एन्द्र सानसिं रयिं सजित्वानं सदासहम् ।

वर्षिष्ठमूतये भर ॥ १ ॥

எந்திர சானசிம் ரயிம் ஸஜித்வாநம் ஸதாசஹம் |

வர்ஷிதமூதயே பர ॥ १ ॥

பொருள்:

एन्द्र இந்த்ர – ஓ இந்திரனே!, பரம ஐஸ்வர்யம் உடைய இறைவனே! இங்கு “இந்த்ர” என்பது வெறும் தேவராஜன் என்ற பொருளில் மட்டும் அல்ல; சகல வளங்களையும் அருளும் பரமாத்மாவைக் குறிக்கிறது. மனித வாழ்க்கைக்கு தேவையான சக்தி, செல்வம், பாதுகாப்பு ஆகியவற்றை அளிக்கும் தெய்வீக சக்தியை வேண்டுதல் ஆகும்.

 सानसिम् ஸாநஸிம் – பகிர்ந்து அனுபவிக்கத் தகுந்தது, அனைவராலும் போற்றத்தக்கது. செல்வம் ஒருவனுக்கே சேர்ந்து அவனது இன்பத்திற்கு மட்டும் பயன்படுத்தப்படக்கூடாது. அது குடும்பம், சமூகம், உறவினர், ஏழைகள் ஆகியோருடன் பகிரப்பட்டு பயன்பட வேண்டும்.“தனியாக உண்ணுகிறவன் பாவத்தை உண்ணுகிறான்” என்ற வேதக் கருத்தை இது நினைவூட்டுகிறது. அதாவது: செல்வம் சேர வேண்டும், ஆனால் சுயநலமாக அல்ல,லசமவினியோகத்துடன் இருக்க வேண்டும்.

रयिम् ரயிம் – செல்வம், பொருள், வளம். இங்கு “ரயி” என்பது வெறும் பணம் மட்டும் அல்ல: விவசாய வளம், கால்நடை வளம், வாணிப வளம், உணவு, உடை, வாழ்வாதாரம் ஆகிய அனைத்தையும் குறிக்கிறது. மனித வாழ்க்கை இயங்க பொருள் அவசியம் என்பதைக் மந்திரம் ஏற்றுக்கொள்கிறது. ஆனால் அது தர்மபூர்வமாக சம்பாதிக்கப்பட வேண்டுமென்று உணர்த்துகிறது.

सजित्वानम् ஸஜித்வானம் – எப்போதும் வெற்றி தருவது, துன்பங்களை வெல்ல வல்லது. இந்த செல்வம்: வறுமையை அகற்ற வேண்டும், பசி, உடை குறைபாடு போன்ற துன்பங்களை நீக்க வேண்டும், குடும்பப் பாதுகாப்பை அளிக்க வேண்டும், உடல் பலவீனம் வராமல் காக்க வேண்டும். அதாவது, வாழ்க்கையின் அவசியத் தேவைகளை வெற்றி கொள்ள உதவும் செல்வமாக இருக்க வேண்டும்.

सदासहम् ஸதாஸஹம் – எப்போதும் வெல்ல வல்லது, எப்போதும் சக்தி வாய்ந்தது. இங்கு வெளிப்புற எதிரிகளை மட்டும் அல்ல,
உள்ளார்ந்த எதிரிகளையும் குறிக்கிறது: காமம், கோபம், பேராசை, அகங்காரம் போன்ற மனத் தீமைகளை.செல்வம் நம்மை அடிமையாக்காமல், நல்லொழுக்கத்தோடு வாழ உதவ வேண்டும் என்பதே கருத்து.

वर्षिष्ठम् வர்ஷிஷ்டம் – மிக அதிகமாக வளரும், பெருகிய. செல்வம்: வளர வேண்டும், வளமுடன் பெருக வேண்டும், வாழ்க்கையில் நன்மை மழையைப் பொழிய வேண்டும். ஆனால் அந்த வளர்ச்சி தர்மமார்க்கத்தில் இருக்க வேண்டும். இறைவனோடு நட்பு கொண்ட வாழ்க்கையே உண்மையான வளத்தை தரும் என்று உரை கூறுகிறது.

ऊतये ஊதயே – பாதுகாப்பிற்காக, நலனுக்காக, உதவிக்காக. இறைவனிடம் வேண்டுவது வெறும் செல்வம் மட்டும் அல்ல; அந்த செல்வம்: பாதுகாப்பு தர வேண்டும், குடும்ப நலனை காக்க வேண்டும், சமூக முன்னேற்றத்திற்குப் பயன்பட வேண்டும்.

भर பர – அருள்வாயாக, வழங்குவாயாக. இது இறைவனை நோக்கிய வேண்டுதல். “இத்தகைய நல்ல செல்வத்தை எங்களுக்கு அருள்வாயாக” என்ற பிரார்த்தனை.

விளக்கம்:

வேத மந்திரங்கள் மனித வாழ்க்கையின் வெளிப்புற நலனையும், உள்மன உயர்வையும் ஒன்றாகக் கருத்தில் கொண்டு அமைந்துள்ளன. அவை வெறும் பொருள் வேண்டுதல்களாக இல்லாமல், மனிதன் எவ்வாறு வாழ வேண்டும் என்பதற்கான உயர்ந்த தர்ம வழிகாட்டுதல்களாகவும் விளங்குகின்றன. இந்த வேத மந்திரம், மனித வாழ்க்கையில் செல்வத்தின் அவசியம், அதன் தர்மபூர்வமான பயன்பாடு, சமூகப் பொறுப்பு, மற்றும் ஆன்மீக ஒழுக்கம் ஆகியவற்றை ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது.

இந்த மந்திரத்தில் முதலில் “एन्द्र” என்று இறைவனை அழைக்கிறது. இங்கு “இந்த்ர” என்பது வெறும் தேவர்களின் அரசனாக மட்டும் பொருள் கொள்ளப்படவில்லை. சகல ஐஸ்வர்யங்களையும் அருளும் பரம்பொருளை குறிக்கிறது. மனிதனுக்கு வாழ்க்கையில் தேவையான சக்தி, பாதுகாப்பு, வளம், மனவலிமை ஆகிய அனைத்தையும் அளிக்கும் தெய்வீக சக்தியிடம் பக்தியுடன் வேண்டுதல் செலுத்தப்படுகிறது. மந்திரத்தில் “रयिम्” என்ற சொல் செல்வத்தை குறிக்கிறது. ஆனால் இந்த செல்வம் வெறும் பணம் அல்லது பொருள் மட்டுமல்ல. விவசாயம், கால்நடை, வாணிபம், உணவு, உடை, குடும்ப வாழ்வு, வாழ்வாதாரம் போன்ற அனைத்து வளங்களையும் உள்ளடக்கிய முழுமையான செல்வத்தை இது குறிக்கிறது. மனித வாழ்க்கை செல்வமின்றி இயங்க முடியாது என்பதை வேதம் உணர்கிறது. உணவு, உடை, கல்வி, குடும்பப் பாதுகாப்பு, சமூக வாழ்வு—இவை அனைத்திற்கும் பொருள் தேவை. ஆனால் அந்த செல்வம் தர்மமான வழியில் சம்பாதிக்கப்பட வேண்டும் என்பதையும் இந்த மந்திரம் வலியுறுத்துகிறது. அடுத்து “सानसिम्” என்ற சொல்லின் மூலம், அந்த செல்வம் பகிர்ந்து அனுபவிக்கத் தகுந்ததாக இருக்க வேண்டும் என வேண்டப்படுகிறது. மனிதன் சம்பாதிக்கும் செல்வம் அவனது தனிப்பட்ட இன்பத்திற்காக மட்டுமே பயன்படுத்தப்படக் கூடாது. குடும்பம், உறவினர், சமூகம், ஏழைகள், தேவையுடையோர் ஆகியோருடன் பகிரப்பட்டு பயன்பட வேண்டும். வேதம் கூறும் “தனியாக உண்ணுகிறவன் பாவத்தை உண்ணுகிறான்” என்ற உயர்ந்த கருத்தை இந்த மந்திரம் நினைவூட்டுகிறது. அதாவது செல்வத்தின் உண்மையான மகத்துவம் அதன் சேமிப்பில் அல்ல; அதன் பகிர்வில் உள்ளது. “सजित्वानम्” என்ற சொல்லின் மூலம், இந்த செல்வம் வாழ்க்கையின் துன்பங்களை வெல்ல உதவ வேண்டும் என்று வேண்டப்படுகிறது. வறுமை, பசி, உடை குறைபாடு, நோய், பாதுகாப்பின்மை போன்ற வாழ்க்கைச் சிரமங்களை நீக்கக்கூடிய சக்தி செல்வத்திற்கு இருக்க வேண்டும். குடும்பத்தில் போஷாக்கு குறையாமல், மனிதன் அவசியமான தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்து, மனநிம்மதியுடன் வாழ உதவும் செல்வமே உண்மையான செல்வம் என வேதம் உணர்த்துகிறது. “सदासहम्” என்ற சொல் இன்னும் ஆழமான கருத்தை தருகிறது. வெளிப்புற எதிரிகளை வெல்வதை விட, மனிதனின் உள்ளார்ந்த எதிரிகளை வெல்வதே மிகப் பெரிய வெற்றி. காமம், கோபம், பேராசை, அகங்காரம் போன்ற மனத் தீமைகள் மனிதனை வீழ்த்துகின்றன. செல்வம் மனிதனை இவற்றின் அடிமையாக்காமல், நல்லொழுக்கம் மற்றும் சுயக்கட்டுப்பாட்டுடன் வாழ உதவ வேண்டும். செல்வம் மனிதனை உயர்த்த வேண்டும்; அவனை அடிமையாக்கக் கூடாது என்பதே இந்த மந்திரத்தின் நெறி. “वर्षिष्ठम्” என்ற சொல், பெருகி வளரக்கூடிய செல்வத்தை குறிக்கிறது. வாழ்க்கையில் வளம் வேண்டும்; முன்னேற்றம் வேண்டும்; சந்தோஷமும் அமைதியும் பெருக வேண்டும். ஆனால் அந்த வளர்ச்சி தர்மத்தின் அடிப்படையில் இருக்க வேண்டும். அநியாயமாக சேர்க்கப்படும் செல்வம் நிம்மதியை தராது. இறைவனின் அருளுடனும், தர்மமார்க்க வாழ்க்கையுடனும் கிடைக்கும் செல்வமே நிலையான வளத்தை அளிக்கும். “ऊतये” என்ற சொல், பாதுகாப்பு மற்றும் நலனுக்காக என்ற பொருளை தருகிறது. செல்வம் மனிதனை பாதுகாக்க வேண்டும்; குடும்ப நலனை நிலைநிறுத்த வேண்டும்; சமூக முன்னேற்றத்திற்கும் பயன்பட வேண்டும். தனி மனித நலனைத் தாண்டி, சமூக நலனையும் கருதும் வாழ்க்கை முறையையே வேதம் போதிக்கிறது. இறுதியாக “भर” என்ற சொல், “அருள்வாயாக”, “வழங்குவாயாக” என்ற பிரார்த்தனையாக நிறைவடைகிறது. மனிதன் தன் முயற்சியால் உழைக்க வேண்டும்; அதே சமயம் தெய்வ அருளின்றி எதுவும் நிறைவேறாது என்ற பணிவான உணர்வும் இதில் வெளிப்படுகிறது.

மொத்தத்தில், இந்த மந்திரம் வெறும் செல்வ வேண்டுதல் அல்ல. தர்மமான வழியில் கிடைக்கும் செல்வம், பகிர்ந்து பயன்படும் செல்வம், வறுமையை நீக்கும் செல்வம், மனதின் தீய குணங்களை வெல்ல உதவும் செல்வம், சமூக நலனுக்குப் பயன்படும் செல்வம், ஆன்மீக உயர்விற்கும் துணைநிற்கும் செல்வம் ஆகியவற்றை வேண்டுகின்ற உயர்ந்த வேதப் பிரார்த்தனையாகும்.

ஆகவே, இந்த மந்திரம் மனிதனுக்கு ஒரு முக்கியமான வாழ்க்கைப் பாடத்தை அளிக்கிறது: “செல்வம் சேர்ப்பது மட்டுமல்ல, அதை எவ்வாறு தர்மத்துடன் பயன்படுத்துகிறோம் என்பதே வாழ்க்கையின் உண்மையான உயர்வு.”

முடிவுரை:

இந்த வேத மந்திரம், மனித வாழ்க்கையில் செல்வத்தின் உண்மையான நோக்கத்தையும் அதன் தர்மபூர்வமான பயன்பாட்டையும் ஆழமாக எடுத்துரைக்கும் உயர்ந்த ஆன்மீகப் பிரார்த்தனையாகும். இது வெறும் பொருள் வளத்தை வேண்டுவதல்ல; மனிதனை உயர்வுறச் செய்யும் நற்குணங்களுடன் கூடிய செல்வத்தை வேண்டுகிறது.

இந்த மந்திரம் நமக்கு உணர்த்துவது என்னவெனில், செல்வம் மனித வாழ்க்கைக்கு அவசியமானது. ஆனால் அந்த செல்வம் நீதியான வழியில் கிடைக்க வேண்டும்; தனிப்பட்ட சுகபோகத்திற்காக மட்டும் அல்லாமல், குடும்பம், சமூகம், ஏழைகள் மற்றும் தேவையுடையோருடன் பகிர்ந்து பயன்பட வேண்டும். பகிர்ந்தளிக்கப்படும் செல்வமே உண்மையான செல்வம் என்பதை இது வலியுறுத்துகிறது.

மேலும், செல்வம் வறுமை, பசி, துன்பம் போன்ற வாழ்க்கைச் சிரமங்களை நீக்கி மனிதனை பாதுகாப்புடனும் நிம்மதியுடனும் வாழச் செய்ய வேண்டும். அதே சமயம், காமம், கோபம், பேராசை, அகங்காரம் போன்ற உள்ளார்ந்த எதிரிகளின் அடிமையாகாமல் நல்லொழுக்கத்துடனும் சுயக்கட்டுப்பாட்டு     -டனும் வாழ உதவ வேண்டும் என்பதையும் இந்த மந்திரம் போதிக்கிறது.

வளர்ச்சியும் வளமும் வாழ்க்கையில் அவசியம் என்றாலும், அவை தர்மத்தின் அடிப்படையில் அமைய வேண்டும். இறைவனின் அருளுடனும், நேர்மையான உழைப்புடனும் கிடைக்கும் செல்வமே நிலையான நன்மையையும் உண்மையான ஆனந்தத்தையும் தரும் என்பதை இந்த மந்திரம் தெளிவாக உணர்த்துகிறது.

எனவே, இந்த வேத மந்திரம் மனிதனை பொருளாதார வளத்திற்கும் ஆன்மீக உயர்விற்கும் ஒருசேர வழிநடத்தும் ஒரு சிறந்த வாழ்க்கை நெறியாக திகழ்கிறது. மனிதன் சம்பாதிக்கும் செல்வம் அவனை மட்டுமல்ல, சமூகத்தையும் உயர்த்தும் கருவியாக மாற வேண்டும் என்பதே இந்த மந்திரத்தின் மாபெரும் செய்தியாகும்.