या वां कशा मधुमत्यश्विना सूनृतावती ।

तया यज्ञं मिमिक्षतम् ॥ ३ ॥

யா வாம் கஷா மதுமத்ய அஷ்வினா சூன்ருதாவதீ ।
தயா யஜ்ஞம் மிமிக்ஷதம் ॥ 3 ॥

பொருள்:

या (யா) – எது / அந்த; மந்திரத்தில் குறிப்பிடப்படும் உயர்ந்த தன்மையுடைய சக்தி அல்லது வாக்கைச் சுட்டுகிறது.

वां வாம் – உங்களிருவரின் / நீங்கள் இருவரும் (அஷ்வினி தேவதைகள்); இங்கு பிராணன் மற்றும் அபானன் எனும் இரண்டு உயிர்சக்திகளை குறிக்கிறது.

कशा கஷா – வாக்கு / பேச்சு / சொல்; மனிதனின் பேச்சு சக்தி; வெளிப்படும் சொல் ஆற்றல்.

मधुमती மதுமதி – இனிமை நிறைந்தது / தேனாக இனிக்கும்; இனிமையான, மென்மையான, மனதை கவரும் பேச்சு. பிராணசக்தி சரியாக இருந்தால் வாக்கு இனிமையாகும்.

अश्विना அஷ்வினௌ – அஷ்வினி தேவதைகள்; யோகத்தில்: பிராணன் + அபானன் எனும் உயிர்சக்திகளின் தெய்வீக வடிவம்.

सूनृतावती சூன்ருதாவதி – உண்மையும் நன்மையும் கொண்டது / துன்பத்தை நீக்கும் சத்திய வாக்கு; சத்தியம் பேசுதல்,  பிறரை காயப்படுத்தாத உண்மை, நன்மை தரும் சொல். இது “சிறந்த வாக்கு தர்மம்” ஆகும்.

तया தயா – அந்த (வாக்கால்); மேற்கூறிய இனிமை மற்றும் சத்தியம் கொண்ட பேச்சின் மூலம்.

यज्ञं யஜ்ஞம் – வாழ்க்கை யாகம் / செயல் யாகம்; இங்கு “யாகம்” என்பது: மனித வாழ்க்கை,  தினசரி செயல்கள்,  ஆன்மிக சாதனை

मिमिक्षतम् மிமிக்ஷதம் – ஈரப்படுத்துங்கள் / பரவச் செய்யுங்கள் / புனிதமாக்குங்கள்; அந்த இனிமையான சத்திய வாக்கால் வாழ்க்கையை புனிதமாக மாற்ற வேண்டும்.

விளக்கம்:

இந்த மந்திரம் மனிதனின் வாக்கு, உயிர்சக்தி மற்றும் வாழ்க்கை நடத்தை ஆகியவற்றை ஒரே ஆன்மிக தத்துவமாக இணைக்கும் ஒரு ஆழமான போதனையாகும். இந்த மந்திரம் வெளிப்படையாக அஷ்வினி தேவதைகளை நோக்கி பிரார்த்தனை செய்தாலும், அதன் உள்ளார்ந்த அர்த்தம் மனித உடலில் செயல்படும் பிராணன் மற்றும் அபானன் எனும் உயிர்சக்திகளின் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துரைக்கிறது.

இந்த மந்திரத்தில் “வாம்” எனப்படும் சொல் இந்த இரண்டு சக்திகளைச் சுட்டுகிறது. மனித உடலில் உள்ள இந்த பிராண–அபான சக்திகள் சரியான சமநிலையுடன் செயல்பட்டால், அதன் விளைவு மனிதனின் பேச்சிலும் வெளிப்படுகிறது. அதனால் தான் “கஷா” எனப்படும் வாக்கு இங்கு முக்கியமாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. மனிதனின் வாக்கு என்பது வெறும் சொல் அல்ல; அது உள்ளார்ந்த மனநிலையும் உயிர்சக்தியும் வெளிப்படும் ஒரு கருவியாகும்.

“மதுமதி” என்பது அந்த வாக்கின் இனிமையைக் குறிக்கிறது. பிராணசக்தி சீராக இருந்தால் மனிதனின் பேச்சு இயல்பாக இனிமையுடன், மென்மையுடன் இருக்கும். இதற்கு மாறாக, உயிர்சக்தி குறைந்து போனால் மனதில் சிதைவு ஏற்பட்டு, கோபம், எரிச்சல், கடுமை போன்ற குணங்கள் தோன்றி, அவை வாக்கில் வெளிப்படுகின்றன. அதனால் மனிதன் கடுஞ்சொல் பேசத் தொடங்குகிறான். இதேபோல் “சூன்ருதாவதி” என்பது சத்தியமும் நன்மையும் கொண்ட வாக்கைக் குறிக்கிறது. உண்மை பேசுவதோடு மட்டுமல்லாமல், அந்த உண்மை பிறருக்கு நன்மை தரும் வகையில் இருக்க வேண்டும் என்பதே இதன் ஆழமான கருத்தாகும்.

இந்த இரண்டு பண்புகளும்—இனிமை மற்றும் சத்தியம்—மனித வாக்கின் உயர்ந்த தரத்தை நிர்ணயிக்கின்றன. இந்த உயர்ந்த வாக்கு உருவாக வேண்டுமானால், அதற்கான அடிப்படை காரணம் பிராணசக்தியின் சமநிலையாகும். பிராணசாதனையின் மூலம் உடலின் இன்றியமையாத சக்திகள் சீராகும் போது, வாக்கின் இயல்பான குறைகள்—கடுமை மற்றும் பொய்—தானாகவே நீங்கி விடுகின்றன. அதன் விளைவாக மனிதன் எப்போதும் இனிமையான, உண்மையான மற்றும் நன்மை தரும் சொற்களையே பேசுவான்.

மந்திரத்தின் இறுதி பகுதியான “தயா யஜ்ஞம் மிமிக்ஷதம்” என்பது இந்த உயர்ந்த வாக்கின் முக்கியத்துவத்தை மேலும் விளக்குகிறது. இங்கு “யஜ்ஞம்” என்பது ஒரு யாகம் அல்லது ஹோமம் அல்ல; அது மனித வாழ்க்கையை குறிக்கிறது. மனிதனின் ஒவ்வொரு செயலும், சிந்தனையும், சொல்லும் ஒன்றாக இணைந்து ஒரு “வாழ்க்கை யாகம்” ஆகிறது. அந்த வாழ்க்கை யாகத்தை புனிதமாகவும் அர்த்தமுள்ளதாகவும் மாற்றுவது இந்த இனிமையும் சத்தியமும் கொண்ட வாக்கு தான். அதாவது, மனிதன் பேசும் ஒவ்வொரு சொல்லும் அவன் வாழ்க்கையை உயர்த்தவும் அல்லது தாழ்த்தவும் செய்கிறது.

எனவே, இந்த மந்திரம் மனிதனுக்கு ஒரு முக்கியமான ஆன்மிகப் பயிற்சியை உணர்த்துகிறது: உயிர்சக்திகளைச் சீராக்கி, அதன் மூலம் வாக்கை தூய்மைப்படுத்தி, அந்த வாக்கின் மூலம் வாழ்க்கையை ஒரு புனித யாகமாக மாற்ற வேண்டும். இதன் மூலம் உடல், மனம், உயிர் ஆகிய மூன்றும் ஒருங்கிணைந்து, மனிதன் உயர்ந்த ஆன்மிக நிலையை அடைகிறான்.

முடிவுரை:

இந்த மந்திரம் மனிதனின் வாக்கு, உயிர்சக்தி மற்றும் வாழ்க்கை நடத்தை ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்கும் ஆழமான ஆன்மிகப் போதனையாகும். பிராணன் மற்றும் அபானன் எனும் உயிர்சக்திகள் சமநிலையுடன் செயல்படும் போது, மனிதனின் வாக்கு இயல்பாக இனிமையும் சத்தியமும் நிறைந்ததாக மாறுகிறது; அவை குறைந்தால் கடுமை, எரிச்சல், பொய்மை போன்ற குறைகள் வெளிப்படுகின்றன. எனவே, வாக்கின் தூய்மை என்பது நேரடியாக உயிர்சக்தியின் நிலையைப் பொறுத்தது என்பதை இந்த மந்திரம் தெளிவுபடுத்துகிறது.

இனிமையான (“மதுமதி”) மற்றும் நன்மை தரும் சத்தியமான (“சூன்ருதாவதி”) வாக்கு மனிதனின் உயர்ந்த தர்மமாகக் கருதப்படுகிறது. இப்படிப்பட்ட வாக்கு உருவாகும்போது, அது மனிதனின் வாழ்க்கையை ஒரு “யஜ்ஞம்” அல்லது புனிதமான சாதனையாக மாற்றுகிறது. மனிதன் பேசும் ஒவ்வொரு சொலும் அவன் வாழ்க்கையின் தரத்தை நிர்ணயிக்கும் சக்தியாக மாறுகிறது.

மொத்தத்தில், இந்த மந்திரம் மனிதனுக்கு ஒரு முக்கியமான வாழ்க்கை வழிகாட்டுதலை வழங்குகிறது: உயிர்சக்திகளைச் சீராக வைத்துக் கொண்டு, அதன் மூலம் வாக்கை இனிமை மற்றும் சத்தியத்துடன் வளர்த்து, அந்த வாக்கின் மூலம் வாழ்க்கையை உயர்ந்த மற்றும் புனிதமான பாதையில் நடத்த வேண்டும். இதுவே உடல் ஆரோக்கியம், மன அமைதி மற்றும் ஆன்மிக முன்னேற்றம் ஆகிய மூன்றையும் ஒருங்கிணைக்கும் உண்மையான வாழ்வியல் நெறி ஆகும்.