் நோக்கத்துடன் வாழ வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது.

ऋतुभिः ருதுபிஃ – தக்க காலத்தில்; உரிய பருவத்தில்; சரியான நேரத்தில்.நல்ல பண்புகளையும் ஒழுக்கத்தையும் முதுமையில் அல்ல, இளமையிலேயே வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். வாழ்க்கையின் சரியான காலத்தில் செய்யப்படும் முயற்சிகளே சிறந்த பலனை அளிக்கும்.

इष्यत இஷ்யத – விரும்புங்கள்; நாடுங்கள்; அடைய முயலுங்கள்.உடல், மனம், அறிவு ஆகியவற்றின் முழுமையான வளர்ச்சியைத் தரும் தெய்வீக ஆனந்தத்தையும் ஒழுக்கமிக்க வாழ்க்கையையும் நாட வேண்டும் என்று மந்திரம் அறிவுறுத்துகிறது. இளமையிலேயே சுயக்கட்டுப்பாட்டுடன் வாழ்வதன் மூலம் வாழ்க்கையின் எல்லாத் துறைகளிலும் முன்னேற்றம் அடைய முடியும்.

விளக்கம்:

இம்மந்திரம் மனித வாழ்க்கையில் செல்வத்தின் உண்மையான பயன்பாடு, தானத்தின் மகத்துவம், ஒழுக்கமான வாழ்க்கை, சுயக்கட்டுப்பாடு மற்றும் சரியான காலத்தில் உயர்ந்த இலக்குகளை நாடுவதன் அவசியம் ஆகியவற்றை ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது. மனிதன் பெற்றுள்ள பொருள், அறிவு, ஆற்றல், திறமை போன்ற அனைத்தும் இறைவனின் அருளால் கிடைத்த வரங்களாகும் என்பதை முதலில் உணர்த்துகிறது.

மந்திரத்தில் வரும் “த்ரவிணோதாஃ” என்ற சொல், செல்வங்களையும் வளங்களையும் அருளும் இறைவனைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. உலகில் மனிதன் அனுபவிக்கும் பொருளாதார வளம், அறிவுச் செல்வம், உடல் வலிமை, மன ஆற்றல் போன்ற அனைத்தும் தெய்வீக அருளின் வெளிப்பாடுகளாகும். எனவே அவற்றை தனிப்பட்ட இன்பங்களுக்காக மட்டும் பயன்படுத்தாமல், சமூக நலனுக்கும் பிறர் முன்னேற்றத்திற்கும் பயன்படுமாறு செலவிட வேண்டும் என்பதே இச்சொல்லின் அடிப்படைப் போதனையாகும்.

“பிபீஷதி” என்பது உயர்ந்த ஆனந்தத்தையும் தெய்வீக நலனையும் அடைய விரும்புவதை குறிக்கிறது. மனிதன் வாழ்க்கையில் பொருள் செல்வத்தை மட்டுமே நாடாமல், அதனை அறநெறியில் பயன்படுத்துவதன் மூலம் கிடைக்கும் ஆன்மிக இன்பத்தையும் மனநிறைவையும் நாட வேண்டும். உண்மையான மகிழ்ச்சி செல்வத்தைச் சேர்ப்பதில் அல்ல; அதை நல்ல நோக்கத்திற்காகப் பயன்படுத்துவதில்தான் உள்ளது என்பதை இச்சொல் உணர்த்துகிறது.

“ஜுஹோத” என்ற சொல் அர்ப்பணிப்பை வலியுறுத்துகிறது. யஜ்ஞத்தில் ஆகுதி இடுவது போல, மனிதன் தனது நேரம், உழைப்பு, அறிவு, செல்வம் மற்றும் திறமைகளை உலக நலனுக்காக அர்ப்பணிக்க வேண்டும். தானம், சேவை, கல்வி வழங்குதல், ஏழைகளுக்கு உதவுதல், அறப்பணிகளில் ஈடுபடுதல் போன்றவை இந்த அர்ப்பணிப்பின் வெளிப்பாடுகளாகும். இத்தகைய செயல்கள் மனித வாழ்க்கையைப் புனிதமாக்குகின்றன.

“ப்ர ச திஷ்டத” என்ற பகுதி முன்னேற்றத்தையும் நிலைத்தன்மையையும் எடுத்துரைக்கிறது. உயர்ந்த இலக்குகளை நோக்கிச் செல்லும் மனிதன் தன்னலத்தைத் துறந்து, அறநெறியில் உறுதியாக நிலைத்திருக்க வேண்டும். நல்லொழுக்கத்தில் நிலைபெறுபவன் சமூகத்தில் மரியாதையும் கௌரவமும் பெறுகிறான். அவனது புகழ் நிலைத்ததாகவும் பயனுள்ளது மானதாகவும் அமைகிறது.

“நேஷ்ட்ராத்” என்பது வழிநடத்துபவன் அல்லது முன்னேற்றுபவன் என்ற பொருளைக் கொண்டது. மனிதன் தனது வாழ்க்கையைத் தானே உயர்ந்த பாதையில் செலுத்த வேண்டும். உடல் நலம், மன அமைதி, அறிவு வளர்ச்சி, ஆன்மிக உயர்வு ஆகியவற்றை நோக்கமாகக் கொண்டு தன்னை வழிநடத்தும் பொறுப்பு ஒவ்வொருவரிடமும் உள்ளது. பிறரை வழிநடத்தும் முன் தன்னையே ஒழுங்குபடுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்பதையும் இது நினைவூட்டுகிறது.

“ருதுபிஃ” என்ற சொல் சரியான காலத்தின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துகிறது. வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு பருவத்திற்கும் ஒரு சிறப்புப் பணி உண்டு. குறிப்பாக இளமைக் காலம் அறிவு, ஒழுக்கம், சுயக்கட்டுப்பாடு மற்றும் நற்பண்புகளை வளர்த்துக் கொள்வதற்கான சிறந்த காலமாகும். சரியான நேரத்தில் விதைக்கப்படும் நற்செயல்களின் விதைகளே எதிர்காலத்தில் வளமான பலன்களை அளிக்கின்றன.

“இஷ்யத” என்பது உயர்ந்த வாழ்க்கை இலக்குகளை நாடுமாறு அழைப்பு விடுக்கிறது. மனிதன் வெறும் பொருள் வசதிகளையே இலக்காகக் கொள்ளாமல், உடல், மனம், அறிவு மற்றும் ஆன்மா ஆகிய அனைத்திலும் முழுமையான வளர்ச்சியை நோக்கி முயற்சிக்க வேண்டும். தன்னடக்கம், ஒழுக்கம், அறநெறி மற்றும் இறைநம்பிக்கை ஆகியவற்றின் மூலம் வாழ்க்கையின் உயர்ந்த சாதனைகளை அடைய முடியும்.

இவ்வாறு இம்மந்திரம், இறைவன் அளித்த செல்வங்களையும் வளங்களையும் அறநெறியுடன் பயன்படுத்தி, தானம் மற்றும் சேவை மனப்பான்மையுடன் வாழவும், இளமையிலேயே நல்லொழுக்கங்களை வளர்த்துக் கொள்ளவும், தன்னைத் தானே உயர்ந்த பாதையில் வழிநடத்திக் கொள்ளவும் மனிதனை ஊக்குவிக்கிறது. சுயநலத்தை விட்டு உலக நலனை நோக்கிச் செயல்படுவதன் மூலம் மனிதன் புகழும் கண்ணியமும் பெறுவதோடு, தெய்வீக ஆனந்தத்தையும் உண்மையான வாழ்க்கை நிறைவையும் அடைகிறான். இதுவே செல்வத்தின் உயர்ந்த பயன்பாடும், மனித வாழ்வின் சிறந்த சாதனையும் என்பதை இம்மந்திரம் ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது.

முடிவுரை:

இம்மந்திரம், இறைவன் அருளிய செல்வம், திறமை, அறிவு மற்றும் ஆற்றல் ஆகிய அனைத்தும் தனிப்பட்ட இன்பத்திற்காக மட்டுமல்லாமல், உலக நலனுக்காகவும் பயன்படுத்தப்பட வேண்டிய புனிதப் பொறுப்புகள் என்பதை உணர்த்துகிறது. தானம், சேவை, யஜ்ஞ மனப்பான்மை போன்ற அறச்செயல்களின் மூலம் மனிதன் தனது வாழ்க்கையை உயர்த்திக் கொள்ள முடியும். மேலும், உயர்ந்த இலட்சியங்களை நோக்கி முன்னேறி, நல்லொழுக்கத்தில் உறுதியாக நிலைத்து, தன்னைத்தானே சரியான பாதையில் வழிநடத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்பதையும் இம்மந்திரம் வலியுறுத்துகிறது. குறிப்பாக இளமையிலேயே ஒழுக்கம், சுயக்கட்டுப்பாடு, நற்பண்புகள் மற்றும் ஆன்மிக உணர்வுகளை வளர்த்துக் கொண்டு, உடல், மனம், அறிவு ஆகிய அனைத்துத் துறைகளிலும் சமநிலையான முன்னேற்றத்தை நாட வேண்டும். இவ்வாறு செல்வத்தை அறநெறியுடன் பயன்படுத்தி, தன்னலமற்ற சேவை மனப்பான்மையுடன் வாழும் மனிதனே உண்மையான கண்ணியம், நிலையான புகழ், உள்ளார்ந்த ஆனந்தம் மற்றும் வாழ்க்கையின் உயர்ந்த வெற்றியை அடைவான் என்பதை இம்மந்திரம் தெளிவாகப் போதிக்கிறது.