नहि त्वा रोदसी उभे ऋघायमाणमिन्वतः ।

जेषः स्वर्वतीरपः सं गा अस्मभ्यं धूनुहि ॥ ८ ॥

நஹி த்வா ரோதஸீ உபே ருகாயமாணமின்வத: ।

ஜேஷ: ஸ்வர்வதீரப: ஸம் கா அஸ்மப்யம் தூனுஹி ॥ 8 ॥

பொருள்:

नहि நஹி – நிச்சயமாக இல்லை, ஒருபோதும் இல்லை. இறைவனின் சக்தி அளவற்றது என்பதை இந்தச் சொல் வலியுறுத்துகிறது. உலகில் எந்த சக்தியும் இறைவனை கட்டுப்படுத்தவோ தடுக்கவோ முடியாது. மனிதன் எதிர்கொள்ளும் தடைகள் அனைத்தையும் தாண்டி இறைஅருள் செயல்படும் என்பதைக் காட்டுகிறது.

त्वा த்வா – உம்மை, உன்னை. இங்கு மனிதன் இறைவனை நேரடியாக அழைத்து உரையாடுகிறான். இது பக்தனுக்கும் இறைவனுக்கும் இடையேயான நெருக்கமான இறை உறவை வெளிப்படுத்துகிறது.

रोदसी ரோதஸீ – வானுலகமும் பூலோகமும்; தியுலோகம் மற்றும் பூமி. இங்கு முழு பிரபஞ்சத்தையும் குறிக்கிறது. வானமும் பூமியும் சேர்ந்த எல்லா உலகங்களாலும் கூட இறைவனின் சக்தியை வரையறுக்க முடியாது என்பதே இதன் சாரம்.

उभे உபே – இரண்டும். வானுலகமும் பூலோகமும் ஆகிய இரு நிலைகளையும் ஒன்றாகச் சுட்டுகிறது. இறைவன் எல்லையற்றவன்; எந்த உலகமும் அவரை முழுமையாகச் சூழ முடியாது என்பதை வலியுறுத்துகிறது.

ऋघायमाणम् ருகாயமாணம் –  பகைவர்களை அழிப்பவன்; எதிரிகளை வெல்வவன். இங்கு “பகைவர்” என்பது வெளிப்புற எதிரிகளை மட்டும் அல்ல; அறியாமை, பாவம், தீய எண்ணம், பயம், மனக்குறை போன்ற உள்எதிரிகளையும் குறிக்கிறது. இறைவன் அவற்றை அழித்து மனிதனை உயர்வுறச் செய்கிறான்.

इन्वतः இன்வத: –  சூழ்வது, கட்டுப்படுத்துவது, தடுக்குவது. எந்த உலக சக்தியும் இறைவனின் செயலைத் தடுக்க முடியாது. இறைவன் அருள் செய்தால் உலக எதிர்ப்புகள் கூட மனிதனை வீழ்த்த முடியாது என்பதைக் கூறுகிறது.

जेषः ஜேஷ: – வெற்றி அளிப்பவன், ஜெயிக்கச் செய்பவன். மனிதன் செய்கிற நல்ல செயல்கள் வெற்றி பெறுவதற்கான உண்மையான காரணம் இறைவன் அருளே என்பதை இது உணர்த்துகிறது. வெற்றியின் மூல ஆதாரம் இறைவன்.

स्वर्वतीः ஸ்வர்வதீ: –  ஸ்வர்கத்தை அளிப்பவை; உயர்ந்த நிலையைத் தருபவை. இங்கு “ஸ்வர்கம்” என்பது வெறும் மரணத்திற்குப் பிந்தைய உலகை மட்டும் அல்ல; ஆனந்தம், ஒளி, உயர்ந்த ஆன்மீக நிலை ஆகியவற்றையும் குறிக்கிறது. நற்செயல்கள் மனிதனை உயர்வுறச் செய்கின்றன.

अपः அப: – செயல்கள், கர்மங்கள். மனிதன் செய்கிற ஒவ்வொரு செயலும் வாழ்க்கையின் பாதையை அமைக்கிறது. நல்ல கர்மங்களைச் செய்யும் சக்தியும் எண்ணமும் இறைவன் அருளாலேயே கிடைக்கிறது என்பதை இந்தச் சொல் எடுத்துரைக்கிறது.

सं ஸம் – நன்றாக, முழுமையாக, ஒன்றிணைந்து. இறைவன் அருள் முழுமையானதாக இருக்க வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது. மனிதனின் மனம், அறிவு, செயல் அனைத்தும் நல்ல வழியில் ஒருங்கிணைய வேண்டும் என்பதே இதன் நோக்கம்.

गा: கா: – வேதவாணிகள், ஞான வார்த்தைகள். இங்கு “கா:” என்பது பசுக்கள் என்ற பொருளை மட்டும் அல்ல; வேதஞானத்தை வழங்கும் தெய்வீக வாக்குகளைக் குறிக்கிறது. அவை மனிதனை உண்மைப் பாதையில் நடத்தும் ஞானஒளியாகும்.

अस्मभ्यम् அஸ்மப்யம் – எங்களுக்கு, நமக்காக. இது பக்தர்களின் பணிவான வேண்டுகோளை வெளிப்படுத்துகிறது. “எங்கள் நலனுக்காக இறைஅருள் புரிவாயாக” என்ற உணர்வு இதில் உள்ளது.

धूनुहि தூனுஹி – ஊக்குவி, அருளி அனுப்பு, தூண்டிவிடு. இறைவன் வேதஞானத்தை மனித மனத்தில் விழிப்புணர்வாக எழச்செய்ய வேண்டும் என்று வேண்டப்படுகிறது. ஞானம் செயலில் வெளிப்பட இறைத் தூண்டுதல் அவசியம் என்பதை இது காட்டுகிறது.

விளக்கம் :

இந்த மந்திரம் இறைவனின் எல்லையற்ற சக்தியையும், மனித வாழ்க்கையில் இறைஅருளின் இன்றியமையாத அவசியத்தையும் எடுத்துரைக்கும் ஆழமான வேதப் பிரார்த்தனையாகும். மனிதன் தனித்த சக்தியால் மட்டும் வாழ்க்கையில் முழுமையை அடைய முடியாது; அறிவு, நல்ல செயல், மனவலிமை, ஆன்மீக உயர்வு ஆகிய அனைத்திற்கும் இறைவனின் அருளே அடிப்படை என்ற உண்மையை இம்மந்திரம் உணர்த்துகிறது.

“நஹி த்வா ரோதஸீ உபே” என்ற பகுதி, வானுலகமும் பூலோகமும் ஆகிய இரு உலகங்களாலும் கூட இறைவனை வரையறுக்கவோ கட்டுப்படுத்தவோ முடியாது என்பதை அறிவிக்கிறது. இறைவன் எல்லையற்றவன், அனைத்தையும் தாண்டியவன், பிரபஞ்சத்தின் எல்லைகளுக்குள் அடங்காத பரமசக்தி. மனித பார்வையில் உலகம் பெரியதாகத் தோன்றினாலும், அந்த உலகமே இறைவனுடைய ஆட்சிக்குள் இயங்குகிறது. ஆகவே, இறைவன் அருள்புரிய விரும்பினால் எந்த வெளிப்புற சக்தியும் அதனைத் தடுக்க முடியாது என்பதே இங்கு வலியுறுத்தப்படுகிறது.

“ருகாயமாணமின்வத:” என்ற பகுதி, இறைவன் பகைவர்களை அழிக்கும் சக்தியுடையவன் என்பதை உணர்த்துகிறது. இங்கு பகைவர் என்பது வெளிப்புற மனித எதிரிகளை மட்டும் குறிக்கவில்லை. மனிதனின் உள்ளத்தில் இருக்கும் அறியாமை, அகந்தை, பயம், ஆசை, பொறாமை, பாவவாசனை போன்ற உள்எதிரிகளே உண்மையான தடைகள். அவை மனிதனை உண்மையிலிருந்து விலக்கி துன்பத்தில் கட்டிப்போடுகின்றன. இறைஅருள் தோன்றும்போது இந்த உள்இருள் அகன்று, மனம் தெளிவடைந்து, வாழ்வின் நோக்கம் புரியத் தொடங்குகிறது. அதனால் இறைவன் “எதிரிகளை வெல்வவன்” என்று போற்றப்படுகிறான்.

இந்த மந்திரம் மேலும் ஒரு முக்கியமான உண்மையை எடுத்துரைக்கிறது: மனிதனின் வெற்றியும் நற்செயல்களும் முழுவதும் அவனது தனிப்பட்ட திறமையின் விளைவு அல்ல. “ஜேஷ: ஸ்வர்வதீரப:” என்ற சொற்கள், உயர்ந்த நிலையை அளிக்கும் கர்மங்களில் வெற்றி பெறச் செய்பவன் இறைவனே என்பதை உணர்த்துகின்றன. “ஸ்வர்வதி” என்பது வெறும் மரணத்திற்குப் பிந்தைய ஸ்வர்கத்தை மட்டும் குறிக்கவில்லை; மனஅமைதி, ஆனந்தம், ஒளி, உயர்ந்த ஆன்மீக நிலை மற்றும் தர்மவாழ்வின் பெருமையையும் குறிக்கிறது. மனிதன் நல்ல செயல்களைச் செய்கிறான் என்று நினைத்தாலும், அவற்றைச் செய்யும் ஆற்றல், எண்ணம், வாய்ப்பு மற்றும் வெற்றியின் பலன் ஆகிய அனைத்தும் இறைஅருளால் சாத்தியமாகின்றன. இதை மறந்து “நானே செய்தேன்” என்ற கற்றுத்துவ அகந்தை எழுவது அறியாமையின் விளைவாகும்.

“ஸம் கா அஸ்மப்யம் தூனுஹி” என்ற இறுதி வேண்டுகோள், இம்மந்திரத்தின் இதயமாக விளங்குகிறது. இங்கு “கா:” என்பது வேதவாணிகள் அல்லது தெய்வீக ஞானவாக்குகளைச் சுட்டுகிறது. மனிதன் சரியான பாதையில் நடக்க வேண்டுமெனில் அவனுக்குத் திசைகாட்டும் ஞானம் அவசியம். அந்த ஞானம் வெறும் புத்தக அறிவாக இல்லாமல், உள்ளத்தில் விழிப்புணர்வை உருவாக்கும் உயிருள்ள அனுபவமாக இருக்க வேண்டும். அதற்காகவே பக்தன் இறைவனை நோக்கி, “வேதஞானத்தை எங்கள் உள்ளங்களில் எழச்செய்து, உண்மைப் பாதையில் செல்லும் உந்துதலை அருள்வாயாக” என்று வேண்டுகிறான்.

இந்த மந்திரம் மனிதனின் ஆன்மீக வாழ்வும் உலகியல் வாழ்வும் ஒன்றுக்கொன்று முரண்பட்டவை அல்ல என்பதை நமக்குப் புரியவைக்கிறது. இறைஅருள் மனிதனை உலகத்திலிருந்து ஓடச் செய்யவில்லை; மாறாக உலகில் தர்மமாகவும் ஞானத்துடனும் வாழும் சக்தியை அளிக்கிறது. வாழ்க்கையின் தடைகள், பகைகள், மனஅமைதியின்மை, அறியாமை ஆகியவற்றை நீக்கி, நல்ல செயல்களில் வெற்றி பெறச் செய்து, உயர்ந்த ஆன்மீக இலக்கை நோக்கி நடத்தும் சக்தியே இறைவன் என்று இம்மந்திரம் போதிக்கிறது.

எனவே, இந்த மந்திரத்தின் மையச் செய்தி: “ஓ பரமனே! உலகத்தின் எந்த சக்தியாலும் கட்டுப்படுத்த முடியாத உமது அருள் எங்களை வந்தடையட்டும்; எங்கள் உள்ளத்தில் இருக்கும் அறியாமை மற்றும் பகைமைகளை அழித்தருள்வாயாக; நல்ல செயல்களில் வெற்றி பெறும் ஆற்றலை அருள்வாயாக; வேதஞானத்தை எங்கள் மனங்களில் விழிப்புணர்வாக எழச்செய்து, தர்மமும் ஞானமும் நிறைந்த உயர்ந்த வாழ்வில் எங்களை நடத்துவாயாக” என்பதே ஆகும். இவ்வாறு இந்த மந்திரம் மனிதனை இறைநம்பிக்கை, பணிவு, ஞானம் மற்றும் தர்மவாழ்வு ஆகியவற்றில் நிலைநிறுத்தும் ஆழ்ந்த வேதப் பிரார்த்தனையாகத் திகழ்கிறது.

முடிவுரை :

இந்த மந்திரம் இறைவனின் எல்லையற்ற சக்தியையும், மனித வாழ்க்கையில் இறைஅருளின் இன்றியமையாத தேவையையும் ஆழமாக உணர்த்துகிறது. வானுலகமும் பூலோகமும் கூட இறைவனை கட்டுப்படுத்த முடியாதபோல், அவனது அருளை எந்த உலக சக்தியும் தடுக்க முடியாது. இறைவன் மனிதனின் வெளிப்புற பகைகளையே அல்லாது, அறியாமை, அகந்தை, பயம், தீய எண்ணங்கள் போன்ற உள்எதிரிகளையும் அழித்து மனத்தைத் தூய்மைப்படுத்துகிறான். நற்செயல்களில் வெற்றி பெறும் ஆற்றலும், உயர்ந்த ஆன்மீக நிலையை அடையும் வாய்ப்பும், வேதஞானத்தை உணர்ந்து தர்மவழியில் நடக்கும் திறனும் அனைத்தும் இறைவன் அருளாலேயே கிடைக்கின்றன என்பதை இம்மந்திரம் எடுத்துரைக்கிறது. ஆகவே, “எங்கள் உள்ளங்களில் ஞானஒளியை எழச்செய்து, அறியாமை மற்றும் தடைகளை நீக்கி, நல்ல செயல்களில் வெற்றி பெறச் செய்து, உலகியலும் ஆன்மீகமும் இணைந்த உயர்ந்த தர்மவாழ்வில் எங்களை நடத்துவாயாக” என்ற ஆழ்ந்த இறைவேண்டுதலே இம்மந்திரத்தின் மையப் பொருளும் நிலையான வாழ்வியல் வழிகாட்டுதலும் ஆகும்.