व्‍यवसायात्मिका बुद्धिरेकेह कुरुनन्दन ।
बहुशाखा ह्यनन्‍ताश्‍च बुद्धयोऽव्‍यवसायिनाम्॥ ४१ ॥

வ்யவஸாயாத்மிகா புத்திரேகேஹ குருநந்தந |
பஹுசாகா ஹ்யாநந்தாச்ச புத்தியோzவ்யவஸாயிநாம் || 41 ||

பொருள்:

“குருநந்தனா! கர்மயோகத்தில் உறுதியான ஒருமுக புத்தி ஒரே ஒன்றாகவே இருக்கிறது. ஆனால் உறுதியான நோக்கம் இல்லாதவர்களின் புத்திகள் எண்ணற்ற கிளைகளாகப் பல திசைகளிலும் பிரிந்து அலைகின்றன.”

சென்ற ஸ்லோகத்தில் பகவான் கர்ம யோகத்தினுடைய பெருமையை விளக்கினார். கர்ம யோகத்தை முறையாகப் பின்பற்றினால் என்ன பலன் கிடைக்கும் என்பதை நாற்பதாவது ஸ்லோகத்தில் கூறினார். கர்ம யோகத்தில் செய்யப்படும் முயற்சி வீணாகாது; அதில் தோல்வி என்ற ஆன்மிகப் பொருள் இல்லை; எதிர்மறையான விளைவு ஏற்படாது; சிறிதளவு கர்ம யோகத்தைப் பின்பற்றினாலும் அது மனிதனை பெரிய பயத்திலிருந்து காப்பாற்றும் என்று பகவான் கூறினார். இப்போது நாற்பத்தொன்றாவது ஸ்லோகத்தில் கர்ம யோகத்தின்படி வாழ்கின்ற கர்ம யோகியின் பெருமையை பகவான் எடுத்துக் கூறுகின்றார். கர்ம யோகத்திற்கு என்ன பெருமை என்பதைச் சென்ற ஸ்லோகத்தில் பார்த்தோம்; கர்ம யோகியை மற்றவர்களிடமிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டுவது என்ன என்பதை இந்த ஸ்லோகத்தில் பார்க்கின்றோம்.

கர்ம யோகம் என்பது ஒரு சாதனை; அந்தச் சாதனையைப் பின்பற்றி வாழ்க்கையை நடத்துபவர் கர்ம யோகி. அதைப் போலவே ஞானம் என்பது அறிவு; அந்த அறிவைப் பெற்றவர் ஞானி. ஆகவே கர்ம யோகத்தினுடைய பெருமை வேறு; கர்ம யோகியினுடைய பெருமை வேறு. கர்ம யோகியின் பெருமை அவன் செய்கின்ற செயல்களின் எண்ணிக்கையில் இல்லை; அவனுடைய மனநிலையில், அவனுடைய பாவனையில், அவனுடைய புத்தியின் தன்மையில் இருக்கிறது. கர்ம யோகப்படி வாழ்கின்ற ஒருவனுடைய புத்தி எப்படிப்பட்டதாக இருக்கும் என்பதை பகவான் இந்த ஸ்லோகத்தில் முதலில் கூறுகின்றார்.

“வ்யவஸாயாத்மிகா புத்திரேகேஹ குருநந்தன” என்று பகவான் கூறுகின்றார். இதில் “வ்யவஸாயாத்மிகா புத்தி” என்பது முக்கியமான சொற்றொடர். “வ்யவஸாய” என்றால் நிச்சயம், உறுதி, தீர்மானம் என்று பொருள். “ஆத்மிகா” என்றால் தன்மை அல்லது சுபாவம். ஆகவே “வ்யவஸாயாத்மிகா புத்தி” என்றால் நிச்சயமான தன்மையைக் கொண்ட புத்தி, அல்லது உறுதியான பாவனையைக் கொண்ட புத்தி என்று பொருள். இங்கு புத்தி என்பது வெறும் அறிவு என்ற பொருளில் மட்டும் அல்ல; வாழ்க்கையைப் பற்றிய நம்முடைய பார்வை, மனப்பான்மை, நோக்கம், தீர்மானம் ஆகியவற்றையும் குறிக்கிறது.

கர்ம யோகியின் புத்தி நிச்சயமானது என்று கூறியவுடன், “எதைப் பற்றிய நிச்சயம்?” என்ற கேள்வி இயல்பாக எழுகிறது. ஒருவர் “நான் நிச்சயம் செய்துவிட்டேன்” என்று மட்டும் சொன்னால் அது முழுமையான கருத்தாகாது. எதைப் பற்றிய நிச்சயம்? எதை அடைவதற்கான நிச்சயம்? அதற்கான வழி என்ன என்பதில் நிச்சயம் இருக்கிறதா? என்பதையும் அறிய வேண்டும். இங்கு கர்ம யோகியின் நிச்சயம் என்பது வாழ்க்கையில் அடைய வேண்டிய இறுதி லட்சியம் என்ன, அந்த லட்சியத்தை அடைவதற்கான சரியான சாதனை என்ன என்பதில் ஏற்பட்டுள்ள தெளிவான நிச்சயமாகும்.

பலருடைய வாழ்க்கையைப் பார்த்தால், அவர்கள் ஏதாவது ஒன்றை அடைய வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் வாழ்கிறார்கள். சிறுவயதில் படிப்பு ஒரு இலக்காக இருக்கிறது. பள்ளிப் படிப்பு முடிந்ததும் கல்லூரி ஒரு இலக்காகிறது. கல்லூரிக்குப் பிறகு நல்ல வேலை வேண்டும். வேலை கிடைத்த பிறகு நல்ல பதவி வேண்டும். அதற்குப் பிறகு அதிகமான வருமானம் வேண்டும். வீடு வேண்டும், பொருள் வேண்டும், வசதி வேண்டும், சமூகத்தில் நல்ல பெயர் வேண்டும் என்று பலவிதமான இலக்குகள் தொடர்ந்து வந்து கொண்டே இருக்கின்றன. இவற்றில் ஒவ்வொன்றும் அந்தந்த காலத்தில் முக்கியமானதாகத் தோன்றுகிறது. ஒரு இலக்கை அடைந்தவுடன் அது முடிவாகத் தோன்றாமல், அடுத்த இலக்கு தோன்றுகிறது.

இதனால் ஒரு முக்கியமான கேள்வி எழுகிறது: இவற்றில் எது வாழ்க்கையின் இறுதி இலக்கு? பணமா? பதவியா? வீடா? புகழா? வசதியா? இவை அனைத்தும் வாழ்க்கைக்குத் தேவையானவையாக இருக்கலாம். அவற்றை முற்றிலும் மறுக்க வேண்டும் என்று பகவான் கூறவில்லை. ஆனால் அவற்றை அடைந்த பிறகும் மனம் தொடர்ந்து இன்னொன்றைத் தேடிக் கொண்டே இருந்தால், அவை வாழ்க்கையின் இறுதி லட்சியமாக இருக்க முடியாது.

கர்ம யோகியின் புத்தியில் இந்தத் தெளிவு ஏற்படுகிறது. வாழ்க்கையின் இறுதி புருஷார்த்தம் மோக்ஷம் என்பதில் அவனுக்கு நிச்சயம் இருக்கிறது. மற்ற பொருட்கள் வாழ்க்கையில் தேவையானவையாக இருந்தாலும் அவை இறுதி இலக்கு அல்ல; அவை வாழ்க்கைப் பயணத்தில் பயன்படும் சாதனைகள் மட்டுமே. மோக்ஷமே இறுதி சாத்தியம் என்ற தெளிவு அவனுக்கு இருக்கிறது. அதேபோல் மோக்ஷத்தை அடைவதற்கான வழியும் அவனுக்குத் தெளிவாகிறது. இறைவனைப் பற்றிய சரியான ஞானமே மோக்ஷத்திற்கான நேரடியான சாதனம் என்பதையும், அந்த ஞானத்தைப் பெறுவதற்கு மனத்தூய்மை தேவை என்பதையும் அவன் புரிந்துகொள்கிறான்.

அதனால் அவனுடைய வாழ்க்கைப் பாதை படிப்படியாகத் தெளிவாகிறது. முதலில் கர்ம யோகத்தின் மூலம் மனத்தூய்மையைப் பெற வேண்டும். மனம் தூய்மையான பிறகு சாஸ்திரத்தின் மூலம் ஆத்ம தத்துவ ஞானத்தைப் பெற வேண்டும். அந்த ஞானத்தின் மூலம் மோக்ஷத்தை அடைய வேண்டும். எனவே கர்ம யோகம் → மனத்தூய்மை → ஞானம் → மோக்ஷம் என்ற பாதையில் அவனுடைய புத்தி தெளிவாக நிலைபெறுகிறது. இதுதான் “வ்யவஸாயாத்மிகா புத்தி” என்று கூறப்படுகின்ற உறுதியான புத்தியின் ஆழமான பொருள்.

இதனால்தான் பகவான் “ஏகா” என்று கூறுகின்றார். “ஏகா” என்றால் ஒன்று. கர்ம யோகியின் புத்தி ஒன்று என்று கூறுவதன் பொருள், அவனுடைய வாழ்க்கையில் ஒரே ஒரு பொருள்தான் இருக்கிறது, வேறு எதையும் அவன் விரும்புவதில்லை என்பதல்ல. அவனுடைய வாழ்க்கையில் பல பொறுப்புகளும் செயல்களும் இருக்கலாம். குடும்பம், வேலை, சமூகம், உடல்நலம், பொருளாதாரம் போன்ற பல விஷயங்களையும் அவன் கவனிக்க வேண்டியிருக்கலாம். ஆனால் இவை அனைத்திற்கும் பின்னால் இருக்கும் இறுதி குறிக்கோள் ஒன்றே. அவனுடைய வாழ்க்கைப் பயணத்திற்கு பல்வேறு திசைகள் இல்லை; இறுதி லட்சியம் தெளிவாக இருப்பதால் அவன் செல்ல வேண்டிய பாதையும் தெளிவாக இருக்கிறது.

இதனை ஒரு வழிப்பாதையுடன் ஒப்பிடலாம். ஒருவர் எங்கு செல்ல வேண்டும் என்பது தெரியாமல் இருந்தால், பல சாலைகளில் சென்று பார்த்துக் கொண்டே இருப்பார். ஒரு சாலை பிடிக்கவில்லை என்றால் இன்னொரு சாலை, அதுவும் சரியில்லை என்றால் இன்னொரு சாலை என்று வாழ்க்கை முழுவதும் தேடிக்கொண்டே இருக்கலாம். ஆனால் செல்ல வேண்டிய இடமும் அதற்கான சரியான பாதையும் தெரிந்த ஒருவனுக்கு இந்தக் குழப்பம் இருக்காது. அவனுடைய முயற்சி ஒரே திசையில் செல்கிறது. கர்ம யோகியின் புத்தியும் அப்படிப்பட்டது.

இதற்கு மாறாக, பகவான் இரண்டாவது வரியில் “பஹுசாகா ஹ்யனந்தாஸ்ச புத்தயோऽவ்யவஸாயினாம்” என்று கூறுகின்றார். “பஹு” என்றால் பல. “சாகா” என்றால் கிளைகள். “அனந்தா” என்றால் முடிவற்றவை. “அவ்யவஸாயினாம்” என்றால் இத்தகைய உறுதியான நிச்சயம் இல்லாதவர்களின் என்று பொருள். அதாவது, வாழ்க்கையின் இறுதி நோக்கம் பற்றியும், அதை அடைவதற்கான சரியான சாதனம் பற்றியும் நிச்சயமில்லாதவர்களின் புத்தி பல கிளைகளாகப் பிரிந்து முடிவற்றதாக இருக்கும்.

ஒரு மரத்தின் கிளைகள் பல திசைகளில் பிரிந்து செல்வதைப் போல, அவர்களுடைய எண்ணங்களும் பல திசைகளில் சென்று கொண்டிருக்கும். இன்று ஒரு பொருளை அடைய வேண்டும் என்று நினைப்பார்கள். அதை அடைந்தவுடன் அடுத்த பொருள் முக்கியமாகிவிடும். இன்று ஒரு பதவி வேண்டும் என்று நினைப்பார்கள்; அதை அடைந்த பிறகு இன்னும் உயர்ந்த பதவி வேண்டும். ஒரு பொருள் கிடைத்ததும் அதன் மீது இருந்த ஆசை குறைந்து, இன்னொரு பொருளின் மீது ஆசை உருவாகும். இவ்வாறு அடைய வேண்டிய பொருட்களின் பட்டியல் தொடர்ந்து பெருகிக் கொண்டே இருக்கும்.

அதற்கேற்ப அவற்றை அடைவதற்கான சாதனைகளும் பலவாகின்றன. ஒரு பொருளை அடைய ஒரு வழி, இன்னொரு பொருளை அடைய இன்னொரு வழி என்று வாழ்க்கை பல திசைகளில் பிரிகிறது. இதனால் மனம் ஒரே இடத்தில் நிலைபெறாமல் தொடர்ந்து அலைந்து கொண்டே இருக்கும். இந்த நிலையே “பஹுசாகா” என்று பகவான் குறிப்பிடுகின்றார்.

இங்கு “அனந்தா” என்ற சொல் மிகவும் முக்கியமானது. மனிதனுடைய ஆசைகளுக்கு இயல்பாகவே ஒரு முடிவு கிடையாது. ஒரு ஆசை நிறைவேறியவுடன் அடுத்த ஆசை தோன்றுகிறது. ஒரு குறிக்கோள் அடைந்தவுடன் அடுத்த குறிக்கோள் உருவாகிறது. “இதை அடைந்துவிட்டால் நான் முழுமையாகத் திருப்தி அடைவேன்” என்று ஒருவர் நினைக்கலாம். ஆனால் அதை அடைந்த பிறகு மனம் மீண்டும் வேறொன்றைத் தேடுகிறது. இதனால் வெளிப்புற சாதனைகள் தொடர்ந்து பெருகிக் கொண்டே இருக்கின்றன; ஆனால் உள்ளார்ந்த நிறைவு கிடைக்காமல் போகிறது.

இதுதான் கர்ம யோகிக்கும் கர்ம யோகப்படி வாழாதவனுக்கும் உள்ள முக்கியமான வேறுபாடு. கர்ம யோகி வாழ்க்கையில் தேவையான செயல்களைச் செய்கிறான்; ஆனால் அவற்றை இறுதி லட்சியமாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. அவனுடைய வாழ்க்கையில் செய்ய வேண்டியவை பல இருந்தாலும், அடைய வேண்டிய இறுதி இலக்கு ஒன்று. கர்ம யோகப்படி வாழாதவன் பலவற்றையே இறுதி இலக்குகளாக எடுத்துக்கொண்டு அவற்றின் பின்னால் தொடர்ந்து ஓடுகிறான். அதனால் அவனுடைய புத்தி பல கிளைகளாகப் பிரிகிறது.

இதில் மேலும் ஒரு முக்கியமான தத்துவக் கருத்தை புரிந்துகொள்ள வேண்டும். சரியான அறிவு எப்போதும் ஒன்றாகத்தான் இருக்கும்; தவறான புரிதல்கள் பலவாக இருக்கலாம். இதற்கு எளிய உதாரணமாக இருட்டில் கிடக்கும் ஒரு கயிற்றைப் பார்க்கலாம். வெளிச்சம் போதுமானதாக இல்லாதபோது ஒருவர் அதை பாம்பு என்று நினைக்கலாம்; இன்னொருவர் வேறு ஏதோ பொருள் என்று நினைக்கலாம். இவ்வாறு தவறான புரிதல்கள் பலவாக இருக்கலாம். ஆனால் சரியான வெளிச்சத்தில் பார்த்தவுடன் அது கயிறு என்பது தெளிவாகிறது. சரியான அறிவு பலவாகப் பிரிவதில்லை.

அதேபோல் வாழ்க்கையின் உண்மையான லட்சியம் குறித்து மனிதர்கள் பலவிதமான கருத்துகளைச் சொல்லலாம். ஒருவருக்கு பணம் வாழ்க்கையின் லட்சியமாக இருக்கலாம். இன்னொருவருக்கு பதவி. இன்னொருவருக்கு புகழ். இன்னொருவருக்கு அதிகாரம். இவ்வாறு பல கருத்துகள் இருப்பதற்குக் காரணம், வாழ்க்கையின் உண்மையான நோக்கத்தை சரியான பிரமாணத்தின் மூலம் அறிந்து கொள்ளாததுதான். கர்ம யோகி சாஸ்திரத்தைப் பிரமாணமாக ஏற்றுக்கொண்டு, பகவானுடைய உபதேசத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு வாழ்க்கையின் லட்சியத்தைப் புரிந்துகொள்கிறான். அதனால் அவனுடைய புத்தி ஒருமுகமாகிறது.

இதனால்தான் “ஏகா” என்ற சொல் வெறும் எண்ணிக்கையைக் குறிப்பிடவில்லை. அது ஒருமுகத்தன்மை, தெளிவு, நிச்சயம், இலக்கின் நிலைத்தன்மை ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. கர்ம யோகியின் வாழ்க்கையில் பல செயல்கள் இருக்கலாம்; ஆனால் அவனுடைய வாழ்க்கை நோக்கம் குழப்பமாக இருக்காது. அவன் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலையும் அந்த உயர்ந்த இலக்கை நோக்கிச் செல்லும் ஒரு சாதனையாகப் பார்க்கிறான்.

இதற்கு மாறாக “அவ்யவஸாயினாம்” என்ற நிலையில் இருப்பவர்கள் தங்களுடைய வாழ்க்கையின் உண்மையான நோக்கம் என்ன என்பதில் நிச்சயமில்லாமல் இருக்கிறார்கள். அதனால் அவர்கள் வெளிப்புற உலகில் கிடைக்கும் ஒவ்வொரு புதிய வாய்ப்பையும் ஒரு புதிய இலக்காக எடுத்துக்கொள்கிறார்கள். ஒரு பொருளை அடையாத வரை அது மிக முக்கியமானதாகத் தோன்றுகிறது. அதை அடைந்தவுடன் அதன் முக்கியத்துவம் குறைந்து இன்னொரு பொருள் முன்னிலைக்கு வருகிறது. இவ்வாறு மனம் தொடர்ந்து ஒரு பொருளிலிருந்து இன்னொரு பொருளுக்குச் சென்று கொண்டே இருக்கிறது.

அதனால் பகவான் இங்கு கர்ம யோகியைப் புகழ்வதன் மூலம் நமக்குள் ஒரு முக்கியமான ஆர்வத்தையும் ஏற்படுத்துகின்றார். “கர்ம யோகப்படி வாழ்ந்தால் நம்முடைய புத்தியும் இவ்வாறு நிச்சயமானதாகவும் ஒருமுகமானதாகவும் ஆகுமா? அப்படிப்பட்ட வாழ்க்கை முறை என்ன? அதை எவ்வாறு நடைமுறைப்படுத்துவது?” என்ற கேள்வி நமக்குள் எழ வேண்டும் என்பதே இந்த உபதேசத்தின் நோக்கம். கர்ம யோகம் என்பது வெறும் வெளிப்புறச் செயல்களின் தொகுப்பு அல்ல; வாழ்க்கையின் நோக்கத்தைத் தெளிவுபடுத்தி, அந்த நோக்கத்தை அடைவதற்கான சரியான பாதையில் மனத்தை நிலைநிறுத்தும் ஒரு வாழ்க்கை முறையாகும்.

எனவே இந்த நாற்பத்தொன்றாவது ஸ்லோகத்தின் சாரம் என்னவென்றால், கர்ம யோகியின் புத்தி “வ்யவஸாயாத்மிகா” — உறுதியானதும் நிச்சயமானதுமாகவும், “ஏகா” — ஒருமுகமாகவும் இருக்கும். அவனுக்கு வாழ்க்கையின் இறுதி லட்சியம் என்ன என்பதில் தெளிவு இருக்கும்; அந்த லட்சியத்தை அடைவதற்கான சாதனம் என்ன என்பதிலும் தெளிவு இருக்கும். மோக்ஷமே இறுதி சாத்தியம்; அதற்கான நேரடியான சாதனம் ஞானம்; அந்த ஞானத்தைப் பெறுவதற்கு மனத்தூய்மை தேவை; மனத்தூய்மையைப் பெறுவதற்கு கர்ம யோகம் ஒரு முக்கியமான சாதனம் என்ற தெளிவுடன் அவன் வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்கிறான். ஆனால் கர்ம யோக நெறியில் வாழாதவர்களின் புத்தி பல கிளைகளாகப் பிரிந்து, எண்ணற்ற இலக்குகளையும் அவற்றை அடைவதற்கான எண்ணற்ற வழிகளையும் தேடிக்கொண்டே இருக்கும்.

இதனால் நாற்பதாவது ஸ்லோகத்தில் கர்ம யோகத்தின் பெருமையை அறிமுகப்படுத்திய பகவான், நாற்பத்தொன்றாவது ஸ்லோகத்தில் கர்ம யோகியின் மனநிலையும் புத்தியின் ஒருமுகத்தன்மையும் எடுத்துக் காட்டுகின்றார். இதன் மூலம் கர்ம யோகம் பற்றிய விரிவான உபதேசத்தைத் தொடர்ந்து கேட்பதற்கான ஆர்வத்தையும் அர்ஜுனனிடமும் நம்மிடமும் பகவான் ஏற்படுத்துகின்றார்.