न यं दिप्सन्ति दिप्सवो न द्रुह्वाणो जनानाम् ।
न देवमभिमातयः ॥ १४ ॥
ந யம் திப்ஸந்தி திப்ஸவோ ந த்ருஹ்வாணோ ஜனானாம் ।
ந தேவமபிமாதயஃ ॥ 14 ॥
பொருள்:
न ந – இல்லை / அல்ல; தீய எண்ணங்கள் மற்றும் தீய செயல்கள் அந்த உயர்ந்த மனிதனை பாதிக்க முடியாது என்பதை குறிக்கிறது.
यम् யம் – அவனை / அந்த மனிதனை; தர்மநெறியில் வாழும் உயர்ந்த மனிதனை அல்லது தெய்வீக குணமுள்ளவரை குறிக்கிறது.
दिप्सन्ति திப்ஸந்தி – ஏமாற்ற விரும்புகின்றனர் / கபடம் செய்ய நினைக்கின்றனர்; மற்றவர்களை மோசடி செய்யும் எண்ணத்தை குறிக்கிறது. ஆனால் உயர்ந்த மனிதனின் அருகில் இந்த தீய எண்ணம் மறைந்து விடுகிறது.
दिप्सवः திப்ஸவஃ – ஏமாற்றும் மனம் உடையவர்கள் / கபடக்காரர்கள்; பொய், கபடம், வஞ்சகம் ஆகியவற்றில் ஈடுபடுவோரை குறிக்கிறது.
न ந – இல்லை; தீய மனப்பான்மை அங்கு நிலைக்க முடியாது என்பதை மீண்டும் வலியுறுத்துகிறது.
द्रुह्वाणः த்ருஹ்வாணஃ – துரோகம் செய்பவர்கள் / பகை கொண்டவர்கள்; மற்றவர்களுக்கு தீங்கு செய்ய நினைப்பவர்களை குறிக்கிறது.
जनानाम् ஜனானாம் – மக்களிடத்தில் / மனிதர்களிடம்; சமூகத்தில் வாழும் மக்களுக்கிடையிலான உறவுகளை குறிக்கிறது.
न ந – இல்லை; உயர்ந்த ஆன்மீக வாழ்க்கையில் தீய குணங்களுக்கு இடமில்லை என்பதை குறிக்கிறது.
देवम् தேவம் – தெய்வீக குணமுள்ளவன் / ஒளிமிக்க மனிதன்; உண்மை, அன்பு, தர்மம் மற்றும் அகந்தையற்ற தன்மையுடன் வாழும் உயர்ந்த மனிதனை குறிக்கிறது.
अभिमातयः அபிமாதயஃ – அகந்தை போன்ற உள் எதிரிகள் / பெருமை உணர்வுகள்; அகந்தை, தற்பெருமை, ஆணவம் போன்ற மனக்குறைகளை குறிக்கிறது. உண்மையான உயர்ந்த மனிதனிடம் இவை நிலைக்க முடியாது.
விளக்கம்:
இந்த வேத மந்திரம், தர்மநெறியில் நிலைத்து வாழும் உயர்ந்த மனிதனின் தெய்வீக குணங்களையும், அவன் சமூகத்தில் ஏற்படுத்தும் ஆன்மீக மாற்றத்தையும் ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது. உண்மை, அன்பு, அஹிம்சை, எளிமை மற்றும் பணிவு ஆகிய நற்பண்புகளால் நிரம்பிய வாழ்க்கை, தனிமனிதனை மட்டுமல்லாது அவனைச் சுற்றியுள்ளவர்களையும் மாற்றும் சக்தி உடையது என்பதை இந்த மந்திரம் வெளிப்படுத்துகிறது.
“ந யம் திப்ஸந்தி திப்ஸவஃ” என்ற பகுதி, கபடம் மற்றும் வஞ்சக எண்ணம் கொண்டவர்கள்கூட உயர்ந்த மனிதனின் அருகில் தங்களது தீய எண்ணங்களை இழந்து விடுகின்றனர் என்பதைக் குறிக்கிறது. உண்மை மற்றும் நேர்மையுடன் வாழும் மனிதனின் வாழ்க்கை ஒரு அமைதியான உபதேசமாக மாறுகிறது. அவன் வார்த்தைகளால் மட்டுமல்ல, தனது வாழ்க்கை முறையாலேயே பிறருக்கு நல்ல வழியை காட்டுகிறான். அவனது தூய மனம், எளிமை, சுத்தமான நடத்தை ஆகியவை கபடமுள்ளவர்களுக்கும் உண்மையின் மகத்துவத்தை உணர்த்துகின்றன. இவ்வாறு, ஒரு நல்ல மனிதனின் வாழ்க்கை மற்றவர்களின் மனதிலும் மாற்றத்தை உண்டாக்கும் ஆன்மீக சக்தியாகிறது.
“ந த்ருஹ்வாணோ ஜனானாம்” என்பது பகை, துரோகம் மற்றும் தீங்கு செய்கின்ற மனப்பான்மை கொண்டவர்களும், அத்தகைய உயர்ந்த மனிதனின் அருகில் தங்கள் பகை உணர்வுகளை விடுகின்றனர் என்பதை உணர்த்துகிறது. அன்பும் அஹிம்சையும் நிறைந்த வாழ்க்கை, சுற்றியுள்ளவர்களின் மனதிலும் அமைதியை ஏற்படுத்துகிறது. ஒருவரின் உள்ளத்தில் உண்மையான அஹிம்சை நிலைபெற்றால், அவரை அணுகுபவர்களும் தங்களது பகை மற்றும் கோபத்தை விட்டுவிடுகிறார்கள் என்ற ஆன்மீக உண்மையை இந்த மந்திரம் வலியுறுத்துகிறது. அன்பும் அமைதியும் கொண்ட மனிதன், சமுதாயத்தில் ஒற்றுமையையும் நல்லிணக்கத்தையும் வளர்க்கும் சக்தியாக மாறுகிறான்.
“ந தேவமபிமாதயஃ” என்ற பகுதி, உண்மையான தெய்வீக மனிதனின் முக்கிய அடையாளத்தை எடுத்துரைக்கிறது. உயர்ந்த அறிவும் நல்லொழுக்கமும் பெற்றிருந்தாலும், அவன் அகந்தையற்றவனாக இருக்கிறான். தற்பெருமை, ஆணவம், தன்னை உயர்வாக நினைக்கும் மனப்பான்மை போன்ற உள் எதிரிகள் அவனிடம் நிலைக்க முடியாது. ஏனெனில் உண்மையான ஆன்மீக உயர்வு பணிவோடு இணைந்திருக்கிறது. தன்னை உயர்த்திக் காட்டாமல், அனைவரிடமும் சமநிலையுடன், அன்புடன், எளிமையுடன் நடந்து கொள்வதே தெய்வீகத்தின் உண்மையான அழகாகும்.
இந்த மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் உயர்ந்த நோக்கம் வெறும் வெளிப்புற வெற்றி அல்ல; உள்ளார்ந்த தூய்மையும் தெய்வீக குணங்களும் நிறைந்த வாழ்க்கையே உண்மையான வெற்றி என்பதை எடுத்துரைக்கிறது. உண்மை, அஹிம்சை, பணிவு மற்றும் தர்மம் ஆகியவற்றில் நிலைத்திருக்கும் வாழ்க்கை, மனிதனை உள் அமைதிக்கும் ஆன்மீக உயர்வுக்கும் வழிநடத்துகிறது. மேலும், அத்தகைய வாழ்க்கை சமூகத்திற்கும் ஒளியாக மாறுகிறது.
மனிதன் தனது வாழ்க்கையை சுயநலத்திற்காக அல்ல, நல்லொழுக்கத்தின் வெளிப்பாடாக மாற்ற வேண்டும் என்பதை இந்த மந்திரம் உணர்த்துகிறது. பிறரை ஏமாற்றாமல், யாரிடமும் பகை கொள்ளாமல், அகந்தையின்றி வாழும் மனிதனே உண்மையான “தேவம்” — தெய்வீக குணமுள்ள மனிதன் ஆகிறான். அவனது வாழ்க்கை மற்றவர்களுக்கும் நல்ல மாற்றத்தை உருவாக்கும் ஆன்மீக சக்தியாகிறது.
மொத்தத்தில், இந்த வேத மந்திரம் மனிதனை உயர்ந்த நற்பண்பு வாழ்க்கைக்கு அழைக்கிறது. கபடம், துரோகம், பகை, அகந்தை ஆகியவற்றை வென்று, உண்மை, அன்பு, அஹிம்சை மற்றும் பணிவுடன் வாழும் வாழ்க்கையே தெய்வீக வாழ்க்கை என்பதை இது ஆழமாக உணர்த்துகிறது. அத்தகைய மனிதனின் வாழ்க்கை தனக்கும் சமூகத்திற்கும் ஒளியாக இருந்து, உலகில் அமைதி மற்றும் நல்லிணக்கத்தை நிலைநிறுத்தும் என்பதே இந்த மந்திரத்தின் உயர்ந்த உபதேசமாகும்.
முடிவுரை:
இந்த வேத மந்திரம், உண்மை, அன்பு, அஹிம்சை, பணிவு மற்றும் தர்மநெறியில் நிலைத்து வாழும் மனிதனின் வாழ்க்கை எவ்வளவு உயர்ந்த தெய்வீக சக்தியாக மாறுகிறது என்பதை ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது. இத்தகைய மனிதன் தன் வாழ்க்கையால் பிறரையும் மாற்றும் ஆற்றலைப் பெறுகிறான். அவனது தூய்மையான நடத்தை, கபடமுள்ளவர்களின் கபடத்தையும், பகை கொண்டவர்களின் பகையையும் கரையச் செய்கிறது.
இந்த மந்திரம் உண்மையான ஆன்மீக உயர்வு என்பது வெளிப்புற புகழோ அதிகாரமோ அல்ல; அகந்தையற்ற தூய உள்ளமும் நல்லொழுக்கமுள்ள வாழ்க்கையும்தான் என்பதை வலியுறுத்துகிறது. தன்னை உயர்வாக நினைக்காமல், அனைவரிடமும் அன்பும் சமநிலையும் கொண்டு வாழும் மனிதனே உண்மையான தெய்வீக மனிதன். அவனது வாழ்க்கை அமைதி, ஒற்றுமை மற்றும் நல்லிணக்கத்தின் ஆதாரமாக மாறுகிறது.
மேலும், மனிதன் பிறரை ஏமாற்றாமல், யாரிடமும் பகை கொள்ளாமல், உண்மை மற்றும் அஹிம்சையின் பாதையில் நிலைத்திருக்க வேண்டும் என்பதையும் இந்த மந்திரம் உணர்த்துகிறது. அத்தகைய வாழ்க்கை தனிமனிதனுக்கு உள் அமைதியையும் ஆன்மீக முன்னேற்றத்தையும் அளிப்பதோடு, சமுதாயத்திற்கும் நன்மையை வழங்குகிறது.
ஆகவே மனிதன் அகந்தை, கபடம், துரோகம் மற்றும் பகை போன்ற உள் குற்றங்களை நீக்கி, அன்பு, பணிவு, சத்தியம் மற்றும் தர்மம் நிறைந்த வாழ்க்கையை நடத்த வேண்டும். இதுவே உண்மையான தெய்வீக வாழ்க்கை; இதுவே மனிதனை உயர்ந்த ஆன்மீக நிலைக்கும் உலக நலனுக்கும் வழிநடத்தும் பாதை என்பதே இந்த வேத மந்திரத்தின் ஆழ்ந்த சாரமும் உயர்ந்த உபதேசமும் ஆகும்.
No classes added yet.






Users Today : 2