वेद वातस्य वर्तनिमुरोॠष्वस्य बृहतः ।

वेदा ये अध्यासते  ॥ ९ ॥

வேதா வாதஸ்ய வர்தனிமுரோரூஷ்வஸ்ய ப்ருஹதஃ ।
வேதா யே அத்யாஸதே ॥ 9 ॥

பொருள்:

वेद வேத – அறிவான் / அறிந்தவன்; எல்லாவற்றையும் முழுமையாக அறிந்திருக்கும் பரம்பொருள். காற்றின் இயக்கம் முதல் அனைத்து சக்திகளின் செயல்பாடுகளையும் அவன் அறிவான்.

वातस्य வாதஸ்ய – காற்றின்; இங்கு “வாயு” அல்லது காற்று எனும் இயற்கை சக்தியை குறிக்கிறது. அதனுடைய இயக்கம், வேகம் அனைத்தும் இறைவனுக்குத் தெரியும்.

वर्तनिम् வர்தனிம் – பாதை / இயக்க வழி; காற்று எங்கு செல்கிறது, எப்படி நகர்கிறது என்ற அதன் மறைபாதையை குறிக்கிறது. இயற்கையின் நுண்ணிய இயக்கமும் இறைவனால் அறியப்படுகிறது.

उरो உரோ – விசாலமான / பெரிதான; விசாலத்தையும் விரிவையும் குறிக்கும் சொல். இறைவனின் பரந்த தன்மை மற்றும் பரவலான அறிவை உணர்த்துகிறது.

ऊष्वस्य ஊஷ்வஸ்ய – உயர்ந்த / வலிமையான / மேம்பட்ட; சக்தி மற்றும் உயர்வை குறிக்கிறது. இயற்கை சக்திகளைவிட உயர்ந்த பரம்பொருளின் தன்மையை உணர்த்துகிறது.

बृहतः ப்ருஹதஃ –  மிகப் பெரிய / விரிந்த; எல்லையற்ற பெருமையை குறிக்கிறது. பரம்பொருள் அளவிட முடியாத விரிவுடையவன்.

वेदा வேதா – அறிகிறான் / அறிவான்; மீண்டும் இறைவனின் சர்வஞ்ஞத்துவத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது. எதுவும் அவனுக்குத் தெரியாமல் இல்லை.

ये யே – யார் / எவர்கள்; இங்கு உயர்ந்த நிலையை அடைந்தவர்களைக் குறிக்கிறது.

अध्यासते அத்யாஸதே – மேலே நிலைநிற்றல் / உயர்ந்த நிலையில் இருப்பவர்கள்; வாயுவை விடவும் உயர்ந்த நிலையை அடைந்த சக்திகள் அல்லது நிலைகள். இயற்கை சக்திகளைத் தாண்டிய உயர்ந்த நிலை இருப்பவர்களையும் இறைவன் அறிவான்.

விளக்கம்:

இந்த வேத மந்திரம் பரம்பொருளின் எல்லையற்ற அறிவையும், இயற்கையின் மிக நுண்ணிய இயக்கங்கள்கூட அவனின் அறிவுக்குள் இருப்பதையும் ஆழமாக வெளிப்படுத்துகிறது. காற்று எனும் இயற்கை சக்தி எவ்வளவு வேகமானதும், கட்டுப்படுத்த முடியாததும், மறைமுகமானதுமானதாக இருந்தாலும், அதன் ஒவ்வொரு இயக்கமும், பாதையும், மாற்றமும் அந்த பரம்பொருளால் முழுமையாக அறியப்படுகிறது என்பதை இந்த மந்திரம் வலியுறுத்துகிறது.

இங்கு “வேத” என்பது அனைத்தையும் அறிந்த பரம்பொருளைக் குறிக்கிறது. உலகில் நடைபெறும் எந்தச் செயலாக இருந்தாலும், அது அவனின் அறிவுக்கு அப்பாற்பட்டதல்ல. “வாதஸ்ய” என்பது காற்றை குறிக்கிறது; அதாவது இயற்கையின் மிக வேகமான சக்தி. “வர்தனிம்” என்பது அந்தக் காற்றின் மறைபாதையையும் அதன் இயக்க வழியையும் சுட்டுகிறது. காற்று எங்கு செல்கிறது, எவ்வாறு பரவுகிறது என்பது மனிதக் கண்களுக்கு தெரியாவிட்டாலும், அந்த நுண்ணிய இயக்கங்கள்கூட இறைவனுக்கு தெளிவாகத் தெரியும்.

“உரோ” மற்றும் “ஊஷ்வஸ்ய” என்ற சொற்கள் இறைவனின் விசாலத்தையும் உயர்ந்த தன்மையையும் உணர்த்துகின்றன. அவன் எல்லையற்ற பெருமையுடையவன்; அனைத்து சக்திகளையும் தாண்டிய உயர்ந்த நிலையை உடையவன். “ப்ருஹதஃ” என்பது அவனது அளவிட முடியாத விரிவை குறிக்கிறது. ஆகவே, காற்று போன்ற இயற்கை சக்திகள் அவனின் பரந்த அறிவின் முன்னிலையில் சிறியதாகவே தோன்றுகின்றன.

மந்திரத்தின் இரண்டாம் பகுதி “வேதா யே அத்யாஸதே” என்பது, காற்றை விடவும் உயர்ந்த நிலையை அடைந்த சக்திகள் அல்லது இருப்புகளையும் அந்த பரம்பொருள் முழுமையாக அறிந்திருக்கிறான் என்பதை உணர்த்துகிறது. இயற்கையின் சாதாரண இயக்கங்களையே அல்லாமல், அதனைத் தாண்டிய உயர்ந்த நிலைகளிலும் உள்ள அனைத்தையும் அவன் அறிவான். எந்த உயரமும், எந்த சக்தியும் அவனின் அறிவை மீற முடியாது.

இந்த மந்திரம் மனிதனுக்கு ஒரு ஆழ்ந்த ஆன்மீக உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. இயற்கையின் மிக வேகமான சக்தியான காற்றும், அதனை விட உயர்ந்த அனைத்து நிலைகளும் கூட அந்த சர்வஞ்ஞ பரம்பொருளின் அறிவுக்குள் அடங்கியவையே. எதுவும் அவனிடமிருந்து மறைய முடியாது; எதுவும் அவனின் பார்வைக்கு அப்பாற்பட்டதல்ல.

இதன் மூலம் மனிதன் ஒரு முக்கியமான உண்மையை உணர வேண்டும் — உலகில் எவ்வளவு சக்திகள் இருந்தாலும், அவை அனைத்தையும் இயக்கும் மற்றும் அறியும் ஒரு உயர்ந்த பரம்பொருள் இருக்கிறான். அவன் அனைத்தையும் அறிந்தவன், அனைத்தையும் கடந்தவன், அனைத்திலும் நிறைந்தவன். ஆகவே மனிதன் அகந்தையை விட்டு, அந்த பரம்பொருளை நம்பி, இயற்கையின் ஒழுங்கை புரிந்து கொண்டு, தர்மநெறியுடன் வாழ வேண்டும் என்பதே இந்த மந்திரத்தின் ஆழ்ந்த உபதேசமாகும்.

முடிவுரை:

இந்த வேத மந்திரம் இயற்கையின் மிக நுண்ணிய இயக்கங்களையும் அதனைத் தாண்டிய உயர்ந்த நிலைகளையும் அனைத்தையும் அறிந்திருக்கும் பரம்பொருளின் சர்வஞ்ஞத்துவத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. வானில் வீசும் காற்று எவ்வளவு வேகமானதும் கட்டுப்படுத்த முடியாததுமானதாக இருந்தாலும், அதன் ஒவ்வொரு இயக்கமும், மறைபாதையும் அந்த இறைவனின் அறிவுக்குள் முழுமையாக அடங்கியுள்ளது. அதேபோல், காற்றை விட உயர்ந்த நிலைகளில் இருக்கும் அனைத்துச் சக்திகளும் அவனின் அறிவுக்கு வெளியில் இல்லை.

இந்த மந்திரம் மனிதனுக்கு ஒரு முக்கிய ஆன்மீக உண்மையை உணர்த்துகிறது — இயற்கையின் எந்த சக்தியும், அது எவ்வளவு விரிவானதோ, வேகமானதோ அல்லது உயர்ந்ததோ இருந்தாலும், அனைத்தும் அந்த பரம்பொருளால் அறியப்பட்டும், கட்டுப்படுத்தப்பட்டும் வருகின்றன. அவன் எல்லையற்றவன், அனைத்தையும் கடந்தவன், அனைத்திலும் நிறைந்தவன் என்பதே இதன் மையக்கருத்தாகும்.

ஆகவே மனிதன் இயற்கையின் சக்திகளை வெறும் அதிசயமாக மட்டும் பார்க்காமல், அவற்றை இயக்கும் அந்த உயர்ந்த தெய்வீக சக்தியை உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். அகந்தையை விட்டு, பணிவுடன், தர்மநெறியுடனும் விழிப்புணர்வுடனும் வாழ்ந்து, அனைத்தையும் அறிந்த பரம்பொருளை நம்பி வாழ்வதே உண்மையான ஆன்மீக வாழ்க்கை ஆகும். இதுவே இந்த வேத மந்திரத்தின் முழுமையான சாரமும் ஆழ்ந்த உபதேசமும் ஆகும்.