युवाकु हि शचीनां युवाकु सुमतीनाम् ।

भूयाम वाजदाव्नाम् ॥ ४ ॥

யுவாகு ஹி ஶசீநாம் யுவாகு ஸுமதீநாம் ।
பூயாம வாஜதாவ்நாம் ॥ 4 ॥

பொருள்:

युवाकु யுவாகு – மிகுதியாக இணைந்திருப்பவன், நெருக்கமாக தொடர்பு கொண்டிருப்பவன், அதிகமாகக் கலந்து செயல்படுபவன்”யு” (यु) என்ற வேர் சொல்லுக்கு “இணைதல்”, “சேர்தல்” என்ற பொருள் உண்டு. “யுவாகு” என்பது சக்தி, நல்ல அறிவு போன்ற உயர்ந்த பண்புகளோடு ஆழமாக இணைந்து வாழ்பவன் என்பதைக் குறிக்கிறது.

हि ஹி – நிச்சயமாக, உண்மையாக, உறுதியாக இச்சொல் வலியுறுத்தும் பொருளில் வருகிறது. சந்தேகமின்றி, உறுதியாக இந்த நிலையை அடைய வேண்டும் என்பதைக் காட்டுகிறது.

शचीनाम् ஶசீநாம் – சக்திகளின், ஆற்றல்களின், வீரியங்களின் உடல் வலிமை, மன உறுதி, ஆன்மீக ஆற்றல், செயல்திறன் போன்ற அனைத்து உயர்ந்த சக்திகளையும் குறிக்கிறது.

युवाकु யுவாகு – மிகுதியாக இணைந்திருப்பவன், நெருக்கமாக தொடர்பு கொண்டிருப்பவன். முன்னர் கூறியபடி, சக்திகளோடு மட்டுமல்லாமல் உயர்ந்த சிந்தனைகளோடும் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டிருத்தலைக் குறிக்கிறது.

सुमतीनाम् ஸுமதீநாம் – நல்ல அறிவுகளின், உயர்ந்த சிந்தனைகளின், நற்கருத்துகளின். தூய்மையான புத்தி, சரியான தீர்மானம், தர்மநெறி, நற்கருத்து மற்றும் விவேகமிக்க சிந்தனைகள் ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது.

भूयाम பூயாம – நாம் ஆகுவோமாக, நாம் பெறுவோமாக, நாம் விளங்குவோமாக. இது ஒரு பிரார்த்தனைச் சொல். உயர்ந்த நிலையை அடைய இறைவனிடம் வேண்டுதல் செய்வதைக் குறிக்கிறது.

वाजदाव्नाम् வாஜதாவ்நாம் – அன்னம் வழங்குவோருள், உணவு தானம் செய்பவர்களுள், பிறருக்குப் பயன் அளிப்பவர்களுள். “வாஜ” என்பது அன்னம், வாழ்வாதாரம், போஷணம் என்பதைக் குறிக்கும். “தாவ்” என்பது கொடுத்தல். எனவே பிறருக்கு உணவு, உதவி, வளம் ஆகியவற்றை வழங்கும் தானசீலர்களைக் குறிக்கிறது.

விளக்கம்:

இந்த மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் உயர்ந்த இலக்கை மிகச் சுருக்கமாகவும் ஆழமாகவும் எடுத்துரைக்கிறது. மனிதன் வெறும் உடல் வலிமையோ, அறிவாற்றலோ மட்டுமே பெற்றிருப்பது போதாது; அவன் சக்தியுடனும் நற்கருத்துடனும் ஒன்றிணைந்த வாழ்க்கையை வாழ வேண்டும் என்பதே இதன் மையக் கருத்தாகும்.

முன்னைய மந்திரங்களில் கூறப்பட்டபடி, புலனடக்கம், ஒழுக்கம், விரதநிலை மற்றும் சுயக்கட்டுப்பாடு ஆகியவை மனிதனை உள்மனத் தூய்மைக்கு இட்டுச் செல்கின்றன. இத்தகைய வாழ்க்கை முறையைப் பின்பற்றுபவன், இயல்பாகவே பலவகையான சக்திகளுடன் தொடர்பு பெறுகிறான். இங்கு “ஶசீநாம்” என்று கூறப்படும் சக்திகள் உடல் வலிமை, மன உறுதி, செயல் திறன், துணிவு, ஆன்மீக ஆற்றல் போன்ற அனைத்தையும் குறிக்கின்றன. இச்சக்திகள் மனிதனை உயர்ந்த செயல்களுக்கு வழிநடத்துகின்றன.

அதேபோல், “ஸுமதீநாம்” என்ற சொல் நல்ல அறிவு, உயர்ந்த சிந்தனை, தூய்மையான புத்தி, தர்ம உணர்வு, விவேகம் மற்றும் சரியான தீர்மான ஆற்றலைக் குறிக்கிறது. சக்தி மட்டுமே இருந்தால் அது தவறான வழியில் பயன்படுத்தப்படலாம்; ஆனால் சக்தியுடன் நற்கருத்தும் சேர்ந்திருக்கும்போது மட்டுமே மனிதன் உண்மையான நன்மையைச் செய்ய முடியும். ஆகவே இம்மந்திரம், “நாம் சக்திகளோடும் நற்கருத்துகளோடும் நெருக்கமாக இணைந்தவர்களாக இருப்போமாக” என்று பிரார்த்திக்கிறது.

மனித வாழ்வின் உண்மையான மேன்மை அவன் பெற்றுள்ள செல்வத்தில் அல்ல; அவன் பிறருக்கு வழங்கும் மனப்பான்மையில்தான் உள்ளது. அதனால்தான் மந்திரம் இறுதியில் “வாஜதாவ்நாம்” என்று கூறி, அன்னம் வழங்குவோருள் நாம் ஒருவராக ஆக வேண்டும் என்று வேண்டுகிறது. அன்னதானம் என்பது வெறும் உணவு கொடுப்பது மட்டுமல்ல; பிறரின் தேவையை உணர்ந்து உதவுதல், வளத்தைப் பகிர்தல், சமூக நலனில் பங்கெடுத்தல் ஆகிய அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய உயர்ந்த பண்பாகும்.

பலமற்றவனுக்கு தானம் செய்யும் ஆற்றல் இருக்காது. அதேபோல், அறிவில்லாதவனுக்கு எப்போது, எவ்வாறு, யாருக்கு உதவ வேண்டும் என்ற விவேகமும் இருக்காது. எனவே உண்மையான தானம் என்பது சக்தியும் நற்கருத்தும் இணைந்தபோது மட்டுமே மலர்கிறது. தானசீலன் சுயநலப் போக்கிலிருந்து விடுபடுகிறான்; அவனது சக்தியும் பாதுகாக்கப்படுகிறது; அவனது புத்தியும் சீர்குலையாமல் தூய்மையாக நிலைக்கிறது.

எனவே இம்மந்திரம் மனிதனை ஒரு உயர்ந்த ஆன்மீக மற்றும் சமூக இலக்கை நோக்கி வழிநடத்துகிறது. அதாவது, ஒழுக்கம் மூலம் சக்தியைப் பெற்று, தூய்மையான சிந்தனையால் புத்தியை வளர்த்து, அவற்றின் துணையால் பிறருக்குப் பயனளிக்கும் தானமிகு வாழ்க்கையை வாழ வேண்டும் என்பதே இதன் சாராம்சமாகும். “நாம் சக்தியுடனும் நற்கருத்துடனும் ஒன்றிணைந்து, உலக நலனுக்காக அன்னம் மற்றும் நன்மைகளை வழங்கும் கருணைமிக்க மனிதர்களாக விளங்குவோமாக” என்பதே இம்மந்திரத்தின் முழுமையான உபதேசமாகும்.

முடிவுரை:

இம்மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான உயர்வை எடுத்துரைக்கிறது. புலனடக்கம், ஒழுக்கம் மற்றும் விரதநெறியின் மூலம் மனிதன் உடல், மன மற்றும் ஆன்மீக சக்திகளைப் பெறுகிறான்; அதே சமயம் அவனது புத்தி தூய்மையடைந்து நற்கருத்துகளும் விவேகமும் வளர்கின்றன. இவ்வாறு சக்தியும் சுமதியும் ஒன்றிணைந்தபோதுதான் உண்மையான தான மனப்பான்மை உருவாகிறது. சக்தியற்றவனால் பிறருக்கு உதவ முடியாது; நல்ல அறிவற்றவனால் உதவியைச் சரியான முறையில் வழங்க முடியாது. எனவே மனிதன் உயர்ந்த சக்திகளுடனும் நற்கருத்துகளுடனும் நெருங்கிய தொடர்பைப் பெற்று, தனது வாழ்க்கையை பிறருக்குப் பயனளிக்கும் சேவை, பகிர்வு மற்றும் அன்னதானம் போன்ற நற்குணங்களால் நிரப்ப வேண்டும். இதன் மூலம் தனிநபர் முன்னேற்றமும் சமூக நலனும் ஒருசேர நிறைவேறி, மனிதன் கருணை, தாராளம் மற்றும் தர்மம் நிறைந்த வாழ்வை அடைகிறான் என்பதே இம்மந்திரத்தின் மையப் போதனையாகும்.