विश्वेभिः सोम्यं मध्वग्न इन्द्रेण वायुना ।

पिबा मित्रस्य धामभिः ॥ १० ॥                                             

விஷ்வேபிஃ ஸோம்யம் மத்வக்ன இந்த்ரேண வாயுநா ।
பிபா மித்ரஸ்ய தாமபிஃ ॥ 10 ॥

பொருள்:

विश्वेभिः விஷ்வேபிஃ – எல்லா தெய்வீக குணங்களுடனும்; அனைத்துத் திவ்ய சக்திகளோடும். “விஷ்வேபிஃ” என்பது தனிப்பட்ட ஒரு குணத்தை மட்டும் அல்லாமல், அனைத்து நற்குணங்களையும் தெய்வீக பண்புகளையும் குறிக்கிறது. விளக்க உரைப்படி, மனிதன் தன்னுள் ஒளி, தூய்மை, கருணை, தன்னடக்கம், ஞானம், வீரியம் போன்ற தெய்வீக பண்புகளை வளர்க்க வேண்டும். ஆன்மிக முன்னேற்றம் ஒரே குணத்தின் வளர்ச்சியால் அல்ல; பல திவ்ய குணங்களின் ஒருங்கிணைப்பால் ஏற்படுகிறது என்பதையே இச்சொல் உணர்த்துகிறது.

सोम्यम् ஸோம்யம் – சோமத்துடன் தொடர்புடையது; சோமமயமானது; உயிர்ச் சார சக்தி. “ஸோம்யம்” என்பது சோமத்துடன் தொடர்புடைய இனிய உயிர்ச் சக்தியை குறிக்கிறது. முந்தைய மந்திரங்களில் விளக்கப்பட்டபடி, சோமம் என்பது வெளிப்புறப் பானம் அல்ல; உயிரின் நுண்ணிய சார ஆற்றலாகும். இந்த சோம சக்தி உடல், மனம் மற்றும் அறிவிற்கு வலிமையையும் ஆன்மிக வளர்ச்சிக்கும் ஆதாரத்தையும் வழங்குகிறது. எனவே “ஸோம்யம்” என்பது மனிதனை உயர்த்தும் உயிர்மதுவைக் குறிக்கிறது.

मधु மது – இனிமை; மதுரம்; ஆனந்தமய ரசம். “மது” என்பது வெறும் தேன் அல்லது இனிப்பை மட்டும் குறிக்காது. இது வாழ்க்கையை இனிமையாக்கும் ஞானரசத்தையும் ஆன்மிக ஆனந்தத்தையும் குறிக்கிறது. சோமத்துடன் தொடர்புடைய இந்த “மது” மனித வாழ்க்கையில் இனிமை, சாந்தம் மற்றும் உயர்ந்த மகிழ்ச்சியை உருவாக்குகிறது.

अग्ने அக்னே – அக்னியே! முன்னேற்றமுள்ள உயிரே! இறைஒளியே! இங்கு “அக்னி” என்பது வெறும் நெருப்பு அல்ல; முன்னேற்றத்தை நாடும் உயிரையும், உயர்வுப் பாதையில் நகரும் ஆன்மிக மனிதனையும் குறிக்கிறது.“அக்னே” என்பது “முன்னேற்றம் விரும்பும் உயிரே!” என்ற அழைப்பாகும். மனிதன் தன்னுடைய உள்ளார்ந்த சக்தியை எழுப்பி வளர வேண்டும் என்ற நினைவூட்டல் இதில் உள்ளது.

इन्द्रेण இந்த்ரேண – இந்திரனுடைய ஆற்றலுடன்; புலனடக்கத்தின் சக்தியுடன். “இந்திரன்” இங்கு தேவராஜன் என்ற பொருளில் மட்டும் கொள்ளப்படவில்லை. புலன்களை ஆளும் ஆற்றல் என்பதே இதன் மையப் பொருள். மனிதன் கண், காது, நாக்கு, மனம் போன்ற புலன்களின் அடிமையாக இல்லாமல், அவற்றை ஆளும் நிலையில் இருக்க வேண்டும். சோம சக்தியின் மூலம் இந்த புலனடக்க வலிமை வளர்கிறது.

वायुना வாயுநா – வாயுவின் சக்தியால்; இயக்கத்தால்; செயற்பாட்டினால். “வாயு” என்பது வெறும் காற்றை மட்டுமல்ல; இயக்கம், செயற்பாடு மற்றும் தீமைகளை அகற்றும் சக்தியையும் குறிக்கிறது. மனிதன் சோம்பலற்ற செயல்வீரிய வாழ்க்கையை நடத்தி, தன்னுள் உள்ள தீய வாசனைகள் மற்றும் குறைகளை அழிக்க வேண்டும். இந்த இயக்கமிக்க வாழ்க்கைதான் “வாயு” என்ற சொல்லால் சுட்டப்படுகிறது.

पिब பிப – அருந்து; ஏற்று அனுபவி. “பிப” என்பது வெறும் பானம் குடித்தல் அல்ல; உயர்ந்த ஆன்மிக சக்தியை ஏற்று, அதன் பலனை அனுபவிப்பதைக் குறிக்கிறது. இங்கு மனிதன் சோம சக்தியை பாதுகாத்து, அதன் உயிர் வலிமை, மனநிறைவு மற்றும் ஆன்மிக ஒளியை அனுபவிக்க வேண்டும் என்று அறிவுறுத்தப்படுகிறது.

मित्रस्य மித்ரஸ்ய – மித்ரனுடைய; நட்பின்; சூரிய ஒளியின். “மித்ர” என்பது நட்பு, அன்பு மற்றும் ஒருமைப்பாட்டின் அடையாளம். விளக்க உரையில் இது சூரியனின் தேஜஸ் அல்லது ஒளியோடும் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது. மனிதன் சூரியனைப் போல ஒளிமிக்க, அன்பு மற்றும் சமநிலை நிறைந்த வாழ்க்கை வாழ வேண்டும் என்பதையே இச்சொல் எடுத்துரைக்கிறது.

धामभिः தாமபிஃ – ஒளிகளால்; பிரகாசங்களால்; தெய்வீக வெளிப்பாடுகளால். “தாம” என்பது ஒளி, தெய்வீக வெளிப்பாடு அல்லது பிரகாசம் என்று பொருள். “மித்ரஸ்ய தாமபிஃ” என்பது சூரிய ஒளியைப் போன்ற தேஜஸும் ஒளிமிக்க குணங்களும் கொண்ட நிலையை குறிக்கிறது. மனிதன் உள்ளார்ந்த ஒளியுடன் வாழ வேண்டும் என்பதே இதன் கருத்து.

விளக்கம்:

இந்த வேத மந்திரம், மனிதனின் உடல், மனம் மற்றும் ஆன்மிக வாழ்க்கையின் முழுமையான உயர்விற்கான அடிப்படைச் சக்தியாக “சோமம்” அல்லது உயிரின் நுண்ணிய சார ஆற்றலை எடுத்துரைக்கிறது. மனிதன் தன்னுள் தெய்வீக குணங்களை வளர்க்கவும், புலன்களை வெல்லவும், தீய குணங்களை அழிக்கவும், சூரியனைப் போல ஒளிமிக்க வாழ்க்கையை வாழவும் தேவையான அடிப்படை சக்தி இந்த சோம சக்தியே என்பதை இம்மந்திரம் ஆழமாக உணர்த்துகிறது.

மந்திரம் முதலில் “விஷ்வேபிஃ” என்று கூறுகிறது. இதன் மூலம், மனித வாழ்க்கையின் உயர்வு ஒரே ஒரு நற்குணத்தின் மூலம் நிகழ்வதில்லை; மாறாக, பல தெய்வீக பண்புகளின் ஒருங்கிணைப்பால் உருவாகிறது என்பதை மந்திரம் நினைவூட்டுகிறது. ஒளி, தூய்மை, கருணை, தன்னடக்கம், ஞானம், வீரியம் போன்ற திவ்ய குணங்கள் மனிதனின் உள்ளத்தில் மலர வேண்டும். இத்தகைய தெய்வீக பண்புகள் மனிதனை சாதாரண நிலையிலிருந்து உயர்ந்த ஆன்மிக வாழ்விற்கு அழைத்துச் செல்கின்றன.

இதனுடன் மந்திரம் “ஸோம்யம் மது” என்று கூறுகிறது. “ஸோம்யம்” என்பது சோமத்துடன் தொடர்புடைய உயிர்ச் சார சக்தியை குறிக்கிறது. இங்கு சோமம் வெளிப்புறப் பானம் அல்ல; உடல், மனம் மற்றும் அறிவிற்கு வலிமை, தெளிவு மற்றும் ஆன்மிக உயிரோட்டத்தை அளிக்கும் உள்ளார்ந்த நுண்ணிய உயிர்ச் சக்தி ஆகும். இந்த சோமத்துடன் தொடர்புடைய “மது” என்பது வெறும் சுவை இனிமை அல்ல; வாழ்க்கையை இனிமையாக்கும் ஞானரசம், சாந்தம் மற்றும் ஆன்மிக ஆனந்தத்தை குறிக்கிறது. சோம சக்தி பாதுகாக்கப்படும்போது, மனித வாழ்க்கை வெறும் உடல் வாழ்வாக இல்லாமல், இனிமையும் மனநிறைவும் கொண்ட உயர்ந்த அனுபவமாக மாறுகிறது.

இந்த உண்மையை மந்திரம் “அக்னே” என்று மனிதனை அழைத்து நினைவூட்டுகிறது. இங்கு அக்னி வெறும் நெருப்பு அல்ல; முன்னேற்றத்தை நாடும் உயிர், உள்ளார்ந்த ஒளி மற்றும் உயர்வைப் பற்றிய ஆவலைக் குறிக்கிறது. “முன்னேற்றம் விரும்பும் உயிரே!” என்று மனிதனை விழிப்புறச் செய்யும் அழைப்பாக இந்த சொல் விளங்குகிறது. மனிதன் தன்னுள் உறங்கிக் கிடக்கும் ஆன்மிக சக்தியை எழுப்பி வளர்க்க வேண்டும் என்பதே இதன் நோக்கம்.

அதனைத் தொடர்ந்து மந்திரம் “இந்த்ரேண” என்று கூறுகிறது. “இந்திரன்” இங்கு தேவர்களின் அரசன் என்ற புராணப் பொருளைத் தாண்டி, புலன்களை ஆளும் சக்தியின் அடையாளமாக விளக்கப்படுகிறார். கண், காது, நாக்கு, மனம் ஆகிய புலன்களின் அடிமையாக வாழாமல், அவற்றை ஒழுங்குபடுத்தி ஆளும் நிலையே உண்மையான இந்திரத்துவம். மனிதன் புலனடக்கமின்றி உயர்ந்த வாழ்க்கையை அடைய முடியாது; இந்த வலிமையை அளிக்கும் அடிப்படை சக்தியாக சோமம் இங்கு எடுத்துரைக்கப்படுகிறது.

இதனோடு சேர்ந்து “வாயுநா” என்ற சொல் வருகிறது. “வாயு” என்பது வெறும் காற்று அல்ல; இயக்கம், செயற்பாடு மற்றும் தீமைகளை அகற்றும் சக்தியின் குறியீடு. வாழ்க்கை சோம்பல், அலட்சியம் மற்றும் செயலின்மையால் வீழ்கிறது; ஆனால் செயல்வீரியம், விழிப்பு மற்றும் முயற்சி மனிதனை உயர்த்துகின்றன. மனிதன் தன்னுள் உள்ள தீய வாசனைகள், குறைகள் மற்றும் கெட்ட பழக்கங்களை அழிக்கும் செயற்பாட்டு வாழ்க்கையை நடத்த வேண்டும். இத்தகைய இயக்கமிக்க வாழ்வின் ஆற்றலே “வாயு”.

இந்த அனைத்து குணங்களுடனும் மனிதன் “பிப” சோம சக்தியை அனுபவிக்க வேண்டும் என்று மந்திரம் கூறுகிறது. இங்கு “அருந்துதல்” என்பது உடல் பானம் அருந்துதலை அல்ல; உள்ளார்ந்த உயிர்ச் சக்தியை பாதுகாத்து அதன் ஆன்மிக மற்றும் வாழ்வியல் பலனை ஏற்று அனுபவிப்பதைக் குறிக்கிறது. சோம சக்தி பாதுகாக்கப்படும்போது உடல் வலிமை பெறுகிறது, மனம் அமைதியும் மகிழ்ச்சியும் அடைகிறது, அறிவு தெளிவடைகிறது.

மந்திரத்தின் இறுதி பகுதி “மித்ரஸ்ய தாமபிஃ” மிகவும் அழகான கருத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. “மித்ர” என்பது நட்பு, அன்பு மற்றும் ஒருமைப்பாட்டின் அடையாளம். விளக்க உரையில் இது சூரியனின் தேஜஸ் அல்லது ஒளியுடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது. “தாமபிஃ” என்பது ஒளிகளால், பிரகாசங்களால் என்ற பொருளை தருகிறது. ஆகவே “மித்ரஸ்ய தாமபிஃ” என்பது சூரியனைப் போல ஒளிமிக்க, அன்பும் சமநிலையும் கொண்ட வாழ்க்கையை குறிக்கிறது. மனிதன் தனது உள்ளத்தில் ஒளி, நட்பு, அன்பு மற்றும் தேஜஸை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதே இச்சொற்களின் செய்தி.

எனவே, இந்த மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் பல பரிமாணங்களை ஒரே கருத்தில் இணைக்கிறது. எல்லா தெய்வீக குணங்களின் வளர்ச்சி (விஷ்வேபிஃ), உயிர்ச் சார சோம சக்தியின் பாதுகாப்பு (ஸோம்யம்), வாழ்க்கையின் இனிமை மற்றும் ஆன்மிக ஆனந்தம் (மது), முன்னேற்றத்தின் அக்னி, புலனடக்கத்தின் இந்திர சக்தி, செயல்வீரியத்தின் வாயு மற்றும் சூரிய ஒளிபோன்ற மித்ர தேஜஸ் — இவை அனைத்தும் சோம சக்தியோடு தொடர்புடையவை என்று மந்திரம் எடுத்துரைக்கிறது.

ஆகவே, இந்த வேத மந்திரம் மனிதனை வெறும் வெளிப்புற ஆன்மிகச் சடங்குகளுக்கு அல்லாது, உள்ளார்ந்த உயிர்ச் சக்தியை பாதுகாத்து, தெய்வீக குணங்களை வளர்த்து, புலனடக்கமும் செயல்வீரியமும் கொண்டு, ஒளி மற்றும் அன்பு நிறைந்த வாழ்க்கையை வாழும் பரிபூரண ஆன்மிகப் பாதைக்கு அழைக்கும் ஆழ்ந்த வாழ்வியல் உபதேசமாக விளங்குகிறது.

முடிவுரை:

இந்த மந்திரம், மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான உயர்வு வெளிப்புற சாதனைகளில் மட்டுமல்ல; உள்ளார்ந்த சோம சக்தியை உணர்ந்து பாதுகாத்து, அதன்மூலம் தெய்வீக குணங்களை வளர்ப்பதிலேயே இருக்கிறது என்பதை ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது. “விஷ்வேபிஃ” என்ற கருத்தின் மூலம், ஒளி, கருணை, தூய்மை, தன்னடக்கம் மற்றும் ஞானம் போன்ற அனைத்து திவ்ய குணங்களும் மனிதனில் ஒருங்கிணைந்து வளர வேண்டும் என்பதை மந்திரம் வலியுறுத்துகிறது. ஆன்மிக முன்னேற்றம் ஒரே ஒரு நற்குணத்தின் விளைவு அல்ல; பல உயர்ந்த பண்புகளின் சமநிலை வளர்ச்சியே அதன் அடித்தளம் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

“ஸோம்யம் மது” என்ற கருத்தின் மூலம், சோமம் வெளிப்புறப் பானமல்ல; உடல், மனம் மற்றும் அறிவிற்கு வலிமை, தெளிவு, மனநிறைவு மற்றும் ஆன்மிக ஆனந்தம் அளிக்கும் உயிரின் நுண்ணிய சார சக்தி என்பதை மந்திரம் நினைவூட்டுகிறது. இந்த சோம சக்தி பாதுகாக்கப்படும் போது வாழ்க்கை இனிமையும் சாந்தமும் கொண்டதாக மாறுகிறது. அதனால் “மது” என்பது வெறும் சுவை இனிமையை அல்லாது, ஞானமும் ஆன்மிக மகிழ்ச்சியும் நிறைந்த வாழ்வின் இனிமையைக் குறிக்கிறது.

“அக்னே, இந்த்ரேண, வாயுநா” என்ற சொற்கள், மனிதன் உயர்வடைய வேண்டிய மூன்று முக்கிய திசைகளை விளக்குகின்றன. அக்னி — முன்னேற்றத்தை நாடும் உள்ளார்ந்த ஒளி; இந்திரன் — புலன்களை அடக்கி ஆளும் சக்தி; வாயு — செயல்வீரியமும் தீய குணங்களை அகற்றும் இயக்கமும் ஆகும். இம்மூன்றும் ஒன்றிணையும் போது மனிதன் சோம்பல், ஆசை மற்றும் குறைகளிலிருந்து உயர்ந்து, ஒழுக்கம் மற்றும் ஆன்மிக வலிமை நிறைந்த வாழ்க்கையை வாழ முடிகிறது.

இறுதியாக, “மித்ரஸ்ய தாமபிஃ” என்ற கருத்தின் மூலம், மனிதன் சூரியனைப் போல ஒளிமிக்க, அன்பும் நட்பும் சமநிலையும் கொண்ட வாழ்க்கையை வாழ வேண்டும் என்பதைக் மந்திரம் எடுத்துரைக்கிறது. உள்ளார்ந்த ஒளியும் தேஜஸும் வளரும்போது மனித வாழ்க்கை பிறருக்கும் ஒளி தரும் சத்வீக வாழ்வாக மாறுகிறது.

எனவே, இந்த மந்திரம் சோம சக்தி பாதுகாப்பு, தெய்வீக குண வளர்ச்சி, புலனடக்கம், செயல்வீரியம், உள்ளார்ந்த ஒளி மற்றும் அன்பு நிறைந்த வாழ்வு ஆகிய அனைத்தையும் ஒருங்கிணைத்து, மனிதனை சாதாரண நிலையிலிருந்து ஒளிமிக்க, ஒழுக்கமிக்க மற்றும் பரிபூரண ஆன்மிக வாழ்விற்கு உயர்த்தும் ஆழ்ந்த வேத வாழ்வியல் உபதேசமாக விளங்குகிறது.