दर्शं नु विश्वदर्शतं दर्शं रथमधि क्षमि ।

एता जुषत मे गिरः ॥ १८ ॥

தர்ஶம் நு விஶ்வதர்ஶதம் தர்ஶம் ரதமதி க்ஷமி ।
ஏதா ஜுஷத மே கிரஃ ॥ 18 ॥

பொருள்:

दर्शम् தர்ஶம் – தரிசனம் / காண்தல்; இறைவனை உணர்ந்து காணும் ஆன்மீக அனுபவத்தை குறிக்கிறது. இது வெளிப்புறக் கண்களால் காண்பது மட்டும் அல்ல; உள்ளார்ந்த ஞானத்தின் மூலம் நிகழும் தெய்வீக அனுபவமாகும்.

नु நு – நிச்சயமாக / உண்மையாக: பக்தனின் உறுதியான ஆன்மீக அனுபவத்தை வலியுறுத்துகிறது. இறை அனுபவம் சந்தேகமற்ற உண்மையாக மாறிய நிலையை குறிக்கிறது.

विश्वदर्शतम् விஷ்வதர்ஶதம் – உலகமெங்கும் காணத்தக்கவன் / அனைத்திலும் வெளிப்படுபவன்; பரம்பொருள் அனைத்திலும் நிறைந்திருப்பதை குறிக்கிறது. உலகின் ஒவ்வொரு உருவத்திலும், நிகழ்விலும், உயிர்களிலும் அவனது மகிமை வெளிப்படுகிறது.

दर्शम् தர்ஶம் – தரிசித்தேன் / கண்டேன்; பக்தன் இறைவனை உள்ளார்ந்த அனுபவத்தில் உணர்ந்ததை குறிக்கிறது. இது ஆன்மீக விழிப்புணர்வின் நிலையாகும்.

रथम् ரதம் – ரதம் / வாழ்க்கைப் பயண வாகனம்; மனித உடலை அல்லது வாழ்க்கைப் பயணத்தை குறிக்கும் உவமை. ஆன்மா இந்த உடல் என்னும் ரதத்தின் மூலம் வாழ்க்கைப் பயணத்தை மேற்கொள்கிறது.

अधि அதி – உள்ளே / மேல் / அதனுள்; உடலினுள் அல்லது இதயத்தின் ஆழத்தில் இறை அனுபவம் நிகழ்வதை உணர்த்துகிறது.

क्षमि க்ஷமி – பூமியில் / இந்த உடலில் / இவ்வாழ்க்கையில்; மனித வாழ்க்கையிலேயே இறைவனை உணர முடியும் என்பதை குறிக்கிறது. இறை அனுபவம் மரணத்திற்குப் பிறகு மட்டுமல்ல; இவ்வாழ்க்கையிலேயே சாத்தியமானது.

एताः ஏதாஃ – இவை / இந்த; பக்தன் அர்ப்பணிக்கும் ஸ்துதி வார்த்தைகள் மற்றும் பிரார்த்தனைகளை குறிக்கிறது.

जुषत ஜுஷத – ஏற்றுக்கொள்ளட்டும் / மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்கட்டும்; இறைவன் பக்தனின் ஸ்துதியை அன்புடன் ஏற்றுக்கொள்வதை குறிக்கிறது.

मे மே – என்னுடைய; பக்தனின் தனிப்பட்ட பிரார்த்தனை மற்றும் ஆன்மீக அனுபவத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.

गिरः கிரஃ – சொற்கள் / ஸ்துதிகள் / புகழ்வாணிகள்; இறைவனைப் புகழ்ந்து கூறப்படும் தெய்வீக வார்த்தைகளை குறிக்கிறது. உள்ளார்ந்த பக்தியிலிருந்து எழும் ஸ்துதி மொழிகள்.

விளக்கம்:

இந்த வேத மந்திரம், மனிதனின் உள்ளார்ந்த ஆன்மீக அனுபவத்தையும் பரம்பொருளை உணர்ந்த பக்தனின் பேரானந்த நிலையையும் மிக ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது. உலகின் அனைத்திலும் நிறைந்திருக்கும் பரம்பொருள், உண்மையான பக்தனின் உள்ளத்தில் வெளிப்பட்டு, அவனது வாழ்க்கையை தெய்வீக ஒளியால் நிரப்புகின்றான் என்பதே இந்த மந்திரத்தின் மைய உண்மையாகும்.

“தர்ஶம் நு விஶ்வதர்ஶதம்” என்ற பகுதி, “உலகமெங்கும் காணத்தக்க அந்த பரம்பொருளை நான் உண்மையாக தரிசித்தேன்” என்ற பக்தனின் ஆன்மீக மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்துகிறது. இங்கு “விஷ்வதர்ஶதம்” என்பது பரம்பொருள் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் மட்டுமே இருப்பவன் அல்ல; உலகின் ஒவ்வொரு உயிரிலும், இயற்கையின் ஒவ்வொரு அசைவிலும், பிரபஞ்சத்தின் ஒவ்வொரு நிகழ்விலும் வெளிப்படுகின்ற தெய்வீக சக்தி என்பதைக் குறிக்கிறது. இந்த உண்மையை உணர்ந்தபோது, மனிதனின் பார்வை சாதாரண உலக பார்வையிலிருந்து தெய்வீக பார்வையாக உயர்கிறது. அவன் அனைத்திலும் இறைவனின் மகிமையையும் இருப்பையும் காணத் தொடங்குகிறான்.

“தர்ஶம் ரதமதி க்ஷமி” என்பது மனித உடலின் ஆன்மீக முக்கியத்துவத்தை எடுத்துரைக்கிறது. மனித உடல் வெறும் மாம்சக் கட்டமைப்பு அல்ல; அது ஆன்மாவின் பயணத்திற்கான ரதமாகும். இந்த வாழ்க்கை என்னும் ரதத்தில் பயணிக்கும் ஆன்மா, வெளிப்புற உலக ஆசைகளிலிருந்து விலகி உள்ளத்தை நோக்கித் திரும்பும்போது, இதயத்தின் ஆழத்தில் உறையும் பரம்பொருளை அனுபவிக்கத் தொடங்குகிறது. இறைவனை அடைய எங்கோ தூரம் செல்ல வேண்டியதில்லை; அவன் மனிதனின் உள்ளத்திலேயே இருக்கிறான் என்பதே இந்த மந்திரத்தின் ஆழ்ந்த ஆன்மீக உபதேசமாகும்.

இந்த மந்திரம் மேலும், இறை தரிசனம் மனிதனின் உள்ளத்தை எவ்வாறு மாற்றுகிறது என்பதையும் விளக்குகிறது. “ஏதா ஜுஷத மே கிரஃ” என்பது, பக்தனின் இதயத்திலிருந்து எழும் ஸ்துதி மொழிகளை இறைவன் அன்புடன் ஏற்றுக்கொள்கிறான் என்பதைக் குறிக்கிறது. உண்மையான ஸ்துதி என்பது வெறும் வார்த்தைகளால் நிகழ்வதல்ல; அது இறை அனுபவத்தால் உருகிய உள்ளத்தின் இயல்பான வெளிப்பாடாகும். பரம்பொருளை உணர்ந்த மனிதன், அவனது மகிமையைப் பாடாமல் இருக்க முடியாது. பக்தி, நன்றி, ஆனந்தம் ஆகியவை அவனது சொற்களிலும் செயல்களிலும் வெளிப்படத் தொடங்குகின்றன.

இந்த மந்திரம் மனிதனை வெளிப்புற உலகில் மட்டும் அலைந்து திரியும் வாழ்க்கையிலிருந்து உள்ளார்ந்த ஆன்மீகப் பயணத்திற்குத் திருப்புகிறது. மனம் உலக ஆசைகளிலிருந்து விலகி சுத்தமடையும் போது, சிந்தனைகள் அமைதியடையும் போது, இதயம் தெய்வீக உணர்வில் நிலைபெறும் போது, மனிதன் தனது உடலிலேயே பரம்பொருளை தரிசிக்கிறான். அந்த இறை அனுபவம் அவனது வாழ்க்கையை அமைதி, பக்தி, அன்பு மற்றும் தெய்வீக ஆனந்தம் நிறைந்த ஒன்றாக மாற்றுகிறது.

இந்த மந்திரத்தின் ஆழ்ந்த உபதேசம் என்னவெனில் — உண்மையான ஆன்மீக நிறைவு வெளிப்புற உலகில் கிடைப்பதில்லை; அது உள்ளார்ந்த இறை உணர்வில் தான் கிடைக்கிறது. உலகமெங்கும் நிறைந்திருக்கும் பரம்பொருளை தனது இதயத்தில் தரிசிக்கும் மனிதனே உண்மையான அமைதியையும் ஆனந்தத்தையும் அடைகிறான். மனித உடலே ஆன்மீகப் பயணத்தின் ரதம்; தூய்மையான மனமே இறை தரிசனத்தின் வாயில்; பக்தியால் உருகிய இதயமே பரம்பொருளின் அருளைப் பெறும் புனித ஆலயம் என்பதே இந்த வேத மந்திரத்தின் நிலையான ஆன்மீக செய்தியாகும்.

முடிவுரை:

இந்த மந்திரத்தின் முழு விளக்கத்தையும் ஒருங்கிணைத்துப் பார்க்கும்போது, அதன் மையக் கருத்து மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான இலக்கு “இறை தரிசனம்” மற்றும் “உள்ளார்ந்த மாற்றம்” என்பதே தெளிவாகிறது.

மனிதன் உலக ஆசைகளில் சிதறி, வெளிப்புற அனுபவங்களில் மட்டுமே சிக்கிக் கொண்டிருக்கும் போது, அவன் பரம்பொருளின் உண்மையான இருப்பை மறந்து விடுகிறான். ஆனால் மனம் தூய்மையடைந்து, சிந்தனைகள் அமைதியடைந்து, அகநோக்கு உருவாகும் போது, அதே பரம்பொருள் அனைத்திலும் நிறைந்திருப்பவன் என்பதை அவன் நேரடியாக அனுபவிக்கிறான். இந்த அனுபவமே “தர்ஶம் நு விஶ்வதர்ஶதம்” எனும் ஆன்மீக விழிப்புணர்வாக வெளிப்படுகிறது.

மனித உடல் இங்கு “ரதம்” எனக் கூறப்படுவது, வாழ்க்கை ஒரு பயணமாகும் என்றும் அந்தப் பயணத்தின் இயக்கம் ஆன்மாவின் நோக்கத்தின்படி அமைகிறது என்றும் உணர்த்துகிறது. அந்தப் பயணம் வெளிப்புற உலகில் அல்ல; உள்ளத்தின் ஆழத்திலேயே நடைபெறுகிறது. மனம் வெளி விருப்பங்களிலிருந்து விலகி உள்ளத்தை நோக்கி திரும்பும் போது, இறைவன் வெளியில் அல்ல, இதயத்திலேயே அனுபவிக்கப்படுகிறான்.

இந்த இறை அனுபவம் மனிதனை முழுமையாக மாற்றுகிறது. கசப்பான எண்ணங்கள் இனிமையாக மாறுகின்றன; அகந்தை நீங்கி பணிவு உருவாகிறது; பகைமை அகன்று அன்பு நிலைபெறுகிறது. அதனால் அவனது வாழ்க்கையே தெய்வீக ஸ்துதியாக மாறுகிறது. அவனது சொற்களும் செயல்களும் இறைவனை மகிழ்விக்கும் அர்ப்பணிப்பாக விளங்குகின்றன.

இறைவன் அந்த பக்தனின் இந்த தூய உள்ளத்தை அன்புடன் ஏற்றுக்கொள்கிறான். அவனை தனது அருளால் காத்து, தீய குணங்களிலிருந்து பாதுகாத்து, ஆன்மீக உயர்வுக்கு வழிநடத்துகிறான். இதன் மூலம் மனிதன் உலகிலேயே தெய்வீக வாழ்வை அனுபவிக்கத் தொடங்குகிறான்.

ஆகவே, இந்த மந்திரத்தின் சாரம் என்னவெனில் — வெளிப்புற உலகைத் தாண்டி உள்ளத்தை நோக்கிச் செல்லும் பயணமே உண்மையான ஆன்மீகப் பயணம். மனம் தூய்மையடைந்து, இறைவனை அனைத்திலும் காணும் நிலையில் மனிதன் அடையும் அனுபவமே உண்மையான தரிசனம். அந்த தரிசனமே வாழ்க்கையை பக்தி, அமைதி மற்றும் ஆனந்தத்தால் நிரப்புகிறது.