यः कुक्षिः सोमपातमः समुद्र इव पिन्वते ।

उर्वीरापो न काकुदः ॥ ७ ॥

ய: குக்ஷி: சௌமபாதம: சமுத்திரதவ பிந்வதே ।

உர்வீராயோ ந வாகுத: ।। 7 ।।

பொருள்:

यः யஃ –  யார். ஒரு சிறந்த பண்புடைய மனிதனைச் சுட்டுகிறது. இங்கு உயர்ந்த ஆன்மிக குணம் கொண்டவரைப் பற்றிக் கூறப்படுகிறது.

कुक्षिः குக்ஷிஃ – வயிறு, உள்ளம், உட்புறம். இங்கு குக்ஷி என்பது வெறும் உடல் வயிறு அல்ல; உள்ளத்தின் ஆழம், மனத்தின் உள்ளகம், ஆன்மிகப் பாத்திரம் எனப் பொருள் கொள்ளப்படுகிறது. மனிதன் எதை “உள்ளத்தில்” வைத்திருக்கிறான் என்பதைக் குறிக்கிறது.

सोमपातमः ஸோமபாதமஃ – சோமத்தை அதிகம் பானம் செய்பவர், சோமத்தை உட்கொள்பவர். “சோமம்” என்பது ஆன்மிகச் சக்தி, தூய்மை, பக்தி, தெய்வீக ஆனந்தம் என்று பொருள். அதிக சோமபானம் என்பது இறைநினைவு, பக்தி, தூய்மையான வாழ்க்கை ஆகியவற்றை அதிகமாக உட்கொள்வதை குறிக்கிறது.

समुद्रः इव ஸமுத்ர இவ – கடலைப் போல. கடல் எவ்வளவு நீரை ஏற்றுக் கொண்டாலும் நிரம்பி வழியும்; அதுபோல இவன் ஆன்மிக சக்தியால் நிரம்பி எல்லோருக்கும் வழங்கும் தன்மை உடையவன்.

पिन्वते பின்வதே – நிறைவு பெறுகிறான், பசுமை/செழிப்பு பெறுகிறான், பொழிகிறான். இவன் தன்னிலேயே நிறைந்து நிற்காமல், மற்றவர்களுக்கும் நன்மை, செழிப்பு, ஆனந்தம் வழங்குகிறான் என்பதைக் குறிக்கிறது.

उर्वीः உர்வீஃ – விசாலமானது, விரிந்தது. குறுகிய சிந்தனை அல்ல; விசாலமான மனம், பரந்த செயல்கள், அனைத்தையும் உள்ளடக்கும் பார்வை.

आपः ஆபஃ – செயல்கள், நீர், செயலாற்றல்கள். இங்கு “ஆபஃ”என்பது மனிதனின் செயல்கள், வாழ்க்கைச் செயல்பாடுகள் என்று பொருள். அவை பரந்ததும் நன்மை தருவதுமானதாக இருக்கும்.

न ந – போல. ஒப்புமை சொல்லும் சொல்.

काकुदः காகுதஃ – அதிகம் பேசுபவன், வாக்குவீரன். வெறும் பேச்சால் வீரத்தைக் காட்டுபவன் அல்ல; அதிகம் பேசுவதைவிட செயலில் வலிமை காட்டுபவனை மறைமுகமாக உயர்த்துகிறது.

விளக்கம்:

இந்த மந்திரம் ஒரு உயர்ந்த ஆன்மிக மனிதனின் இயல்பையும் அவனுடைய உள்ளார்ந்த பரந்த தன்மையையும் கவித்துவமாக விளக்குகிறது. இதில் வரும் உவமைகள் மற்றும் சொற்கள் அனைத்தும் சேர்ந்து, ஒரு “நிறைவடைந்த ஆன்மிக மனிதன்” எப்படி இருப்பான் என்பதை ஆழமாக எடுத்துரைக்கின்றன.

முதலில், “யः कुक्षिः सोमपातमः” என்ற பகுதி, சோமத்தைப் பானம் செய்யும் ஒருவனின் உள்ளம் (குக்ஷி) பற்றிக் கூறுகிறது. இங்கு “சோமம்” என்பது வெறும் ஒரு திரவப் பொருள் அல்ல; அது ஆன்மிக ஆனந்தம், தூய்மை, தெய்வீக உணர்வு மற்றும் இறைநினைவு ஆகியவற்றைக் குறிக்கும். அந்த சோமத்தை அதிகமாக ஏற்றுக்கொள்ளும் மனிதனின் உள்ளம், சாதாரண உடல் வயிறு அல்ல; அது ஆன்மிக அனுபவங்களைச் சேமிக்கும் ஆழமான உள்ளகம் ஆகிறது. அதாவது, அவன் உள்ளம் இறைநினைவால் நிரம்பி நிறைந்திருக்கும் ஒரு பாத்திரம் போலிறது. அடுத்து, “समुद्र इव पिन्वते” என்ற உவமை அந்த மனிதனின் தன்மையை மேலும் விரிவாக்குகிறது. கடல் எவ்வளவு நதிநீரை ஏற்றுக்கொண்டாலும் நிரம்பி வழியாமல் அதை தன்னுள் வைத்துக்கொண்டு, பின்னர் மேகங்கள் மூலமாக மழையாக உலகிற்கு திருப்பித் தருகிறது. அதுபோல, ஆன்மிக நிறைவை அடைந்த மனிதன் தன்னுள் பெற்ற அருளையும் ஆனந்தத்தையும் தன்னிலேயே வைத்துக்கொள்ளாமல், பிறருக்கும் வழங்குகிறான். அவன் வாழ்க்கை ஒரு கொடுப்பதின் இயல்பாக மாறுகிறது. “उर्वीः आपो न” என்ற பகுதி அவனுடைய செயல்களின் பரப்பையும் தூய்மையையும் காட்டுகிறது. அவனுடைய செயல்கள் குறுகிய சுயநல நோக்கில் அல்ல; விசாலமான, அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய தர்ம நோக்கில் விரிகின்றன. “நீர்” போல அவை எல்லோருக்கும் உயிர் தரும், செழிப்பை உண்டாக்கும் தன்மையுடையவை. அவன் செயல் உலகை வளப்படுத்தும் ஒரு இயற்கை ஓட்டம் போல இருக்கிறது. அடுத்து வரும் “काकुदः” என்ற கருத்து ஒரு முக்கியமான எதிர்மறை ஒப்பீட்டை உணர்த்துகிறது. வெறும் பேச்சால் தன்னை உயர்த்திக் காட்டுபவன் உண்மையான பெருமை பெற முடியாது. ஆனால் இந்த ஆன்மிக மனிதன் அதிகம் பேசுவதில் அல்ல, செயலால் தன் உண்மையான வலிமையை வெளிப்படுத்துகிறான். அதாவது, வாக்கு அல்ல, செயல் தான் அவனுடைய அடையாளம்.

மொத்தத்தில், இந்த மந்திரம் ஒரு முழுமையான ஆன்மிக மனிதனின் உருவத்தை வரையறுக்கிறது. அவன் உள்ளம் சோமம் போன்ற தூய்மையால் நிரம்பியுள்ளது; அவன் மனம் கடல் போல விசாலமானது; அவன் வாழ்க்கைச் செயல்கள் உலகிற்கு நன்மை தரும் நீர் போல் பரவுகின்றன; அவன் பேச்சை விட செயலின் மூலம் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறான். இப்படிப்பட்ட மனிதன் தான் உண்மையான ஆன்மிக உயர்வை அடைந்தவன் என்று இந்த மந்திரம் ஆழமாக உணர்த்துகிறது.

முடிவுரை:

இந்த மந்திரம் கூறும் மொத்த உண்மை என்னவென்றால், உண்மையான ஆன்மிக உயர்வு என்பது வெளிப்படையான பேச்சிலும், சடங்கு வடிவங்களிலும் அல்ல; உள்ளத்தின் ஆழத்தில் உருவாகும் தூய்மை, நிறைவு மற்றும் விசாலத்தில்தான் இருக்கிறது. சோமத்தைப் போல தெய்வீக அனுபவங்களையும் தூய உணர்வுகளையும் தன்னுள் ஏற்றுக்கொண்டு நிரம்பியவன், கடலைப் போல எல்லையற்ற மனத்தைக் கொண்டவனாகிறான். அந்த நிறைவு அவனுக்குள் மட்டும் நிற்காமல், பிறருக்கும் அருள், நன்மை, அமைதி மற்றும் செழிப்பாக வெளிப்படுகிறது.

அவனுடைய வாழ்க்கைச் செயல்கள் குறுகிய சுயநலத்தால் கட்டுப்படாமல், பரந்த தர்ம நோக்கில் விரிகின்றன; அவை உயிர் தரும் நீரைப் போல உலகை வளப்படுத்துகின்றன. அதே நேரத்தில், அவன் வெறும் சொற்களால் தன்னை உயர்த்திக் காட்டுபவன் அல்ல; அவனுடைய உண்மையான வலிமை செயல்களில் வெளிப்படுகிறது. ஆகவே, இந்த மந்திரம் ஒரு தெளிவான ஆன்மிகப் பாடத்தை வழங்குகிறது: உள்ளம் நிறைந்தால் வாழ்க்கை பரந்ததாகும்; பரந்த வாழ்க்கை பிறருக்கு நன்மை தரும்; உண்மையான பெருமை பேச்சில் அல்ல, செயலில் தான் வெளிப்படும்.