उग्रा सन्ता हवामह उपेदं सवनं सुतम् ।

इन्द्राग्नी एह गच्छताम् ॥ ४ ॥

உக்ரா ஸந்தா ஹவாமஹ உபேதம் ஸவனம் ஸுதம் ।
இந்த்ராக்னீ ஏஹ கச்சதாம் ॥ 4 ॥

பொருள்:

उग्रा உக்ரா – வலிமைமிக்க; தேஜஸ்வியான; ஆற்றல் மிகுந்த. இங்கு “உக்ரா” என்பது கொடூரத்தையோ கடுமையையோ குறிக்கவில்லை. மாறாக, உறுதியான மனவலிமை, தன்னம்பிக்கை, வீரியம் மற்றும் உயர்ந்த ஆற்றல் ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. மனிதனை பலவீனத்திலிருந்தும் சோம்பலிலிருந்தும் உயர்த்தி, செயல்மிக்க வாழ்க்கைக்கு அழைத்துச் செல்லும் சக்தியே “உக்ர” தன்மை ஆகும்.

सन्ता ஸந்தா – இருப்பவர்கள்; நிலைபெற்றவர்கள்; விளங்குபவர்கள். இந்திரனும் அக்னியும் மனித வாழ்க்கையில் எப்போதும் இருக்க வேண்டிய சக்திகள். வலிமையும் அறிவொளியும் தற்காலிகமாக அல்லாமல், நிலையாக மனிதனின் வாழ்வில் குடிகொள்ள வேண்டும் என்பதை இந்தச் சொல் உணர்த்துகிறது.

हवामहे ஹவாமஹே – அழைக்கிறோம்; வேண்டுகிறோம்; ஆராதிக்கிறோம். இங்கு மனிதன் வலிமையையும் அறிவையும் தனது வாழ்க்கையில் வரவேற்கிறான். அவற்றை வளர்த்துக் கொள்ளும் விருப்பத்தையும் உறுதியையும் வெளிப்படுத்துகிறான். உண்மையான ஆராதனை என்பது உயர்ந்த பண்புகளை தன்னுள் வளர்ப்பதாகும்.

उप உப – அருகில்; நெருக்கமாக; அண்மையில். வலிமையும் அறிவும் வாழ்க்கையிலிருந்து தொலைவில் இருக்கக் கூடாது. அவை மனிதனின் எண்ணங்கள், செயல்கள் மற்றும் பழக்கவழக்கங்களோடு நெருக்கமாக இணைந்திருக்க வேண்டும்.

इदम् இதம் – இந்த; இவ்வாழ்க்கை; இம்மனித வாழ்வு. இங்கு “இதம்” என்பது மனிதனின் தற்போதைய வாழ்க்கையைக் குறிக்கிறது. இந்தப் பிறவியிலேயே அறிவையும் வலிமையையும் வளர்த்துக் கொண்டு வாழ்க்கையை உயர்த்த வேண்டும் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

सवनम् ஸவனம் – யஜ்ஞம்; வேள்வி; உயர்ந்த வாழ்க்கைச் செயல். வேதப் பொருளில் “ஸவனம்” என்பது வெறும் சடங்கு அல்ல. மனிதன் தர்மத்தோடும் பிறர் நலனுக்காகவும் வாழும் வாழ்க்கையைக் குறிக்கிறது. உலக நலனுக்காகச் செய்யப்படும் ஒவ்வொரு நல்ல செயலும் ஒரு யஜ்ஞமாகும்.

सुतम् ஸுதம் – பிழியப்பட்ட சோமம்; உருவாக்கப்பட்ட உயிராற்றல்; பாதுகாக்கப்பட்ட வீரிய சக்தி. இங்கு “ஸுதம்” என்பது மனிதனின் முயற்சியால் வளர்க்கப்பட்ட உயிர்ச் சக்தியைக் குறிக்கிறது. ஒழுக்கம், தன்னடக்கம், நல்ல வாழ்க்கை முறைகள் மூலம் பெறப்படும் உள்ஆற்றலே இங்கு சோமமாகக் கருதப்படுகிறது.

इन्द्राग्नी இந்த்ராக்னீ – இந்திரனும் அக்னியும்.

• இந்திரன் – வலிமை, வீரியம், செயல் திறன்.
• அக்னி – அறிவு, ஒளி, ஞானம்.

இந்த இரண்டும் மனித முன்னேற்றத்தின் இரண்டு முக்கியத் தூண்கள். இவை இல்லாமல் உயர்ந்த வாழ்க்கை சாத்தியமில்லை.

एह ஏஹ – இங்கு; இந்த வாழ்க்கையில்; என்னிடம். இந்திரனும் அக்னியும் தொலைவில் உள்ள கருத்துகளாக அல்லாமல், மனிதனின் அன்றாட வாழ்க்கையில் வெளிப்பட வேண்டும். அறிவும் வலிமையும் வாழ்க்கையின் நடைமுறை சக்திகளாக மாற வேண்டும்.

गच्छताम् கச்சதாம் – வரட்டும்; வந்து சேரட்டும்; அடையட்டும். இங்கு மனிதன், “அறிவும் வலிமையும் என்னுள் வந்து நிலைபெறட்டும்” என்று வேண்டுகிறான். அவை தற்காலிகமாக அல்லாமல், வாழ்வை வழிநடத்தும் நிரந்தர பண்புகளாக இருக்க வேண்டும்.

விளக்கம்:

இந்த மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் முழுமையான முன்னேற்றத்திற்கு இன்றியமையாத இரண்டு தெய்வீக சக்திகளான வலிமை (இந்திரன்) மற்றும் அறிவொளி (அக்னி) ஆகியவற்றின் அவசியத்தை ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது. மனிதன் வெறும் உடல் வாழ்வை மட்டுமே நோக்கமாகக் கொள்ளாமல், தனது வாழ்க்கையை யஜ்ஞமயமானதாகவும், தர்மமயமானதாகவும் மாற்றிக் கொள்ள வேண்டும் என்பதே இம்மந்திரத்தின் மையக் கருத்தாகும். அதற்குத் தேவையான அடிப்படை ஆதாரங்களாக வலிமையும் அறிவும் விளங்குகின்றன. இவை மனிதனை பலவீனம், சோம்பல் மற்றும் அறியாமையிலிருந்து உயர்த்தி, உயர்ந்த இலட்சியங்களை நோக்கி முன்னேறச் செய்கின்றன.

“உக்ரா” என்ற சொல், இந்திரனும் அக்னியும் ஆற்றல் மிக்க, தேஜஸ்வியான சக்திகள் என்பதை உணர்த்துகிறது. இந்த சக்திகள் மனிதனின் வாழ்க்கையில் நிலையாகக் குடிகொள்ள வேண்டும். உடல் வலிமை, மன உறுதி, தன்னம்பிக்கை, செயலாற்றல் ஆகியவை இந்திரனின் அருளாகவும், அறிவு, ஞானம், விழிப்புணர்வு மற்றும் உள்ளொளி ஆகியவை அக்னியின் அருளாகவும் கருதப்படுகின்றன. மனிதன் இவ்விரு பண்புகளையும் தனது வாழ்க்கையில் வரவேற்று வளர்த்துக் கொள்ளும்போது, அவன் வாழ்க்கை உயர்ந்த நோக்கங்களைக் கொண்டதாக மாறுகிறது.

மந்திரத்தில் “ஸவனம்” எனப்படும் யஜ்ஞ வாழ்க்கை மிக முக்கியமானதாகக் கூறப்படுகிறது. இது வெறும் சடங்கு அல்லது வேள்வி அல்ல; உலக நலனுக்காகவும், பிறர் நலனுக்காகவும், தர்ம நெறிப்படி வாழும் வாழ்க்கை முறையைக் குறிக்கிறது. அறிவும் வலிமையும் கொண்ட மனிதனே உண்மையான யஜ்ஞ வாழ்க்கையை நடத்த முடியும். அவன் தனது செயல்களை தனநலத்திற்காக மட்டும் அல்லாமல், சமூக நலனுக்கும் உலக நலனுக்கும் அர்ப்பணிக்கிறான். இதனால் அவனது வாழ்க்கை உயர்ந்த அர்த்தத்தையும் புனிதத்தையும் பெறுகிறது.

“ஸுதம்” அல்லது சோமம் என்பது மனிதனின் உயிராற்றல், வீரிய சக்தி மற்றும் உள்தெய்வீக ஆற்றலைக் குறிக்கிறது. இந்த உயிராற்றலைப் பாதுகாப்பது மனித வாழ்க்கையின் முக்கியமான கடமைகளில் ஒன்றாகும். அறிவும் வலிமையும் கொண்ட மனிதன் வாழ்க்கையின் இன்பங்களிலும் கவர்ச்சிகளிலும் மூழ்காமல், அவற்றின் வரம்புகளையும் குறைகளையும் புரிந்துகொள்கிறான். அதனால் அவன் தனது உயிராற்றலை வீணாக்காமல் பாதுகாத்து, அதை உயர்ந்த நோக்கங்களுக்காகப் பயன்படுத்துகிறான். இந்த சோம பாதுகாப்பே அவனது உடல் வலிமையையும் அறிவொளியையும் மேலும் வளர்க்கிறது.

மந்திரத்தின் இறுதியில், “இந்திராக்னீ ஏஹ கச்சதாம்” என்று வேண்டுவதன் மூலம், அறிவும் வலிமையும் தொலைவில் உள்ள கருத்துகளாக அல்லாமல், மனிதனின் அன்றாட வாழ்க்கையில் நேரடியாக வெளிப்பட வேண்டும் என்பதைக் கூறுகிறது. மனிதனின் எண்ணங்கள், சொற்கள் மற்றும் செயல்களில் அறிவும் வலிமையும் வெளிப்பட்டால், அவன் தர்ம நெறியில் நிலைத்து வாழ முடியும். அத்தகைய வாழ்க்கை அவனை ஆன்மிக முன்னேற்றத்திற்கும், சமூக நலத்திற்கும், உள்ளார்ந்த நிறைவிற்கும் வழிநடத்தும்.

எனவே, இம்மந்திரம் மனிதன் தனது வாழ்க்கையில் வலிமையையும் அறிவொளியையும் வளர்த்துக் கொண்டு, உயிராற்றலைப் பாதுகாத்து, யஜ்ஞமயமான தர்ம வாழ்க்கையை நடத்த வேண்டும் என்று போதிக்கிறது. அறிவும் வலிமையும் இணைந்து செயல்படும் போது மட்டுமே மனிதன் தன்னையும் சமூகத்தையும் உயர்த்தும் ஆற்றலைப் பெறுகிறான். உயிராற்றலைப் பாதுகாத்து, உயர்ந்த இலட்சியங்களுக்காக வாழும் வாழ்க்கையே உண்மையான ஆன்மிக முன்னேற்றத்திற்கும் தெய்வீக வாழ்விற்கும் வழிவகுக்கும் என்பதே இம்மந்திரம் உணர்த்தும் ஆழ்ந்த வேதப் போதனையாகும்.

முடிவுரை:

இம்மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் உயர்விற்கும் ஆன்மிக முன்னேற்றத்திற்கும் அடிப்படையாக விளங்கும் வலிமை (இந்திரன்) மற்றும் அறிவொளி (அக்னி) ஆகிய இரு தெய்வீக சக்திகளின் அவசியத்தை வலியுறுத்துகிறது. இவ்விரு சக்திகளும் மனிதனை பலவீனம், சோம்பல் மற்றும் அறியாமையிலிருந்து உயர்த்தி, தர்மநெறி மற்றும் யஜ்ஞமயமான வாழ்க்கைக்கு வழிநடத்துகின்றன. அறிவும் வலிமையும் பெற்ற மனிதன் உலக நலனுக்காகச் செயல்படுவதோடு, தனது உயிராற்றல் மற்றும் வீரிய சக்தியாகிய சோமத்தையும் பாதுகாத்துக் கொள்கிறான். வாழ்க்கையின் கவர்ச்சிகளிலும் இன்பங்களிலும் சிக்காமல், அவற்றின் குறைகளை உணர்ந்து தன்னடக்கத்துடன் வாழ்வதன் மூலம் அவன் தனது உள்சக்தியை வீணாக்காமல் காக்கிறான். இந்த சோமப் பாதுகாப்பே அவனுடைய அறிவையும் வலிமையையும் மேலும் வளர்க்கிறது. மேலும், அறிவும் வலிமையும் தொலைவில் உள்ள கருத்துகளாக இல்லாமல், மனிதனின் அன்றாட சிந்தனை, சொல் மற்றும் செயலில் வெளிப்பட வேண்டும். இவ்வாறு உயிராற்றலைப் பாதுகாத்து, அறிவொளியையும் வீரியத்தையும் வளர்த்துக் கொண்டு, உலக நலனுக்காக அர்ப்பணிப்புடன் வாழும் வாழ்க்கையே உண்மையான யஜ்ஞ வாழ்க்கையாகும். ஆகவே, வலிமை, ஞானம், தன்னடக்கம் மற்றும் தர்மச் செயல்கள் நிறைந்த வாழ்க்கையை அமைத்து, தன்னையும் சமூகத்தையும் உயர்த்துவதே இம்மந்திரம் போதிக்கும் உயர்ந்த வேத வாழ்வியல் மற்றும் ஆன்மிக நெறியாகும்.