वसोरिन्द्रं वसुपतिं गीर्भिर्गृणन्त ऋग्मियम् ।

होम गन्तारमूतये ॥ ९ ॥

வசோரிந்த்ரம் வசுபதிம் கீர்பிர்க்ருணந்த ருக்‌மியம் ।

ஹோம கந்தாரம் ஊதயே ॥ 9 ॥

பொருள்:

वसोः வசோ: – செல்வங்கள், வளங்கள். மனித வாழ்க்கைக்கு தேவையான பொருட்செல்வம், வளங்கள் மற்றும் ஆதாரங்களை குறிக்கிறது. இறைவன் அவற்றை பாதுகாத்து நம்மை வாழ வைக்கிறான்.

इन्द्रम् இந்த்ரம் – பரம ஐஸ்வர்யமுள்ள இறைவன். அனைத்தையும் ஆளும் உயர்ந்த பரம்பொருள். செல்வத்தையும், அறிவையும், சக்தியையும் அருளும் தெய்வம்.

वसुपतिम् வசுபதிம் – செல்வங்களின் அதிபதி. அனைத்து செல்வங்களுக்கும் உரிமையாளர் இறைவன் தான். அவன் அளிப்பதன் மூலம் மனிதன் தன்னை காக்கும் நிலையை அடைகிறான்.

गीर्भिः கீர்பிஃ: – ஸ்தோத்திர வாக்கியங்களால், புகழ் மொழிகளால்.பக்தி நிறைந்த சொற்கள் மற்றும் வேத வாக்கியங்களால் இறைவனை புகழ்ந்து வணங்குதல்.

गृणन्तः க்ருணந்த: – புகழ்ந்து கூறுபவர்கள். பக்தியுடன் இறைவனின் மகிமையை உணர்ந்து அவனை ஸ்தோத்திரம் செய்பவர்கள்.

ऋग्मियम् ருக்‌மியம் – ருக் வேத ஸ்தோத்திரங்களுக்கு உரியவர், அறிவின் வடிவானவர். வேத அறிவின் மூலமாக இருப்பவர் இறைவன். இயற்கை பொருட்களில் உள்ள அறிவியல் உண்மைகளிலும் அவன் மகிமை காணப்படுகிறது. அறிவை தவறாக பயன்படுத்தாமல் காக்கும் சக்தியும் அவனே.

होम ஹோம – ஹோமம், யாகம், அர்ப்பணம். இறைவனுக்கு அர்ப்பணமாக செய்யப்படும் புனித செயல்கள். மனதின் அகங்காரம் நீங்கும் தியாக செயலாகும்.

गन्तारम् கந்தாரம் – அடையப்படுபவர், வந்து அருள்பவர்.பக்தர்களை நோக்கி வந்து அவர்களின் துன்பங்களை நீக்கும் இறைவன். அவன் தொலைவில் இருப்பதில்லை; அழைக்கும் பக்தனை அடைவான்.

ऊतये ஊதயே – பாதுகாப்பிற்காக, உதவிக்காக. வாழ்க்கை பாதுகாப்பு, காப்பு மற்றும் தேவைகளை நிறைவேற்றும் நோக்கத்துடன் இறைவனை அழைப்பது.

விளக்கம்:

இந்த மந்திரம், வேத பாரம்பரியத்தில் அமைந்த ஒரு உயர்ந்த தத்துவப் பிரார்த்தனையாகும். இதில் பக்தன், செல்வங்களின் அதிபதியாகவும் பரம ஐஸ்வர்யமுடையவராகவும் விளங்கும் இறைவனை நோக்கி, வாழ்க்கை நலனுக்கும் ஆன்மிக உயர்வுக்கும் தேவையான அருளை வேண்டுகிறான். இந்த மந்திரத்தின் மையக் கருத்து என்னவெனில், மனிதனின் செல்வம், அறிவு, பாதுகாப்பு மற்றும் நலமெல்லாம் இறைவனின் அருளால் மட்டுமே கிடைக்கிறது என்பதாகும்.

இந்த மந்திரத்தில் முதலில் செல்வங்கள் மற்றும் வாழ்க்கை வளங்கள் இறைவனால் காக்கப்பட்டு மனிதனுக்கு வழங்கப்படுகின்றன என்ற உண்மை வலியுறுத்தப்படுகிறது. இறைவன் செல்வங்களின் அதிபதி என்பதால், அவன் அளிக்கும் வளங்கள் மனிதனை வாழ வைக்கும் சக்தியாக மட்டுமல்லாமல், அவனை பாதுகாக்கும் ஆற்றலாகவும் விளங்குகின்றன. எனவே செல்வம் என்பது வெறும் பொருள் அல்ல; அது வாழ்க்கையை நிலைநிறுத்தும் தெய்வீக அருளின் வெளிப்பாடாக பார்க்கப்படுகிறது.

பக்தர்கள் இந்த இறைவனை ஸ்தோத்திர வாக்கியங்களாலும் வேத மொழிகளாலும் புகழ்ந்து வணங்குகின்றனர். இவ்வாறு செய்யப்படும் வழிபாடு வெறும் சொற்களால் அல்ல; அது மனதின் முழு பக்தியையும், அறிவின் தெளிவையும் வெளிப்படுத்தும் ஒரு ஆன்மிக செயல் ஆகும். இறைவனை புகழும் போது, மனிதன் தனது அகங்காரத்தை குறைத்து தாழ்மையுடன் இறைவனை அணுகுகிறான்.

இறைவன் “ருக்‌மியம்” எனப்படும் வேத அறிவின் வடிவமாகவும் விளங்குகிறான். இயற்கையின் ஒவ்வொரு பொருளிலும் அறிவியல் உண்மை இருக்கிறது என்றும், அந்த உண்மையின் மூலமே இறைவன் என்றும் இந்த மந்திரம் உணர்த்துகிறது. எனவே அறிவை தவறாக பயன்படுத்தாமல், சரியான வழியில் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதும் இதன் தத்துவமாகும். அறிவு என்பது மனிதனை உயர்த்தும் கருவியாக இருக்க வேண்டும்; அழிவுக்காக அல்ல.

இந்த மந்திரத்தில் ஹோமம் அல்லது யாகம் என்பது முக்கியமான பக்திச் செயலாக குறிப்பிடப்படுகிறது. இது இறைவனுக்கு அர்ப்பணிப்பாக செய்யப்படும் தியாகச் செயல். இதன் மூலம் மனிதனின் அகங்காரம் குறைந்து, தன்னலமற்ற சேவை மனப்பான்மை வளர்கிறது. யாகம் என்பது வெளிப்புறச் செயல் மட்டுமல்ல; அது உள்ளார்ந்த தூய்மையையும் குறிக்கிறது.

மேலும், இறைவன் “கந்தாரம்” எனப்படும் நிலையில், பக்தர்களால் அழைக்கப்படும் போது அவர்களை அடையும் அருளுடையவராக விளங்குகிறான். அவன் தொலைவில் இருப்பவன் அல்ல; உண்மையான பக்தியுடன் அழைக்கப்படும் போதே அருகில் வந்து துன்பங்களை நீக்கும் சக்தி உடையவன். எனவே இறைவனுக்கும் பக்தனுக்கும் இடையிலான உறவு மிக நெருக்கமானதாகவும் கருணைமிக்கதாகவும் உள்ளது.

இறுதியாக, இந்த மந்திரம் “ஊதயே” எனப்படும் பாதுகாப்பிற்கும் உதவிக்கும் இறைவனை வேண்டுகிறது. வாழ்க்கையில் தேவையான அனைத்தும்—உணவு, செல்வம், பாதுகாப்பு, அறிவு—இவை அனைத்தும் இறைவனின் அருளால் மட்டுமே நிறைவேறுகின்றன என்ற நம்பிக்கையை இது வலியுறுத்துகிறது.

மொத்தத்தில், இந்த மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் அனைத்து பரிமாணங்களையும் உள்ளடக்கிய ஒரு ஆன்மிகக் கோட்பாட்டை வெளிப்படுத்துகிறது. செல்வம், அறிவு, பாதுகாப்பு, பக்தி மற்றும் தியாகம் ஆகிய அனைத்தும் இறைவனுடன் இணைந்திருக்க வேண்டும் என்பதே இதன் சாரம். மனிதன் பெற்ற அனைத்தையும் இறைவனின் அருளாகக் கருதி, அதை தர்மத்திற்கும் நன்மைக்கும் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதே இந்த மந்திரத்தின் இறுதியான தத்துவச் செய்தியாகும்.

முடிவுரை:

மொத்தத்தில், இந்த மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் அனைத்துப் பரிமாணங்களையும் இறைவனின் அருளுடன் இணைத்துக் காணும் ஒரு உயர்ந்த ஆன்மிகக் கருத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. செல்வம், வளம், அறிவு, புகழ் மற்றும் பாதுகாப்பு ஆகிய அனைத்தும் இறைவனின் கருணையால் கிடைப்பவை என்றும், அவை மனிதனை உயர்த்தும் வகையில் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்றும் இது உணர்த்துகிறது. இறைவன் செல்வங்களின் அதிபதியாக மட்டுமல்லாமல், அறிவின் வடிவமாகவும், வேத உண்மைகளின் மூலமாகவும், பக்தர்களின் துன்பங்களை நீக்கும் கருணைமயமான சக்தியாகவும் விளங்குகிறான். பக்தி, ஸ்தோத்திரம், யாகம் போன்ற ஆன்மிக செயல்கள் மூலம் மனிதன் இறைவனை அணுகும்போது, அவன் அருள் நெருக்கமாகப் பெற்று வாழ்க்கையின் தடைகளை நீக்குகிறான். ஆகவே, மனிதன் பெறும் அனைத்தும் இறைவனின் கொடையாகக் கருதி, அதை தாழ்மையுடன், தர்மத்திற்கும் சமூக நலனுக்கும் பயன்படுத்தி வாழ வேண்டும் என்பதே இந்த மந்திரத்தின் இறுதியான செய்தியாகும்.