अभि यज्ञं गृणीहि नो ग्नावो नेष्टः पिब ऋतुना ।

त्वं हि रत्नधा असि ॥ ३ ॥

அபி யஜ்ஞம் க்ருணீஹி நோ க்னாவோ நேஷ்டஃ பிப ருதுனா ।
த்வம் ஹி ரத்நதா அஸி ॥ 3 ॥

பொருள்:

अभि அபி – நோக்கி; எதிராக; குறியாக. ‘அபி’ என்பது ஒரு இலக்கை நோக்கிச் செல்லுதல் என்ற கருத்தைக் குறிக்கிறது. இங்கு வாழ்க்கை யஜ்ஞத்தை நோக்கி மனிதனை வழிநடத்த வேண்டும் என்ற எண்ணம் அடங்கியுள்ளது. வாழ்க்கை உயர்ந்த குறிக்கோளை நோக்கிச் செல்லும் போது மட்டுமே உயிர்சக்தி பாதுகாப்பும் ஒழுக்கமும் நிலைபெறும்.

यज्ञम् யஜ்ஞம் – யாகம்; அர்ப்பணிப்பான வாழ்க்கை; யஜ்ஞமயமான வாழ்வு. இங்கு ‘யஜ்ஞம்’ என்பது வெளிப்புற வேள்வியை மட்டும் குறிக்கவில்லை. மனித வாழ்க்கையே ஒரு யஜ்ஞம் என்று கருதப்படுகிறது. கடமை, தியாகம், ஒழுக்கம், இறைநோக்கம் மற்றும் உயர்ந்த வாழ்வியல் மதிப்புகளுடன் நடத்தப்படும் வாழ்க்கை இங்கு ‘யஜ்ஞம்’ எனப்படுகிறது. இத்தகைய வாழ்வு உயிர்சக்தியான சோமத்தைப் பாதுகாக்க உதவுகிறது.

गृणीहि க்ருணீஹி – போதியுங்கள்; புகழுங்கள்; உபதேசம் செய்யுங்கள். இங்கு ‘க்ருணீஹி’ என்பது ஞானமிக்க உபதேசத்தை வழங்குங்கள் என்ற வேண்டுகோளாக வருகிறது. மனிதனை யஜ்ஞமயமான வாழ்க்கை நோக்கி வழிநடத்தும் ஞானவாக்குகள் அவனுடைய வாழ்வை உயர்த்துகின்றன.

नः நஃ – எங்களுக்கு; எம்மை. இந்த மந்திரம் தனிநபருக்கான வேண்டுதலாக மட்டும் இல்லாமல், அனைவரையும் உள்ளடக்கிய சமூகப் பிரார்த்தனையாக அமைந்துள்ளது. “எங்களை” உயர்ந்த வாழ்க்கை நோக்கி நடத்துங்கள் என்ற உணர்வு இதில் அடங்கியுள்ளது.

ग्नावः க்னாவஃ – வேதச் சந்தங்களும் ஞானவாக்குகளும் உடையவர்; ஞானமிக்க வாணிகளைக் கொண்ட அறிஞர். ‘க்னா’ என்பது வேதச் சந்தங்களைச் சுட்டும் சொல். ஆகவே ‘க்னாவஃ’ என்பது வேதவாணி, ஞானம் மற்றும் சத்திய உபதேசம் கொண்ட அறிஞரை குறிக்கிறது. இங்கு அறிவும் வேத ஞானமும் மூலம் மனிதனை உயர்ந்த வாழ்க்கைக்கு வழிநடத்தும் குருவின் நிலை வெளிப்படுகிறது.

नेष्टः நேஷ்டஃ – தூய்மைப்படுத்துபவர்; வாழ்க்கையைச் சுத்தப்படுத்தும் அறிஞர்; வழிநடத்துபவர். ‘நேஷ்ட’ என்பது வாழ்வை பரிசுத்தமாக்கும் ஆசிரியரையோ வழிகாட்டியையோ குறிக்கிறது. அவர் மனிதனை ஒழுக்கம், சுயக்கட்டுப்பாடு மற்றும் சுத்தமான வாழ்வு நோக்கி நடத்துகிறார்.

पिब பிப – பருகு; ஏற்று; பாதுகாத்து அனுபவி. இங்கு ‘பிப’ என்பது சோமத்தை வெறும் குடித்தல் அல்ல; உடலில் உருவாகும் உயிர்சாரத்தை பாதுகாத்து அதன் சக்தியை நிலைநிறுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது. உயிர்சக்தியை வீணாக்காமல் காப்பதே இங்கு ‘சோமபானம்’ ஆகும்.

ऋतुना ருதுனா – உரிய காலத்தில்; காலம் தாழாமல்; சமயோசிதமாக. உயிர்சக்தியைப் பாதுகாப்பது தாமதிக்கக்கூடிய செயல் அல்ல. குறிப்பாக இளமை மற்றும் உயிர்சக்தி மிகுந்த காலங்களில் ஒழுக்கம், சுயகட்டுப்பாடு மற்றும் சோமரட்சை மிகவும் அவசியமானவை என்பதை இச்சொல் உணர்த்துகிறது.

त्वम् த்வம் – நீ; நீயே. இங்கு நேரடியாக அறிஞரையோ, வாழ்க்கையைச் சுத்தப்படுத்தும் வழிகாட்டியையோ நோக்கி உரையாடல் அமைந்துள்ளது. உயர்ந்த வாழ்வின் பொறுப்பை ஏற்றவரின் முக்கியத்துவம் இதில் வெளிப்படுகிறது.

हि ஹி – நிச்சயமாக; உண்மையாக; ஐயமின்றி. அறிவும் ஒழுக்கமும் கொண்ட வாழ்வின் பலன் உறுதியானது என்பதைக் கூறும் வலியுறுத்தல் இது. சோமரட்சை மற்றும் சுத்தமான வாழ்க்கை உண்மையில் மனிதனை உயர்த்தும் என்பதை இது தெளிவுபடுத்துகிறது.

रत्नधा ரத்நதா – ரத்தினங்களைத் தாங்குபவன்; அரிய செல்வங்களை உடையவன்; உயர்ந்த குணங்களின் தாங்குபவன். இங்கு ‘ரத்தினம்’ என்பது பொருட்செல்வத்தை மட்டும் குறிக்கவில்லை. நலமான உடல், நோயற்ற நிலை, மனத் தூய்மை, கூர்மையான புத்தி, உயர்ந்த பண்புகள் போன்ற உள் செல்வங்களைக் குறிக்கிறது. சோமத்தைப் பாதுகாக்கும் மனிதன் இத்தகைய அரிய செல்வங்களின் உரிமையாளனாக மாறுகிறான்.

असि அஸி – ஆகிறாய்; இருக்கிறாய். இச்சொல், மேலே கூறப்பட்ட உயர்ந்த பண்புகள் அந்த அறிஞரிடமோ சோமரட்சையைப் பின்பற்றுபவரிடமோ உண்மையாகவே உள்ளன என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது.

விளக்கம்:

இம்மந்திரம் மனித வாழ்க்கையை யஜ்ஞமயமான, பரிசுத்தமான மற்றும் ஒழுக்கமிக்க பாதையில் நடத்தும் ஞானத்தின் அவசியத்தை வலியுறுத்தும் ஆழ்ந்த வேதப் போதனையாகும். இந்த மந்திரம், மனிதன் தனது வாழ்க்கையை உயர்ந்த இலக்கை நோக்கி செலுத்துவதற்கு வேதஞானம், சுயஒழுக்கம் மற்றும் உயிர்சக்தி பாதுகாப்பு ஆகியவை ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையவை என்பதை எடுத்துரைக்கிறது.

மந்திரம் முதலில் “அபி யஜ்ஞம் க்ருணீஹி நஃ” என்று வேண்டுகிறது. இதன் பொருள், “எங்களை யஜ்ஞமயமான வாழ்க்கையை நோக்கி உபதேசிக்கவும், வழிநடத்தவும்” என்பதாகும். இங்கு ‘யஜ்ஞம்’ என்பது வெறும் வேள்விச் சடங்கல்ல; மனித வாழ்க்கையே ஒரு யஜ்ஞமாகக் கருதப்படுகிறது. தன்னலம் குறைந்து, கடமை, தியாகம், ஒழுக்கம் மற்றும் உயர்ந்த நோக்கத்துடன் வாழும் வாழ்க்கையே உண்மையான யஜ்ஞமாகும். இத்தகைய வாழ்க்கை மனிதனை இன்பவிலாசம் மற்றும் கட்டுப்பாடற்ற ஆசைகளின் பாதையிலிருந்து விலக்கி, உயர்ந்த நெறியில் நிலைநிறுத்துகிறது.

இந்த உயர்ந்த வாழ்க்கைக்கு வழிகாட்டுபவராக மந்திரம் “க்னாவஃ” என்று அழைக்கிறது. ‘க்னா’ என்பது வேதச் சந்தங்களையும் ஞானவாணிகளையும் குறிக்கும். ஆகவே ‘க்னாவஃ’ என்பது வேத ஞானம் நிறைந்த அறிஞரையோ குருவையோ சுட்டுகிறது. இவ்வறிஞர் வெறும் அறிவைப் போதிப்பவர் மட்டுமல்ல; மனிதனை உண்மையான வாழ்க்கைப் பாதைக்கு அழைத்துச் செல்லும் ஒளிவிளக்காகவும் விளங்குகிறார். அவருடைய உபதேசம் மனிதனை உடல், மனம் மற்றும் ஆன்மிக உயர்வு நோக்கி வழிநடத்துகிறது.

மந்திரத்தில் வரும் “நேஷ்டஃ” என்ற சொல் வாழ்க்கையைச் சுத்தப்படுத்தும் வழிகாட்டியின் நிலையை மேலும் விளக்குகிறது. ‘நேஷ்ட’ என்பது பரிசுத்தம் செய்யும் ஒருவர், வாழ்வை ஒழுங்குபடுத்தும் ஆசிரியர் என்று பொருள். அவர் மனிதனை சுயகட்டுப்பாடு, ஒழுக்கம் மற்றும் சுத்தமான வாழ்வியலுக்கு வழிநடத்துகிறார். அதனால் மனித வாழ்க்கை வெறும் அனுபவ மயமான நிலையிலிருந்து உயர்ந்து அர்த்தமிக்க வாழ்வாக மாறுகிறது.

அடுத்து மந்திரம் “பிப ருதுனா” என்று கூறுகிறது. இதன் மூலம் சோம உயிர்சாரத்தை உரிய காலத்தில் பாதுகாக்க வேண்டிய அவசியம் வலியுறுத்தப்படுகிறது. ‘பிப’ என்பது இங்கு வெறும் பருகுதல் அல்ல; உடலில் உருவாகும் உயிர்சக்தியை காத்து அதன் பலனை அனுபவித்தல் என்று பொருள்படுகிறது. ‘ருதுனா’ என்பது காலமறிந்து, குறிப்பாக உயிர்சக்தி மிகுந்த காலங்களில் இதைச் செய்ய வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது. உயிர்சாரம் வீணாகாமல் பாதுகாக்கப்படும் போது உடல் ஆரோக்கியம், மன அமைதி மற்றும் உயிரின் உறுதி நிலைபெறுகின்றன.

மந்திரத்தின் இறுதியில் “த்வம் ஹி ரத்நதா அஸி” என்று கூறப்படுகிறது. இங்கு ‘ரத்நதா’ என்பது ரத்தினங்களைத் தாங்குபவன் என்றாலும், இவை வெளிப்புற செல்வங்களைக் குறிக்கவில்லை. மாறாக, நோயற்ற உடல், மனத் தூய்மை, புத்தியின் தீவிரம், உயர்ந்த குணநலன்கள் மற்றும் ஆன்மிக விழிப்புணர்வு போன்ற உள் செல்வங்களைக் குறிக்கின்றது. சோம உயிர்சாரத்தைப் பாதுகாத்து, யஜ்ஞமயமான வாழ்க்கை வாழும் மனிதன் இத்தகைய அரிய செல்வங்களின் தாங்குபவனாக மாறுகிறான்.

எனவே இம்மந்திரம் முழுமையாக நோக்கினால், மனித வாழ்க்கை உயர்வதற்கு வேதஞானம் நிறைந்த உபதேசமும், சுத்தமான வாழ்க்கை வழிகாட்டுதலும், சுயஒழுக்கமும், சோம உயிர்சாரத்தின் பாதுகாப்பும் அவசியம் என்பதை எடுத்துரைக்கிறது. வாழ்க்கையை யஜ்ஞமாகக் கருதி வாழும் மனிதன் உடல் நலம், மன நிர்மலம் மற்றும் கூர்மையான புத்தி ஆகிய அரிய ரத்தினங்களை அடைகிறான். இவ்வாறு இம்மந்திரம், ஞானம் மற்றும் ஒழுக்கம் சார்ந்த வாழ்வே உண்மையான செல்வத்திற்கும் ஆன்மிக உயர்விற்கும் வழிகாட்டும் என்ற ஆழ்ந்த வேத உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது.

முடிவுரை:

இம்மந்திரம் மனித வாழ்க்கை உயர்ந்த இலக்கை நோக்கிச் செல்ல வேண்டுமெனில் அது யஜ்ஞமயமான, ஒழுக்கமிக்க மற்றும் ஞானம் வழிநடத்தும் வாழ்க்கையாக இருக்க வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகிறது. வேதவாணி மற்றும் ஞானமிக்க உபதேசம் மனிதனை இன்பவிலாசம் மற்றும் கட்டுப்பாடற்ற வாழ்விலிருந்து விலக்கி, சுத்தமான வாழ்க்கை நெறிக்குத் திருப்புகின்றன. வாழ்க்கையைப் பரிசுத்தப்படுத்தும் அறிஞரின் வழிகாட்டுதலின்படி, காலமறிந்து சோம உயிர்சாரத்தைப் பாதுகாப்பது உடல் ஆரோக்கியம், மன நிர்மலம் மற்றும் புத்தியின் தீவிரம் ஆகியவற்றை வளர்க்கிறது. இவ்வகை சோமரட்சையும் சுயஒழுக்கமும் மனிதனை உண்மையான ‘ரத்தினங்களாகிய’ உள் செல்வங்களின் உரிமையாளனாக மாற்றுகின்றன. ஆகவே இம்மந்திரம், வேதஞானம், யஜ்ஞமயமான வாழ்க்கை, சுத்தமான நடத்தை மற்றும் உயிர்சக்தி பாதுகாப்பு ஆகியவை ஒன்றிணையும் போது மனிதன் உடல் நலம், மனத் தூய்மை மற்றும் ஆன்மிக உயர்வு ஆகியவற்றை அடைகிறான் என்ற ஆழ்ந்த வாழ்க்கைத் தத்துவத்தை எடுத்துரைக்கிறது.