ता मित्रस्य प्रशस्तय इन्द्राग्नी ता हवामहे ।

सोमपा सोमपीतये ॥ ३ ॥

தா மித்ரஸ்ய ப்ரஶஸ்தயே இந்த்ராக்னீ தா ஹவாமஹே ।
ஸோமபா ஸோமபீதயே ॥ 3 ॥

பொருள்:

ता தா – அந்த இருவரை; அவ்விரு சக்திகளையும். இங்கு “தா” என்பது இந்திரன் மற்றும் அக்னி ஆகிய இரு தெய்வீக சக்திகளைக் குறிக்கிறது. இவை மனித வாழ்க்கையில் வலிமை மற்றும் அறிவொளி ஆகியவற்றின் அடையாளங்களாக விளங்குகின்றன. வாழ்க்கையின் உயர்விற்கும் இறையுணர்விற்கும் இவ்விரண்டும் இன்றியமையாதவை.

मित्रस्य மித்ரஸ்ய – மித்ரனுடைய; நண்பனுடைய; அன்பு செலுத்துபவனுடைய. வேதப் பொருளில் “மித்ரன்” என்பது வெறும் நண்பனை மட்டும் குறிக்கவில்லை. அனைத்து உயிர்களிடமும் அன்பு செலுத்தும், அவர்களைப் பாதுகாக்கும், தீமைகளிலிருந்து காக்கும் பரமாத்மாவைக் குறிக்கிறது. மனிதனை நோய்களிலிருந்தும் பாவங்களிலிருந்தும் காத்து அருள்புரியும் கருணைமிகு இறைவனே இங்கு “மித்ரன்” எனப் போற்றப்படுகிறார்.

प्रशस्तये ப்ரஶஸ்தயே – புகழ்வதற்காக; போற்றுவதற்காக; மகிமையை உணர்வதற்காக. இறைவனை உண்மையாகப் போற்றுவதற்கு வெறும் வார்த்தைகள் போதாது. மனிதனிடம் அறிவும் வலிமையும் இருக்க வேண்டும். அவற்றின் மூலம் இறைவனின் மகத்துவத்தை உணர்ந்து, அவனது நெறிப்படி வாழ்வதே உண்மையான புகழ்ச்சியாகும்.

इन्द्राग्नी இந்த்ராக்னீ – இந்திரனும் அக்னியும்.

• இந்திரன் – வலிமை, வீரியம், தன்னம்பிக்கை, செயலாற்றல்.
• அக்னி – அறிவு, ஞானம், ஒளி, விழிப்புணர்வு.

இந்த இரு சக்திகளும் மனிதனை உயர்ந்த வாழ்க்கைக்கு வழிநடத்துகின்றன. வலிமையில்லாதவன் உயர்ந்த சாதனைகளைச் செய்ய முடியாது; அறிவில்லாதவன் உண்மையை உணர முடியாது.

ता தா – அந்த இந்திரனையும் அக்னியையும். மந்திரம் மீண்டும் அறிவும் வலிமையும் என்ற இரு சக்திகளின் அவசியத்தை வலியுறுத்துகிறது. மனித வாழ்க்கையின் முன்னேற்றத்திற்கும் இறையுணர்விற்கும் இவை அடிப்படை ஆதாரங்களாக உள்ளன.

हवामहे ஹவாமஹே – அழைக்கிறோம்; வேண்டுகிறோம்; ஆராதிக்கிறோம். இங்கு “அழைப்பது” என்பது வெளிப்புறமாக வேண்டுவது மட்டுமல்ல. அறிவையும் வலிமையையும் தன்னுள் வளர்த்துக் கொள்ளும் ஆழ்ந்த விருப்பத்தையும் முயற்சியையும் குறிக்கிறது. மனிதன் இவ்விரு பண்புகளையும் தன் வாழ்க்கையில் நிலைநிறுத்த வேண்டும்.

सोमपा ஸோமபா – சோமத்தைப் பாதுகாப்பவர்கள்; சோமத்தைப் பருகுபவர்கள். இங்கு “சோமம்” என்பது உயிராற்றல், வீரிய சக்தி, தெய்வீக உயிர் ஆற்றல் ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. இந்திரனும் அக்னியும் அந்த உயிராற்றலைப் பாதுகாத்து, அதை உயர்ந்த நோக்கங்களுக்குப் பயன்படுத்துகின்ற சக்திகளாகக் கருதப்படுகின்றனர்.

सोमपीतये ஸோமபீதயே – சோமத்தைப் பருகுவதற்காக; சோமத்தைப் பாதுகாப்பதற்காக; சோமத்தைப் பயனுள்ள முறையில் பயன்படுத்துவதற்காக. உடலில் உள்ள உயிராற்றல் வீணாகக் கூடாது. அது:

• உடல் வலிமையை வளர்க்க,
• அறிவை வளர்க்க,
• சுயக்கட்டுப்பாட்டை வளர்க்க,
• உயர்ந்த வாழ்க்கையை அமைக்க பயன்பட வேண்டும்.

உயிராற்றலை அறிவு மற்றும் வலிமை வளர்ச்சிக்காகச் செலவிடுவதே உண்மையான “சோமபானம்” என விளக்கப்படுகிறது.

விளக்கம்:

இந்த மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் ஆன்மிக உயர்விற்கும், இறையுணர்விற்கும், முழுமையான வளர்ச்சிக்கும் இன்றியமையாத இரண்டு அடிப்படை ஆற்றல்களான வலிமை (இந்திரன்) மற்றும் அறிவொளி (அக்னி) ஆகியவற்றின் மகத்துவத்தை எடுத்துரைக்கிறது. வேதப் பார்வையில் இந்திரனும் அக்னியும் வெறும் தெய்வங்களாக மட்டுமல்லாமல், மனிதனின் உள்ளார்ந்த முன்னேற்றத்திற்கு தேவையான சக்திகளின் அடையாளங்- களாகவும் விளங்குகின்றனர். இந்திரன் உடல் வலிமை, வீரியம், தன்னம்பிக்கை மற்றும் செயலாற்றலைக் குறிக்கிறார்; அக்னி அறிவு, ஞானம், விழிப்புணர்வு மற்றும் உள்ளொளியைப் பிரதிபலிக்கிறார். மனிதன் உயர்ந்த வாழ்க்கையை அடைய விரும்பினால், இவ்விரு பண்புகளையும் தன்னுள் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதை மந்திரம் வலியுறுத்துகிறது.

மந்திரத்தில் “மித்ரன்” எனப் போற்றப்படும் பரமாத்மா, அனைத்து உயிர்களிடமும் அன்பு செலுத்தி, அவர்களை நோய்கள், பாவங்கள் மற்றும் துன்பங்களிலிருந்து காக்கும் கருணைமிகு இறைவனாக விளக்கப்படுகிறார். அந்த இறைவனின் மகத்துவத்தை உணர்ந்து அவனை உண்மையாகப் போற்றுவதற்கு வெறும் வார்த்தைகள் போதாது. மனிதனிடம் வலிமையும் அறிவும் இருக்க வேண்டும். வலிமையற்றவன் ஆன்மிக சாதனைகளில் நிலைத்திருக்க முடியாது; அறிவில்லாதவன் இறையுண்மையையும் வாழ்க்கையின் உயர்ந்த நோக்கத்தையும் உணர முடியாது. எனவே, இறைவனை உண்மையாக அறிந்து வழிபடுவதற்கான அடிப்படைத் தகுதிகளாக அறிவும் வலிமையும் கருதப்படுகின்றன.

இந்த மந்திரம் மேலும் மனிதனின் உயிராற்றலாகிய “சோமத்தின்” முக்கியத்துவத்தை எடுத்துரைக்கிறது. சோமம் என்பது உடலில் இருக்கும் வீரிய சக்தி, உயிர் ஆற்றல் மற்றும் தெய்வீக ஆற்றலின் அடையாளமாகும். இந்த உயிராற்றல் வீணாகச் செலவாகாமல், உயர்ந்த நோக்கங்களுக்காகப் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். உடல் வலிமையை வளர்க்கும் பயிற்சிகளிலும், அறிவை வளர்க்கும் கல்வி, சுயபடிப்பு, சிந்தனை மற்றும் ஆன்மிகப் பயிற்சிகளிலும் இந்த உயிராற்றல் பயன்படுத்தப்படும்போது, அது உண்மையான “சோமபானம்” எனக் கருதப்படுகிறது. இந்திரனும் அக்னியும் சோமத்தைப் பாதுகாத்து உயர்ந்த நோக்கங்களுக்குப் பயன்படுத்தும் சக்திகளாகக் கருதப்படுவதால், மனிதனும் தனது உயிராற்றலை அவ்வாறே பாதுகாத்து நன்மைக்காகப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

“ஹவாமஹே” என்ற சொல்லின் மூலம், மனிதன் அறிவையும் வலிமையையும் தனது வாழ்க்கையில் வரவேற்று, அவற்றை வளர்க்கும் ஆழ்ந்த விருப்பத்தையும் உறுதியையும் வெளிப்படுத்துகிறான். இவ்விரு சக்திகளும் மனிதனை உடலிலும் மனதிலும் வலிமையாக்கி, அவனை நற்குணங்கள் நிறைந்த, உயர்ந்த இலட்சியங்கள் கொண்ட மனிதனாக மாற்றுகின்றன. அறிவு மனிதனை அறியாமையிலிருந்து விடுவிக்கிறது; வலிமை அவனை பலவீனம் மற்றும் தடைகளை வெல்ல உதவுகிறது. இவ்விரண்டும் இணையும் போது மனிதன் இறைவனின் மகத்துவத்தை உணர்ந்து, அவனது நெறிப்படி வாழும் தகுதியைப் பெறுகிறான்.

எனவே, இந்த மந்திரம் மனிதன் தனது உயிராற்றலை வீணாக்காமல் பாதுகாத்து, அதனை அறிவு, வலிமை, சுயக்கட்டுப்பாடு மற்றும் ஆன்மிக முன்னேற்றத்திற்காகப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று போதிக்கிறது. கருணைமிகு மித்ரனாகிய இறைவனை உண்மையாகப் போற்றி, அவனது அருளைப் பெற விரும்பும் மனிதன், தனது வாழ்வில் இந்திரனின் வீரியத்தையும் அக்னியின் ஞானஒளியையும் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். இவ்வாறு அறிவு, வலிமை மற்றும் உயிராற்றலை ஒருங்கிணைத்து வாழும் வாழ்க்கையே மனிதனை முழுமையான ஆன்மிக உயர்விற்கும் தெய்வீக வாழ்விற்கும் வழிநடத்தும் உயர்ந்த வேதப் போதனையாகும்.

முடிவுரை:

இம்மந்திரம் மனிதன் இறையுணர்வையும் ஆன்மிக உயர்வையும் அடைய வேண்டுமெனில், தனது வாழ்க்கையில் வலிமை (இந்திரன்) மற்றும் அறிவு (அக்னி) ஆகிய இரு தெய்வீக சக்திகளையும் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகிறது. அனைத்து உயிர்களிடமும் அன்பு செலுத்தி, அவர்களைத் துன்பங்களிலிருந்தும் தீமைகளிலிருந்தும் காக்கும் கருணைமிகு மித்ரனாகிய இறைவனை உண்மையாகப் போற்றுவதற்கு வெறும் வார்த்தைகள் போதாது; அதற்குத் தேவையான உடல் வலிமையும் மன அறிவும் மனிதனிடம் இருக்க வேண்டும். வலிமையற்றவன் உயர்ந்த ஆன்மிக முயற்சிகளில் நிலைத்திருக்க முடியாது; அறிவில்லாதவன் இறையுண்மையையும் வாழ்க்கையின் உயர்ந்த இலக்கையும் அறிய முடியாது. மேலும், உடலில் உள்ள சோம சக்தியாகிய உயிராற்றல், வீரிய வலிமை மற்றும் தெய்வீக ஆற்றலைப் பாதுகாத்து, அதை உடல் வலிமை, ஞான வளர்ச்சி, சுயக்கட்டுப்பாடு மற்றும் உயர்ந்த வாழ்வியல் நோக்கங்களுக்காகப் பயன்படுத்த வேண்டும். இவ்வாறு அறிவு, வலிமை மற்றும் உயிராற்றலை ஒருங்கிணைத்து வாழும் மனிதன் இறைவனின் மகத்துவத்தை உணர்ந்து, அவனது நெறிப்படி வாழும் தகுதியைப் பெறுகிறான். ஆகவே, உயிராற்றலை வீணாக்காமல் பாதுகாத்து, அறிவொளியையும் வீரியத்தையும் வளர்த்து, இறையன்பும் உயர்ந்த வாழ்வியலும் நிறைந்த வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்வதே இம்மந்திரம் போதிக்கும் ஆழ்ந்த வேத மற்றும் ஆன்மிக நெறியாகும்.