अपो देवीरुप ह्वये यत्र गावः पिबन्ति नः ।

सिन्धुभ्यः कर्त्वं हविः  ॥ १८ ॥

அபோ தேவீருப் ஹ்வயே யத்ர காவஃ பிபந்தி நஃ ।
சிந்துப்யஃ கர்த்வம் ஹவிஃ ॥ 18 ॥

பொருள்:

अपः அபஃ – நீர்; இங்கு “நீர்” என்பது சாதாரணமானது அல்ல; தெய்வீக குணம் கொண்ட, உயிர்களை வாழவைக்கும் ஆதாரமாகக் கருதப்படுகிறது. அனைத்து ஜீவராசிகளுக்கும் நீர் இன்றியமையாதது. அதனால் அது புனிதமாக மதிக்கப்படுகிறது.

देवीः தேவீஃ – தெய்வீகமானது; நீர் தெய்வீக குணங்களை உடையதாக கருதப்படுகிறது. அது பரிசுத்தத்தையும், வாழ்வாதாரத்தையும் அளிக்கிறது. வேத பாரம்பரியத்தில் நீர் ஒரு தெய்வீக சக்தியாக மதிக்கப்படுகிறது.

उपह्वये உபஹ்வயே – அழைக்கிறேன் / வேண்டுகிறேன்; மனிதன் தன்னுடைய வாழ்விற்குத் தேவையான நீரை பணிவுடன் வேண்டுகிறான். இது இயற்கையை மரியாதையுடன் அணுகும் மனப்பான்மையை காட்டுகிறது.

यत्र யத்ர – எங்கு; நீர் தேவையான இடங்களில் கிடைக்க வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது. குறிப்பாக உயிரினங்களும் நிலங்களும் பயன்பெறும் இடங்கள்.

गावः காவஃ – பசுக்கள், நிலங்கள் (பூமி); இந்தச் சொல் இரட்டை அர்த்தம் கொண்டது:  பசுக்கள் – பால் தரும் மிருகங்கள்; அவற்றின் ஆரோக்கியம் நீரின் தரத்தால் பாதிக்கப்படுகிறது. நிலங்கள் – பயிரிடும் மண்; நீர் கிடைத்தாலே விளைச்சல் உண்டாகும். இதன் மூலம் உயிரினங்களும் நிலங்களும் இரண்டும் நீரின் மீது சார்ந்தவை என்பதைக் காட்டுகிறது.

पिबन्ति பிபந்தி – குடிக்கின்றன; பசுக்கள் – நீரைப் பருகுகின்றன; நிலங்கள் – நீரை உறிஞ்சி பயிர் வளர்க்கின்றன. இது நீரின் பயன்பாட்டை இரு நிலைகளிலும் எடுத்துக்காட்டுகிறது.

नः நஃ – எங்கள் / நமக்கு; இது பொதுவான மனித சமுதாயத்தின் சார்பில் கூறப்படும் வேண்டுகோள். அனைவருக்கும் பயன்படும் நீரைப் பற்றிய விருப்பம்.

सिन्धुभ्यः சிந்துப்யஃ – நதிகளிலிருந்து / ஆறுகளிலிருந்து; இயற்கை நீர்வழிகள் (நதிகள், ஆறுகள்) மற்றும் மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட கால்வாய்கள் ஆகியவற்றை குறிக்கிறது. நீர் எல்லா இடங்களுக்கும் சென்றடைய வேண்டியது இங்கு வலியுறுத்தப்படுகிறது.

कर्त्वम् கர்த்வம் – உருவாக்குவதற்கு / செய்ய; நீரைப் பயன்படுத்தி பயிர்கள் வளர்க்கப்பட வேண்டும். மனிதன் நீரைச் சரியாக பயன்படுத்தினால் விளைச்சல் உருவாகும்.

हविः ஹவிஃ – யாகத்திற்கு உகந்த அன்னம்; இது புனிதமான உணவை,அதாவது விவசாயப் பயிர்களை குறிக்கிறது. நீரின் உதவியால் விளையும் தானியங்கள் மனித வாழ்க்கைக்கும் யாகங்களுக்கும் அடிப்படையாகின்றன.

விளக்கம்:

இந்த வேத மந்திரம், மனித வாழ்க்கையின் அடிப்படைத் தத்துவங்களை மிக எளிமையாகவும் ஆழமாகவும் எடுத்துரைக்கும் ஒரு உயர்ந்த சிந்தனையாகும்.

இந்த மந்திரம் முதலில் “அபஃ தேவீஃ” என்று நீரைத் தெய்வீகமாக உயர்த்திக் கூறுகிறது. நீர் என்பது வெறும் இயற்கை வளம் அல்ல; அது அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஆதாரமாக இருக்கும் புனித சக்தி. மனிதன், மிருகங்கள், தாவரங்கள் என அனைத்தும் நீரின் மீது சார்ந்துள்ளன. அதனால், நீரை மதித்து, அதனைப் பாதுகாப்பது ஒரு ஆன்மிகப் பொறுப்பாகவே இந்த மந்திரம் உணர்த்துகிறது. “உபஹ்வயே” எனும் சொல்லின் மூலம், இந்தத் தெய்வீக நீரை நாம் பணிவுடன் வேண்டி அழைக்கிறோம்; இது இயற்கையுடன் மனிதன் கொண்டுள்ள மரியாதைமிக்க உறவை வெளிப்படுத்துகிறது.

“யத்ர காவஃ பிபந்தி நஃ” என்ற பகுதி, இந்த நீர் எங்கள் பசுக்கள் குடிக்கும் இடங்களில் கிடைக்க வேண்டும் என்பதைக் கூறுகிறது. இங்கு “காவஃ” என்பது பசுக்கள் மட்டுமல்ல; நிலங்களையும் குறிக்கும். பசுக்கள் தூய்மையான நீரைப் பருகினால், அவற்றின் ஆரோக்கியமும், பாலும் சுத்தமாக இருக்கும். அதேபோல், நிலங்கள் நீரைப் பெற்றால் தான் பயிர்கள் செழித்து வளரும். இதன் மூலம், உயிரினங்களின் நலனும், விவசாய வளமும் நீரின் தரத்துடனும் கிடைப்பதுடனும் நேரடியாக சம்பந்தப்பட்டவை என்பதைக் காட்டுகிறது.

அடுத்து “சிந்துப்யஃ” என்று கூறுவதன் மூலம், நதிகள், ஆறுகள், கால்வாய்கள் போன்ற நீர்வழிகள் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. இந்த நீர்வழிகள் மூலம் நீர் எல்லா இடங்களுக்கும் சென்றடைய வேண்டும். இது இயற்கை வளங்களை சரியாகப் பயன்படுத்தும் அறிவையும், நீர்ப்பாசன முறைகளின் அவசியத்தையும் எடுத்துரைக்கிறது. “கர்த்வம் ஹவிஃ” எனும் பகுதி, இந்த நீர் நிலங்களைச் செழிக்கச் செய்து, யாகத்திற்கு உகந்த அன்னங்களை உருவாக்க வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது. இங்கு “ஹவிஃ” என்பது வெறும் உணவல்ல; அது புனிதமான அர்ப்பணிப்பாகக் கருதப்படும் அன்னம், அதாவது மனித வாழ்க்கையின் அடிப்படை ஆதாரம்.

மொத்தத்தில், இந்த மந்திரம் நீர், உயிரினங்கள், நிலம், உணவு ஆகிய நான்கு அம்சங்களின் ஒருங்கிணைந்த தொடர்பை விளக்குகிறது. நீர் சுத்தமாகவும் போதுமானதாகவும் இருந்தால் மட்டுமே, உயிரினங்கள் ஆரோக்கியமாகவும், நிலங்கள் வளமாகவும் இருந்து, மனித வாழ்க்கை செழித்து வளரும். எனவே, நீரைப் பாதுகாப்பது, உயிர்களைப் பேணுவது, விவசாயத்தை மேம்படுத்துவது ஆகியவை தனித்தனியான செயல்கள் அல்ல; ஒன்றோடொன்று இணைந்த கடமைகள்.

இவ்வாறு, இந்த மந்திரம் இயற்கையை மதித்து, அதன் வளங்களை பொறுப்புடன் பயன்படுத்தி, நிலைத்த மற்றும் சமநிலையான வாழ்க்கையை உருவாக்க வேண்டும் என்ற உயர்ந்த வாழ்க்கை நெறியை நமக்கு உணர்த்துகிறது.

முடிவுரை:

இந்த வேத மந்திரம், நீர் என்பது தெய்வீக குணம் கொண்ட, அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஆதாரமான புனித சக்தி என்பதை வலியுறுத்துகிறது. அந்த நீர் தூய்மையாக இருந்து, பசுக்கள் போன்ற உயிரினங்களின் ஆரோக்கியத்தையும், நிலங்களின் வளத்தையும் பேண வேண்டும் என்பதைக் கூறுகிறது. மேலும், நதிகள் மற்றும் கால்வாய்கள் மூலம் நீர் சரியான முறையில் பரவி, விவசாய நிலங்களைப் பாசனமளித்து, யாகத்திற்கு உகந்த அன்னங்களை உருவாக்க வேண்டும் என்ற உயர்ந்த எண்ணத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறது.

இதன் மூலம், நீர் பாதுகாப்பு, உயிரின நலம், விவசாய வளம் மற்றும் மனித வாழ்க்கை செழிப்பு ஆகியவை ஒன்றோடொன்று இணைந்தவை என்பதை இந்த மந்திரம் தெளிவாக உணர்த்துகிறது. ஆகையால், இயற்கையை மதித்து, அதன் வளங்களை பொறுப்புடன் பாதுகாத்து பயன்படுத்தும் வாழ்க்கை முறையே நிலையான மற்றும் சமநிலையான உலகிற்கான அடிப்படை எனும் ஆழமான உண்மையுடன் இந்த மந்திரம் நிறைவடைகிறது.