इन्द्रावरुणयोरहं सम्राजोरव आ वृणे ।

ता नो मृळात ईदृशे ॥ १ ॥

இந்த்ராவருணயோரஹம் ஸம்ராஜோரவ ஆ வ்ருணே ।
தா நோ ம்ருளாத ஈத்ருஷே ॥ 1 ॥

பொருள்:

इन्द्रावरुणयोः இந்த்ராவருணயோஃ – இந்திரனும் வருணனும்; இந்திரன் மற்றும் வருணனுடைய. இங்கு “இந்திரன்” என்பது புலன்களை வென்று ஆளும் ஜிதேந்திரிய நிலையைக் குறிக்கிறது. மனிதனின் உள்ளத்தில் எழும் காமம், கோபம், ஆசை போன்ற அசுர இயல்புகளை வென்று கட்டுப்படுத்தும் ஆற்றலே இந்திரத் தன்மை ஆகும். “வருணன்” என்பது ஒழுக்கம், விரதம், கட்டுப்பாடு மற்றும் நியமங்களின் அடையாளமாகும். தன்னைத்தானே உயர்ந்த ஒழுக்க நெறிகளில் கட்டுப்படுத்திக் கொள்பவன் வருணத் தன்மையை அடைகிறான். இந்த இரு குணங்களும் ஆன்மீக வாழ்க்கையின் அடிப்படைத் தூண்களாகும்.

अहम् அஹம் – நான். இது சாதகனின் தனிப்பட்ட உறுதியையும் ஆன்மீகத் தேர்வையும் வெளிப்படுத்துகிறது. வாழ்க்கையின் நல்வழியைத் தானாகவே தேர்ந்தெடுத்து, இறைநெறியில் நிலைநிற்கும் உறுதியை இச்சொல் உணர்த்துகிறது.

सम्राजोः ஸம்ராஜோஃ – பேரரசர்களான; உயர்ந்த ஆட்சியாளர்களான. இந்திரனும் வருணனும் மனித வாழ்க்கையை ஒழுங்குபடுத்தி வழிநடத்தும் பேராற்றல்களாகக் கருதப்படுகின்றனர். புலனடக்கமும் ஒழுக்கமும் மனிதனின் வாழ்க்கையை ஒளிமயமாகவும் ஒழுங்குமுறையுடனும் ஆளுகின்றன. ஆகவே இவை “ஸம்ராட்கள்” எனப் போற்றப்படுகின்றன.

अवः அவஃ – பாதுகாப்பு, அருள், காப்பு. இங்கு பாதுகாப்பு என்பது வெளிப்புற அபாயங்களிலிருந்து மட்டுமல்ல. காமம், ஆசை, சோம்பல், அறியாமை போன்ற உள் எதிரிகளிடமிருந்து கிடைக்கும் ஆன்மீகப் பாதுகாப்பைக் குறிக்கிறது.

आ ஆ – முழுமையாக, அருகில், தன்னிடம். சாதகன் இந்த பாதுகாப்பை ஓரளவுக்கு அல்லாமல், முழுமையாகத் தன்னுடைய வாழ்க்கையில் ஏற்றுக் கொள்ள விரும்புகிறான் என்பதை இது உணர்த்துகிறது

वृणे வ்ருணே – தேர்ந்தெடுக்கிறேன், விரும்புகிறேன், ஏற்றுக்கொள்கிறேன். இது மிகவும் முக்கியமான சொல். மனிதன் தன்னுடைய வாழ்க்கையில் புலனடக்கத்தையும் ஒழுக்கத்தையும் தானாகவே தேர்ந்தெடுத்து ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். உண்மையான ஆன்மீக முன்னேற்றம் கட்டாயத்தால் அல்ல; சுய விருப்பத்தால் நிகழ வேண்டும் என்பதே இதன் கருத்து.

ता தா – அவர்கள் இருவரும்; அந்த இரு சக்திகளும். இங்கு இந்திரனும் வருணனும் ஆகிய இரு உயர்ந்த குணங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. புலனடக்கமும் ஒழுக்கமும் இணைந்தால்தான் வாழ்க்கை முழுமையடைகிறது.

नः நஃ – எங்களுக்கு, நம்மை.இது சாதகனின் தனிப்பட்ட வேண்டுதல் மட்டுமல்ல; அனைத்து மனிதர்களின் நலனுக்காகவும் செய்யப்படும் பிரார்த்தனையாகும்.

मृळातः ம்ருளாதஃ – மகிழ்விக்கட்டும், அருள்புரியட்டும், நல்வாழ்வு அளிக்கட்டும். இந்திரத் தன்மையும் வருணத் தன்மையும் வாழ்க்கையில் நிலைபெற்றால், மனிதன் உண்மையான மகிழ்ச்சியையும் மனநிறைவையும் அடைகிறான். இங்கு மகிழ்ச்சி என்பது தற்காலிக இன்பம் அல்ல; நிலையான ஆன்மீக நலனைக் குறிக்கிறது.

ईदृशे ஈத்ருஷே  –  இத்தகைய நிலையில், இவ்வாறு வாழும் ஒருவருக்கு. புலனடக்கத்தையும் ஒழுக்கத்தையும் தன்னுடைய வாழ்க்கையில் ஏற்றுக்கொண்டு வாழும் மனிதனைக் குறிக்கிறது. அத்தகைய வாழ்க்கை முறையைப் பின்பற்றுபவருக்கே உண்மையான நலனும் மகிழ்ச்சியும் கிடைக்கின்றன.

விளக்கம்:

இந்த மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான பாதுகாப்பும் உயர்வும் எதில் இருக்கிறது என்பதை ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது. பொதுவாக மனிதன் தனது வாழ்க்கையின் நலனுக்காக வெளிப்புற ஆதரவுகளையும் பாதுகாப்புகளையும் நாடுகிறான். ஆனால் வேதம் இங்கு மனிதனை உள்நோக்கித் திருப்பி, வாழ்க்கையின் உண்மையான பாதுகாப்பு புலனடக்கத்திலும் ஒழுக்க நெறியிலும் இருக்கிறது என்பதை உணர்த்துகிறது. இந்த இரு தெய்வீக சக்திகளே மனிதனை அறியாமை, ஆசை, காமம் மற்றும் துன்பங்களிலிருந்து காத்து, உயர்ந்த வாழ்க்கை நோக்கி வழிநடத்துகின்றன.

மந்திரத்தில் குறிப்பிடப்படும் “இந்திரன்” மற்றும் “வருணன்” ஆகியோர் வெறும் தெய்வங்களாக மட்டுமல்லாமல், மனிதனுக்குள் வளர வேண்டிய உயர்ந்த ஆன்மீக குணங்களின் அடையாளங்களாகவும் விளங்குகின்றனர். “இந்திரன்” என்பது புலன்களை வென்று ஆளும் ஜிதேந்திரிய நிலையைக் குறிக்கிறது. மனிதன் தனது ஆசைகள், வாசனைகள், கோபம் மற்றும் பிற உள் எதிரிகளின் அடிமையாகாமல், அவற்றை கட்டுப்படுத்தி வாழும்போது இந்திரத் தன்மையை அடைகிறான். இந்த புலனடக்கம் மனிதனை வீழ்ச்சியிலிருந்து காக்கும் வலிமையான பாதுகாப்பாக அமைகிறது.

அதேபோல் “வருணன்” என்பது ஒழுக்கம், விரதம், நியமம் மற்றும் சுயக்கட்டுப்பாட்டின் அடையாளமாகும். மனிதன் தன்னைத்தானே உயர்ந்த நெறிமுறைகளிலும் நல்ல பழக்கங்களிலும் கட்டுப்படுத்திக் கொள்ளும்போது, அவனுடைய வாழ்க்கை ஒழுங்கையும் தூய்மையையும் பெறுகிறது. இந்த ஒழுக்கம் வெறும் வெளிப்புற கட்டுப்பாடு அல்ல; அது மனிதனின் சிந்தனை, சொல், செயல் ஆகிய அனைத்தையும் செம்மைப்படுத்தும் உள் சக்தியாகும். ஒழுக்கமுள்ள வாழ்க்கை அறிவை வளர்க்கிறது, மனதைத் தூய்மைப்படுத்துகிறது, உயிராற்றலைப் பாதுகாக்கிறது, ஆன்மீக முன்னேற்றத்திற்கான உறுதியான அடித்தளத்தை அமைக்கிறது.

மந்திரத்தில் சாதகன் “இந்திரனும் வருணனும் அளிக்கும் பாதுகாப்பை நான் தேர்ந்தெடுக்கிறேன்” என்று கூறுகிறான். இது மிகவும் முக்கியமான கருத்தாகும். ஆன்மீக முன்னேற்றம் பிறரால் திணிக்கப்படுவது அல்ல; அது மனிதனின் சுய விருப்பத்தால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் வாழ்க்கைத் தேர்வாகும். புலனடக்கத்தையும் ஒழுக்கத்தையும் வாழ்க்கையின் அடிப்படையாக ஏற்றுக்கொள்வதே உண்மையான சுயபாதுகாப்பு என்பதை இந்த மந்திரம் வலியுறுத்துகிறது.

இந்திரத் தன்மையும் வருணத் தன்மையும் மனித வாழ்க்கையின் “ஸம்ராட்கள்” எனப் போற்றப்படுகின்றன. ஏனெனில் அவை வாழ்க்கையை ஒழுங்குபடுத்தி, பிரகாசமடையச் செய்து, உயர்ந்த இலட்சியங்களை நோக்கி வழிநடத்துகின்றன. புலனடக்கம் இல்லாத ஒழுக்கம் பலவீனமடையும்; ஒழுக்கம் இல்லாத புலனடக்கம் நீடிக்காது. இந்த இரண்டும் ஒன்றிணையும் போது மட்டுமே மனிதனின் வாழ்க்கையில் முழுமையான சமநிலையும் ஆன்மீக வலிமையும் உருவாகின்றன.

இவ்வாறு புலன்களை வென்று, விரதமயமான ஒழுக்க வாழ்க்கையில் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொள்பவனுக்கு உண்மையான மகிழ்ச்சியும் நலனும் கிடைக்கின்றன. இங்கு “ம்ருளாத” என்று கூறப்படும் மகிழ்ச்சி தற்காலிக புலனின்பம் அல்ல; மன அமைதி, உள்ளார்ந்த திருப்தி, ஆன்மீக ஒளி மற்றும் நிலையான நலன் ஆகியவற்றின் வடிவமாகும். மனிதன் தனது உள் வாழ்க்கையை செம்மைப்படுத்தும்போது, அவனுடைய வெளிப்புற வாழ்க்கையும் ஒளிமயமாக மாறுகிறது.

எனவே, இம்மந்திரம் மனிதனின் வாழ்க்கையை பாதுகாக்கும் உயர்ந்த வழி புலனடக்கமும் ஒழுக்கமுமாகும் என்பதை வலியுறுத்துகிறது. இந்திரனின் ஜிதேந்திரியத் தன்மையையும் வருணனின் விரதமயமான ஒழுக்கத்தையும் சுய விருப்பத்துடன் ஏற்றுக்கொண்டு வாழும் மனிதன், அறிவில் வளர்ச்சி பெற்று, மனத் தூய்மையை அடைந்து, உயிராற்றலைக் காத்து, ஆன்மீக ஒளியில் பிரகாசிக்கிறான். அதன் விளைவாக அவன் நிலையான மகிழ்ச்சி, நலன், உயர்ந்த குணநலம் மற்றும் தெய்வீக முன்னேற்றத்தை அடைகிறான். இதுவே மனித வாழ்வின் உண்மையான பாதுகாப்பும், சிறப்பும், பரம நலனும் ஆகும் என்பதே இம்மந்திரத்தின் ஆழ்ந்த மற்றும் நிலையான உபதேசமாகும்.

முடிவுரை:

இம்மந்திரம் மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான பாதுகாப்பும் முன்னேற்றமும் வெளிப்புற சக்திகளால் அல்ல, புலனடக்கமும் ஒழுக்க நெறியுமாகிய உள் சக்திகளால் கிடைக்கின்றன என்பதை வலியுறுத்துகிறது. இந்திரன் குறிக்கும் ஜிதேந்திரியத் தன்மையும், வருணன் குறிக்கும் விரதமயமான ஒழுக்க வாழ்க்கையும் மனிதனை ஆசை, காமம், அறியாமை மற்றும் மனச்சஞ்சலங்களிலிருந்து காத்து, உயர்ந்த ஆன்மீக வாழ்விற்கு வழிநடத்துகின்றன.

மனிதன் தனது சுய விருப்பத்தால் இந்த உயர்ந்த குணங்களைத் தேர்ந்தெடுத்து ஏற்றுக்கொள்ளும்போது, அவனுடைய வாழ்க்கை ஒழுங்குபெற்று, அறிவு விரிவடைந்து, மனம் தூய்மையடைந்து, உயிராற்றல் பாதுகாக்கப்படுகிறது. புலனடக்கமும் ஒழுக்கமும் ஒன்றிணைந்து செயல்படும் போது மட்டுமே வாழ்க்கையில் நிலையான சமநிலை, உள் வலிமை மற்றும் ஆன்மீக ஒளி உருவாகின்றன.

அத்தகைய வாழ்க்கையை மேற்கொள்பவனுக்கு கிடைக்கும் பலன் தற்காலிக இன்பம் அல்ல; மாறாக மன அமைதி, உள்ளார்ந்த திருப்தி, உயர்ந்த குணநலம் மற்றும் நிலையான நல்வாழ்வு ஆகும். எனவே, இந்திரன் மற்றும் வருணன் குறிக்கும் தெய்வீக குணங்களை வாழ்க்கையின் அடிப்படையாகக் கொண்டு, புலன்களை அடக்கி, ஒழுக்க நெறிகளில் உறுதியாக நிலைத்து வாழ்வதே மனிதனை பாதுகாப்பு, மகிழ்ச்சி, ஆன்மீக வளர்ச்சி மற்றும் பரம நலன் நோக்கி அழைத்துச் செல்லும் என்பதே இம்மந்திரத்தின் ஆழ்ந்த மற்றும் நிலையான உபதேசமாகும்.