इमं मे वरुण श्रुधी हवमद्या च मृळय ।

त्वामवस्युरा चके ॥ १९ ॥

இமம் மே வருண ஶ்ருதீ ஹவமத்யா ச ம்ருளய ।
த்வாமவஸ்யுரா சகே ॥ 19 ॥

பொருள்:

इमम् இமம் – இந்த / இவ்வாறு; பக்தன் தனது இதயத்திலிருந்து எழும் பிரார்த்தனையையும் வேண்டுதலையும் இறைவனிடம் சமர்ப்பிப்பதை குறிக்கிறது.

मे மே – எனது / என்னுடைய; இது பக்தனின் தனிப்பட்ட ஆன்மீக வேண்டுதலை வெளிப்படுத்துகிறது. உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து எழும் நேர்மையான அழைப்பை குறிக்கிறது.

वरुण வருண – வருணன் / பாவங்களை நீக்குபவன் / காப்பவன்; இங்கு “வருணன்” என்பது மனிதனின் துன்பங்களையும் மனக்கழிவுகளையும் நீக்கி, அவனை தர்மநெறியில் நடத்தும் பரம்பொருளைக் குறிக்கிறது.

श्रुधी ஶ்ருதீ – கேளுங்கள் / செவிமடுக்குங்கள்; பக்தன் தனது பிரார்த்தனையை இறைவன் கருணையுடன் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்று வேண்டுகிறான்.

हवम् ஹவம் – அழைப்பு / வேண்டுதல் / பிரார்த்தனை; உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து எழும் இறைநேச கூக்குரலை குறிக்கிறது. இது உண்மையான பக்தியின் வெளிப்பாடு.

अद्य அத்ய – இன்று / இப்போதே; இறை அருள் தாமதமின்றி கிடைக்க வேண்டும் என்ற ஆழ்ந்த ஏக்கத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.

च ச – மற்றும் / மேலும்; பிரார்த்தனையையும் அருளையும் இணைக்கும் சொல். இறைவனின் கருணை தொடர்ந்து நிலைக்க வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது.

मृळय ம்ருளய – அருள் புரியுங்கள் / மகிழ்ச்சி அளியுங்கள் / காப்பாற்றுங்கள்; பக்தன் துன்பங்களிலிருந்து விடுபட்டு, அமைதி மற்றும் நலன் பெற இறைவனின் அருளை வேண்டுகிறான்.

त्वाम् த்வாம் – உம்மை / உங்களை; பரம்பொருளை நேரடியாக அழைக்கும் பக்தியின் நெருக்கத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.

अवस्युः அவஸ்யுஃ – பாதுகாப்பை நாடுபவன் / காப்பு விரும்புபவன்; உலக ஆசைகள், மனவாசனைகள் மற்றும் துன்பங்களிலிருந்து தன்னை காக்க இறைவனை நாடும் மனிதனை குறிக்கிறது.

आ ஆ – முழுமையாக / அருகில் / நோக்கி; பக்தன் முழுமனதுடன் இறைவனை அணுகுவதை உணர்த்துகிறது.

चके சகே – அழைக்கிறேன் / ஸ்துதிக்கிறேன் / வேண்டுகிறேன்; இறைவனைப் புகழ்ந்து, அவனது அருளை நாடி பக்தன் உரைக்கும் ஸ்துதியை குறிக்கிறது.

விளக்கம்:

இந்த வேத மந்திரம், மனிதன் தனது துன்பங்கள், மனவாசனைகள் மற்றும் உள்ளார்ந்த கலக்கங்களிலிருந்து விடுபட்டு, பரம்பொருளின் அருளையும் பாதுகாப்பையும் நாடும் ஆழ்ந்த ஆன்மீக வேண்டுதலை எடுத்துரைக்கிறது. இது வெறும் வெளிப்புற பிரார்த்தனை அல்ல; மனித இதயத்தின் ஆழத்திலிருந்து எழும் இறை அழைப்பு ஆகும். இறைவனின் அருளே மனிதனை உண்மையான அமைதி, நலம் மற்றும் ஆன்மீக உயர்விற்கு வழிநடத்துகிறது என்பதை இந்த மந்திரம் மிக ஆழமாக உணர்த்துகிறது.

“இமம் மே வருண ஶ்ருதீ ஹவம்” என்பது பக்தனின் உள்ளத்திலிருந்து எழும் உண்மையான கூக்குரலாகும். “என் வேண்டுதலைக் கேளும்” என்று பக்தன் வருணனை நாடுகிறான். இங்கு “வருணன்” என்பது வெறும் தெய்வப் பெயராக மட்டும் இல்லாமல், மனிதனின் பாவங்கள், துன்பங்கள், மனக்கழிவுகள் மற்றும் அறியாமையை நீக்கி அவனை தர்மநெறியில் நடத்தும் பரம்பொருளைக் குறிக்கிறது. மனித வாழ்க்கையின் அனைத்து முயற்சிகளும் இறுதியில் துன்பநிவாரணத்திற்கும் மகிழ்ச்சிக்கும் அமைதிக்கும் தான் செல்கின்றன. செல்வம், குடும்பம், புகழ், அதிகாரம் ஆகிய அனைத்தும் மனிதன் பாதுகாப்பையும் நிம்மதியையும் தேடும் வெளிப்பாடுகளே. ஆனால் நிலையான அமைதி இறைவனின் அருளால் மட்டுமே கிடைக்கிறது என்பதை இந்த மந்திரம் வலியுறுத்துகிறது.

“அத்யா ச ம்ருளய” என்பது பக்தனின் ஆழ்ந்த ஏக்கத்தை வெளிப்படுத்துகிறது — “இப்போதே எனக்கு அருள் புரிவாயாக” என்ற உள்ளார்ந்த விண்ணப்பம் இதில் அடங்கியுள்ளது. இது உலக இன்பங்களுக்கான வேண்டுகோள் அல்ல; மாறாக மனவாசனைகள், அறியாமை, துன்பம் மற்றும் ஆன்மீக இருளிலிருந்து விடுபட்டு இறை அருளைப் பெறும் ஆன்மீகத் தாபமாகும். மனிதன் தன் பலவீனங்களை உணர்ந்து, அவற்றை வெல்ல இறை அருளை நாடும் போது தான் உண்மையான பக்தி தொடங்குகிறது.

“த்வாமவஸ்யுரா சகே” என்பது “பாதுகாப்பை நாடும் நான் உம்மை ஸ்துதிக்கிறேன்” என்ற பக்தியின் வெளிப்பாடாகும். மனிதன் உலக ஆசைகள், மனவாசனைகள், கபடம், கோபம், அகந்தை போன்ற உள் எதிரிகளால் அடிக்கடி பாதிக்கப்படுகிறான். இவை மனித மனத்தை கலக்கத்திற்கும் துன்பத்திற்கும் இட்டுச் செல்கின்றன. ஆனால் இறைவனை நினைத்து அவனை ஸ்துதிக்கும் மனத்தில் இந்த வாசனைகள் நிலைக்க முடியாது. இறைநினைவு மனத்தை தூய்மைப்படுத்துகிறது; தீய எண்ணங்களை எரித்து அழிக்கிறது; உள்ளத்தில் அமைதியையும் கருணையையும் வளர்க்கிறது.

இந்த மந்திரம் மேலும், இறை ஸ்துதியின் ஆன்மீக சக்தியை எடுத்துரைக்கிறது. உண்மையான ஸ்துதி என்பது வெறும் வார்த்தைகளின் உச்சரிப்பு அல்ல; அது பக்தியால் உருகிய இதயத்தின் ஆழமான அனுபவமாகும். இறைவனை நினைக்கும் இடத்தில் மனக்கழிவுகள் கரைகின்றன; ஆசைகள் கட்டுப்படுகின்றன; அகந்தை குறைகிறது; உள்ளம் அமைதியடைகிறது. அந்த தூய்மையான மனத்தின் மேல் தான் ஆன்மீக வாழ்க்கையின் அடித்தளம் கட்டப்படுகிறது.

இந்த மந்திரம் மனிதனை ஒரு உயர்ந்த ஆன்மீக வாழ்க்கைக்கு அழைக்கிறது. இறைவனை நாடி, அவனது அருளை வேண்டி, மனத்தை தூய்மைப்படுத்தி வாழும் வாழ்க்கையே உண்மையான நலனையும் பாதுகாப்பையும் அளிக்கிறது. மனிதனின் உண்மையான பாதுகாப்பு வெளிப்புற பொருட்களில் இல்லை; இறைவனின் அருளிலும் உள்ளார்ந்த தூய்மையிலும் தான் உள்ளது என்பதை இந்த வேத மந்திரம் ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது.

முடிவுரை:

இந்த வேத மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான ஆன்மீக நோக்கத்தை தெளிவாக வெளிப்படுத்துகிறது. மனிதன் துன்பங்களிலிருந்தும் மனவாசனைகளிலிருந்தும் விடுபட இறைவனின் அருளை நாட வேண்டும். உண்மையான பிரார்த்தனை என்பது உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து எழும் இறை அழைப்பாகும். இறைவனை நினைத்து ஸ்துதிக்கும் மனம் தூய்மையடைகிறது; ஆசைகள், அகந்தை மற்றும் தீய குணங்கள் அழிகின்றன. இறை அருளே மனிதனை பாதுகாப்பு, அமைதி, ஆனந்தம் மற்றும் ஆன்மீக உயர்விற்கு வழிநடத்துகிறது. ஆகவே இறைவனை முழு நம்பிக்கையுடன் நாடி, மனத்தை தூய்மைப்படுத்தி, பக்தி மற்றும் பணிவுடன் வாழ்வதே மனித வாழ்க்கையின் உயர்ந்த பாதை என்பதே இந்த மந்திரத்தின் ஆழ்ந்த உபதேசமாகும்.