इन्द्र वाजेषु नोऽव सहस्रप्रधनेषु च ।

उग्र उग्राभिरूतिभिः ॥ ४ ॥

இந்த்ர வாஜேஷு நோऽவ ஸஹஸ்ரப்ரதநேஷு ச ।

உக்ர உக்ராபிரூதிபிஃ ॥ 4 ॥

பொருள்:

इन्द्र  இந்த்ர – இந்திரன்; பரம சக்தியுடைய இறைவன். இங்கு “இந்த்ர” என்பது வெறும் தேவராஜன் மட்டுமல்ல. மனிதனின் உள்ளும் புறமும் உள்ள இருள், பயம், பலவீனம், தடைகள் ஆகியவற்றை அகற்றி வெற்றி அளிக்கும் தெய்வீக சக்தி.

वाजेषु வாஜேஷு – வாஜங்களில்; சிறிய போராட்டங்களில். வேத இலக்கியத்தில் “வாஜ” என்பது உலக வாழ்க்கையில் நடைபெறும் வெளிப்புறப் போராட்டங்களை குறிக்கிறது. செல்வம், வாழ்வு, குடும்பம், தொழில், புகழ், முன்னேற்றம் ஆகியவற்றிற்காக மனிதன் சந்திக்கும் சவால்கள் “வாஜ”. இவை மனிதனின் வெளிப்புற எதிரிகளுடன் நடைபெறும் போராட்டங்கள்.

नः  ந:/ நோ – எங்களை. இது மனித சமுதாயத்தின் சார்பாக செய்யப்படும் பொதுப் பிரார்த்தனை.

अव  அவ – காப்பாற்று; பாதுகாத்தருள்வாயாக. உடல், மனம், புத்தி, தர்மம், ஆன்மிக நிலை ஆகியவற்றை காக்கும் இறை அருள்.

सहस्त्रप्रधनेषु  ஸஹஸ்ரப்ரதநேஷு – ஆயிரம் முகங்களைக் கொண்ட பெரிய யுத்தங்களில். மனிதனின் உள்ளத்தில் நடைபெறும் ஆன்மிகப் போராட்டங்கள். காமம், கோபம், பேராசை, பொறாமை, அகங்காரம் ஆகியவற்றுடன் நடைபெறும் மனப்போர். இந்த யுத்தத்தில் வெற்றி பெற்றால்: காமத்தின் இடத்தில் அன்பு, கோபத்தின் இடத்தில் தயை, பேராசையின் இடத்தில் தானம் உருவாகின்றன.

च ச – மேலும்; மற்றும். வெளிப்புற வாழ்க்கைப் போராட்டங்களிலும், உள்ளார்ந்த ஆன்மிகப் போராட்டங்களிலும் இறை அருள் தேவை என்பதை இணைக்கிறது.

उग्र உக்ர – வல்லமையுள்ளவன்; தீவிர தேஜஸுடையவன். தீமையை அழிக்கும் இறைவனின் வீரிய சக்தி.

उग्राभिः  உக்ராபிஃ – வல்லமையான அருள்களால்; சக்திவாய்ந்த உதவிகளால். மனிதன் தனியாக மனத்தின் எதிரிகளை வெல்ல முடியாது; இறை அருள், ஞானம், உள்ளுணர்வு ஆகியவை அவசியம்.

ऊतिभिः ஊதிபிஃ – பாதுகாப்புகளால்; தெய்வீகக் காப்புகளால்.அருள், உதவி, காப்பு, தெய்வீக ஆதரவு ஆகிய பொருள்களை தருகிறது.

விளக்கம்:

இந்த வேத மந்திரம் ஆழ்ந்த ஆன்மிக அர்த்தமுடைய மந்திரமாகும். வெளிப்புற வாழ்க்கைப் போராட்டங்களையும், உள்ளார்ந்த மனப்போராட்டங்களையும் ஒரே நேரத்தில் எடுத்துரைக்கும் உயர்ந்த பிரார்த்தனை இது.

இந்த மந்திரத்தில் “இந்த்ர” என அழைக்கப்படுவது வெறும் தேவர்களின் அரசனாகிய இந்திரனை மட்டும் குறிக்கவில்லை. மனிதனின் வாழ்க்கையில் இருக்கும் இருள், பயம், பலவீனம், துன்பம், தடைகள், எதிரிகள் ஆகியவற்றை அகற்றி சக்தி, தைரியம், வெற்றி அளிக்கும் பரம தெய்வீக சக்தியை குறிக்கிறது. மனிதன் தனக்குள் சோர்ந்து போகும் நேரங்களில் எழுப்பி நிறுத்தும் இறையருளே இங்கு “இந்த்ர” எனப் போற்றப்படுகிறது. “வாஜேஷு” என்ற சொல் உலக வாழ்க்கையில் நடைபெறும் வெளிப்புறப் போராட்டங்களை குறிக்கிறது. வேத இலக்கியங்களில் “வாஜ” என்பது சிறிய யுத்தம் அல்லது வாழ்க்கைச் சவால் என்ற பொருளில் வருகிறது. மனிதன் வாழ்வில் செல்வம் பெற வேண்டும், குடும்பத்தை காக்க வேண்டும், தொழிலில் முன்னேற வேண்டும், சமுதாயத்தில் நிலைபெற வேண்டும், துன்பங்களை கடக்க வேண்டும், எதிரிகளை வெல்ல வேண்டும் என்று பல்வேறு போராட்டங்களை எதிர்கொள்கிறான். இவை அனைத்தும் “வாஜ” எனப்படும் உலகியல் போராட்டங்கள். இப்போராட்டங்களில் மனிதன் வீழ்ந்து போகாமல், இறை அருளால் வெற்றி பெற வேண்டும் என்று பக்தன் வேண்டுகிறான். “ந:” என்பது “எங்களை” என்று பொருள் தருகிறது. இது தனிப்பட்ட மனிதனின் வேண்டுகோள் அல்ல; அனைத்து மனிதர்களின் சார்பாகவும் செய்யப்படும் பொதுப் பிரார்த்தனை. மனித வாழ்க்கை முழுவதையும் உள்ளடக்கிய கருணை உணர்வு இதில் உள்ளது. “அவ” என்பது “காப்பாற்று”, “பாதுகாத்தருள்வாயாக” என்ற அர்த்தத்தை தருகிறது. இது உடல் பாதுகாப்பை மட்டும் குறிக்கவில்லை. மனம் சிதையாமல் இருக்க வேண்டும், புத்தி தர்மத்தில் நிலைக்க வேண்டும், வாழ்க்கை நோக்கம் தவறாமல் இருக்க வேண்டும், ஆன்மிக உணர்வு குலையாமல் இருக்க வேண்டும் என்பதற்கான இறை அருளையும் குறிக்கிறது.

இந்த மந்திரத்தின் மிக ஆழமான பகுதி “ஸஹஸ்ரப்ரதநேஷு” என்பதாகும். “ஸஹஸ்ர” என்பது ஆயிரம்; “ப்ரதன” என்பது போர். இதன் பொருள் “ஆயிரம் முகங்களைக் கொண்ட பெரிய யுத்தங்கள்” என்பதாகும். இது உலகப் போராட்டத்தை விட மிக ஆழமான உள்ளார்ந்த ஆன்மிகப் போராட்டத்தை குறிக்கிறது.

மனிதனின் உள்ளத்தில் இடையறாது எழும் காமம், கோபம், பேராசை, பொறாமை, அகங்காரம், மோகம் போன்ற மனவிகாரங்களே உண்மையான எதிரிகள். வெளிப்புற எதிரியை வெல்வது எளிது; ஆனால் மனதை வெல்வது மிகக் கடினம். மனிதனின் ஆசைகள் எண்ணிலடங்காதவை என்பதால் இந்தப் போராட்டம் “ஆயிரம் யுத்தம்” என்று கூறப்படுகிறது.

இந்த ஆன்மிகப் போராட்டத்தில் வெற்றி பெற்றால்தான் மனித வாழ்க்கை உண்மையான உயர்வை அடைகிறது. அப்போது காமத்தின் இடத்தில் அன்பு மலர்கிறது. கோபத்தின் இடத்தில் தயை தோன்றுகிறது. பேராசையின் இடத்தில் தான குணம் உருவாகிறது. அகங்காரத்தின் இடத்தில் பணிவு பிறக்கிறது. மனிதன் மிருக இயல்பிலிருந்து தெய்வீக இயல்புக்கு உயர்கிறான்.

“ச” என்ற சொல் “மேலும்”, “மற்றும்” என்று பொருள் தருகிறது. வெளிப்புற வாழ்க்கைப் போராட்டங்களிலும் மட்டுமல்லாமல், உள்ளார்ந்த ஆன்மிகப் போராட்டங்களிலும் இறை அருள் தேவை என்பதை இது இணைக்கிறது. “உக்ர” என்பது வல்லமையுள்ளவன், தீவிர தேஜஸுடையவன் என்று பொருள். தீமையை அழித்து தர்மத்தை நிலைநிறுத்தும் இறைவனின் வீரிய சக்தி இதில் வெளிப்படுகிறது. “உக்ராபிஃ” என்பது “வல்லமையான அருள்களால்”, “சக்திவாய்ந்த உதவிகளால்” என்று பொருள் தருகிறது. மனிதன் தனியாக மனத்தின் எதிரிகளை வெல்ல முடியாது. இறையருள், ஞான ஒளி, உள்ளுணர்வு, தெய்வீக சக்தி ஆகியவை அவசியம் என்பதை இது உணர்த்துகிறது. “ஊதிபிஃ” என்பது “பாதுகாப்புகளால்”, “தெய்வீகக் காப்புகளால்” என்று பொருள் தருகிறது. வேதங்களில் “ஊதி” என்பது அருள், உதவி, பாதுகாப்பு, தெய்வீக ஆதரவு ஆகிய பொருள்களில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இங்கு இறைவனின் தேஜோமயமான அருள்-ரட்சைகள் மனிதனை காக்க வேண்டும் என்ற பிரார்த்தனை உள்ளது.

இந்த மந்திரத்தின் மொத்தச் சாரம் என்னவெனில், மனித வாழ்க்கையில் இரண்டு யுத்தங்கள் உள்ளன. ஒன்று உலக வாழ்க்கைக்கான வெளிப்புறப் போராட்டம்; மற்றொன்று தன்னையே வெல்லும் உள்ளார்ந்த ஆன்மிகப் போராட்டம். முதல் போரில் வெற்றி பெற்றவன் செல்வந்தன் ஆகலாம்; ஆனால் இரண்டாவது போரில் வெற்றி பெற்றவன் தெய்வீக மனிதன் ஆகிறான்.

ஆகவே பக்தன் இறைவனிடம், “ஓ வல்லமையுள்ள இறைவனே! உலக வாழ்க்கையின் போராட்டங்களிலும், உள்ளார்ந்த மனப்போராட்டங்களிலும், உன் தேஜோமயமான அருளாலும் பாதுகாப்பாலும் எங்களை காத்து வெற்றி பெறச் செய். இந்த காம-கோபாதிகளை நாங்கள் தனியாக வெல்ல முடியாது; உன் அருளே எங்களுக்கு வெற்றியை அளிக்க வேண்டும்” என்று ஆழ்ந்த பக்தியுடன் பிரார்த்திக்கிறான்.

முடிவுரை:

இந்த வேத மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான இரு பரிமாணங்களையும் ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது. ஒன்று உலக வாழ்க்கையில் மனிதன் எதிர்கொள்ளும் வெளிப்புறப் போராட்டங்கள்; மற்றொன்று மனத்தின் அகத்துள் நடைபெறும் ஆன்மிகப் போராட்டங்கள். செல்வம், வாழ்வு, பாதுகாப்பு, முன்னேற்றம் ஆகியவற்றிற்காக உலகில் போராடுவது அவசியமானதாயினும், அதைவிட உயர்ந்தது தன்னுள் எழும் காமம், கோபம், பேராசை, அகங்காரம் போன்ற எதிரிகளை வெல்வதே என்பதை இந்த மந்திரம் உணர்த்துகிறது.

மனிதன் தனக்குள் இருக்கும் இத்தகைய விகாரங்களை தனிச்சக்தியால் முற்றிலும் வெல்ல முடியாது. இறையருள், தெய்வீக பாதுகாப்பு, உள்ளுணர்வு, ஞானஒளி ஆகியவை அவசியம். இறை அருள் கிடைக்கும் போது காமத்தின் இடத்தில் அன்பு, கோபத்தின் இடத்தில் தயை, பேராசையின் இடத்தில் தானம், அகங்காரத்தின் இடத்தில் பணிவு மலர்கின்றன. அப்போதுதான் மனித வாழ்க்கை உண்மையான ஆன்மிக உயர்வை அடைகிறது.

எனவே இந்த மந்திரம், “வெளிப்புற வெற்றியையும் உள்ளார்ந்த பரிசுத்தத்தையும் அளிப்பது இறையருளே; மனிதனை சாதாரண நிலையிலிருந்து தெய்வீக நிலைக்கு உயர்த்துவது இறை பாதுகாப்பும் ஆன்மிக விழிப்புணர்வும் ஆகும்” என்ற உயர்ந்த வேத சத்தியத்தை உணர்த்தும் மகத்தான பிரார்த்தனையாக திகழ்கிறது.