कदा क्षत्रश्रियं नरमा वरुणं करामहे ।

मृळीकायोरुचक्षसम् ॥ ५ ॥

கதா க்ஷத்ரஶ்ரியம் நரமா வருணம் கராமஹே ।
ம்ருளீகாயோருசக்ஷஸம் ॥ 5 ॥

பொருள்:

कदा கதா – எப்போது? எந்த நாளில்?;  பக்தனின் ஆழ்ந்த ஏக்கம் மற்றும் இறைவனை அடைய வேண்டிய ஆன்மிகத் தாபத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.

क्षत्रश्रियम् க்ஷத்ரஶ்ரியம் – வலிமையின் மகிமை, சக்தியால் உயர்ந்தவர்; மனிதனை உள்ளார்ந்த வலிமையுடனும் துணிவுடனும் நிலைநிறுத்தும் தெய்வீக சக்தியை குறிக்கிறது. இறைவன் மனிதனுக்கு ஆற்றலும் பாதுகாப்பும் அளிப்பவர்.

नरम् நரம் – மனிதர்களின் தலைவன், வழிநடத்துபவர்;  மனிதர்களை நல்வழியில் நடத்தும் இறைவனின் வழிகாட்டும் தன்மையை எடுத்துரைக்கிறது.

आ ஆ – நோக்கி, அணுகி, அடைந்து;  இறைவனை அணுகும் பக்தனின் ஆன்மிகப் பயணத்தை குறிக்கிறது.

वरुणम् வருணம் – வருண பகவன்;  துன்பங்களை நீக்கி, ஒழுக்கத்தையும் சத்தியத்தையும் காக்கும் கருணைமிக்க தெய்வீக சக்தி.

करामहे கராமஹே – நாம் அடைவோம், நாம் பெறுவோம்;  இறைவனை முழுமையாக உணர்ந்து, அவனது அருளை அடைய வேண்டும் என்ற பக்தரின் பிரார்த்தனையை குறிக்கிறது.

मृळीकाय ம்ருளீகாய – இன்பம் அளிப்பவர், கருணையால் காக்கும் ஒருவர்; மனித வாழ்க்கையை அமைதி, நன்மை மற்றும் ஆனந்தத்தால் நிரப்பும் இறைஅருளை குறிக்கிறது.

उरुचक्षसम् உருசக்ஷஸம் – பரந்த பார்வையுடையவர், அனைத்தையும் காண்பவர், விரிந்த ஞானமுடையவர்; எல்லாவற்றையும் அறிந்து காக்கும் இறைவனின் எல்லையற்ற ஞானத்தையும் விழிப்புணர்வையும் குறிக்கிறது.

விளக்கம்:

இந்த வேத மந்திரம் மனிதன் இறைவனை அடைய வேண்டிய ஆழ்ந்த ஆன்மிக ஏக்கத்தையும், இறைஅருளால் வாழ்க்கை எவ்வாறு வலிமை, ஞானம் மற்றும் உண்மையான ஆனந்தம் நிறைந்ததாக மாறுகிறது என்பதையும் வெளிப்படுத்தும் உயர்ந்த பிரார்த்தனையாகும். உலக வாழ்க்கையின் நிலையற்ற தன்மையை உணர்ந்த பக்தன், “எப்போது அந்த நாள் வரும்? எப்போது நாம் வருண பகவானின் அருளை முழுமையாக அடைவோம்?” என்று ஆழ்ந்த தாபத்துடன் இறைவனை நோக்கி கேட்கிறான். இந்த கேள்வி வெறும் வார்த்தை அல்ல; அது மனித ஆன்மாவின் உள்ளார்ந்த தேடலை வெளிப்படுத்தும் ஒரு ஆன்மிக அழைப்பு ஆகும்.

“கதா” என்ற சொல் இந்த மந்திரத்தின் இதயமாக உள்ளது. அது இறைவனை அடைய வேண்டிய பக்தனின் பேரார்வத்தையும் காத்திருப்பையும் வெளிப்படுத்துகிறது. மனிதன் உலக வாழ்க்கையில் பல அனுபவங்களைச் சந்திக்கிறான். இன்பமும் துன்பமும் மாறி மாறி வருகின்றன. ஆனால் அவை எதுவும் நிலையான திருப்தியை அளிக்கவில்லை என்பதை உணர்ந்தபின், அவன் மனம் உயர்ந்த உண்மையை நாடத் தொடங்குகிறது. அந்த நேரத்தில் அவன் உள்ளத்தில் எழும் கேள்வியே — “எப்போது நான் இறைஅருளை முழுமையாக அனுபவிப்பேன்?” என்பதாகும்.

மந்திரத்தில் வரும் “க்ஷத்ரஶ்ரியம்” என்ற சொல், வலிமையின் மகிமையால் நிறைந்த இறைவனை குறிக்கிறது. இங்கு கூறப்படும் வலிமை உடல் பலம் மட்டும் அல்ல. அது மனவலிமை, தன்னம்பிக்கை, துணிவு, ஆன்மிக உறுதி மற்றும் வாழ்க்கையின் சவால்களை எதிர்கொள்ளும் உள்ளார்ந்த ஆற்றலைக் அருளும் இறைவனை குறிக்கிறது. மனிதன் பலவீனத்தாலும் பயத்தாலும் சோர்வடையும் போது, இறைநம்பிக்கை அவனுக்கு புதிய சக்தியை அளிக்கிறது. இறைவனை அடைந்த மனிதன் வெளிப்புற சூழ்நிலைகளால் எளிதில் குலையாமல் நிலைத்த மனத்துடன் வாழ்கிறான்.

“நரம்” என்ற சொல் இறைவனை மனிதர்களின் தலைவராகவும் வழிகாட்டியாகவும் சித்தரிக்கிறது. மனிதன் தன் அறிவால் மட்டுமே வாழ்க்கையின் முழு உண்மையையும் அறிந்து கொள்ள முடியாது. அவன் பல நேரங்களில் குழப்பத்திலும் அறியாமையிலும் தவறான பாதைகளிலும் சிக்கிக் கொள்கிறான். அப்போது இறைஞானமே அவனை உயர்ந்த வழிக்குக் கொண்டு செல்கிறது. இறைவன் மனிதனை வெளிப்புற முன்னேற்றத்திற்கு மட்டுமல்ல, உள்ளார்ந்த உயர்விற்கும் வழிநடத்துபவர்.

“வருணம்” என்பது துன்பங்களை நீக்கி, ஒழுக்கத்தையும் சத்தியத்தையும் காக்கும் தெய்வீக சக்தியை குறிக்கிறது. வருண பகவன் மனிதனின் செயல்களையும் எண்ணங்களையும் அறிந்தவர்; அவர் நீதியின் அடையாளமாக விளங்குகிறார். மனிதன் உண்மையுடனும் ஒழுக்கத்துடனும் வாழும்போது தான் அவனது வாழ்க்கை அமைதியையும் நன்மையையும் பெறுகிறது. ஆகவே, இறைவனை அடைவது என்பது வெறும் பக்தி உணர்வு மட்டுமல்ல; அது உண்மை, தர்மம் மற்றும் ஒழுக்கம் நிறைந்த வாழ்க்கையை வாழ்வதாகும்.

“ம்ருளீகாய” என்ற சொல் இறைவனின் கருணைமிக்க தன்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. மனித வாழ்க்கையில் உண்மையான சுகமும் அமைதியும் இறைஅருளின் மூலம் மட்டுமே கிடைக்கின்றன. உலக இன்பங்கள் தற்காலிகமானவை; ஆனால் இறைவனோடு இணைந்த வாழ்க்கை நிலையான ஆனந்தத்தை அளிக்கிறது. இறைஅருள் மனிதனின் மனத்திலிருந்து பயம், துக்கம் மற்றும் குழப்பத்தை நீக்கி உள்ளார்ந்த நிறைவை அளிக்கிறது.

மந்திரத்தின் இறுதியில் வரும் “உருசக்ஷஸம்” என்பது பரந்த பார்வையும் எல்லையற்ற ஞானமும் கொண்ட இறைவனை குறிக்கிறது. மனிதனின் பார்வை குறுகியது; அவன் நிகழ்கால அனுபவங்களின் அடிப்படையில் மட்டுமே பலவற்றை புரிந்துகொள்கிறான். ஆனால் இறைவன் அனைத்தையும் முழுமையாக அறிந்தவர். அவர் காலத்தையும், மனித மனங்களையும், வாழ்க்கையின் மறைந்த உண்மைகளையும் அறிந்திருக்கிறார். இறைஞானம் மனிதனை அறியாமையிலிருந்து விடுவித்து உண்மையான அறிவின் வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு செல்கிறது.

இந்த மந்திரம் முழுமையாக மனித வாழ்க்கையின் உயர்ந்த இலக்கை எடுத்துரைக்கிறது. இறைவனை அடைவதே மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான நோக்கம் என்பதை இது உணர்த்துகிறது. இறைஅருளை அடையும் போது மனிதன் வலிமையுடனும் ஞானத்துடனும் அமைதியுடனும் வாழத் தொடங்குகிறான். அவனுடைய வாழ்க்கை பயம் மற்றும் பலவீனத்திலிருந்து விடுபட்டு உயர்ந்த நன்மை மற்றும் ஆனந்தம் நிறைந்ததாக மாறுகிறது.

இன்றைய உலகிலும் இந்த மந்திரத்தின் செய்தி மிகுந்த பொருத்தமுடையதாக உள்ளது. மனிதர்கள் வெளிப்புற வெற்றிகளையும் செல்வத்தையும் தேடி ஓடிக்கொண்டிருந்தாலும், உள்ளார்ந்த அமைதி இல்லையெனில் அவர்கள் முழுமையான திருப்தியை அடைய முடியாது. இந்த வேத மந்திரம், உண்மையான வலிமை, உண்மையான ஞானம் மற்றும் நிலையான மகிழ்ச்சி இறைவனோடு இணைந்த வாழ்க்கையில்தான் இருக்கிறது என்பதை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.

எனவே, இந்த மந்திரம் ஒரு சாதாரண பிரார்த்தனை அல்ல; அது மனிதனை உள்ளார்ந்த உயர்விற்கும் இறைஞானத்திற்கும் வழிநடத்தும் ஆழமான ஆன்மிகப் பாடமாகும். இறைவனை அடைய வேண்டிய ஏக்கம், இறைஅருளால் கிடைக்கும் வலிமை, ஞானம் மற்றும் ஆனந்தம் ஆகியவை ஒன்றிணைந்து மனித வாழ்க்கையை முழுமையாக்குகின்றன என்பதே இந்த வேத மந்திரத்தின் நிலையான செய்தியாகும்.

முடிவுரை:

இந்த மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான நோக்கம் இறைவனை அடைந்து, அவனது அருளில் நிலைத்த அமைதி, வலிமை மற்றும் ஞானத்தை பெறுவதில்தான் இருக்கிறது என்பதை ஆழமாக உணர்த்துகிறது. உலக வாழ்க்கையின் நிலையற்ற இன்பங்களால் முழுமையான திருப்தி கிடைக்காது என்பதை உணர்ந்த மனிதன், இறுதியில் இறைஅருளை நாடும் ஆன்மிக ஏக்கத்துடன் வாழத் தொடங்குகிறான்.

வருண பகவன் மனிதனை உள்ளார்ந்த பலத்துடனும் துணிவுடனும் நிலைநிறுத்தும் தெய்வீக சக்தியாகவும், உண்மை மற்றும் ஒழுக்கத்தின் வழியில் நடத்தும் உயர்ந்த வழிகாட்டியாகவும் இந்த மந்திரத்தில் வர்ணிக்கப்படுகிறார். இறைவனை அடையும் போது மனிதன் பயம், பலவீனம் மற்றும் அறியாமையிலிருந்து விடுபட்டு, ஞானம், மனஅமைதி மற்றும் ஆனந்தம் நிறைந்த வாழ்க்கையை அடைகிறான்.

இறைவனின் பரந்த ஞானமும் கருணையும் மனிதனை உயர்ந்த உண்மைக்குக் கொண்டு செல்கின்றன. அதனால், உண்மையான நன்மை, நிலையான மகிழ்ச்சி மற்றும் உள்ளார்ந்த நிறைவு அனைத்தும் இறைவனோடு இணைந்த வாழ்க்கையில்தான் இருக்கின்றன என்பதை இந்த மந்திரம் தெளிவாக போதிக்கிறது. மனிதன் இறைநம்பிக்கை, ஒழுக்கம், ஞானம் மற்றும் ஆன்மிக உணர்வுடன் வாழும்போது தான் அவன் வாழ்க்கை முழுமையடைகிறது என்பதே இந்த மந்திரத்தின் நிலையான ஆன்மிகச் செய்தியாகும்.