तत्त्वा यामि ब्रह्मणा वन्दमानस्तदा शास्ते यजमानो हविर्भिः ।

अहेळमानो वरुणेह बोध्युरुशंस मा न आयुः प्र मोषीः ॥ ११ ॥

தத் த்வா யாமி ப்ரஹ்மணா வந்தமானஸ்
ததா ஶாஸ்தே யஜமானோ ஹவிர்பிஃ ।
அஹேளமானோ வருணேஹ போத்ய்
உருஷம்ஸ மா ந ஆயுஃ ப்ர மோஷீஃ ॥ 11 ॥

பொருள்:

तत् தத் – அந்த / இதனை; இங்கு வேண்டுதல் அல்லது பிரார்த்தனையைச் சுட்டுகிறது.

त्वा த்வா – உன்னை / உம்மை; இறைவனை நோக்கி உரையாடல்.

यामि யாமி – நான் அணைகிறேன் / வேண்டுகிறேன்; பக்தன் இறைவனை நாடுவது.

ब्रह्मणा ப்ரஹ்மணா – ஸ்தோத்திரங்களால் / வேத மந்திரங்களால்; இறைவனைப் புகழ்ந்து பாடுவதன் மூலம்.

वन्दमानः வந்தமான: – வணங்குகிறவன்; பக்தியுடன் இறைவனைத் துதிப்பவன்.

तदा ததா – அதேபோல்; அதே வேண்டுதலை மற்றவர்களும் செய்கிறார்கள்.

शास्ते ஶாஸ்தே – வேண்டுகிறான் / கூறுகிறான்; பிரார்த்தனை செய்கிற செயல்.

यजमानः யஜமான: – யாகம் செய்பவன்; யஜ்ஞம் செய்து இறைவனைப் போற்றுபவன்.

हविर्भिः ஹவிர்பிஃ – ஹவிஸ் (அர்ப்பணங்கள்) மூலம்; யாகத்தில் அளிக்கும் அர்ப்பணிப்புகள்.

अहेळमानः அஹேளமான: – கோபமில்லாமல்; இறைவன் கோபப்படாமல் இருக்க வேண்டும்.

वरुण வருண – வருணனே; பிரபஞ்ச ஒழுங்கை காக்கும் இறைவன்.

इह இஹ – இவ்வுலகில் / இவ்வாழ்க்கையில்; தற்போதைய மனித வாழ்க்கையில்.

बोधि போதி – கவனியுங்கள் / காக்குங்கள்; எங்களை பாதுகாத்து கவனிக்க வேண்டும்.

उरुशंस உருஷம்ஸ – மிகவும் புகழத்தக்கவர்; மிகுந்த மகிமை உடைய இறைவன்.

मा மா – வேண்டாம் / செய்யாதீர்கள்; வேண்டுதல்.

नः ந: – எங்களுடைய; மனிதர்களை குறிக்கும்.

आयुः ஆயுஃ – ஆயுள்; வாழ்க்கை காலம்.

प्र मोषीः ப்ர மோஷீஃ – குறைக்காதீர்கள் / எடுத்துவிடாதீர்கள்; ஆயுளை சுருக்காமல் காக்க வேண்டும்.

விளக்கம்:

இந்த வேத மந்திரம் பக்தனின் மனநிலையையும், இறைவனை நோக்கிய அவன் ஆழமான வேண்டுதலையும் வெளிப்படுத்தும் ஒரு உயர்ந்த ஆன்மீகப் பிரார்த்தனையாகும். இதில் மனிதன் இறைவனை எவ்வாறு அணைகிறான், அவனை எவ்வாறு வணங்குகிறான், மேலும் அவனிடத்தில் என்ன வேண்டுகிறான் என்பதைக் தெளிவாக எடுத்துக்காட்டுகிறது.

மந்திரத்தின் ஆரம்பத்தில், “तत् त्वा यामि ब्रह्मणा वन्दमानः” எனப் பக்தன் கூறுகிறான். அதாவது, “நான் உம்மை ஸ்தோத்திரங்களாலும் வேத மந்திரங்களாலும் வணங்கி அணைகிறேன்” என்று சொல்கிறான். இது வெறும் வார்த்தை வணக்கமல்ல; பக்தியுடனும் மனமார்ந்த அன்புடனும் இறைவனை நாடும் நிலையை இது காட்டுகிறது. இறைவனை அடைவதற்கான ஒரு வழியாக ஸ்தோத்திரங்களும் வேத மந்திரங்களும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

அடுத்து “यजमानो हविर्भिः” எனும் பகுதி, யாகம் செய்பவரின் வழிபாட்டையும் குறிப்பிடுகிறது. யஜ்ஞம் செய்பவன் தனது அர்ப்பணிப்புகளால் இறைவனைப் போற்றுகிறான். இதன் மூலம், செயல் (கர்மா) மற்றும் பக்தி இரண்டும் இணைந்து இறைவனை அடையும் வழிகளாக இருக்கின்றன என்பதை இந்த மந்திரம் உணர்த்துகிறது. அதாவது, மனதின் பக்தியும், செயலின் சுத்தமும் இரண்டும் ஒன்றாக இருக்க வேண்டும்.

மந்திரத்தின் இரண்டாம் பகுதியில், பக்தன் தனது வேண்டுதலை வெளிப்படுத்துகிறான். “அஹேளமானோ வருண” எனும் சொற்கள் மூலம், “எங்கள்மேல் கோபப்படாதே” என்று இறைவனை வேண்டுகிறான். மனிதன் தவறு செய்யக்கூடியவன்; ஆனால் அவன் இறைவனின் அருளை நாடுகிறான். இதன் மூலம், இறைவன் கருணையுடன் இருக்க வேண்டும் என்ற மனநிலை வெளிப்படுகிறது.

“இஹ போதி” எனும் பகுதி, “இந்த வாழ்க்கையில் எங்களை கவனித்து காக்க வேண்டும்” என்ற வேண்டுதலைக் காட்டுகிறது. மனிதன் தனது வாழ்நாளில் பாதுகாப்பும் வழிகாட்டுதலும் தேடுகிறான். இறைவன் அவனை வழிநடத்தி காக்க வேண்டும் என்பதே இங்கு வெளிப்படும் உணர்வு.

“உருஷம்ஸ” எனும் சொல்லின் மூலம் இறைவன் மிகவும் புகழத்தக்கவன், மகிமைமிக்கவன் என்று வர்ணிக்கப்படுகிறார். அவனைப் புகழ்ந்து, அவனிடம் நம்பிக்கையுடன் பக்தன் தன்னை ஒப்படைக்கிறான்.

மந்திரத்தின் இறுதியில், “மா ந ஆயுஃ ப்ர மோஷீஃ” எனும் வேண்டுதல் மிக முக்கியமானது. “எங்களுடைய ஆயுளை குறைக்காதே” என்று பக்தன் இறைவனை வேண்டுகிறான். இது நீண்ட ஆயுளுக்கான வேண்டுதல் மட்டுமல்ல; நல்ல ஆரோக்கியம், அமைதி மற்றும் அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கைக்கான விருப்பத்தையும் குறிக்கிறது. மனிதன் நீண்ட காலம் நல்ல முறையில் வாழ வேண்டும் என்ற அடிப்படை ஆசை இதில் வெளிப்படுகிறது.

மொத்தத்தில், இந்த மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் மூன்று முக்கிய அம்சங்களை ஒன்றிணைக்கிறது:

• பக்தி (வணக்கம் மற்றும் ஸ்தோத்திரம்)
• கர்மா (யாகம் மற்றும் நற்செயல்கள்)
• ஆசீர்வாதம் (பாதுகாப்பு, கருணை மற்றும் நீண்ட ஆயுள்)

இது மனிதன் இறைவனை அணையும் முறையையும், அவனிடத்தில் வைத்துள்ள நம்பிக்கையையும், வாழ்க்கையில் அவன் எதிர்பார்க்கும் நன்மைகளையும் ஆழமாக எடுத்துரைக்கும் ஒரு ஆன்மீக வழிகாட்டியாக திகழ்கிறது.

முடிவுரை:

இந்த மந்திரம் பக்தி, செயல் மற்றும் தெய்வீக அருள் ஆகிய மூன்றையும் ஒருங்கிணைக்கும் ஒரு உயர்ந்த ஆன்மீகப் பிரார்த்தனையாகும். பக்தன் இறைவனை ஸ்தோத்திரங்களாலும் மனமார்ந்த வணக்கத்தாலும் அணைகிறான்; அதேவேளை யாகம் மற்றும் நற்செயல்களின் மூலம் அவனை அடைய முயல்கிறான். மனிதன் தவறு செய்யக்கூடியவன் என்பதால், இறைவன் கோபமின்றி கருணையுடன் காக்க வேண்டும் என்ற ஆழமான வேண்டுதலும் இதில் வெளிப்படுகிறது. மேலும், வாழ்க்கையில் பாதுகாப்பும் வழிகாட்டுதலும் கிடைக்க வேண்டும் என்பதோடு, ஆயுள் குறையாமல் நீண்ட காலம் நலமாக வாழ வேண்டும் என்ற மனிதனின் இயல்பான ஆசையும் இதில் பிரதிபலிக்கிறது. ஆகவே, இந்த மந்திரம் இறைவனை நாடும் பக்தியின் முக்கியத்துவத்தையும், நற்செயல்களின் அவசியத்தையும், தெய்வீக அருளின் மூலம் மனித வாழ்க்கை முழுமையடையும் என்பதைத் தெளிவாக எடுத்துரைக்கிறது.