शतं ते राजन्भिषजः सहस्रमुर्वी गभीरा सुमतिष्टे अस्तु ।
बाधस्व दूरे निॠतिं पराचैः कृतं चिदेनः प्र मुमुग्ध्यस्मत् ॥ ९ ॥

ശതം തേ രാജൻ ഭിഷജഃ സഹസ്രം ഉർവീ ഗഭീരാ സുമതിഷ്ടേ അസ്തു ।
ബാധസ്വ ദൂരേ നിരൃതിം പരാചൈഃ കൃതം ചിദേനഃ പ്ര മുമുഗ്ധ്യസ്മത് ॥ 9 ॥

പദാർത്ഥം

शतम् (ശതം): നൂറ്; അനേകം ശക്തമായ സഹായങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ते (തേ): നിനക്ക്; ഈശ്വരനോ രാജാവിനോ ഉള്ളത്.

राजन् (രാജൻ): രാജാവ്; ഉന്നതമായ അധികാരം, ദൈവികഭരണം.

भिषजः (ഭിഷജഃ): വൈദ്യന്മാർ; രോഗങ്ങളെ നീക്കുന്ന ശക്തികൾ / ചികിത്സ നൽകുന്നവർ.

सहस्रम् (സഹസ്രം): ആയിരം; അത്യധികമായ എണ്ണം, അളവറ്റ കരുണ.

उर्वी (ഉർവീ): വിശാലമായ; വിശാലമായ ഭൂമി അല്ലെങ്കിൽ വിശാലമായ കരുണ.

गभीरा (ഗഭീരാ): ആഴമുള്ള; ആഴത്തിലുള്ള ജ്ഞാനവും കരുണയും ഉള്ളത്.

सुमतिः (സുമതിഃ): നല്ല ചിന്ത / നല്ല മനസ്സ്; കരുണാപൂർണ്ണമായ ചിന്ത.

ते (തേ): നിനക്ക്; ഈശ്വരന്റേത്.

अस्तु (അസ്തു): ആകട്ടെ; ആഗ്രഹം നിറവേറട്ടെ.

बाधस्व (ബാധസ്വ): തള്ളിക്കളയുക / നീക്കുക; ദോഷങ്ങളെ നീക്കണമേ.

दूरे (ദൂരേ): ദൂരത്ത്; ദോഷം വളരെ അകലെയായിരിക്കട്ടെ.

निॠतिम् (നിരൃതിം): ദോഷം / നാശശക്തി; ദുഷ്ടശക്തികളും നാശവും.

पराचैः (പരാചൈഃ): അകറ്റപ്പെട്ടത്; പൂർണ്ണമായി നീക്കപ്പെട്ടത്.

कृतम् (കൃതം): ചെയ്ത; ചെയ്ത തെറ്റുകൾ.

चित् (ചിത്): നിശ്ചയമായും; ഉറപ്പായി.

एनः (ഏനഃ): പാപം / തെറ്റ്; കുറ്റങ്ങൾ.

प्र मुमुग्धि (പ്ര മുമുഗ്ധി): പൂർണ്ണമായി മോചിപ്പിക്കണമേ / ക്ഷമിക്കണമേ; പാപങ്ങളെ നീക്കണമേ.

अस्मत् (അസ്മത്): ഞങ്ങളിൽ നിന്ന്; മനുഷ്യരിൽ നിന്ന്.

വ്യാഖ്യാനം

ഈ വേദമന്ത്രം മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ നന്മ, ആരോഗ്യം, ആത്മീയശുദ്ധീകരണം എന്നിവയെ ഏകീകരിച്ച് അവതരിപ്പിക്കുന്ന ആഴമുള്ള ഒരു പ്രാർത്ഥനയാണ്. ഇവിടെ ഈശ്വരനെ ഒരു സാധാരണ ദൈവമായി മാത്രമല്ല, ലോകത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്ന കരുണയുള്ള രാജാവായും, രോഗങ്ങളെ നീക്കുന്ന വൈദ്യനായും, മനുഷ്യരുടെ തെറ്റുകൾ ക്ഷമിക്കുന്ന ദയാലുവായും വർണ്ണിക്കുന്നു.

“शतं ते राजन्भिषजः सहस्रमुर्वी (ശതം തേ രാജൻ ഭിഷജഃ സഹസ്രം ഉർവീ)” എന്ന ആരംഭം ഈശ്വരനിൽ എണ്ണമറ്റ ശക്തികൾ ഉണ്ടെന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് “भिषजः (ഭിഷജഃ)” എന്ന പദത്തിലൂടെ, അദ്ദേഹം വൈദ്യന്മാരുടെ അധിപനായും എല്ലാ രോഗങ്ങളെയും സുഖപ്പെടുത്തുന്ന ദൈവികശക്തിയായും ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഇത് ശാരീരികാരോഗ്യവും ദൈവികാനുഗ്രഹവും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് ഊന്നിപ്പറയുന്നു.

തുടർന്ന് “उर्वी गभीरा सुमतिः (ഉർവീ ഗഭീരാ സുമതിഃ)” എന്ന ഭാഗം ഈശ്വരന്റെ കരുണ വളരെ വിശാലവും ആഴമുള്ളതുമാണെന്ന് കാണിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം നല്ല ചിന്തകളാൽ നിറഞ്ഞവനാണ്; മനുഷ്യരുടെ നന്മയാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ഈ നല്ല മനോഭാവം മനുഷ്യജീവിതത്തിന് സമാധാനവും പുരോഗതിയും നൽകുന്നു.

“बाधस्व दूरे निॠतिम् (ബാധസ്വ ദൂരേ നിരൃതിം)” എന്ന വരികൾ ദോഷങ്ങളും നാശശക്തികളും മനുഷ്യരിൽ നിന്ന് അകന്നിരിക്കണമെന്ന പ്രാർത്ഥന പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. ഇവിടെ “निॠति (നിരൃതി)” എന്നത് നാശം, ദുഃഖം, ദുഷ്ടശക്തികൾ എന്നിവയെല്ലാം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതായത്, മനുഷ്യജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന എല്ലാ പ്രതികൂലശക്തികളെയും ഈശ്വരൻ നീക്കണമെന്നതാണ് ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ പ്രധാന ആശയം.

കൂടാതെ “कृतं चिद् एनः प्र मुमुग्धि अस्मत् (കൃതം ചിദ് ഏനഃ പ്ര മുമുഗ്ധി അസ്മത്)” എന്ന ഭാഗം മനുഷ്യർ ചെയ്ത തെറ്റുകളും പാപങ്ങളും ക്ഷമിക്കണമെന്ന ആഴമുള്ള ആത്മീയപ്രാർത്ഥന പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. മനുഷ്യൻ തെറ്റ് ചെയ്യുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്; എന്നാൽ ആ തെറ്റുകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ക്ഷമ ചോദിക്കുകയും അതിൽ നിന്ന് മോചിതനാകാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ആത്മീയപുരോഗതിക്ക് അനിവാര്യമാണെന്ന് ഈ മന്ത്രം ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

മൊത്തത്തിൽ, ഈ മന്ത്രം ശരീരം, മനസ്സ്, ആത്മാവ് എന്നീ മൂന്നിന്റെയും നന്മയെ ഏകീകരിക്കുന്നു. ഇത്

• രോഗങ്ങളെ നീക്കുന്ന ശക്തി
  • ദോഷങ്ങളെ അകറ്റുന്ന സംരക്ഷണം
  • പാപങ്ങളെ ക്ഷമിക്കുന്ന കരുണ
  • നല്ല ചിന്തകളെ വളർത്തുന്ന ദൈവിക അനുഗ്രഹം

എന്നിവ ഈശ്വരനോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ട് ഈ മന്ത്രം മനുഷ്യജീവിതത്തെ സമഗ്രമായി ഉയർത്തുന്ന ഒരു പ്രാർത്ഥനയായും, ദൈവികാനുഗ്രഹത്തിലൂടെ ശാരീരികാരോഗ്യം, മാനസികശാന്തി, ആത്മീയശുദ്ധീകരണം എന്നിവ നേടാൻ മാർഗദർശനം നൽകുന്ന ഒരു ഉന്നത തത്ത്വചിന്തയായും നിലകൊള്ളുന്നു.

ഉപസംഹാരം

ഈ മന്ത്രം മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ സമഗ്രമായ നന്മയെ ലക്ഷ്യമാക്കി രൂപപ്പെട്ട ഒരു ഉന്നതമായ പ്രാർത്ഥനയാണ്. ഈശ്വരൻ എല്ലാ രോഗങ്ങളെയും നീക്കുന്ന വൈദ്യശക്തികളുടെ ഉറവിടമായും, അളവറ്റ കരുണയുടെയും നല്ല ചിന്തകളുടെയും പൂർണ്ണതയായും വർണ്ണിക്കപ്പെടുന്നു. മനുഷ്യരുടെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ദോഷങ്ങളും ദുഃഖങ്ങളും നാശശക്തികളും എല്ലാം നീക്കണമെന്ന ആഴമുള്ള പ്രാർത്ഥനയും ഇതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അതോടൊപ്പം, മനുഷ്യൻ ചെയ്ത തെറ്റുകളും പാപങ്ങളും തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അവയിൽ നിന്ന് മോചനം നേടാൻ ഈശ്വരന്റെ അനുഗ്രഹം തേടുന്ന ആത്മീയബോധവും ഇതിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നു.

ഇതിലൂടെ ഈ മന്ത്രം ശാരീരികാരോഗ്യം, മാനസികശാന്തി, ആത്മീയശുദ്ധി എന്നീ മൂന്നിനെയും ഏകീകരിക്കുന്ന ഒരു മാർഗദർശിയായി നിലകൊള്ളുന്നു. ഈശ്വരന്റെ കരുണ, സംരക്ഷണം, ക്ഷമ എന്നിവയിലൂടെ മനുഷ്യന് ഉന്നതമായ നന്മയുള്ള ജീവിതം പ്രാപിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ഇത് വ്യക്തമായി കാണിക്കുന്നു.