नहि ते क्षत्रं न सहो न मन्युं वयश्चनामी पतयन्त आपुः ।                                                                           नेमा आपो अनिमिषं चरन्तीर्न ये वातस्य प्रमिनन्त्यभ्वम् ॥ 6 ॥

நஹி தே க்ஷத்ரம் ந ஸஹோ ந மன்யும்
வயஷ்ச நாமீ பதயந்த ஆபுஃ ।
நேமா ஆபோ அனிமிஷம் சரந்தீர்
ந யே வாதஸ்ய ப்ரமினந்த்யப்வம் ॥ 6 ॥

பொருள்:

नहि ந ஹி – இல்லை / ஒருபோதும் இல்லை; எந்த நிலையிலும் அடைய முடியாதது என்பதை வலியுறுத்துகிறது.

ते தே – உன்னுடைய; இறைவனின் சக்தி, அறிவு ஆகியவற்றை குறிக்கும்.

क्षत्रम् க்ஷத்ரம் – ஆட்சி சக்தி / பேராற்றல்; இறைவனின் எல்லையற்ற ஆட்சி வல்லமை.

न ந – இல்லை; மறுப்பு, அடைய முடியாமை.

सहः ஸஹஃ – சகிப்பு / தாங்கும் வலிமை; இறைவனின் பேரொளி போன்ற சக்தி.

न ந – இல்லை

मन्यम् / मन्युं மன்யும் – ஆற்றல் / வேகம் / கோப சக்தி;  இறைவனின் செயலாற்றும் ஆற்றல்.

वयश्चन வயஷ்ச – பறவைகளும் கூட; உயர்ந்து பறக்கும் சக்தி உடைய உயிரினங்களும்.

नामि / न நாமீ – கூட இல்லை; அவற்றாலும் கூட முடியாது என்பதைக் குறிப்பது.

पतयन्तः பதயந்த – பறக்கும்; உயர்ந்து செல்லும் இயல்பு.

आपुः ஆபுஃ – அடைய முடியாது; இறைவனின் அளவில்லா சக்தியை எட்ட முடியாது.

न ந – இல்லை

इमा आपः இமா ஆபஃ – இந்த நீர்நிலைகள் / நீர்கள்; எப்போதும் ஓடிக் கொண்டிருக்கும் இயற்கை சக்தி.

अनिमिषम् அனிமிஷம் – இமைக்காமல் / இடைவிடாமல்; தொடர்ச்சியான இயக்கம்.

चरन्तीः சரந்தீஃ – ஓடுகின்றன / நகர்கின்றன; நீர் எப்போதும் ஓடிக் கொண்டிருக்கும் தன்மை.

न ந – இல்லை

ये யே – அவையும்; மற்ற சக்திகளையும் குறிக்கும்.

वातस्य வாதஸ்ய – காற்றின்; மிக வேகமான இயற்கை சக்தி.

प्रमिनन्ति ப்ரமினந்தி – முந்துகின்றன / மீறுகின்றன; காற்றைவிட வேகமாக இயங்குபவை.

अभ्वम् அப்வம் – வேகம் / வல்லமை; அதிவேக சக்தி.

விளக்கம்:

இந்த வேத மந்திரம் இறைவனின் அளவிட முடியாத சக்தி, அறிவு மற்றும் வல்லமையைப் பற்றிய ஆழ்ந்த உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. “நஹி தே க்ஷத்ரம்…” என்று தொடங்கும் இந்த மந்திரம், மனித அறிவாலும் இயற்கை சக்திகளாலும் கூட இறைவனின் பரிபூரண தன்மையை முழுமையாக உணர முடியாது என்பதைக் காட்டுகிறது.

இங்கு “க்ஷத்ரம்”, “ஸஹஃ”, “மன்யும்” என்ற சொற்கள் மூலம், இறைவனின் ஆட்சி சக்தி, தாங்கும் வலிமை, செயலாற்றும் ஆற்றல் ஆகியவை எல்லையற்றவை என விளக்கப்படுகிறது. இந்த வல்லமைகளை எந்த உயிரினமும் முழுமையாக அடைய முடியாது. “பதயந்த வயஷ்ச” என்று கூறும்போது, ஆகாயத்தில் உயர்ந்து பறக்கும் பறவைகளைக் கூட எடுத்துக்காட்டாகக் காட்டுகிறது. அவை எவ்வளவு உயர்ந்து பறந்தாலும், இறைவனின் சக்தியின் எல்லையை அடைய முடியாது என்பதே இதன் பொருள்.

அதேபோல், “அனிமிஷம் சரந்தீர் ஆபஃ” — இடைவிடாமல் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் நீரும் இறைவனின் ஆழத்தை அடைய முடியாது. நீர் எப்போதும் ஓடிக் கொண்டே இருக்கும் இயற்கை சக்தியாக இருந்தாலும், அது கூட அந்த அளவில்லா வல்லமையை எட்ட முடியாது. மேலும், “வாதஸ்ய ப்ரமினந்தி” என்று கூறும்போது, காற்றின் அதிவேகத்தையும் மிஞ்சும் சக்திகளைக் குறிப்பிடுகிறது. அவற்றாலும் கூட இறைவனின் சக்தி மற்றும் அறிவின் எல்லையை அறிந்து கொள்ள முடியாது.

இதன் மூலம் இந்த மந்திரம் ஒரு முக்கியமான உண்மையை உணர்த்துகிறது: உலகில் எவ்வளவு பெரிய சக்திகளாக இருந்தாலும் — பறக்கும் உயிரினங்கள், ஓடும் நீர், அதிவேக காற்று — இவை அனைத்தும் எல்லையுடையவை; ஆனால் இறைவன் மட்டுமே எல்லையற்றவன். மனிதன் தன் அறிவாலும் அனுபவங்களாலும் எல்லாவற்றையும் அளவிட முயற்சிக்கிறான்; ஆனால் இறைவனின் பரிமாணம் அந்த எல்லைகளைக் கடந்து நிற்கிறது.

மொத்தத்தில், இந்த மந்திரம் மனிதனை பணிவுடன் சிந்திக்க வைக்கிறது. “எல்லாவற்றையும் நான் அறிந்துவிட்டேன்” என்ற அகந்தையை விடுத்து, இறைவனின் அளவிட முடியாத மகத்துவத்தை உணர வேண்டும் என்பதே இதன் நோக்கம். இறைவனின் சக்தி, அறிவு, வல்லமை ஆகியவை எட்ட முடியாததும், அளவிட முடியாததும், முடிவில்லாததும் என்பதை உணர்ந்து வாழ்வதே உண்மையான ஞானம் என்பதைக் கூறும் ஆழ்ந்த ஆன்மீகப் பாடமாக இந்த மந்திரம் விளங்குகிறது.

முடிவுரை:

இந்த மந்திரத்தின் மொத்த கருத்தை ஒருங்கிணைத்து பார்க்கும்போது, இறைவனின் சக்தி, அறிவு மற்றும் வல்லமை அனைத்தும் மனிதன் அல்லது இயற்கையின் எந்த சக்தியாலும் எட்ட முடியாத அளவிற்கு எல்லையற்றவை என்பதை தெளிவாக உணர்த்துகிறது. உயர்ந்து பறக்கும் பறவைகளாலும், இடைவிடாமல் ஓடும் நீராலும், அதிவேகமான காற்றாலும் கூட அந்த பரம்பொருளின் ஆழத்தையும் எல்லையையும் அடைய முடியாது.

இதன் மூலம், மனிதன் தன் அறிவிலும் வல்லமையிலும் பெருமை கொள்ளாமல், இறைவனின் அளவற்ற மகத்துவத்தை உணர்ந்து பணிவுடன் வாழ வேண்டும் என்ற உண்மை வெளிப்படுகிறது. உலகில் உள்ள அனைத்தும் எல்லைக்குட்பட்டவை; ஆனால் இறைவன் மட்டுமே எல்லையற்றவன்.

ஆகவே, இந்த மந்திரம் கூறும் இறுதி செய்தி — இறைவனின் அளவிட முடியாத பரிபூரண சக்தியை உணர்ந்து, அகந்தையை விட்டு, பணிவுடனும் பக்தியுடனும் வாழ்வதே உண்மையான ஞானமும் வாழ்க்கையின் உயர்ந்த நிறைவும் ஆகும்.