मायाभिरिन्द्र मायिनं त्वं शुष्णमवातिरः ।

विदुष्टे तस्य मेधिरास्तेषां श्रवांस्युत्तिर ॥ ७ ॥

மாயாபிரிந்த்ர மாயினம் த்வம் ஶுஷ்ணமவாதிரஃ ।
விதுஷ்டே தஸ்ய மேதிராஸ்தேஷாம் ஶ்ரவாம்ஸ்யுத்திர ॥ 7 ॥

பொருள்:

मायाभिः மாயாபிஃ – மாயைகளால்; ஞானசக்திகளால்; பிரஜ்ஞைகளால். இங்கு ‘மாயா’ என்பது ஏமாற்றும் மாயை என்ற பொருளில் அல்ல. இறைவனின் ஞானசக்தி, பிரஜ்ஞை மற்றும் உண்மையை வெளிப்படுத்தும் தெய்வீக அறிவைக் குறிக்கிறது. இந்த ஞானஒளியே அறியாமை மற்றும் ஆசை உருவாக்கும் இருளை அகற்றும் சக்தியாகிறது.

इन्द्र இந்த்ர – சக்திகளின் அதிபதி; அசுரவாசனைகளை அழிப்பவன். இங்கு ‘இந்த்ர’ என்பது உள் அசுரவாசனைகளை அழித்து மனிதனை உயர்த்தும் பரமசக்தியைச் சுட்டுகிறது. காமம், கோபம், மோகம் போன்ற மனத் தடைகளை வெல்லும் ஆற்றல் இறையருளிலிருந்தே வருகிறது.

मायिनम् மாயினம் – மாயைமிக்கவனை; கபடம் நிறைந்தவனை. இச்சொல் பலவகை ஏமாற்றங்களும் கபட வடிவங்களும் கொண்ட உள் எதிரியைக் குறிக்கிறது. காமம் மற்றும் ஆசைகள் நேரடியாகத் தோன்றாமல், இனிமை, விருப்பம், ஆசை அல்லது தேவையாகத் தோன்றி மனிதனை வழிதவறச் செய்கின்றன. இதனால் அவை ‘மாயினம்’ என அழைக்கப்படுகின்றன.

त्वम् த்வம் – நீ; நீயே. இச்சொல் இறைவனின் செயற்பாட்டு வல்லமையை வலியுறுத்துகிறது. மனிதன் தன்வலிமையால் எல்லாவற்றையும் வெல்ல முடியாது; குறிப்பாக ஆழமான உள் வாசனைகளை அழிக்க இறையருள் அவசியம் என்பதே இதன் கருத்து.

शुष्णम् ஶுஷ்ணம் – உலரச்செய்வது; சுரண்டுபவன்; காமரூப அசுரன். ‘ஶுஷ்ண’ என்பது உள்ளார்ந்த உயிர்சக்தியை உலரச்செய்யும் காமவாசனையை குறிக்கிறது. ஆசை நிறைவேறாதபோது மனதை வாட்டி, அமைதியையும் ஆனந்தத்தையும் கெடுக்கும் உள் எதிரியே இங்கு ‘ஶுஷ்ணம்’ எனக் கூறப்படுகிறது.

अवातिरः அவாதிரஃ – அழித்தாய்; தூரமாக்கினாய்; வீழ்த்தினாய். இச்சொல் இறைவன் இந்த உள் எதிரியை அழிக்கும் செயலைக் குறிக்கிறது. ஞானத்தின் ஒளியால் காமவாசனை மற்றும் அறியாமை விலகும்போது, மனிதன் உண்மையான சுதந்திரத்தை அடைகிறான்.

विदुः விதுஃ – அறிகின்றனர்; உணர்கின்றனர். இச்சொல் உண்மையை உணரும் ஞானிகளைக் குறிக்கிறது. அவர்கள் உள் வெற்றிகளும் மனசுத்தியும் தன்முயற்சியால் மட்டும் கிடைப்பதில்லை; இறையருளின் துணையால் தான் நிகழ்கின்றன என்பதை தெளிவாக உணர்கிறார்கள்.

ते தே – உன்னுடைய; உமது. இச்சொல் வெற்றியின் உண்மையான உரிமை இறைவனுக்கே உரியது என்பதை நினைவூட்டுகிறது. மனிதன் கருவி; செயல்படும் ஆற்றல் இறைசக்தி என்பதே இதன் கருத்து.

तस्य தஸ்ய – அந்த; அந்த வெற்றியின், அந்த அசுரவிஜயத்தின். இங்கு ‘தஸ்ய’ என்பது ஶுஷ்ணம் என்னும் உள் அசுரனை வென்ற வெற்றியைக் குறிக்கிறது. அந்த வெற்றி தனிப்பட்ட பெருமை அல்ல; தெய்வீக ஞானத்தின் வெற்றியாகும்.

मेधिराः மேதிராஃ – மேதாவிகள்; ஞானிகள்; ஆழ்ந்த அறிவுடையோர். இச்சொல் உண்மையைப் பகுத்தறியும் ஞானிகளைச் சுட்டுகிறது. அவர்கள் வெளிப்புற சாதனைகளை விட உள்மாற்றத்தின் மதிப்பை அறிவார்கள். அதனால் வெற்றியில் அகங்காரம் கொள்ளாமல், இறையருளை உணர்ந்து பணிவுடன் வாழ்கிறார்கள்.

तेषाम् தேஷாம் – அவர்களுடைய; அந்த ஞானிகளின். இச்சொல் இறையருளை உணர்ந்து வாழும் மேதாவிகளைச் சுட்டுகிறது. இறைநம்பிக்கை மற்றும் பணிவு நிறைந்த வாழ்க்கை வாழ்பவர்களே இங்கு குறிப்பிடப்படுகின்றனர்.

श्रवांसि ஶ்ரவாம்ஸி – புகழ்கள்; ஞானங்கள்; கீர்த்திகள். இங்கு ‘ஶ்ரவாம்ஸி’ என்பது வெறும் புகழை மட்டுமல்ல; ஞானம், நல்ல பெயர் மற்றும் ஆன்மீக மதிப்பையும் குறிக்கிறது. உண்மையான புகழ் அறிவும் பணிவும் சேர்ந்த வாழ்க்கையிலிருந்து பிறக்கிறது.

उत्तिर உத்திர – உயர்த்துவாயாக; பெருக்குவாயாக; வளர்த்துவாயாக. இம்மந்திரத்தின் நிறைவு வேண்டுதல் இச்சொல்லில் உள்ளது. இறைவன் ஞானிகளின் அறிவையும் புகழையும் மேலும் வளர்த்தருள வேண்டும் என்ற பிரார்த்தனையாக இது அமைகிறது. பணிவும் இறைநம்பிக்கையும் உள்ளவர்களின் ஞானமும் கீர்த்தியும் இயல்பாக உயர்வடைகின்றன.

விளக்கம்:

இம்மந்திரம் மனிதனுடைய உள்ளத்தில் நிகழும் ஆன்மீகப் போராட்டத்தையும், அந்தப் போராட்டத்தில் இறைவனின் ஞானசக்தி எவ்வாறு வெற்றியை அளிக்கிறது என்பதையும் ஆழமாக விளக்குகிறது. மனித வாழ்க்கையின் மிகப் பெரிய எதிரி வெளிப்புற சத்துருக்கள் அல்ல; மாறாக மனத்தின் உள்ளே மறைந்து செயல்படும் காமம், ஆசை, கபடம் மற்றும் அறியாமை போன்ற அசுரவாசனைகளே என்பதே இம்மந்திரத்தின் அடிப்படைப் போதனையாகும். இவ்வகை உள் எதிரிகள் நேரடியாகத் தோன்றுவதில்லை; அவை இனிமை, விருப்பம், தேவையெனத் தோன்றும் பல்வேறு வடிவங்களின் மூலம் மனிதனை ஏமாற்றி அவனுடைய மனவலிமையையும் ஆன்மீகத் தெளிவையும் சிதைக்கின்றன. அதனால் அவை “மாயினம்” என அழைக்கப்படுகின்றன.

“மாயாபிஃ” என்ற சொல்லின் மூலம், இவ்வகை உள் இருளை அகற்றும் சக்தி சாதாரண அறிவல்ல; இறைவனின் பிரஜ்ஞை மற்றும் ஞானசக்தியே என்பதைக் மந்திரம் எடுத்துரைக்கிறது. இங்கு ‘மாயா’ என்பது மயக்கும் மாயை அல்ல; உண்மையை வெளிப்படுத்தும் தெய்வீக ஞானத்தின் ஒளியாகும். இந்த ஞானஒளி அறியாமை மற்றும் ஆசை உருவாக்கிய இருளை அகற்றி, மனிதனை அவனுடைய உண்மையான நிலையை உணரச் செய்கிறது. ஆகவே “இந்த்ர” — அசுரவாசனைகளை அழிக்கும் பரமசக்தி — மனிதனுடைய உள் வாழ்வில் செயல்பட்டு, அவனை உயர்ந்த நிலைக்கு நடத்துகிறான்.

இம்மந்திரத்தின் மைய உருவகமாக “ஶுஷ்ணம்” இடம்பெறுகிறது. ‘ஶுஷ்ண’ என்பது உயிர்சக்தியை உலரச்செய்யும் காமவாசனையின் அடையாளமாக விளக்கப்படுகிறது. ஆசை நிறைவேறாதபோது அது மனதை வாட்டி அமைதியை அழிக்கிறது; நிறைவேறினாலும் மேலும் மேலும் பற்றை உருவாக்கி ஆனந்தத்தை சுரண்டுகிறது. இதனால் மனிதனுடைய உள்ளார்ந்த ஒளி மங்குகிறது. மனிதன் தன்வலிமையால் இதனை முழுமையாக வெல்ல முயன்றாலும், அது பலமுறை தோல்வியடையக்கூடிய உள் போராட்டமாகவே இருந்து விடுகிறது. இதனால் “த்வம்… அவாதிரஃ” — இந்த காமரூப அசுரனை அழிப்பவன் இறைவனே — என்ற ஆழ்ந்த உண்மை மந்திரத்தில் வலியுறுத்தப்படுகிறது. இறைஞானத்தின் தீப்தியிலேயே காமத்தின் இருள் கரைகிறது; அதுபோல ஞானத்தின் ஜ்வாலையில்தான் மனத்தை உலரச்செய்யும் ஆசை அழிகிறது.

இந்த வெற்றியின் உண்மையான தன்மையை “விதுஃ” மற்றும் “மேதிராஃ” என்ற சொற்கள் வெளிப்படுத்துகின்றன. மேதாவிகள் மற்றும் ஞானிகள், உள் வெற்றிகள் தங்களுடைய தனிப்பட்ட ஆற்றலால் மட்டுமே கிடைத்தவை அல்ல என்பதை அறிகிறார்கள். அவர்கள், காமவாசனையை வென்ற அந்த வெற்றி இறையருளின் வெற்றி என்பதை தெளிவாக உணர்கிறார்கள். இதனால் அவர்களுக்கு அகங்காரம் உருவாகாது. அவர்கள் வெளிப்புற சாதனைகளைவிட உள்மாற்றத்தையே உயர்ந்த சாதனையாகக் காண்கிறார்கள். மனிதன் கருவி மட்டுமே; செயல்படும் ஆற்றலும் வெற்றியின் உரிமையும் இறைசக்திக்கே உரியது என்ற பணிவான ஞானமே அவர்களின் வாழ்வின் அடித்தளமாகிறது.

மந்திரத்தின் இறுதி பகுதியான “தேஷாம் ஶ்ரவாம்ஸ்யுத்திர” ஒரு அழகான வேண்டுதலை வெளிப்படுத்துகிறது. இறைவனை உணர்ந்து வாழும் ஞானிகளின் அறிவும் நல்ல புகழும் மேலும் வளர வேண்டும் என்பதே இந்தப் பிரார்த்தனை. இங்கு “ஶ்ரவாம்ஸி” என்பது வெறும் உலகப் புகழை மட்டும் குறிக்கவில்லை; ஞானம், ஆன்மீக மதிப்பு, நற்பெயர் மற்றும் சமூக மரியாதை ஆகிய அனைத்தையும் குறிக்கிறது. உண்மையான கீர்த்தி அகங்காரத்திலிருந்து வருவதில்லை; அறிவும் பணிவும் இறைநம்பிக்கையும் சேர்ந்த வாழ்க்கையிலிருந்தே பிறக்கிறது. ஆகவே இறையருளை உணர்ந்து வாழும் மனிதனின் ஞானமும் நற்பெயரும் இயல்பாக வளர்ந்து கொண்டே இருக்கும்.

எனவே இம்மந்திரம் முழுமையாக எடுத்துரைப்பது என்னவெனில், மனிதனின் உள்ளத்தில் கபடமிக்க காமவாசனை மற்றும் அறியாமை என்னும் அசுரவாசனைகள் உயிர்சக்தியை உலரச்செய்து ஆன்மீக முன்னேற்றத்தைத் தடுக்கின்றன. அவற்றை முழுமையாக வெல்லும் சக்தி இறைவனின் ஞானஒளியிலேயே உள்ளது. இந்த வெற்றி இறையருளின் செயற்பாடே என்பதை உணரும் மேதாவிகள் அகங்காரமின்றி பணிவுடன் வாழ்கிறார்கள். மேலும் இறைவன் தங்களுடைய ஞானத்தையும் நல்ல கீர்த்தியையும் வளர்த்தருள வேண்டும் என்று பிரார்த்திக்கிறார்கள். இவ்வாறு இறைஞானத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு உள் எதிரிகளை வென்று வாழ்வதே மனிதனை அமைதி, பணிவு, ஆன்மீகத் தெளிவு மற்றும் உயர்ந்த இறைநெருக்கம் நிறைந்த வாழ்விற்கு உயர்த்தும் என்பதே இம்மந்திரம் அளிக்கும் ஆழ்ந்த வேதப் போதனையாகும்.

முடிவுரை:

இம்மந்திரம் மனிதனின் உண்மையான போராட்டம் வெளியில் அல்ல, அவனுடைய உள்ளத்தில் நிகழ்கிறது என்பதை வலியுறுத்துகிறது. கபடமிக்க வடிவங்களில் தோன்றி, உயிர்சக்தியையும் மனஅமைதியையும் உலரச்செய்யும் காமம், ஆசை மற்றும் அறியாமை போன்ற அசுரவாசனைகளே மனிதனின் முக்கிய எதிரிகளாகும். இவற்றை மனிதன் தன்வலிமையால் முழுமையாக வெல்ல முடியாது; இறைவனின் ஞானசக்தி மற்றும் பிரஜ்ஞை என்னும் தெய்வீக ஒளியே அவற்றை அழிக்கும் உண்மையான வல்லமையாகும். இந்த உள் வெற்றி தனிப்பட்ட பெருமைக்குரியது அல்ல, இறையருளின் செயல்பாடே என்பதை மேதாவிகள் தெளிவாக உணர்கிறார்கள்; அதனால் அவர்கள் அகங்காரமின்றி பணிவுடனும் இறைநம்பிக்கையுடனும் வாழ்கிறார்கள். மேலும் அறிவு, நல்ல கீர்த்தி மற்றும் ஆன்மீக மதிப்பு ஆகியவை இறையருளால் வளர்கின்றன என்பதால், அவற்றை உயர்த்தி நிலைநிறுத்தும் அருளை இறைவனிடத்தில் நாடுகின்றனர். ஆகவே இறைஞானத்தின் ஒளியால் உள் அசுரவாசனைகளை வென்று, வெற்றியை இறையருளின் வெளிப்பாடாக உணர்ந்து, பணிவும் ஞானமும் நிறைந்த வாழ்க்கை வாழ்வதே மனிதனை அமைதி, பரிசுத்தம் மற்றும் உயர்ந்த ஆன்மீக நிறைவு நோக்கி நடத்தும் என்பதே இம்மந்திரத்தின் ஆழ்ந்த சாரமாகும்.