यो रेवान्यो अमीवहा वसुवित्पुष्टिवर्धनः ।
स नः सिषक्तु यस्तुरः ॥ २ ॥

യോ രേവാന്യോ അമീവഹാ വസുവിത് പുഷ്ടിവർധനഃ ।
സ നഃ സിഷക്തു യസ്തുരഃ ॥ 2 ॥

പദാർത്ഥം:

यः (യഃ): ആര്, ഏവൻ, എങ്ങനെയുള്ളവൻ. ഈ പദം ഉന്നത ഗുണങ്ങളുള്ള ഒരാളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് അറിവും കഴിവും ഉള്ള അധ്യാപകനെയോ മാർഗദർശകനെയോ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

रेवान् (രേവാൻ): സമ്പത്തുള്ളവൻ, സമൃദ്ധിയുള്ളവൻ, സാമ്പത്തികമായി സുസ്ഥിതിയുള്ളവൻ. ഇവിടെ “രേവാൻ” എന്നത് വെറും ധനികനെ മാത്രം സൂചിപ്പിക്കുന്നില്ല. തന്റെ അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റിക്കൊണ്ട്, സാമ്പത്തിക ആശങ്കകളാൽ ബാധിക്കപ്പെടാതെ ജീവിക്കുന്ന അവസ്ഥയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അത്തരത്തിലുള്ള ഒരാൾക്ക് തന്റെ മുഴുവൻ മനസ്സും വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും അറിവിനും സേവനത്തിനും സമർപ്പിക്കാൻ കഴിയും.

अमीवहा (അമീവഹാ): രോഗങ്ങൾ നീക്കുന്നവൻ, ആരോഗ്യത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നവൻ, വ്യാധികളെ അകറ്റുന്നവൻ. “അമീവ” എന്നത് രോഗം അല്ലെങ്കിൽ ദുഃഖം; “ഹാ” എന്നത് നീക്കുന്നവൻ. ശരീരത്തിലും മനസ്സിലും ആരോഗ്യത്തോടെ കഴിയുന്ന അധ്യാപകനാണ് തുടർച്ചയായി അറിവ് പകർന്നു നൽകാൻ കഴിയുന്നത്. കൂടാതെ മറ്റുള്ളവർക്കും ആരോഗ്യകരമായ ജീവിതരീതി പഠിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിയും.

वसुवित् (വസുവിത്): സമ്പത്തുകൾ നേടിയവൻ, ജീവിതത്തിന് ആവശ്യമായ വിഭവങ്ങളുള്ളവൻ, സുഖജീവിതത്തിനാവശ്യമായ സൗകര്യങ്ങൾ നേടിയവൻ. ഈ പദം ജീവിതത്തിന് ആവശ്യമായ വസ്തുക്കളും സൗകര്യങ്ങളും വിഭവങ്ങളും ശരിയായ രീതിയിൽ ലഭിച്ചിരിക്കുന്നവനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അത്തരം വ്യക്തിക്ക് തന്റെ ജീവിതം സ്ഥിരപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരുടെ വളർച്ചയ്ക്കും സഹായിക്കാൻ കഴിയും.

पुष्टिवर्धनः (പുഷ്ടിവർധനഃ): വളർച്ച വർധിപ്പിക്കുന്നവൻ, ശരീരം, മനസ്സ്, അറിവ് എന്നിവ സമ്പുഷ്ടമാക്കുന്നവൻ, പോഷണം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നവൻ. ഒരു ഉത്തമ അധ്യാപകൻ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ അറിവ് മാത്രമല്ല വളർത്തേണ്ടത്; അവരുടെ ആരോഗ്യം, മാനസികശക്തി, അച്ചടക്കം, ചിന്താശേഷി എന്നിവയും വളർത്തണം. അത്തരത്തിലുള്ള സമഗ്രമായ വളർച്ച നൽകുന്നവനാണ് “പുഷ്ടിവർധനഃ”.

सः (സഃ): അദ്ദേഹം, ആ വ്യക്തി, അത്തരത്തിലുള്ളവൻ. മുമ്പ് പറഞ്ഞ എല്ലാ സദ്ഗുണങ്ങളും ഉള്ള ആ ഉന്നത അധ്യാപകനെയോ മാർഗദർശകനെയോ ഈ പദം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

नः (നഃ): ഞങ്ങൾക്ക്, ഞങ്ങളിലേക്ക്, ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കട്ടെ. ആ ഉന്നത ഗുണങ്ങളുള്ള വ്യക്തി ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കണമെന്ന പ്രാർത്ഥനയാണ് ഇത് പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത്.

सिषक्तु (സിഷക്തു): ലഭിക്കട്ടെ, ഞങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടട്ടെ, ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കട്ടെ. ഇത് ഒരു പ്രാർത്ഥനാരൂപമാണ്. നല്ല അധ്യാപകനും നല്ല മാർഗദർശകനും ഉന്നത ജ്ഞാനവും ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം ഇത് പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.

यः (യഃ): ആര്, ഏവൻ, എങ്ങനെയുള്ളവൻ. തുടർന്ന് വരുന്ന പ്രത്യേക ഗുണത്തെ വിശദീകരിക്കുന്ന പദമാണിത്.

तुरः (തുരഃ): കുറവുകൾ നീക്കുന്നവൻ, തടസ്സങ്ങൾ അകറ്റുന്നവൻ, വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ, കഴിവുള്ളവൻ. “തുരഃ” എന്ന പദത്തിന് രണ്ട് പ്രധാന അർത്ഥങ്ങളുണ്ട്: വിദ്യാർത്ഥികളുടെ കുറവുകൾ, അജ്ഞാനം, ദൗർബല്യങ്ങൾ എന്നിവ നീക്കുന്നവൻ; ആവശ്യമായ കാര്യങ്ങൾ വേഗത്തിലും കാര്യക്ഷമമായും പൂർത്തിയാക്കുന്നവൻ. യഥാർത്ഥ അധ്യാപകൻ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ തെറ്റുകൾ തിരുത്തി അവരെ ഉന്നത നിലയിലേക്ക് നയിക്കും.

വ്യാഖ്യാനം:

ഈ മന്ത്രം മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ പുരോഗതിക്കും വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെയും ജ്ഞാനത്തിന്റെയും വളർച്ചയ്ക്കും ആവശ്യമായ ഒരു ഉത്തമ അധ്യാപകന്റെയോ മാർഗദർശകന്റെയോ ഉന്നത ഗുണങ്ങളെ വിശദീകരിക്കുന്നു. മനുഷ്യനെ അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനത്തിലേക്ക്, ദൗർബല്യത്തിൽ നിന്ന് ശക്തിയിലേക്ക്, കുറവുകളിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണതയിലേക്ക് നയിക്കുന്ന അധ്യാപകൻ എങ്ങനെയുള്ള ഗുണങ്ങളുള്ളവനായിരിക്കണം എന്ന് ഈ മന്ത്രം ആഴത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

ആദ്യം, അധ്യാപകൻ സാമ്പത്തിക ആശങ്കകളാൽ ബാധിക്കപ്പെടാത്ത സമൃദ്ധിയുള്ളവനായിരിക്കണം എന്ന് മന്ത്രം പറയുന്നു. ഇവിടെ സമ്പത്ത് എന്നത് വെറും ഭൗതിക സമ്പത്തിനെ മാത്രം സൂചിപ്പിക്കുന്നില്ല; മറിച്ച് ജീവിതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റപ്പെട്ട്, മനഃശാന്തിയോടെ ഉന്നത പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടാൻ കഴിയുന്ന അവസ്ഥയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അത്തരത്തിലുള്ള ഒരാൾക്ക് തന്റെ മുഴുവൻ ശ്രദ്ധയും അറിവ് പങ്കുവെക്കുന്നതിലും വിദ്യാർത്ഥികളുടെ പുരോഗതിയിലും കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ കഴിയും.

അതേ സമയം അദ്ദേഹം ശരീരവും മനസ്സും ആരോഗ്യത്തോടെ ജീവിക്കുന്നവനായിരിക്കണം. രോഗങ്ങളെയും ദുഃഖങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച് ജീവിക്കുന്ന ഒരാൾക്കു മാത്രമേ മറ്റുള്ളവർക്ക് ആരോഗ്യകരമായ ജീവിതരീതി മാതൃകയായി കാണിക്കാൻ കഴിയൂ. ശരീരത്തിലും മനസ്സിലും ശക്തനായ അധ്യാപകൻ തന്റെ ജീവിതത്തിലൂടെ വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് അച്ചടക്കം, നിയന്ത്രണം, ആരോഗ്യകരമായ ജീവിതത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം എന്നിവ ബോധ്യപ്പെടുത്തും.

കൂടാതെ ജീവിതത്തിന് ആവശ്യമായ വിഭവങ്ങളും സൗകര്യങ്ങളും ശരിയായ രീതിയിൽ നേടിയിരിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് മറ്റുള്ളവരുടെ വളർച്ചയ്ക്കും പിന്തുണ നൽകാൻ കഴിയും. അദ്ദേഹം തന്റെ ജീവിതം ക്രമമായി നയിക്കുന്നതോടൊപ്പം മറ്റുള്ളവരുടെ ക്ഷേമവും പരിഗണിച്ച് പ്രവർത്തിക്കും. ഇത്തരത്തിലുള്ള വ്യക്തി സമൂഹത്തിന് ഒരു മാർഗദർശകപ്രകാശമായി നിലകൊള്ളും.

അധ്യാപകന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഗുണമായി മന്ത്രം पुष्टिवर्धनः (പുഷ്ടിവർധനഃ) എന്ന വളർച്ച വർധിപ്പിക്കുന്ന സ്വഭാവത്തെ ഊന്നിപ്പറയുന്നു. യഥാർത്ഥ അധ്യാപകൻ വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് പാഠവിജ്ഞാനം മാത്രം നൽകുന്നവനല്ല. അവരുടെ ശാരീരികശക്തി, മാനസികധൈര്യം, ചിന്താശേഷി, സദ്ഗുണങ്ങൾ, അച്ചടക്കം, ആത്മീയബോധം എന്നിവയെല്ലാം വളർത്താനുള്ള ഉത്തരവാദിത്വം അദ്ദേഹം ഏറ്റെടുക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ സമഗ്രമായ മനുഷ്യശേഷി രൂപപ്പെടുത്തുന്നവനെയാണ് ഉത്തമ അധ്യാപകനായി കണക്കാക്കുന്നത്.

അതോടൊപ്പം വിദ്യാർത്ഥികളുടെ കുറവുകൾ, അജ്ഞാനം, തെറ്റായ ശീലങ്ങൾ, ദൗർബല്യങ്ങൾ എന്നിവ നീക്കി അവരെ ഉന്നത നിലയിലേക്ക് നയിക്കാനുള്ള കഴിവും അധ്യാപകനുണ്ടാകണം. तुरः (തുരഃ) എന്ന പദത്തിലൂടെ അദ്ദേഹം തടസ്സങ്ങൾ നീക്കി, ആവശ്യമായ കാര്യങ്ങൾ വേഗത്തിലും കാര്യക്ഷമമായും നിർവഹിക്കുന്നവനായിരിക്കണമെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്നു. വിദ്യാർത്ഥികളുടെ ആന്തരിക കഴിവുകളെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന്, ജീവിതത്തിന്റെ ഉന്നത ലക്ഷ്യങ്ങളിലേക്ക് അവരെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുകയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കടമ.

അതിനാൽ ഈ മന്ത്രം സമ്പത്ത്, ശാരീരികവും മാനസികവുമായ ആരോഗ്യം, ജീവിതസ്ഥിരത, മറ്റുള്ളവരെ പോഷിപ്പിച്ച് വളർത്താനുള്ള കഴിവ്, കുറവുകൾ നീക്കാനുള്ള ജ്ഞാനം, ചുറുചുറുക്കും കാര്യക്ഷമതയും എന്നീ ഉന്നത ഗുണങ്ങളുള്ള അധ്യാപകനെയോ മാർഗദർശകനെയോ ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കണമേ എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. അത്തരത്തിലുള്ള ജ്ഞാനിയായ ഗുരു ഞങ്ങളുടെ അജ്ഞാനവും ദൗർബല്യങ്ങളും നീക്കി, ശരീരം, മനസ്സ്, അറിവ്, അച്ചടക്കം എന്നിവയിലെല്ലാം ഞങ്ങളെ സമ്പൂർണ്ണ വളർച്ചയിലേക്ക് നയിച്ച്, ഉന്നത ജീവിതപാതയിൽ നടത്തണമെന്നതാണ് ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ ആഴമേറിയതും സമഗ്രവുമായ സന്ദേശം.

ഉപസംഹാരം:

ഈ മന്ത്രം ഒരു യഥാർത്ഥ അധ്യാപകനോ ജ്ഞാനമാർഗദർശകനോ എങ്ങനെയുള്ള ഉന്നത ഗുണങ്ങൾ കൈവശം വച്ചിരിക്കണം എന്ന് വ്യക്തമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം സാമ്പത്തിക ആശങ്കകളാൽ ബാധിക്കപ്പെടാത്ത സമൃദ്ധിയുള്ളവനായും, രോഗരഹിതമായ ആരോഗ്യകരമായ ശരീരവും മനസ്സും ഉള്ളവനായും, ജീവിതത്തിന് ആവശ്യമായ വിഭവങ്ങൾ നേടിയവനായും ഇരിക്കണം. കൂടാതെ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ ശരീരം, മനസ്സ്, അറിവ്, സ്വഭാവഗുണങ്ങൾ എന്നിവയെ പോഷിപ്പിച്ച് വളർത്താനുള്ള കഴിവുള്ളവനായിരിക്കണം. അതോടൊപ്പം അവരുടെ അജ്ഞാനം, കുറവുകൾ, ദൗർബല്യങ്ങൾ എന്നിവ നീക്കി, വേഗത്തിലും കാര്യക്ഷമമായും സന്മാർഗത്തിൽ നയിക്കാനുള്ള കഴിവും ഉണ്ടായിരിക്കണം.

ഇത്തരത്തിലുള്ള ഉത്തമ അധ്യാപകന്റെ മാർഗദർശനത്തിലൂടെ വിദ്യാർത്ഥികൾ സമഗ്രമായ വളർച്ച കൈവരിച്ച്, അറിവിലും അച്ചടക്കത്തിലും ജീവിതനീതിയിലും ഉന്നത നിലയിലെത്തും. അതിനാൽ ശാരീരിക ആരോഗ്യം, സമൃദ്ധി, ജ്ഞാനം, മറ്റുള്ളവരെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന മനോഭാവം, കുറവുകൾ നീക്കാനുള്ള കഴിവ്, കാര്യക്ഷമത എന്നിവയെല്ലാം ഒരുമിച്ച് ഉൾക്കൊള്ളുന്ന അധ്യാപകൻ ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കുകയും, ഞങ്ങളെ സമ്പൂർണ്ണ മനുഷ്യരായി രൂപപ്പെടുത്തുകയും വേണമെന്നതാണ് ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ കേന്ദ്രസന്ദേശം.